Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΚΑΙ ΟΛΟ ΛΕΜΕ ΑΥΡΙΟ». Αναδημοσίευση ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ

ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ

ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΚΑΙ ΟΛΟ ΛΕΜΕ ΑΥΡΙΟ». Αναδημοσίευση ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ. ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΚΡΥΝΑ ΤΑΞΙΔΙΑ. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ «ΚΑΙ ΟΛΟ ΛΕΜΕ ΑΥΡΙΟ». ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΣΣΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ – ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ. ΜΕ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΤΙΚΟ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΝΕΦΕΛΗ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ


 

Συχνά ακουμε να λέγεται.

Ποτέ δεν ξέρεις τι θα φέρει το αύριο..-

Πιστευω πως αυτή η φράση εχει ημερομηνία λήξης.
Το αύριο ως πότε να το περιμένουμε;
και Αν Αν..θυμηθεί να έρθει, θα υπαρχει ο χρόνος
να χαρούμε…τα καλούδια του;

—-
Και το κάθε αύριο, παρέα με την ελπίδα μας παραπέμπει στο
επόμενο…αύριο.
Ο Καιρός προχωρεί, εμείς αλλάζουμε, γκριζάρουμε,
και ακομα συνεχίζουμε να παραμερίζουμε την κουρτίνα – του μυαλού μας-
κοιτώντας τον δρόμο..τον δρόμο που έχουμε όλοι μέσα μας.
Εκεί γυροφέρνει, αλλά    τ ί π ο τ ε    δεν φέρνει..
24/8/2016
ΝεφΕλλη

χόλια : ΔΙΠΛΩΣΕ ΧΡΟΝΕ ΔΙΠΛΩΣΕ ΤΑ ΑΚΟΥΡΑΣΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ, ΩΡΕΣ ΓΛΥΚΕΣ ΝΗ ΦΕΥΓΕΤΕ ΣΤΑΘΗΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΜΗ ΜΟΥ ΣΤΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ, ΤΑ ΜΥΧΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ, ΑΣΕ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΟΥΜΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.

ΥΠΕΡΟΧΗ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΝΕΦΕΛΗ ΜΟΥ, ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΝΥΧΤΑ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Δεκεμβρίου 9, 2016 Posted by | ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΚΑΛΟ, ΕΥΧΑΤΙΣΤΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΤΟΥ facebook ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΤΟΠΟΥ ΜΟΥ komianos’s blog. ΛΟΥΛΟΥΔΟΜΥΡΙΣΤΗ ΜΕ ΑΡΩΜΑ ΚΑΦΕ. ΖΕΣΤΟ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΔΙΑΔ.ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ

Δεκεμβρίου 9, 2016 Posted by | ΕΥΧΕΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΕΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΗΚΩΤΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΕΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΗΚΩΤΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΣΟΥ ΕΟΡΤΗ  ΓΛΥΚΕΙΑ ΑΝΝΟΥΛΑ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΑ. ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΕΡΗ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ. ΝΑ ΕΙΣΑΙ  ΥΓΙΗΣ , ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΤΠΕΡΟΧΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ ΖΕΣΤΗ ΤΗΝ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΕΑ. ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΑΝΑΡΤΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΨΗΦΙΔΩΤΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ.

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΠΑΝΑΓΙΑ

ΠΑΝΑΓΙΑ

Δεκεμβρίου 8, 2016 Posted by | ΕΥΧΕΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΜΟΙΟΥΡΓΙΑ, Αναδημοσίευση από : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΜΟΙΟΥΡΓΙΑ, Αναδημοσίευση από : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ 2ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ. ΜΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ,  Αναδημοσίευση Από : komianos’s wordpres’s.com
ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ  – ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΧΑΡΑΧΤΗΡΙΣΘΕΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΣΣΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ – ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ. ΛΕΞΕΙΣ, ΝΟΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΟΛΕΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΜΑΣ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.

Λόγια της δημιουργού : Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ…ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΜΕΝΟΥΝ ΑΔΕΙΑ!!

Αφιερωμένο με αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου που με φιλοξενεί.
Στέλλα Καραμολέγκου

Τα βράδυα ,πάντα είχε δυο άστρα φυλαγμένα στην τσέπη,
ιδίως τις χειμωνιάτικες νύχτες ,που σκοτείνιαζε νωρίς
Ίσως γιατί …όσο και να μην ήθελε να το παραδεχτεί
το φως, του είχε γίνει εμμονή…
Από το πρωί ως το βράδυ, το έψαχνε μέσα… του
αλλά και έξω…
Λες κι ήταν, ο μοναδικός προορισμός του.
Η μήπως; ήταν
και γι αυτό ξεχνούσε να ζήσει…
Κι ακόμα το ίδιο κάνει…
τσεπώνοντας όλο και περισσότερα άστρα
κάθε βράδυ.
Κι αυτό το βράδυ…
Με αγάπη Στέλλα Καραμολέγκου.

