Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΣΠΑΝΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ !!!!! ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30-9-2016 ΤΟ «ΜΑΥΡΟ ΦΕΓΓΑΡΙ» ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΝΔΕΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Πηγή : ΘΕΜΑ.GR, Αναδημοσίευση ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΣΠΑΝΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ !!!!! ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30-9-2016 ΤΟ «ΜΑΥΡΟ ΦΕΓΓΑΡΙ» ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΝΔΕΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Πηγή : ΘΕΜΑ.GR, Αναδημοσίευση ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

%ce%bc%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%bf-%cf%86%ce%b5%ce%b3%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%b9

FacebookTwitterGoogle+LinkedIn
Αν και οι επιστήμονες εξηγούν πως πρόκειται για ένα ακόμα θεαματικό φυσικό φαινόμενο, οι εσχατολόγοι έχουν άλλη άποψη εκτιμώντας ότι το τέλος του κόσμου πλησιάζει

Ένα σπάνιο ουράνιο γεγονός αναμένουν οι επιστήμονες στις 30 Σεπτεμβρίου το οποίο πολλοί συνδέουν με την Αποκάλυψη.

Πρόκειται για το θεαματικό «Μαύρο Φεγγάρι», ένα φαινόμενο το οποίο συμβαίνει όταν η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού θα είναι από την άλλη πλευρά, επομένως αυτό που θα βλέπουμε από τη Γη θα είναι εξ ολοκλήρου στη σκιά.

Το φαινόμενο συμβαίνει περίπου κάθε 32 μήνες, αλλά αυτό το διαφορετικό που θα συμβεί στο τέλος του μήνα είναι ότι η σελήνη θα καλυφθεί ολόκληρη από τη Γη.

Την πρώτη ημέρα του Σεπτέμβρη ένα εξίσου σημαντικό φαινόμενο έλαβε χώρα, το λεγόμενο
«δαχτυλίδι της φωτιάς» δηλαδή μια ηλιακή έκλειψη – όπου το φεγγάρι καλύπτει τη Γη και τον ήλιο πάνω από την Αφρική με αποτέλεσμα να φαίνεται πως ο ήλιος έχει σκοτεινιάσει.

Αυτό το φαινόμενο όμως σε συνδυασμό με την «Μαύρο Φεγγάρι» δεν αποτελεί και τον καλύτερο οιωνό για πολλούς.

«Αυτά τα φαινόμενα μας ενημερώνουν ότι ο Ιησούς θα έρθει σύντομα κοντά μας. Πλησιάζει το τέλος του κόσμου και το τέλος της ζωής πάνω στη Γη για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Κάθε μέρα, θα πρέπει να έρθουμε πιο κοντά στον Σωτήρα μας τον Ιησού Χριστό. Κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτά που συμβαίνουν στη Γη» γράφουν στο facebook λάτρεις των θεωριών συνωμοσίας.

Κύριος θα κάνει το φεγγάρι να γίνει κόκκινα σαν αίμα … και μετά να γίνει μαύρο. Σας ακούγεται γνωστό;» γράφει ένας άλλος.

Υπάρχουν επίσης και κάποιοι άλλοι που υποστηρίζουν πως στην Αγία Γραφή στο Κατά Λουκά αναφέρεται το εξής:

«Και πρέπει να υπάρχουν σημεία στον ήλιο και στο φεγγάρι και στα αστέρια και από από πάνω η ανησυχία των εθνών και την αμηχανία,. Η θάλασσα και τα κύματα εκτοξεύονται, οι καρδιές των ανθρώπων γεμίζουν με φόβο και ψάχνουν για εκείνα τα πράγματα που έρχονται στη Γη».

Ωστόσο, οι επιστήμονες λένε ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούν οι άνθρωποι, και η Γη θα συνεχίσει κανονικά να υπάρχει και μετά το «Μαύρο Φεγγάρι».

Το φαινόμενο θα είναι κυρίως ορατό σύμφωνα με τους επιστήμονες στο δυτικό ημισφαίριο, πάνω από τη Βόρεια και Νότια Αμερική. Στην Ευρώπη θα γίνει κυρίως ορατό από τις χώρες της Δύσης.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ : ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ, ΟΜΩΣ ΜΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΝΤΑΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΚΑΙ ΓΛΥΚΙΕΣ ΒΡΑΔΥΕΣ ΜΕ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ, ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΒΡΑΔΥΑ ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΟΜΩΣ Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ !!!!!!! ΚΑΛΗ ΑΥΡΙΑΝΗ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

%ce%bc%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%bf-%cf%86%ce%b5%ce%b3%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%b9-1

Σεπτεμβρίου 29, 2016 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΜΑΥΡΟ ΦΕΓΓΑΡΙ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, Ο «ΤΣΟΥΚΟΣ» ή «ΣΟΥΡΟΣ», Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, Ο «ΤΣΟΥΚΟΣ» ή «ΣΟΥΡΟΣ», Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

KOMIANOS PIPHSΓειά σας καλά μου διαδυκτιακά φιλαράκια, κλείστε τα μάτια και ας ξεκινήσουμε για μια φορά ακόμη, νοσταλγικό ταξίδι στα παιδικά μας ανέμελα χρόνια. Σημερινό θέμα μας το παιχνίδι «Ο ΤΣΟΥΚΟΣ» ή «ΣΟΥΡΟΣ».Σε μια εποχή όχι πολύ μακρινή, τότε που τα παιδιά έπαιζαν μες’ την τρελή χαρά στις γειτονιές, στις αλάνες, στα χωματένια στενοσόκκακα της πανω και πέρας ρούγας του Κοπανακίου και του αγαπημένου μου Ναυπλίου, με παιχνίδια αυτοσχέδια και κυρίως ανέξοδα. Τότε που οι γειτονιές δονούνταν από τα γέλια τις παιδικές φωνούλες και οι σχόλες ντυνόντουσαν τα γιορτινά τους !

ΤΣΟΥΚΟΣ ή ΣΟΥΡΟΣ

ΤΣΟΥΚΟΣ ΜΕ ΚΕΡΜΑΤΑ

Ένα παιχνίδι που παιζόταν από παιδιά σχετικά μικρής ηλικίας 10 περίπου ετών έως και την εφηβική ηλικία 18 ετών. Αριθμός παιχτών από 2 και ανω.  Σκοπός πέραν της χαράς που έδινε η ευστοχία και η ομαδική συμμετοχή, ήταν και το οικονομικό ώφελος (το κέρδος). Τα νοσμήματα που χρησιμοποιούσαν για το παιχνίδι στις αλάνες, τα χωμάτινα στενοσόκακα του Κοπανακίου Ορεινής Τριφυλίας και στην Αμάκα του Ναυπλίου,ήταν κυρίως παλαιάς κοπής που δεν είχαν καμιά αγοραστική αξία, όμως δεν έπαυαν να έχουν συλλεκτική, εμείς όμως σε αυτή την ηλικία δίναμε περισσότερο ενδιαφέρον για το παιχνίδι και οι κερδισμένοι ήταν οι γνωρίζοντες παλιατζήδες και παλαιοπώλες. Ήταμ ένα παιχνίδι που παίζαμε επί καθημερινής βάσεως, εξ’ ίσου αγαπητό όπως οι βόλοι, οι γιαλένιες και άλλα παρόμια. Πρώτα τραβάγαμε μια ευθεία γραμμή το «ΚΟΥΤΕΛΟ». Σε απόσταση 3 – 4 μέτρων τοποθετούσαμε τον «ΣΟΥΡΟ» ή «ΜΥΞΗ», που ήταν από ξύλο, ή φελλό από μπουκάλι αλλά κυρίως μια παλιά μεγάλη ξύλινη «κουβαρίστρα». Εκεί επάνω τοποθετούσαμε τα κέρματα που είχαν κανονισθεί να βάλει ο κάθε παίχτης, ταληρα, δεκάρικα, φραγκοδίφραγκα, πενηνταράκια, πενταροδεκάρες κ.α. Τα παιδιά παίρνουν θέση πίσω από το «κούτελο» και χρησιμοποιώντας τα πιο μεγαλύτερα και βαριά νομίσματα (τα δεκάρικα) εκείνης της εποχής, προσπαθούν να ρίξουν τον «σούρο». Όποιος πετύχαινε να τον ρίξει, όσα κέρματα έπεφταν κοντύτερα από τον «Σούρο» ή σκέπαζαν το νόμισμα του τα κέρδιζε.  Όσα έπεφταν κοντύτερα στον «Σούρο» τα ξανατοποθετούσαν επάνω του και το παιχνίδι συνεχιζόταν.