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΣΤΕΛΛΑ ΜΟΥ, ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΚΕΠΤΟΜΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΤΙΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΟΜΩΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ !!!!!!! ΟΙ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΣΟΥ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΥΝ, ΠΑΝΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ, ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ, komianos’s wordpres’s.com ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΚΑΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ

Δεκεμβρίου 7, 2016 Posted by | ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, ΠΟΙΗΣΗ, ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ : ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. Τίτλος : «ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ» Αναδημοσίευση από ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

Γιώργης Δρυμωνιάτης

 ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ : ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. Τίτλος : «ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ» Αναδημοσίευση από ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ

Ένας υπέροχος ποιητής που ο αυτοσεβασμός  του επιτρέπει μια αυθεντικότητα, με ξεχωριστή καθαρότητα έκφρασης. Μια πηγαία και άμεση εξωτερίκευση του μεγαλύτερου μυστηρίου της ανθρώπινης ψυχής και του ανθρώπινου πόνου. Μια εξαιρετικά επίκαιρη ποιητική δημιουργία με τίτλο : «ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ». Καλησπέρα καλέ μου φίλε Γιώργο, να είσαι πάντα καλά και να βαστάς ζεστή την παρέα μας με τις ποιητικές σου δημιουργίες. Θα την φιλοξενήσω αυτούσια με τον πρέποντα σεβασμό στο ιστολόγιο μου. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!!!. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Στο τέλος του φωτός

Σκόνη στο χρόνο η ψυχή μου
κι αυτός του σώματος ο ιδρώς,
ατμός που καίει την ύπαρξή μου.
Μικρός στον τελειωμό μου ομπρός,
βαδίζω σ’ ένα πεπρωμένο
βαθιά στων άστρων τη σιωπή
κι ένα μονάχα περιμένω.
Να στοιχηθώ στην μαύρη οπή.
Εκεί που όλα μηδενίζουν,
χώρος και χρόνος και ορμή
κι αυτό το ποίημα της νύχτας
που στο ‘ χα πει με το κορμί.
Εκεί που σβήνει το αιώνιο,
σβήνει ακόμα κι ο Θεός,
σβήνουν κι οι θλίψεις και οι πόνοι
μέσα στο τέλος του φωτός.
Τότε για πάντα θα χαθούμε.
Ω, τρισκατάρατη στιγμή!
Βιάσου λοιπόν ν’ αγαπηθούμε
όσο η ψυχή μας εκκρεμεί.
γ.π.κ-δρ.

Δεκεμβρίου 7, 2016 Posted by | ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ FACEBOOK ΤΗΣ ΥΠΕΡΟΧΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΠΠΑ, ΤΙΤΛΟΣ : «ΕΜΑΘΑ» Αναδημοσίευση ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s. com

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΠΑ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΠΑ

ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ FACEBOOK ΤΗΣ ΥΠΕΡΟΧΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΠΠΑ, ΤΙΤΛΟΣ : «ΕΜΑΘΑ» Αναδημοσίευση ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s. com

“ Έμαθα,
Πως να μεγαλώνεις δεν σημαίνει μονάχα να «κλείνεις» χρόνια.
Πως η σιωπή είναι η καλύτερη απάντηση, όταν ακούς ανοησίες.
Πως να δουλεύεις δεν σημαίνει μονάχα να κερδίζεις χρήματα.
Πως οι φίλοι «αποκτούνται» δείχνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο.
Πως οι άνθρωποι που πραγματικά μας αγαπούν βρίσκονται πάντα κοντά μας.
Πως τα χειρότερα πράγματα «κρύβονται» πίσω από ένα τέλειο προσωπείο.
Πως η φύση είναι το πιο όμορφο δημιούργημα σε αυτή την ζωή.
Πως όταν σκέφτομαι πως γνωρίζω τα πάντα και γίνομαι απόλυτος η απόλυτη τότε είναι που καταλαβαίνω περισσότερο, ότι ακόμη δεν γνωρίζω τίποτα.
Πως μια μοναδική ημέρα μπορεί να είναι πολύ σπουδαιότερη από πολλά χρόνια.
Πως μπορείς να «εξομολογηθείς» στο φεγγάρι.
Πως είναι υγιές να ακούς μπράβο και όμορφα, καλά λόγια.
Πως το να είσαι ευγενικός κάνει καλό στην υγεία.
Πως είναι αναγκαίο να ονειρεύεσαι, να αγαπάς και να μοιράζεσαι.
Πως μπορείς να είσαι «παιδί» για όλη την ζωή.
Πως η ύπαρξη μας είναι ελεύθερη.
Πως το γέλιο στην καθημερινότητα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά στάση ζωής.
Πως το να κρίνεις και να κατακρίνεις αυστηρά τον εαυτό σου και τους άλλους δεν έχει – τελικά – σημασία, όταν ξέρουμε πως αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η εσωτερική γαλήνη.

Και, τέλος, έμαθα πως…
δεν μπορείς να πεθάνεις πριν να έχεις ζήσει…”

William Shakespeare

Καλημέρα συνταξιδιώτες μου

Δεκεμβρίου 7, 2016 Posted by | ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΠΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ «ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΖΩΗΣ», Αναδημοσίευση, comianos.wordpress.com

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ «ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΖΩΗΣ», comianos.wordpress.com

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ- ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΚΟΡΗ ΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Λόγια της ιδίας: ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΘΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ, ΣΤΟΛΙΔΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑ.

Επί καθημερινής βάσεως διαβάζω την εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ. Μία αξιόλογη εφημερίδα με υπέροχα και συγκλονιστικά  άρθρα. Ένα από αυτά που με συγκινούν ιδιαιτέρως, κάθε φορά είναι το άρθρο με τίτλο ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ  που γράφει και επιμελείται η ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ. Η κόρη του ser του Ελληνικού τραγουδιού. Το τελευταίο άρθρο έχει τον τίτλο «Αντίδωρο ζωής»

«ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΖΩΗΣ»

Κοίτα στον ουρανό το δικό σου αστέρι. Δώσ’ του ένα όνομα…όχι…μην ψάχνεις για ονόματα, δώσ’ του το δικό σου όνομα. Τώρα κοίτα το καλά. Αυτό είναι το δικό σου άστρο. Μπορείς να το φτάσεις αρκεί να το θέλεις εσύ. Είναι το ευλογημένο άστρο στους ουρανούς της ελπίδας, στους ουρανούς των ονείρων σου. Έχει το φως της καρδιάς σου, Είναι πιο όμορφο και από το θαύμα. Είναι γεμάτο ευλάβεια, είναι αυτό που σου δίνει δύναμη, είναι αυτό που «γεννήθηκε» για ‘σένα. Άνοιξε το παραθυρό σου και γύρνα το βλέμα σου στο δικό σου ουρανό, θυμήσου τις καλύτερές σου μέρες, σκέψου ότι πιο όμορφο μπορείς, τραγούδα το τραγούδι που αγαπάς πιότερο από όλα και κανε μια ευχή. Μετά άπλωσε το χέρι σου και αγγιξε ένα τσαμπί από όνειρα,άγγιξε ένα παιδικό χαμόγελο, ένα λουλούδι, το φωτοστέφανο ενός αγίου. Και μετά έλα να πάμε να ανάψουμε τα καντήλια σε κοιμητήρια, να πάμε μελομακάρονα και κουραμπιέδες σε ιδρύματα, να πούμε τα κάλαντα σε νοσοκομεία, να φορέσουμε το ρούχο της ανθρωπιάς ή να κτυπήσουμε πόρτες σε σπίτια που δεν μπορούν να χαμογελάσουν. Να ανοίξουμε τα παράθυρα της καρδιάς τους, την πόρτα τους που ανησυχεί εδώ και καιρό…και να τους δείξουμε το φως του άστρου που τους φέραμε για δώρο. Και μετά να το κρεμάσουμε στον σκοτεινό ουρανό τους για να φωτισθεί. Ας συλλογιστούμε φίλοι μου όλα όσα γύρω μας συμβαίνουν και ας προσπαθήσουμε να γίνουμε έναν «πόντο» καλύτεροι, γιατί όπως λέει και ο ποιητής: «και ένα πόντο ψηλότερα να πάτε άνθρωποι, ευχαριστώ θα σας πει ο Θεός». Είναι διπλή γιορτή όταν κάνεις με την προσφορά σου ανθρώπους να γιορτάζουν εκεί που είχαν ντυθεί δυστυχία και πόνο. Κει που ο τσουχτερός ήλιος του χειμώνα τους παγώνει τις ελπίδες τους. Στο άδειο τους τραπέζι ασ ακουμπήσουμε το αντίδωρο της αγάπης. Άγιες μέρες δεν λέγονται αυτές οι μέρες που στολίζουμε δενδράκια, που γεμίζουμε τις εκκλησιές, που λέμε τα κάλαντα, που υμνούμε την γέννηση του Χριστού, που ανταλάσσουμε ευχές για καλύτερες μέρες… Άγιες μέρες λέγονται οι μέρες που ο καθένας μας γίνεται ένας «άγιος» για τον συνάνθρωπό του, που φυτεύει ένα δένδρο ανθρωπιάς στον κήπο του κόσμου μας, που ψέλνει στις άδειες εκκλησίες της καρδιάς που ξεπαγιάζει, που δεν κάνει μια ευχή, αλλά γίνεται ο ίδιος ευχή και προσευχή στην άγια ζωή, που μας προσφέρει ο μικρός Χριστούλης που όταν έγινε 33 χρόνων τον σταυρώσαμε οι άνθρωποι… όλοι εμείς που δεν κανουμε πράξη τη θυσία του.