Πιο ενδιαφέρον είχε τις ημέρες των Χριστουγέννων, της πρωτοχρονιάς και των φώτων. Εκείνες τις ημέρες παίζαμε με κανονικά νομίσματα που είχαμε οικονομήσει από τα κάλαντα. Η έξαψη και η ελπίδα του κέρδους στα ύψη, αλλά και η απογοήτευση του χαμένου… Την Μεγάλη Εβδομάδα και κυρίως την Μεγάλη Παρασκευή και το Μεγάλο Σαββάτο, ήταν η σειρά των μεγάλων να παίξουν «ΤΣΟΥΚΟ». Ένα έθιμο που παρά την αστυνομική απαγόρευση, παιζόταν στα καφενεία, και αναπαραστούσε την κλήρωση από τους Ρωμαίους στρατιώτες των ιματίων του Χριστού την ώρα της Σταυρώσεώς Του! Έσπρωχναν τα τραπέζια και τις καρέκλες του καφενείου δεξιά και αριστερά, έτσι ώστε να σχηματίσουν ένα διάδρομο στη μέση του, μετά έστηναν τον «Σούρο» ή «Μύξη» (ένα φελό από μπουκάλι ή ένα κουτί από σπίρτα) και επάνω του τοποθετούσαν δίφραγκα, τάλιρα, δεκάρικα και εικοσάρικα και αρχιζε το παιχνίδι !

ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΕΙΝΗΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΛΙΓΕΣ ΟΙ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΡΟΦΗΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΑΙΧΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΔΕΝ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΧΑΜΠΑΡΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Ο ΠΑΠΠΑΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ «ΣΤΑΣΗ» ΈΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΩΝ «ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΩΝ»!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΌΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΣΑΤΕ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΜΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com


 

Σεπτεμβρίου 27, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΝΤΕΛΑΛΗΣ – ΝΤΕΛΑΛΙΤΖΗΣ – ΔΙΑΛΑΛΗΤΗΣ. Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, (ΚΟΥΓΙΑΣ) ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙΑ ΤΟΥ. Εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

 ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΝΤΕΛΑΛΗΣ – ΝΤΕΛΑΛΙΤΖΗΣ – ΔΙΑΛΑΛΗΤΗΣ. Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, (ΚΟΥΓΙΑΣ) ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙΑ ΤΟΥ. Εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΤΕΛΑΛΗΣ

ΤΕΛΑΛΗΣ

 Καφενείο του Νίκο – Κούγια. Παρέα με συντοπίτες Κοπανακαίους, πίνωντας τα σχετικά ουζάκια μας και απολαμβάνωντας τους εκλεκτούς μεζέδες του. Ο Νίκος Ανδριανόπουλος (Κούγιας), Βλέποντας το ενδοιαφέρον μου να γράψω για το επάγγελμα του ντελάλη, μου άνοιξε την κουβέντα για τον παππούλη του, τον μπάρμπα Γιώργη Ανδριανόπουλο (Κούγια), ήταν και αυτός Ντελαλιτζής εκείνης της εποχής στον τόπο μας. Η ζωή του ήταν λιτή και μετρημένη. Για να ζήσει έκανε τον ντελαλιτζή, δηλαδή έβγαινε στις ρούγες και στα γύρω χωριά, όπου ήταν ανάγκη και διαλαλούσε τα νέα εμπορεύματα που επρόκειτο να φέρουν οι έμποροι, οι πραματευτάδες και οι μεταπράτες. Διαλαλούσε ευχάριστα ή δυσάρεστα νέα, αναγγελίες θανάτου, γεννήσεις, γάμους, καλλεστήρια κ.α. Ο ντελαλιτζής έπρεπε να έχει δυνατή και καθαρή φωνή και, κυρίως τον τρόπο να παρουσιάζει και να διαφημίζει τα προϊόντα ή τα νέα. Αυτή η εργασία τους έκανε γνωστούς και σεβαστούς στους κατοίκους. Όλοι έτρεχαν να μάθουν τα νέα στο Κοπανάκι και τα γύρω χωριά. Άλλες φορές η κοινότητα άμα ήθελε να ενημερώσει τους χωρικούς, για θέματα που αφορούσαν την κοινωνία το ανέθετε στους ντελάλιδες. Η αμοιβή τους κυρίως σε είδος, κανένα πιάτο φαϊ η κανένα κέρασμα με κρασάκι η ποτό, συνήθης μεζές καμιά ρέγγα, στουμπιστό κρεμύδι, παστή σαρδέλα, καμιά ελιά…. Ο Γιώργη – Κούγιας για να επιβιώσει, όταν δεν είχε δουλειά σαν ντελάλης έκανε επιπλέον και την εργασία του καστανά. Το στέκι του στο πεζοδρόμιο έξω από το καφενείο του σταθμού του τραίνου, ή σε κάποια απαγερή γωνιά έστηνε το σκαμνάκι του, την φουφού του, την ζέσταινε με ξυλοκάρβουνα, χάραζε τα κάστανα, χωνάκια από εφημερίδες και περίμενε την πελατεία του. Διαλαλούσε τα νέα του χωριού,και ενδιάμεσα έκανε και τα χωρατά του ή τα πειράγματά του. Καταγώταν από την “Ποντιά” Μάλθη. Γυναίκα του η κυρά Ελένη από το σόϊ των Καραβιδαίων στο “Βαρυμπόμπι” Μοναστήρι. Την ζήτησε, δεν του την δωσανε και αυτός την έκλεψε και την παντρεύτηκε. Το να κλέψεις γυναίκα εκείνη την εποχή ήταν παληκαριά, ήταν ανδριλίκι και μαγκιά. Απέκτησε πέντε αγόρια και ένα κορίτσι. Εκτός από ντελάλης έκανε και άλλες δουλειές του ποδαριού, μεταφορές, σκαψιμο κ.α. Για να μεγαλώσεις εκείνη την εποχή μια τέτοια φαμίλια, επτά στόματα δεν χορταίνουνε με τα ψέματα. Μου έλεγε ο Νίκο Κούγιας ότι η πληρωμή ήταν ένα τάλαρο, ίσως και λιγώτερα για κάθε ντελάλημα. Άμα γινόταν γάμος, καλέσματα, χαρές, αγοραπωλησίες “τράμπες”, εάν επρόκειτο να έλθουν με το τραίνο τρόφιμα π.χ. πατάτες για πούλημα, εάν είχε χάσει κάποιος ένα ζώο…γύριζε όλα τα χωριά και το διαλαλούσε. Αν δεν είχε τίποτα άλλο να διαλαλήσει στα ενδιάμεσα αμόλαγε και τα καλαμπούρια του…» ΕΔΩ ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ.. ΚΑΛΑ ΜΑΡΟΝΙΑ!!!….ΤΗΣ ΜΠΑΖΙΝΟΥΣ ΤΑ ΒΡΑΚΟΖΟΝΙΑ….!!! ή ” ΑΚΟΥΣΑΤΕ.. ΑΚΟΥΣΑΤΕ.. ΟΙ ΚΟΥΓΑΙΟΙ ΜΑΛΩΝΑΝΕ !!..ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΟΥΝΙΩΝΑΝΕ!!!… και άλλα τέτοια. Ή «ΟΙ ΚΟΥΓΑΙΟΙ ΤΑ… ΒΡΑΖΑΝΕ, ΠΟΤΕ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΜΟΥΝΙΑΖΑΝΕ!!! «. Τα παρακάτω ανέκδοτα περιστατικά μεταξύ άλλων, μου εξιστορούσαν οι παριστάμενοι θαμώνες, στο γνωστό μου στέκι της κυρά – Σπυρούλας Σοφού στο καφενείο της Κάτω Ρούγας. Κάποτε συνάντησε ο παππάς του χωριού Μπέρεκλα της Αμπελιώνας, τον μπάρμπα Γιώργη (Κούγια) και του λέει : » Άκου Γιώργη τέκνον μου, επειδή κάποιοι καλοθελητές ζωοκλέφτες, κλέψανε την γελάδα του μπατζανάκη μου του Μήτσο –  Νικολάκη, θέλω να κάνεις γνωστό στα γύρω χωριά της Ορεινής Τριφυλίας ότι: Στην περασμένη Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία, τιμώρησα με αφορεσμό, τους κατοίκους του Μπέρεκλα, του Κακαλέτρι και τους μισούς όμως, κατοίκους της Αμπελιώνας… Πάρε και αυτά τα ψιλά και  ξεκίνα το ντελαλίκη, να μαθευτεί η από Θεού Τιμωρία. Ο Γιώργη – Κούγιας που είχε πληροφορηθεί τι είχε συμβει, άρχισε αμέσως την ενημέρωση των κατοίκων… » ΧΩΡΙΑΝΟΙ…, ΚΑΙ ΠΕΡΑΧΩΡΗΤΕΣ… ΑΚΟΥΣΑΤΕ – ΑΚΟΥΣΑΤΕΕΕΕΕΕ!!! ΑΦΟΡΗΣΜΕΝΟ ΝΑ΄ΝΑΙ ΤΟ ΜΠΕΡΕΚΛΑ, ΑΦΟΡΗΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΑΛΕΤΡΙ, ΑΦΟΡΗΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΙΩΝΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΚΛΕΨΑΝΕ  ΤΗΝ ΓΕΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟ – ΝΙΚΟΛΑΚΗΗΗΗΗΗ!!! «  Και γυρίζωντας δήθεν απορημένος, ρωτάει τον παππά… » ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΦΟΡΗΣΕΣ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΙΩΝΑΣ, ΠΑΠΠΑ ΜΟΥ…; « Και του απαντάει ο παππάς : » ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΙΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΟΥ, ΡΕ ΜΟΥΣΧΑΡΕ!!!! « Κόκκαλο ο μπάρμπα – Γιώργης. (Συμπέρασμα, μάλλον είχε γευθεί και Ο παππάς από το «κλέφτικο». βλέπετε ο παππάς, πάντα ευλογεί τα γένια του…) Δίπλα του ήταν και η Νικολάκαινα, είχε κατέβει με την πραμμάτειά της στο παραδοσιακό ζωοπάζαρο του Κοπανακίου. Την προηγούμενη εβδομάδα της είχαν κλέψει κάτι κογιόνηδες, το κρεμασμένο στη φράχτη του σπιτιού της, πορτοκαλί εσσώρουχό της. » ΜΗΝ ΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΤΗΝ ΦΤΩΧΗ ΠΑΠΠΑ ΜΟΥ… ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΛΕΨΑΝΕ ΤΟ «ΡΟΥΧΟ…» Τι να κάνει και ο παππάς, λέι στον μπάρμπα – Κούγια: » ΑΝΤΕ ΤΕΚΝΟΝ ΜΟΥ ΓΙΩΡΓΗ, ΤΕΛΑΛΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΨΙΜΟ ΤΟΥ ΕΣΣΩΡΟΥΧΟΥ ΤΗΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΚΑΙΝΑΣ.» Άρχισε και ο μπάρμπα Κούγιας το τελαλιλίκι… Με τον μοναδικό τρόπο που μόνο αυτός ήξερε. » ΑΚΟΥΣΑΤΕ – ΑΚΟΥΣΑΤΕ!!! ΠΑΖΑΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΙ!!! ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΟΓΙΟΝΗΔΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΜΠΕΡΕΚΛΑ, ΠΟΥ ΚΛΕΨΑΝΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΠΟΡΤΟΚΑΛΗ ΒΡΑΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΡΑΧΤΗ ΤΗΣ ΚΥΡΑ ΜΗΤΣΟ –  ΝΙΚΟΛΑΚΑΙΝΑΣ!!!! ΟΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΒΡΕΙ, ΧΕΣΜΕΝΗ… Η ΑΧΕΣΤΗ… ΚΑΤΟΥΡΗΜΕΝΗ Η ΑΚΑΤΟΥΡΗΓΗ, ΘΑ ΠΑΡΕΙ  ΠΛΟΥΣΙΟ ΡΕΓΑΛΟ!!!! » Το γέλιο που έπεσε αλλά και τα πειράγματα δεν είχαν προηγούμενο. Δεν εμεινε τραπέζι ουτε και καρέκλα όρθια, στα  γύρω από την πλατεία καφενεία.