Πηγή: «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ» , Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

E-mail : annabithikotsi@gmail.com

Αναδημοσίευση: ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, comianos.wordpress.com

Δεκεμβρίου 7, 2016 Posted by | ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ «ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΙΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ», «ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΤΥΠΟΚΑΡΔΙ» Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, «ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΕΙΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ» το «ΠΡΩΤΟ ΚΤΥΠΟΚΑΡΔΙ», Εργασία: ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ 1Γειά σας καλά μου διαδυκτιακά φιλαράκια, κλείστε τα μάτια και ξεκινήστε νοσταλγικό ταξίδι στα παιδικά σας ανέμελα χρόνια. Σημερινό θέμα το «ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΕΙΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ το ΠΡΩΤΟ ΚΤΥΠΟΚΑΡΔΙ». Βοηθήστε, καταγράφτε σχετικές πληροφορίες, για να μπορέσουμε μαζί να συγκεντρώσουμε απαραίτητες πληροφορίες για τα παλιά παιχνίδια μας που κινδυνεύουν να ξεχαστούν ακόμη και από εμάς τους ίδιους, από το χρόνο και την..τεχνολογία . ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ !!!!!!!!

Σε λίγο θ’ ανοίξουν τα σχολεία. Αφήνοντας τα παιδιά μας στην πόρτα του, εμείς οι παλιοί, οι πιο ρομαντικοί, θα μπούμε ίσως στον πειρασμό να θυμηθούμε τη δική μας νεότητα. Χτυποκάρδια στο θρανίο, και τι χτυποκάρδια. Ποιος δεν θυμάται, τα πρώτα του δειλά ερωτικά σκιρτήματα:

ΠΑΙΔΙΚΑ ΣΚΙΡΤΗΜΑΤΑ

Μετά το καλοκαιρινό ξεφάντωμα, την χωρίς προβληματισμούς τρίμηνη ανάπαυση, Το άνοιγμα του σχολείου ήταν ο εφιάλτης που στοίχιωνε τα όνειρά μας εκείνη την παλιά ωραία εποχή που από τα παιδικά μας πρόσωπα δεν έλειπε το γέλιο η ηρεμία  και η ανεμελιά, που όλοι μας περιμέναμε με ανυπομονησία τον ερχομό του Σαββατοκύριακου, της αργίας και της σχόλης. Τότε που όλες οι γειτονιές άλλαζαν χρώμα, δονούνταν από γέλια και χαρούμενες φωνές. Ακόμα και οι άγγελοι, έστελναν τα αγαθά δαιμόνια, να πάρουν κι αυτά μέρος στη γιορτή. Ακόμα και αυτός ο φτερωτός διαβολάκος έπαιρνε μέρος στα παιχνίδια μας ξυπνώντας έντονα ερωτικά σκιρτήματα. Τί υπέροχο συναίσθημα το παιδί που πρωτοβιώνει την αγάπη. Στην παιδική αγάπη δεν υπήρχαν σκοπιμότητες, μπορεί τα συναισθήματα να ήσαν έντονα, όμως χαραχτηρίζονταν από τρυφερότητα,ενδιαφέρον και αγνότητα. Η αναζήτηση των διαφορών ανάμεσα στα δύο φύλα ! το μεγάλο μυστήριο…. ακόμη αντηχούν στα αυτιά μου τα λόγια : «Εγώ αγαπώ τον Πίπη, πολύ, πολύ τον αγαπώ, σαν γίνω μεγάλη θα τον παντρευτώ» ! Δεν καταλαβαίναμε ότι αρχίζαμε ένα ταξίδι γεμάτο πολυπλοκότητες.

 ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΙΕΣ 3 ΠΑΙΔΙΚΕΣ

Την στιγμή που νιώσαμε το πρώτο μας σκίρτημα για εκείνον τον συμμαθητή ή την συμμαθήτριά μας στο απέναντι ή στο διπλανό μας θρανίο, η μόνη μας έγνοια ήταν πώς θα μας προσέξει, στόχος μας πως να τον ή την ξεμοναχιάσουμε. Π.χ. Το «κρυφτό» ήταν  μια ευκαιρία να «στριμώξεις» το παιδί που σου είχε «γυαλίσει» και σου είχε δείξει την προτίμησή του. Ευκαιρία λοιπόν να το παρασύρεις σε κάποια σκοτεινή γωνιά μακρυά από τα άλλα παιδιά, αναζητώντας ένα στοιχειώδες χάϊδεμα στο χέρι, ένα περίεργο τρεμούλιασμα εξαιτίας της επαφής και εάν είχες την τύχη….. ένα βιαστικό και φοβισμένο απαλό φιλί, μέχρις ότου καποιος  να διακόψει, με την ανακάλυψη της κρυψώνας σου, το φλερτάκι που ζούσες. Και όλα αυτά στο «μουγκό κι αμίλητο», χωρίς να ανταλλάσσεις μαζί του ούτε μία κουβέντα. ‘Ολα τελείωναν εκεί! με τον φόβο για το τί προβληματισμούς αν αποκαλυπτόταν το μυστικό σας  μπορούσε να δημιουργήσει. «Έγκλημα και τιμωρία»…. Κάτι που αποφευγόταν, σαν τον διάολο, κι από τους δύο.

 Για να θυμηθούμε πώς ήταν τα συναισθήματα αυτού που ονομάζουμε «ο πρώτος μας έρωτας» και ας θυμηθούμε με τι τρόπο εκφράζαμε τα αισθήματά μας σαν μας… «πονούσε το δοντάκι»: Τα ερωτικά ραβασάκια, πάσα στην πάσα έφταναν στον παραλήπτη, η αγωνία στο κατακόρυφο, ο φόβος της τιμωρίας να μην πέσει το ραβασάκι στα χέρια του δασκάλου, γιατι τοτε ποιος είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε…. Αμ τις καρδούλες που ζωγραφίζαμε ή σκαλίζαμε περίτεχνα και βιαστικά στα διαλλείματα επάνω στα θρανία της τάξης, παντού καρδουλες, στους βράχους, στους κορμούς των δένδρων. στους τοιχους με τα αρχικά ζωγραφισμένα μέσα. Ένα μικρό αγοράκι τραβά τα καλοπλεγμένα κοτσιδάκια του γαλανομάτικου κοριτσιού την ώρα του παιχνιδιού, το κοριτάκι κοιτώντας το παραπονεμένα ένα μεγάλο γιατι σχηματίζεται στα βουρκωμένα του ματάκια. Δεν ξέρει ακόμη ότι αυτός είναι ο τρόπος που ο πιτσιρικάς της δείχνει το ενδιαφέρον του…. Η καθημερινή λέξη των αθώων ερώτων του δημοτικού «αγάπη». «Ο Γιάννης αγαπάει την Αννούλα, εσύ ποιαν αγαπάς;». ή «ποιο παιδάκι από τα δύο αγαπάς; » ήταν η καυτή ερώτηση…. Ποιος δεν θυμάται την στιγμή που το αγόρι έπρεπε να ζητήσει  από το κορίτσι της προτίμισής του, να χορέψουν ένα μπλουζ. Για αυτή την στιγμή τα κορίτσια προετοιμάζονταν φτοιάχνοντας τον φιόγκο τους και ισιώνοτας την ατσαλάκωτη φουστίτσα τους αμήχανα….. Αμ εκείνα τα θρυλικά  μαθητικά λευκώματα; Οι ερωτήσεις σε όλα ίδιες πάνω κάτω, «τι εστί έρωτας», ¨τι εστί αγάπη», » τι εστί φιλημα». Τι εξήγηση να δώσει ένα παιδί της Ε! ή ΣΤ! τάξης δημοτικού; πως ξέραμε τι είναι έρωτας; Εγώ πάντως μέχρι και φιλί στο μάγουλο είχα ανταλλάξει, αμέ, τι νομίζετε;…. Παίζαμε παιχνίδια για να μαντέψουμε τα αισθήματα του προσώπου που μας ενδιέφερε. Μαδάγαμε τις καϋμένες μαργαρίτες, «Μ ‘αγαπά ; Δεν μ ‘αγαπά ;». Το άθρισμα ενός τετραψήφιου αριθμού για να μας δώσει το αρχικό γράμμα του ονόματος που ενδιαφερόταν για εμας….. Βάζαμε κοινούς φίλους να μασολαβήσουν ή να ψαρέψουν αν υπήρχε όντως ενδιαφέρον.

ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΙΕΣ 1 ΠΑΙΔΙΚΕΣ

Στην μνήμη μου έρχονται δύο γλυκά προσωπάκια το ένα με ξανθές όμορφα πλεγμένες κοτσίδες με κατακόκκινα φιογκάκια, γαλανομάτα με μια δροσερή κατάλευκη επιδερμίδα. Το άλλο με καστανά μαλάκια και τσακπίνικα ματάκια, μελαχρινό «μανουλομανούλι», καθένα με την δικιά του ξεχωριστή ομορφιά. Καθισμένα στην βεράντα ενός κατάλευκου σπιτιού, πνηγμένου στο πράσινο, σε μια γειτονιά της Πρόνοιας του Ναυπλίου, να λέει το ένα στο άλλο το μάθημα της επόμενης ημέρας. Δεν παρέλειπα να περνώ συχνά από την γειτονιά τους μου αρκούσε να συναντηθούν οι ματιές μας και να μεθύσω από το υπέροχο άρωμα του γιασεμιού της αυλής τους. Μόλις καταλάβαιναν την παρουσία μου σταματούσαν το διάβασμα, σιγοψυθίριζαν, λοξές ματιές όλο σημασία, ψευτοχαμόγελα…. Κάποιο δειλινό περνόντας από την γειτονιά τους, άκουσα την ξανθούλα να μου λέι με σιγανή φωνή «αυτό για εσένα» και κοιτώντας τριγύρω, μου έρριξε ένα διπλωμένο χαρτάκι. Εγώ έσκυψα «τάχα» να δέσω το κορδόνι του παπουτσιού μου, μόλις σηκώθηκα το χαρτάκι είχε εξαφανιστεί στην χούφτα μου. Με το που έστριψα στην γωνία και βεβαιώθηκα πως δεν με έβλεπε κανείς και με καρδιά που πήγαινε να σπάσει από αγωνία, ξεδίπλωσα το ροζ χαρτάκι, ευώδιαζε γιασεμί ! «ποίαν εκ των δύο αγαπας ; » Αυτό έγραφε το διπλωμένο χαρτάκι… ποια από τις δύο ; ειδού το ερώτημα ! την ξανθιά ή την μαυρομάλα ; τα γαλανά ματάκια ή τα καστανά ; το ασήμι ή το χρυσάφι ; Αναζήτησα ξάγρυπνος την απάντηση στα βιβλία περί έρωτος που διάβαζα κρυφά τα βράδια, στο φως του καντηλιού και της λάμπας πετρελαίου. όμως απάντηση δεν πήρα. Ερώτησα την παιδική καρδιά μου και η απάντηση ήταν : «ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ !!!!».

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ !

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

Δεκεμβρίου 5, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | | Σχολιάστε

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΣΚΟΠΙΑΣ ‘H ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΜΑΝΤΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΑΡΜΑΤΩΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΡΥΠΟΜΠΙ, Εργασία του : ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ, komianos.wordpress.com

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΣΚΟΠΙΑΣ ‘H ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΜΑΝΤΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΑΡΜΑΤΩΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΡΥΠΟΜΠΙ, Εργασία του : ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ, komianos.wordpress.com