 Ήρθε όμως η πρόοδος και η τεχνολογία, οι μικροφωνικές εγκαταστάσεις, τα μεγάφωνα, οι εφημερίδες, το ραδιόφωνο , οι τηλεοράσεις, οι ανακοινώσεις στα κεντρικώτερα σημεία του Κοπανακίου και των γύρω χωριών είχε σαν αποτέλεσμα το επάγγελμα του ντελάλη ή ντελαλιτζή, σιγά σιγά να μαραζώσει… και οι συμπαθητικές φιγούρες τους να ξεχαστούν και να ξεθωριάσουν τελείως.

Εργασία του ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ. komianos.wordpress.com

Σεπτεμβρίου 23, 2016 Posted by | ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ¨Η ΤΡΑΜΠΑΛΑ¨ Ερργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com


ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ¨Η ΤΡΑΜΠΑΛΑ¨ Εργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

Γειά σας καλά μου διαδυκτιακά φιλαράκια, κλείστε τα μάτια και ας ξεκινήσουμε για μια φορά ακόμη, νοσταλγικό ταξίδι στα παιδικά μας ανέμελα χρόνια. Σημερινό θέμα μας το παιχνίδι «Η ΤΡΑΜΠΑΛΑ».Σε μια εποχή όχι πολύ μακρινή, τότε που τα παιδιά έπαιζαν μες’ την τρελή χαρά στις γειτονιές, στις αλάνες, στα χωματένια στενοσόκκακα της πανω και πέρας ρούγας του Κοπανακίου και του αγαπημένου μου Ναυπλίου, με παιχνίδια αυτοσχέδια και κυρίως ανέξοδα. Τότε που οι γειτονιές δονούνταν από τα γέλια και τις παιδικές φωνούλες και οι σχόλες ντυνόντουσαν τα γιορτινά τους !

 %cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b9%ce%b4%ce%b9

Η » ΤΡΑΜΠΑΛΑ » ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα και συμπαθητικά παιχνίδια. Οι αλάνες, οι γειτονιές τα καλντερίμια και τα προαύλια των σχολείων στην Κάτω και Πάνω Ρούγα Κοπανακίου και της ιδιαίτερα αγαπημένης μου πολης του Ναυπλίου, αχολογουσαν από το σχετικό τραγούδι.

Η ΤΡΑΜΠΑΛΑ

ΤΡΑΜΠΑ ΤΡΑΜΠΑΛΙΖΟΜΑΙ

ΠΕΦΤΩ ΚΑΙ ΤΣΑΚΙΖΟΜΑΙ

ΚΑΙ ΚΤΥΠΩ ΤΟ ΓΟΝΑ ΜΟΥ

ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΩ «ΝΟΝΑ ΜΟΥ !!!!»

ΣΤΗΝ ΤΡΑΜΠΑΛΑ ΟΛΗ ΜΕΡΑ

ΜΕ ΣΗΚΩΝΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ

ΜΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΕΤΑΩ

ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΕ ΤΗΝ ΓΗ ΠΑΤΑΩ

Tίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση του μια στιγμή  να βρίσκεσαι στον αέρα… 1.5 με 2 μέτρα σχεδόν να πετάς! Και μετά τα πόδια σου να ξανακτυπούν στην γη και πάλι στον αέρα. Αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά λάτρευαν την τραμπάλα και μας «ικέτευαν» να τα αφήσουμε σχεδόν καθημερινά να τραμπαλισθούν στο στενόμακρο μαδέρι του κήπου εφ΄όσον το σπίτι διέθεται αυλή ή για μια βόλτα στο πάρκο για τραμπάλα… Χαρίζοντάς τους ατέλειωτες στιγμές ευτυχίας και παιχνιδιού.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

Για να κατασκευάσουμε μία τραμπάλα, χρειαζόμαστε ένα δοκάρι (καδρόνι) το «τραμπαλοκάδρονο» μήκους τρία μέτρα και αρκετά γερό, στην Αμάκα του Ναυπλίου που ήταν γεμάτη από βαρέλια πίσσας, τοποθετούσαμε το βαρέλι ξαπλωτό και επάνω τοποθετούσαμε το δοκάρι ή φαρδιά σανίδα και την ζυγίζαμε. Άμα ήταν στενό για να μην μας κόβει δέναμε από ένα μαξιλάρι στο κάθε άκρο, έτοιμη η τραμπάλα μας και αρχίζαμε το τραμπάλισμα, Στην φαρδί μαδέρι από αυτά που χρησιμοποιούν οι κτίστες, απλά καθόμαστε πιο άνετα. Στην αυλή του σπιτιού αν δεν είχαμε βαρέλι, χρησιμοποιούσαμε ένα από τα σιδερένια τρίποδα που έβαζε η μάνα μας επάνω την σκάφη για το πλύσιμο ή ζύμωμα και έτοιμη η βάση για την κατασκευή μας. Παιχνίδι ανέξοδο που μέσα σε λίγα λεπτά μας χάριζε την χαρά του παιχνιδιού για ατέλιωτες ώρες. Πολλές φορές ανεβαίναμε στο μαδέρι και ανά δύο παιδοά στην καθε πλευρά, ήταν πανηγύρι.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ !

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

 

Σεπτεμβρίου 16, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΝΤΕΛΑΛΗΣ – ΝΤΕΛΑΛΙΤΖΗΣ – ΔΙΑΛΑΛΗΤΗΣ. Ο ΓΙΑΝΝΗΣ – ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΓΙΟΝΗΔΕΣ ΤΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ. Εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΝΤΕΛΑΛΗΣ – ΝΤΕΛΑΛΙΤΖΗΣ – ΔΙΑΛΑΛΗΤΗΣ. Ο ΓΙΑΝΝΗΣ –  ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΓΙΟΝΗΔΕΣ ΤΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ. Εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΚΟΠΑΝΑΚΙ 26-4-1946 ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΜΕΡΟς ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΝΟΥΣΑΚΗΣ Η (ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ). ΝΤΕΛΑΛΙΤΖΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ, φωτογραφικό αρχείο ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

ΚΟΠΑΝΑΚΙ 26-4-1946 ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΜΕΡΟς ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥΣΑΚΗΣ Η (ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ). ΝΤΕΛΑΛΙΤΖΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ, φωτογραφικό αρχείο ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

Καφενείο του Θοδωράκη Λαμπρόπουλου (Μανιαούρη). Ο συνταξιούχος φαρμακοποιός Νίκος Αρβανίτης πίνοντας το ποτό του, μου μίλησε για τους ντελάλιδες εκείνης της εποχής….βλέποντας ότι ενδιαφέρομαι να γράψω για το επάγγελμα του ντελάλη. Με πληροφόρησε για την ύπαρξη ενός ντελάλη από τα προπολεμικά χρόνια.Τον λέγαν Πανουσάκη Γιάννη ή (Κουτσογιάννη) γιατί είχε πρόβλημα με το πόδι του. Περισσότερες πληροφορίες μου έδωσε ο Θοδωράκης Λαμπρόπουλος (Μανιαούρης). Μου είπε ότι ο Κουτσογιάννης ήταν και συγγενής της οικογένειας, με καταγωγή από την «τούρλα», Άϊ-Γιανναίος δηλαδή. Ήταν ανύπαντρος και κουτσός. Τον φιλοξενούσε ο παππούλης μου ο Θοδωράκης Λαμπρόπουλος. Κοιμώτανε στην χαμοκέλλα δίπλα στο καφενείο, ένα σπίτι που τα χωρίσματα ήταν από «τσατμά» και καλάμια. Τα στρωσίδια του ήταν επάνω στο αμπάρι εκεί ξάπλωνε. Όταν οι συνθήκες το επέτρεπαν τον προμηθεύαμε και κανένα πιάτο φαγητό. Η ζωή του ήταν λιτή και μετρημένη. Για να ζήσει έκανε τον ντελαλιτζή, δηλαδή έβγαινε στις ρούγες και στα γύρω χωριά, όπου ήταν ανάγκη και διαλαλούσε τα νέα εμπορεύματα που επρόκειτο να φέρουν οι έμποροι, οι πραματευτάδες και οι μεταπράτες. Διαλαλούσε ευχάριστα ή δυσάρεστα νέα, καλλεστήρια κ.α. Ο ντελαλιτζής έπρεπε να έχει δυνατή και καθαρή φωνή και, κυρίως τον τρόπο να παρουσιάζει και να διαφημίζει τα προϊόντα ή τα νέα. Αυτή η εργασία τους έκανε γνωστούς και σεβαστούς στους κατοίκους. Όλοι έτρεχαν να μάθουν τα νέα στο Κοπανάκι και τα γύρω χωριά. Άλλες φορές η κοινότητα άμα ήθελε να ενημερώσει τους χωρικούς, για θέματα που αφορούσαν την κοινωνία το ανέθετε στους ντελάλιδες. Η αμοιβή τους κυρίως σε είδος, κανένα πιάτο φαϊ η κανένα κέρασμα με κρασάκι η ποτό. Ο μπάρμπα Γιάννης Κουτσογιάννης για να επιβιώσει, λόγω της αναπηρίας που είχε δεν μπορούσε να κάνει βαριές δουλειές, έκανε λοιπόν επιπλέον και την εργασία του “λούστρου”. Το στέκι του στο πεζοδρόμιο έξω από το καφενείο του Λαμπρόπουλου. Το κασελάκι του, με τις μπογιές του, τις βούρτσες του, τα σχετικά πανιά για γυάλισμα και το απαραίτητο λίπος. Το πρωί έστηνε το κασελάκι του με το σκαμνάκι και κτυπώντας ρυθμικά τις βούρτσες πάνω στο κασελάκι, διαλαλούσε τα νέα του χωριού,και ενδιάμεσα έκανε και τα χωρατά του ή τα πειράγματά του. Κάποτε ένας περαστικός εστάθηκε για να βάψει και γυαλίσει τα παπούτσια του. Ο μπάρμπα Γιάννης άρχισε με μαεστρία να τα βάφει, αλλά είχε και στο μυαλό του να ανακοινώσει τις εντολές της κοινότητας. Αλλού το μυαλό και αλλού το χέρι του… πως το κάνει και βάφει τις κάλτσες του πελάτη. » ΒΡΕ, ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ; ΜΟΥ ΕΒΑΨΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΛΤΣΕΣ ΡΕ ΑΘΕΟΦΟΒΕ!!! « Και ο μπάρμπα Γιαννης ο Κουτσογιάννης του απαντά, πάντα ετοιμόλογος : » ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΗΤΕ ΚΥΡΙΕ… ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΜΕ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΛΤΣΕΣ !!!». Στο ίδιο μοτίβο και η επόμενη καζούρα… Στα πλαίσια των ανεκδότων ιστοριών του χωριού μας, και το ακόλουθο περιστατικό. Οι σηνηθισμένοι «κογιόνηδες» του Κοπανακίου και περιχώρων βλέπουν από μακριά να έρχεται στο καφενείο του «Μανιούρη» ο Γιάννη – Κουτσογιάννης. Χειμωνιάτικος καιρός, η πρωϊνή τσιφούρα σου περονιάζει τα κόκκαλα. Ήταν ότι πρέπει, του χεριού τους δηλαδή. Σαν έστησε το κασελάκι του μπροστά στο πεζοδρόμιο τον περιλαβαίνει ο πρώτος…
– Καλώς τον μπάρμπα Γιάννη τον λεβέντη μας!!! Τί θα σε κεράσουμε;
– Εεε, κάνει και κομματάκι κρύο, θα το πιω ένα κονιακάκι παλικάρι μου κι ευχαριστώ.
Και το δούλεμα αρχίζει, με τον δεύτερο…
– Είσαι καλά βρε μπάρμπα Γιάννη; Γιατί μου φαίνεσαι κομμένος…
– Όχι, βρε αδελφέ, μια χαρά είμαι. Μόνο που αυτό το ριμάδι κρύο με έχει περονιάσει.
– Κι εμένα βρε μπάρμπα Γιάννη, μου φαίνεσαι κομμένος, συνεχίζει ο τρίτος
Ο Γιάννη – Κουτσογιάννης μάλλον άρχίζει να αμφιβάλλει και δεν απάντησε.
– Κι εμένα πολύ κίτρινος μου φαίνεσαι, συνεχίζει ο επόμενος.
– Ναι, τώρα που το λέτε, συνεχίζει ο επόμενος, κι εγώ σε βλέπω πολύ κίτρινο.
Και το δούλεμα συνεχίζεται, μέχρι που ο μπαρμπα Γιάννης σηκώνεται λέγοντας ότι δεν αισθάνεται καλά, και τράβηξε για τη χαμοκέλλα του. Δεν πέρασε πολύ ώρα και να΄σου ο παππούλης μου ο μπάρμπα Θοδωρής Λαμπρόπουλος (Μανιαούρης) να τα βάζει με τους κογιόνηδες: «Δεν ντρέπεστε ρε καθίκια ; Δεν έχετε άλλη δουλειά να κάνετε; Τι του κάνατε του συγγενή μου και έπεσε στο κρεββάτι του θανατά;». Άνθρωπος της πιάτσας βλέπετε ο μπάρμπα θοδωρής, μυρίστηκε την πλάκα των κογιόνηδων… Πάντως, ο μπάρμπα Γιάννης –  Κουτσογιάννης την έβγαλε για τρεις ημέρες μπουμπουλωμένος μέχρι τα μπούνια, στο κρεβάτι. Αυτός ήταν ο Μπάρμπα Γιάννης Πανουσάκης (Κουτσογιάννης). Έσβυσε μόνος γύρω στο 1955 περίπου.     Ήρθε όμως η πρόοδος και η τεχνολογία, οι μικροφωνικές εγκαταστάσεις, τα μεγάφωνα, οι εφημερίδες, το ραδιόφωνο , οι τηλεοράσεις, οι ανακοινώσεις στα κεντρικώτερα σημεία του Κοπανακίου και των γύρω χωριών είχε σαν αποτέλεσμα το επάγγελμα του ντελάλη ή ντελαλιτζή, σιγά σιγά να μαραζώσει… και οι συμπαθητικές φιγούρες τους να ξεχαστούν και να ξεθωριάσουν τελείως. Ας είσαι καλά εκεί ψηλά που βρίσκεσαι μπαρμπα – Γιάννη (Κουτσογιάννη). Πάντα θα σε θυμούνται με αγάπη οι φίλοι και συγκάτοικοι του Κοπανακίου, ας είναι ελαφρύ το χώμα της «τούρλας» που σε σκεπάζει.

Εργασία του ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ. komianos.wordpress.com

Σεπτεμβρίου 13, 2016 Posted by | ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΜΑΤΙΑΣΜΑ – ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΚΑΙ ΒΑΣΚΑΝΙΑ – ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΕΣ – ΧΑΪΜΑΛΙΑ – ΓΟΥΡΙΑ, ΕΥΧΕΣ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑΤΟΣ. Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΜΑΤΙΑΣΜΑ – ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΚΑΙ ΒΑΣΚΑΝΙΑ – ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΕΣ – ΧΑΪΜΑΛΙΑ – ΓΟΥΡΙΑ, ΕΥΧΕΣ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑΤΟΣ. Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ

ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ

Από τα αρχαία χρόνια για το μάτιασμα οι πρόγονοί μας είχαν πάντα μια ειδική ευχή για κάθε μια περίπτωση. Και την βασκανία την θεωρούσαν ως μία κακή ενέργεια. Στο χωριό και στις γύρω περιοχές του τόπου μας, στην Ορεινή Τριφυλία. Οι περισσότεροι κάτοικοι ή για να ακριβολογήσω όλοι, πιστεύουν στο μάτιασμα ή διαφορετικά στην βασκανία. Ο μοναχός ο γέροντας Παϊσιος έλεγε ότι η ζήλια έχει δαιμονική ενέργεια, είναι κακό πράγμα και μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά. Αλλά όση ζημιά μπορεί να κάνει ή ζήλεια, άλλη τόση μπορεί να προκαλέσει και ο θαυμασμός που προέρχεται από το αυθόρμητο και χωρίς κακία συναίσθημα για κάποιο άτομο, ζώο ή και αντικείμενο. Ακόμη και από μητρική αγάπη μπορεί μια μάνα να βασκάνει το ίδιο της το παιδί. Σε όλο τον κόσμο και με διαφορετικές θρησκείες ή δοξασίες υπάρχουν και διαφορετικού είδους φυλακτά ή προσευχές που έχουν την ικανότητα να προστατεύσουν από το μάτι. Επειδή στην περιοχή μας δεν έχουμε πολλούς άνδρες ή πολλές γυναίκες με ανοικτόχρωμα μάτια, επικρατεί η γνώμη ότι οι άνθρωποι που έχουν γαλανά μάτια ή μάτια ανοικτού χρώματος μπορούν να ματιάσουν πιο εύκολα. Αυτός είναι και ο λόγος που στην χώρα μας αλλά και σε άλλες χώρες του κόσμου, τα φυλακτά που έχουν την δύναμη να διώχνουν την βασκανία έχουν το σχήμα και την μορφή των μπλε ματιών, οι κοινώς λεγόμενες «ματόχαντρες». Κάποτε ρώτησαν τον γέροντα Παϊσιο εάν είναι σωστό να φορούν ματόχανδρες τόσο στα μικρά παιδιά όσο και στους μεγάλους… Όπως και στα ζώα, τα κάρα, στα σπίτια κ.α. Ο γέροντας τους απάντησε ότι δεν είναι σωστό, «Πέστε στις μάνες σταυρό ή εκκλησιαστικά χαϊμαλιά να τους κρεμάνε, τα ζωντανά, τα υποστατικά και τα σπίτια τους να τα ραντίζουν με αγιασμό να μην τους πιάνει η βασκανία.» Ο Παπά-Γιώργης Καράμπελας από το Βαρυμπόπι και ο Παπά-Κώστας Παρασκευόπουλος από τη Μουριατιάδα, μου έλεγαν τα ίδια για την βασκανία, και ότι αν μπορεί κάποιος να έχει στα ρούχα του μικρή ποσότητα Αγιασμού αποφεύγει το μάτιασμα. Πάντως και οι δύο τους ήταν κατηγορηματικοί, πως οι λαϊκοί κάνουν αμαρτία να ξεματιάζουν, μόνον οι ιερείς έχουν το προνόμιο να διαβάζουν τις ευχές από το ευχολόγιο για την βασκανία την οποία η εκκλησία την αποδέχεται και την πιστεύει. Υπάρχει και η παρακάτω αναφερόμενη ευχή κατά της βασκανίας και του ξεματιάσματος,Του Ιωάννη Του Χρυσόστομου:
«Ο ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΗΜΩΝ,Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΙΣ ΣΕ ΕΛΠΙΖΟΝΤΩΝ.ΣΟΥ ΔΕΟΜΕΘΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ,ΦΥΓΑΔΕΥΣΟΝ ΚΑΙ ΑΠΕΛΑΣΟΝ ΠΑΣΑΝ ΔΙΑΒΟΛΙΚΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ,ΠΑΣΑΝ ΣΑΤΑΝΙΚΗΝ ΕΦΟΔΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΕΠΙΒΟΥΛΗΝ, ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΝ ΤΕ ΠΟΝΗΡΑΝ ΚΑΙ ΒΛΑΒΗΝ ΚΑΙ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΒΑΣΚΑΝΙΑΝ…ΑΠΟ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΔΟΥΛΟΥ/ΗΣ ΣΟΥ Η΄ ΥΠΟ ΩΡΑΙΟΤΗΤΟΣ Η΄ ΑΝΔΡΕΙΑΣ Η` ΕΥΤΥΧΙΑΣ Η` ΖΗΛΟΥ Η` ΦΘΟΝΟΥ Η` ΒΑΣΚΑΝΙΑΣ,ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΕΜΨΟΝ ΑΓΓΕΛΟΝ ΕΙΡΗΝΙΚΟΝ,ΚΡΑΤΑΙΟΝ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ ΦΥΛΑΚΑ,ΟΣΤΙΣ ΕΠΙΤΙΜΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΕΛΑΣΕΙ ΠΑΣΑΝ ΠΟΝΗΡΑΝ ΒΟΥΛΗΝ,ΠΑΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑΝ ΚΑΙ ΒΑΣΚΑΝΙΑΝ ΤΩΝ ΦΘΟΡΟΠΟΙΩΝ ΚΑΙ ΦΘΟΝΕΡΩΝ».
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ

ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΑ

ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΑ

Πριν να πούμε την προσευχή βάζουμε σε ένα ποτήρι νερό και δίπλα έχουμε σε ένα φλυτζανάκι λάδι, καλό είναι το λάδι να είναι από καντίλι. Λέμε τρεις φορές την προσευχή «ΞΕΚΑΡΦΩΜΑ» όπως την ονομάζουνε σταυρόνωντας συγχρόνως και το ποτήρι με το νερό. Μετά το τέλος κάθε προσευχής στάζουμε και δυο με τρεις σταγόνες λάδι. Αν ενωθούνε σε μία και η σταγόνα διαλυθεί τότε υπάρχει μάτι. Πολλές φορές εάν είναι πολύ δυνατό το πέρνουμε επάνω μας, για να το διώξουμε πρέπει να ξεματιάσουμε τον εαυτό μας με τα ίδια λόγια και τον ίδιο τρόπο. Άλλοι ξεματιάζουνε απλώς με προσευχή, άλλοι με καρβουνάκια αναμένα και νερό. Εάν τα κάρβουνα ρίχνωντάς τα στο νερό μείνουν στην επιφάνεια, δεν υπάρχει μάτι, όμως εάν πάνε στον πάτο τότε υπάρχει μάτι. Άλλοι ξεματιάζουν με γαρυφαλάκια αναμένα, εάν πέφτωντας στο νερό σκάζουν κάνοντας κρότο τότε υπάρχει μάτι. Άλλοι χρησιμοποιούν μια πετσέτα και αλάτι, αφού δέσουν με ένα κόμπο μέσα το αλάτι το ακουμπάνε κάτω από τον αγκώνα τους και μετρώντας από τον αγκώνα μέχρι τα δάκτυλά τους (δηλαδή ένα πύχη) το κρατάνε σφιχτα με τα δάκτυλα του άλλου χεριού. Αφού πούνε την προσευχή τρεις φορές, ξαναμετράνε την απόσταση εάν είναι διαφορετική τότε υπάρχει μάτι. Και τότε λέτε την προσσευχή αφου σταυρώσετε τον ματιασμένο,»ΑΝΑΚΑΤΑ έρχετεαι ΑΝΑΚΑΤΑ να φύγει.» Ένας άλλος τροπος για να φύγει το μάτιασμα ειναι το αλατόνερο, Γεμίστε ένα ποτήρι νερό και βάλτε με το χέρι σας μια χούφτα αλάτι ( χοντρό η ψιλό ) Ανακατέψτε λέγοντας τη προσευχή (των αγίων αναργύρων).Στο τέλος ζητήστε να διαλυθέι το μάτι όπως διαλύεται το αλάτι στο νερό. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην χύσετε το νερό στο δρόμο ή στο νεροχύτη αλλά σε γλάστρα και πλύνετε το ποτήρι αμέσως. Σας παραθέτω το παραδοσιακό ξεμάτιασμα που πάντα το λέμε τρεις φορές.

«ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΚΑΡΦΩΣΑΝΕ – ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΕ ΞΕΚΑΡΦΩΣΑΝΕ – ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΟΥΣΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ – ΔΟΞΑ, ΠΑΤΡΙ, ΚΑΙ ΥΙΩ, ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΠΜΕΥΜΑΤΙ – ΑΜΗΝ. ΚΑΙ ΤΟΥ/ΤΗΣ (ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ) ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΑ ΟΡΗ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΡΙΑ ΛΑΓΚΑΔΙΑ ΝΑ ΣΚΟΡΠΙΣΤΕΙ – ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ.»
Η μητέρα μου Αγγελική μου έλεγε πως πρέπει να το μάθεις απο γυναίκα αν εισαι άνδρας και αν είσαι γυναίκα απο άντρα. Πρέπει να είναι γραμμένο σε χαρτί και να το διαβάσεις την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής. Αν σου το πουν με το στόμα, αυτός που θα σου το πει χάνει την μισή δύναμη να ξεματιάζει. Το ίδιο συμβαίνει άν το πει γυναίκα σε γυναίκα. άμα ξεματιάζεις κάποιον για να του φύγει το μάτι, τις περισσότερες φορές το παίρνεις επάνω σου και ειναι δύσκολο να το διώξεις.
Τον 17ο αιώνα το μάτιασμα έγινε αποδεκτό και συντάχθηκε στο Μικρόν Ευχολόγιον μια ευχή κατά της βασκανίας ως μέθοδος για το ξεμάτιασμα, η οποία πρέπει να διαβάζεται αποκλειστικά και μόνο από τον ιερέα και όχι από κάποιον λαϊκό.
ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΚΑΝΙΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΕΥΧΟΛΟΓΙΟ
ΚΥΡΙΕ ο Θεός ημών, Ο Βασιλεύς των αιώνων, ο παντοκράτωρ και παντοδύναμος,
ο ποιών πάντα και μετασκευάζων μόνω τω βούλεσθαι ο την επταπλάσιον κάμινον
και την φλόγα την εν Βαβυλώνι εις δρόσον μεταβαλών, και τους αγίους Σου
τρεις Παίδας σώους διαφυλάξας ο ιατρός και θεραπευτής των ψυχών ημών
η ασφάλεια των εις σε ελπιζόντων σου δεόμεθα και σε παρακαλούμεν, απόστησον,
φυγάδευσον και απέλασον πάσαν διαβολικήν ενέργειαν, πάσαν σατανικήν έφοδον
και πάσαν επιβουλήν, περιέργειάν τε πονηράν και βλάβην και οφθαλμών βασκανίαν
των κακοποιών και πονηρών ανθρώπων από τον δούλο Σου (τούδε) και
ή υπό ωραιότητος ή ανδρείας ή ευτυχίας ή ζήλου και φθόνου ή βασκανίας συνέβη,
αυτός φιλάνθρωπε Δέσποτα, έκτεινον την κραταιάν Σου χείρα και τον βραχίονα Σου
τον ισχυρόν και ύψιστον, και επισκοπών επισκόπησον το πλάσμα Σου τούτο,
και κατάπεμψον αυτώ Άγγελον ειρηνικόν, κραταιόν ψυχής και σώματος φύλακα,
ος επιτιμήσει και απελάσει απ’ αυτού πάσαν πονηράν βουλήν, πάσαν φαρμακείαν
και βασκανίαν των φθοροποιοών και φθονερών ανθρώπων ίνα υπό σου ο σος ικέτης
φρουρούμενος, μετ’ ευχαριστίας ψάλλη σοι. «Κύριος εμοί βοηθός, και ου φοβηθήσομαι
τι ποιήσει μοι άνθρωπος» και πάλιν. «Ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ’ εμού ει»
ότι συ ει ο Θεός, κραταίωμά μου, ισχυρός εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του
μέλλοντος αιώνος. Ναι, Κύριε ο θεός ημών, φείσαι του πλάσματος Σου, και σώσον
τον δούλον Σου από πάσης βλάβης και επηρείας της εκ βασκανίας γινομένης,
και ανώτερον αυτόν παντός κακού διαφύλαξον πρεσβείαις της υπερευλογημένης,
ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, των φωτοειδών
Αρχαγγέλων, και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν.
Όσοι πιστεύουν και μετέχουν στην εκκλησία δεν πρόκειται να μείνουν απροστάτευτοι. Τους προστατεύει ο Παντοδύναμος Θεός. Αν, βέβαια, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει κοντά κάποιος ιερέας για να διαβάσει την ευχή ή λόγω της έκτασης της ευχής, που ίσως δεν μπορεί να απομνημονευθεί εύκολα, αυτό που πρέπει να κάνει ο πιστός είναι να πει το “Πάτερ ημών” 3 ή 7 φορές και να παρακαλέσει το Θεό: “Χριστέ μου, σε παρακαλώ, διώξε από πάνω μου την επίδραση του Διαβόλου”. Δεν είναι εύκολο να ξεφύγουμε από το κακό το μάτι, εκτός αν φοράμε

ΣΚΟΡΔΟ

ΣΚΟΡΔΟ

ένα φυλακτό (που συνήθως είναι φτιαγμένο από σκόρδο [“φτου σκόρδα στα μάτια σου”, λέμε], λιβάνι, άγια λείψανα, πυρίτιδα), το βαφτιστικό μας σταυρό ή το γνωστό και πιο σύνηθες ματόχαντρο. Γενικότερα υπάρχει η πεποίθηση ότι, όταν φοράμε ένα φυλακτό με χάντρες, πέτρες και άλλα παρόμοια, η προσοχή του βάσκανου εστιάζεται στο όμορφο κόσμημα και ενώ το τελευταίο δεν τον αφήνει να ασχοληθεί με το πρόσωπο του ατόμου, με αποτέλεσμα ο «υποψήφιος ματιασμένος» να ξεφεύγει από το κακό το μάτι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα πολλά στολίδια που βάζουν πάνω στα άλογα και τα γαϊδούρια, που εκτός από το γεγονός ότι έχουν και καλλωπιστική χρήση, προστατεύουν επίσης τα ζώα από το κακό μάτι. Το φτύσιμο στον κόρφο είναι από τους πλέον διαδεδομένους τρόπους αποφυγής, ενώ το να φοράμε ανάποδα τα ρούχα μας ή να κάνουμε χειρονομίες (να βάζουμε τον αντίχειρα ανάμεσα στον δείκτη και το μεσαίο δάχτυλο ή η κλασσική ελληνική μούντζα) αποτελούν επίσης μέσα προφύλαξης από το μάτι. Το ρόδι θεωρείται επίσης ως άμυνα, γιατί είναι ο συμβολικός καρπός της ευφορίας, του πλούτου και της τύχης, ενώ και οι κόκκινες κορδέλες, λόγω χρώματος και της σύνδεσής τους με πολλά ήθη και έθιμα.
ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΚΑΝΤΙΛΙ

ΚΑΝΤΙΛΙ

Όταν τα μικρά παιδιά βασκαθούν, παίρνουμε λίγο βαμβάκι, και το βουτάμε στο κανδήλι πού έχουμε στις εικόνες, αλείφουμε το παιδί στο μέτωπο και στο πρόσωπο σταυροτά και λέμε τα εξής τροπάρια:
Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,
Σταυρός η ώραιότης της Εκκλησίας,
Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα,
Σταυρός πιστών το στήριγμα,
Σταυρός Αγγέλων η δόξα καί των δαιμόνων το τραύμα.
Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου τω Σταυρώ προσηλωθείς και τη λόγχη κεντηθείς την αθανασίαν επήγασας ημίν Σωτήρ ημών Δόξα Σοι.
Ημπορείτε και με ένα Σταυρό μικρό να τα σταυρώνετε και να λέγετε τα παραπάνω τροπάρια.
ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΓΙΑ ΖΩΑ
Δεν ξέρω πόσο πιστεύετε, στο «κακό μάτι», μπορεί να φέρει αρρώστιες, πόνο και θάνατο.Τα ζώα είναι πολύ ευαίσθητα στο «κακό μάτι» πολλές φορές ανεξήγητοι αιφνίδιοι θάνατοι ζώων (όσο και αν δεν το πιστεύετε) μπορεί να προέλθουν από «κακό μάτι».Επομένως αν δείτε το άλογό σας κακοδιάθετο, προσπαθήστε να το ξεματιάσετε και ίσως δείτε και εσείς να συμβαίνουν μικρά θαύματα.Η προσευχή λοιπόν για το ξεμάτιασμα (μια απο τις πολλές που χρησιμοποιούντα) είναι:
«Τρεις που σε θερμήσανε,
τρεις που θα σε γιάνουνε,
τρεις η Αγία τριάδα,
ότι κακό να περάσει στα βάγια,
Ιησούς Χρηστός νικάει
και όλα τα κακά σκορπάει»
Το λέμε 3 φορές, από μέσα μας να μην μας ακούν οι άλλοι γύρω μας και σταυρόνοντας συνεχώς το ζώο. Επίσης αν υπάρχει αγιασμός, ραντίζουμε το ζώο.
ΤΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΙΠΗ ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΕΚ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
Αφού τελειώσουμε την ευχή του ξεματιάσματος, για να «φύγει το κακό μάτι», λέμε τα παρακάτω λόγια:
ΣΤΟΝ ΑΝΗΦΟΡΟ ΠΟΥ ΠΑΣ – ΚΟΥΡΑΔΟΣΚΑΤΑ ΝΑ ΦΑΣ
ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΤΩ ΠΟΥ ΘΑ’ΡΘΕΙΣ – ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΝΑ ΣΟΥΡΘΕΙΣ
ΟΣΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΒΑΤΟ – ΝΑ ΣΟΥ ΜΠΟΥΝΕ ΟΛΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ
ΦΤΟΥ – ΦΤΟΥ π.χ. ΠΙΠΗ ΜΕ ΛΕΝΕ – ΑΝΑΚΑΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ.
Εργασία : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

Σεπτεμβρίου 6, 2016 Posted by | ΒΑΣΚΑΝΙΑ - ΜΑΤΙΑΣΜΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, Αναδημοσίευση ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Γιώργης Δρυμωνιάτης

 ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ : ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. Τίτλος : «ΑΝ ΗΞΕΡΕΣ ΠΟΣΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ» Αναδημοσίευση από ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ

Ένας υπέροχος ποιητής που ο αυτοσεβασμός  του επιτρέπει μια αυθεντικότητα, με ξεχωριστή καθαρότητα έκφρασης. Μια πηγαία και άμεση εξωτερίκευση του μεγαλύτερου μυστηρίου της ανθρώπινης ψυχής και του ανθρώπινου πόνου. Μια εξαιρετικά επίκαιρη ποιητική δημιουργία με τίτλο : » ΑΝ ΗΞΕΡΕΣ ΠΟΣΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ «. Καλησπέρα καλέ μου φίλε Γιώργο, να είσαι πάντα καλά και να βαστάς ζεστή την παρέα μας με τις ποιητικές σου δημιουργίες. Θα την φιλοξενήσω αυτούσια με τον πρέποντα σεβασμό στο ιστολόγιο μου. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!!!. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Αν ήξερες πόσην θάλασσα έχω μέσα μου,

ποτέ σου δεν θα έψαχνες γι’ άλλο νησί.

Θα ξεκαλοκαιρεύαμε ατημέλητα μαζί

ξυπόλητοι στους ενάλιους βράχους της αγάπης

και τους χειμώνες θα τους παλεύαμε
με πολύ φιλί.

Αγέρι του Νότου,
αν ήξερες πόσην θάλασσα έχω μέσα μου!

γ.π.κ-δρ.

 Pipis Komianos ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΟ ΦΙΛΕ ΓΙΩΡΓΗ, ΚΑΛΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ, ΠΙΠΗΣ ΚΟ

 

Γιώργης Δρυμωνιάτης Με τιμούν πάρα πολύ κάθε φορά οι φιλοξενίες σου εδώ και στο ωραίο μπλογκ σου, αγαπητέ μου Πίπη. Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς

Αυγούστου 26, 2016 Posted by | ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, «Η ΚΟΥΝΙΑ» Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, «Η ΚΟΥΝΙΑ- ΑΙΩΡΑ» Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ 1Γειά σας καλά μου διαδυκτιακά φιλαράκια, κλείστε τα μάτια και ας ξεκινήσουμε για μια φορά ακόμη, νοσταλγικό ταξίδι στα παιδικά μας ανέμελα χρόνια. Σημερινό θέμα μας το παιχνίδι «Η ΚΟΥΝΙΑ – ΑΙΩΡΑ».Σε μια εποχή όχι πολύ μακρινή, τότε που τα παιδιά έπαιζαν μες’ την τρελή χαρά στις γειτονιές, στις αλάνες, στα χωματένια στενοσόκκακα της πανω και πέρας ρούγας του Κοπανακίου και του αγαπημένου μου Ναυπλίου, με παιχνίδια αυτοσχέδια και κυρίως ανέξοδα. Τότε που οι γειτονιές δονούνταν από τα γέλια και τις παιδικές φωνούλες και οι σχόλες ντυνόντουσαν τα γιορτινά τους ! Στείλτε τις ιδέες σας, φωτογραφικό υλικό,

Παρακαταθήκη γνώσης για τις επερχόμενες γενιές . ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ !!!!!!!!

Ελάτε καλοί μου φίλοι, ώρα ανεμελιάς, ώρα για παιχνίδι, ένα παιχνίδι απλό που μπορεί να παιχτεί οπουδήποτε και οποιαδήποτε ώρα, στην αυλή του σπιτιού μας, στην αλάνα, στις πλατείες, στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου. Η συζήτηση γύρω από το παιδικό παιχνίδι στο παραδοσιακό καφενείο της Κάτω ρούγας Κοπανακίου. Η πάντα γελαστή κυρά Σπυρούλα Σοφού του Γιώργη (Τιντιρη), μου θύμησε ένα παιχνίδι που το παίζανε όλα τα παιδόπουλα εκείνης της εποχής στην πέρα ρούγα και στα γύρω χωριά της Ορεινής Τριφυλίας. Και ποιος δεν έκανε σαν τρελός ακούγοντας την προτροπή πάμε για κούνια. Τα στενοσόκακα και οι ρούγες του Ναυπλίου αχολογούσαν από τα γέλια και τις παιδικές φωνούλες, όσο πιο ψηλά πήγαινε η κούνια τόσο μεγαλύτερο και το επιφώνημα θαυμασμού….

» Η ΚΟΥΝΙΑ «

ΚΟΥΝΙΑ ΜΠΕΛΛΑ ΕΠΕΣΕ Η ΚΟΠΕΛΑ

ΚΤΥΠΗΣΕ ΤΟ ΓΟΝΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΕΙ Η ΝΟΝΑ ΤΗΣ

ΚΟΥΝΙΑ ΜΠΕΛΑ ΚΤΥΠΗΣΕ ΤΟ ΓΟΝΑ ΚΑΙ ΓΕΛΑΕΙ Η ΠΑΓΩΝΑ

ΚΟΥΝΙΑ ΜΠΕΛΑ ΚΟΥΝΙΑ – ΚΟΥΝΙΑ ΜΠΕΛΑ

Tίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση του να βρίσκεσαι στον αέρα… σχεδόν πετάς! Αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά λάτρευαν τις κούνιες και μας «ικέτευαν» να τα αφήσουμε σχεδόν καθημερινά να τραμπαλισθούν στην κούνια του κήπου εφ΄όσον το σπίτι διέθεται ένα μεγάλο δένδρο ή για μια βόλτα στο πάρκο στις κούνιες… Χαρίζοντάς τους ατέλειωτες στιγμές ευτυχίας και παιχνιδιού.

ΚΟΥΝΙΑ ΣΕ ΔΕΝΔΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Ένα κομμάτι ξύλο, μια παλέτα, μια παλιά καρέκλα ή οποιοσδήποτε τύπος μικρού ή μεγαλύτερου καθίσματος που θα φτιάξετε-συνθέσετε χρησιμοποιώντας παρόμοια υλικά, με την προσθήκη μιας γερής τριχιάς (σχοινιού) για κρέμασμα μπορεί να μετατραπεί σε μια παιδική κούνια.

 

Είτε πρόκειται για μια παιδική κούνια που θα φτιάξετε με ένα κομμάτι ξύλο και σκοινί, ή μία ρόδα αυτοκινήτου. Το σημαντικότερο είναι ο τρόπος που θα επιλέξετε για να τα κρεμάσετε να είναι ο κατάλληλος για το είδος της κατασκευής και φυσικά να ισορροπούν απόλυτα ίσια, κάτι που θα ελέγξετε πριν το τελικό κρέμασμα, χρησιμοποιώντας αλφάδι ή με το μάτι. Η επιλλογή ενός υγιούς κλαδιού και του σχοινιού αρκετά δυνατού να κρατήσει το βάρος που πρόκειται να δεχτεί. Εγώ μετά την κατάλληλη απεξεργασία τα περνούσα με βερνίκι και για πιο άνετα κάποιο μαξιλαράκι στα μέτρα του θα ξετρύπωνα να μην ταλαιπωρούνται τα οπίσθια μου. Πριν χρησιμοποιήσουμε την κούνια μας απαραίτητος ο έλεγχος στα δεσίματα.  Εάν λυθεί κάποιος κόμπος ο τραυματισμός είναι επόδυνος και επικίνδυνος.

 

ΚΟΥΝΙΑ ΜΕ ΡΟΔΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥΚούνια, μπέλα
έσπασε η κουτέλα,
βγήκε μια κοπέλα,
που ‘τρωγε σταφύλια.
Της ζήτησα μια ρώγα,
μου ‘δωσε ένα μπάτσο,
έπεσα στο βάτο,
βγήκα το Σαββάτο.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΌΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΣΑΤΕ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΜΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

 

 

Αυγούστου 23, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, «ΖΑΡΙΑ» ή «ΚΟΥΜΑΡΙΑ», Εργασία: ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, «ΖΑΡΙΑ» ή «ΚΟΥΜΑΡΙ», Εργασία: ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ 1Γειά σας καλά μου διαδυκτιακά φιλαράκια, κλείστε τα μάτια και ας ξεκινήσουμε για μια φορά ακόμη, νοσταλγικό ταξίδι στα παιδικά μας ανέμελα χρόνια. Σημερινό θέμα μας το παιχνίδι «ΖΑΡΙΑ» ή «ΚΟΥΜΑΡΙ».Σε μια εποχή όχι πολύ μακρινή, τότε που τα παιδιά έπαιζαν μες’ την τρελή χαρά στις γειτονιές, στις αλάνες, στα χωματένια στενοσόκκακα της πανω και πέρας ρούγας του Κοπανακίου και του αγαπημένου μου Ναυπλίου, με παιχνίδια αυτοσχέδια και κυρίως ανέξοδα. Τότε που οι γειτονιές δονούνταν από τα γέλια και τις παιδικές φωνούλες και οι σχόλες ντυνόντουσαν τα γιορτινά τους !

ΖΑΡΙΑ – ΚΟΥΜΑΡΙ

Στα αρθρογραφήματά μου παιδικές αναμνήσεις και παιχνίδια δεν αναφέρομαι στο μεγάλο πάθος των ζαριών και της χαρτοπαιξίας των μεγάλων, αλλά στην προσωπική μας λαχτάρα να παίξουμε το σταρπαστικό παιχνίδι με τα ζάρια. Κάθε χρόνο ιδιαίτερα όσο πλησίαζαν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονάς η αγωνία της προσμονής και οι προετοιμασίεςτου ερχομού τους, μας ανέβαζαν στα ύψη την αδρεναλίνη. Το «ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΙ» χρειάζεται τουλάχιστον 2 παίχτες, όμως το ενδιαφέρον μεγαλώνει όσο αυξάνεται ο αριθμός των παιχτών, βλέπεται τα ποσά ειναι αξιόλογα ανάλογα με τον αριθμό των στοιχημάτων.

Οι 6άρες, οι 5άρες, οι 3άρες και το 5 -6 ειναι οι ζαριές που κερδίδουν και που κάθε παίχτης εύχεται να του φέρει ή «ζαριά». Εάν σου «κατσει» όπως λένε η καλή τότε τα μαζεύεις όλα.

Οι Άσσοι, οι 2άρες (διπλά), τα 4σάρια (ντόρτια), το 1-2 και 3-2 είναι οι ζαριές που όλοι απεύχονται να τους φέρει η «ζαριά». Αν σου «κάτσει» τέτοια ζαριά τότε τα «μπεγλεράει» ο επόμενος.

Στην ουσία όμως πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι που η ταχύτητα του σε συνδυασμό με τα κέρδη που προσφέρει ανεβάζουν γρήγορα την αδρεναλίνη.
ΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ

Όλοι τότε «ανεμίζαμε» το πενιχρό μας κομπόδεμα από το χαρτζιλίκι που μας έδιναν τις ημέρες των χριστουγέννων και της πρωτοχρονιάς