ΟΡΝΙΘΟΣΚΟΠΙΑ

ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΣΚΟΠΕΙΑ ΑΡΧΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΣΚΟΠΕΙΑ ΑΡΧΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Το έθιμο της «ορνιθοστηθοσκοπιας» ή όπως λέγεται αλλιώς  «ορνιθοστηθομαντείας»ξεκινάει από τους αρχαίους έλληνες, οι οποίοι πίστευαν πολύ στη δύναμη των οιωνών. Στα πλαίσια αυτά θεωρούσαν ότι μπορούσαν να προβλέψουν το μέλλον, παρατηρώντας τα καλά και τα κακά μαντάτα ήταν«γραμμένα ανεξίτηλα» στο κόκαλο του ζώου.
ΧαρακτηριστΙκή πρόβλεψη  «Ορνιθοστηθοσκοπίας» είναι κατά την παράδοση η ιστορία του κλέφταρματωλού Μπουκουβάλα από το χωριό Βαρυπόμπι της Ορεινής Τριφυλίας πριν την περίφημη μάχη στο Μανιάκι. Η γυναίκα του κρυφά, ζητάει από την γριά μπάμπω την γειτόνισσα, να της διαβάσει την τύχη του άνδρα της στο κόκαλο της κότας. Η γριά μπάμπω μελετάει προσεχτικά όσα
«προμηνύουν» οι γραμμές στο κόκαλο του στήθους της κότας. Εξετάζει τα σημάδια του και βγάζει τα «μαντέματα» που είναι δυσοίωνα αλλά και ευοίωνα συγχρόνως για το παλικάρι που λαβώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης αλλά γύρισε ζωντανός στο σπιτικό του. Ο Γιάννο – Μπουκουβάλας ήταν ένας από τους γενναιότερους αγωνιστές της ελευθερίας, γνωστός μεταξύ των πρώτων κλεφταρματωλών. Καταγόταν από το χωριό Βαρυμπόπι σημερινό Μοναστήρι. Το σπίτι του ήταν πάνω από την βρύση στο πάνω μερος του χωριού κοντά στο σπίτι του πρωτοπαλλήκαρου του Ζαχαριά, του ονομαστού Μήτρο-Ντόγκα, είναι η πρώην κατοικία του Λεωνίδα Πετρούλια και μετά του Αναστάση Κακίση και Τάση Παντελή. Μαζί με άλλους συνχωριανούς του Ντόγκα, Μπεμπόνη, κοσμά, Κακίση, Χρήστο Κώνστα, Μακαντάση, Γιάννη Ντούλη, Τάση Καράμπελα, Μπιμπινέλη ή Πανούση, Ροβόλα ή Κοκοβέκη και έναν Ρήγα Κώτσια που αλλοι των φώναζαν και Κούτσια ή Κότζια, πολέμησαν δίπλα – δίπλα στη μάχη στο Μανιάκι. Όμως σαν είδε ή μάλλον κατάλαβε ο Παπαφλέσας ότι η μάχη θα χανόταν, με αποτέλεσμα να χαθούν πολλές ζωές από τους 2000 άνδρες που είχε μαζί του, έδωσε εντολή έντολή να μείνουν μόνο 300 πολεμιστές παραδειγματιζόμενος από την θυσία των  300 του Λεωνίδα. Μεταξύ αυτών που αποχώρησαν ήταν ο Γιάννης Μπουκουβάλας και ο Ρήγας Κώτσιας. Σώθηκαν και οι δύο καταδιωκόμενοι από έφφιπη ομάδα   τουρκαλβανών του Ιμπραήμ . Κατά την καταδίωξη χώρισαν σε ομάδες και πήραν διαφορετικές κατευθύνσεις για να γλυτώσουν διασπώντας έτσι των αριθμό των διωκτών τους. Ο Γιαννο – Μπουκουβάλας καταδιωκόμενος αμυνόταν αντιπυροβολώντας. Στο τέλος κατάφερε να διαφύγει αφού προηγουμένως σκότωσε και τον τελευταίον έφιππο αράπη, ό οποίος πριν αφήσει την τελευταία του πνοή του είπε: « ΑΝΤΕ ΡΕ ΓΚΙΑΟΥΡΗ!… ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΕΠΛΥΝΕ ΟΥΤΕ ΣΕ ΕΛΟΥΣΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ». Σαν έφτασε στο Βαρυμπόπι το αγαπημένο του χωριό, χρειάστηκε να του αλλείψουν το χέρι του με λάδι και λίπος για να του αποσπάσουν την πιστόλα που κρατούσε. Κατά άλλη ντόπια παράδοση, έφτασε στο χωριό τρέχοντας και αφρισμένος από την ένταση της μάχης τόσο πολύ, που χρειάστηκε για να τον συγκρατήσουν και να τον συνεφέρουν, να του ρίξουν μπροστά στα πόδια του και να τον τυλίξουν με κάπες (κουβέρτες πλεκτές στον αργαλιό μάλινες). Χρειάσθηκε πολύς κόπος να του βγάλουν το καρυοφίλι που είχε πιασμένο στην χούφτα του τόσο πολύ σφικτά, που τα δάκτυλά του μάτωσαν όταν επί τέλους κατόρθωσαν να του το αποσπάσουν. Σε ένδειξη σεβασμού η πατρίδα του πρότεινε να πάρει εκτάσεις γύρω από την περιοχή της Κυπαρισσίας, όμως αυτός προτίμησε την περιφέρεια του για να μην απομακρυνθεί από το χωριό του και τα γνώριμα βουνά του. Απόγονοί του είναι οι Μπουκουβαλαίοι στο Κοπανάκι, στον Κακόβατο, Αθήνα και αλλού.

Πηγή : Φωτάκος (Απομνημονευματα 5ον βιβλίον) Και

Βιβλίο Κοσμά Εμμ. Αντωνόπουλου «Η ΤΡΙΦΥΛΙΑ» σελίς 403-404

Δεκεμβρίου 2, 2016 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ «ΤΟ ΡΟΛΟΪ» Εργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

 ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ»ΤΟ ΡΟΛΟΪ» Εργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

Αυτή τη φορά θα ταξιδεύσουμε και πάλι στην ομορφη παλαιά εποχή και ας θυμυθούμε τα παιχνίδια που παίζανε κυρώς τα αγόρια νεαρής και προεφηβικής ηλικίας στις πλατείες και κάτω από το κάστρο του Ιτσ – Καλέ, στα βραχατέϊκα, και στις γειτονιές του Ναυπλίου όπως επίσης και στο Λιθερό της Πέρα Ρούγας Κοπανακίουν Μεσσηνίας . βασικό όπλο, η σφεντόνα και «ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ»

 Παρακαταθήκη γνώσης για τις επερχόμενες γενιές πως ζούσαν και επαιζαν οι πρόγονοι και γεννήτορές τους. Βοηθήστε, καταγράφτε σχετικές πληροφορίες, για να μπορέσουμε ΜΑΖΙ να συγκεντρώσουμε απαραίτητες πληροφορίες για τα παλιά παιδικά παιχνίδια μας, που κινδυνεύουν να ξεχαστούν ακόμη και από εμάς τους ίδιους, από το χρόνο και την..τεχνολογία . ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ !!!!!!!!

ΟΥΦ !!!! ΔΕΝ ΕΧΟΤΝ ΤΕΛΕΙΩΜΟ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ, ΚΑΠΟΙΑ ΞΕΧΑΣΑ, ΚΑΠΟΙΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑ, ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΛΟΥΣΙΑ Η ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ, ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΚΑΙ ΕΞΑΝΤΛΗΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΤΥΠΩΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΛΑ.  

ΤΟ ΡΟΛΟΪ

%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%8a

Ένα παραδοσιακό παιδικό παιχνίδι που παίζεται από πέντε τουλάχιστον παιδιά αγόρια και κορίτσια, ηλικίας 5 και άνω ετών. Πολύ αγαπητό και διαδεδομένο στο χώρο της Ορεινής Τριφυλίας και στις γειτονιές και τις πλατείες του αγαπημένου μου Ναυπλίου. Το παιχνίδι αρχίζει κάποιο παιδάκι αναλαμβάνει να «βγάλει» την ΜΑΝΑ.

«ΕΧΩ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΠΟΥ ΟΛΟ ΤΡΕΧΕΙ ΤΡΕΧΕΙ, ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ :

ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ. ΚΑΙ ΤΙ ΧΡΩΜΑ ΘΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ; π.χ. ΒΙΟΛΕΤΙ.

ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΒΙΟΛΕΤΙ; «

Όποιος παίχτης έχει επάνω του κάτι βιολετί γίνεται η ΜΑΝΑ, τα υπόλοιπα παιδιά μπαίνουν στην γραμμή το ένα δίπλα στο άλλο, σε απόσταση 6-7 μέτρα απέναντι από την μάνα και κάνουν τους ΔΕΙΧΤΕΣ του ρολογιού, ο διάλογος και το παιχνίδι αρχίζει:

παίχτης πρώτος  ρωτάει : Τι ώρα είναι

Ρολογάς : Μία ώρα μπρός, Το παιδί κάνει ένα βήμα μπροστά)

Επόμενος παίχτης : Τι ώρα είναι;

Ρολογάς: Τρεις ώρες μπρός, (Το παιδί κάνει τρία βήματα μπροστά)

Επόμενος παίχτης : Τι ώρα είναι;

Ρολογάς: Τρεις ώρες μπρος!

Κάθε παιδί σαν έρθει η σειρά του ρωτάει τον ρολογά και κάνει τόσα βήματα όσα του λέει ο Ρολογάς προς τα πίσω ή μπρος. Γιατί όταν ο Ρολογάς δει ότι τα παιδιά τον πλησιάζουν και απειλούν να φθάσουν τη θέση του, τότε κάνει το ρολόϊ να πηγαίνει πίσω! (Ρολογάς: πέντε ώρες πίσω!). Αλλά προβλέποντας αυτήν την πονηριά του Ρολογά, τα παιδιά κάνουν τα βήματα προς τα εμπρός πολύ μεγάλα και τα προς τα πίσω μικρούτσικα!!! Ετσι θέλοντας και μη αναπόφευχτα θα φθάσουν τον ρολογά, μόλις τον ακουμπήσουν λένε:

ΡΟΛΟΓΑ – ΡΟΛΟΓΑ ΤΟ ΡΟΛΟΪ ΝΑ ΚΟΥΡΔΙΣΕΙΣ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΝΑ Μ’ΑΦΗΣΕΙΣ !!!

Το παιχνίδι ταλειώνει και ένα καινούργιο αρχίζει με την νέα μανα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΌΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΣΑΤΕ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΜΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

Νοεμβρίου 29, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε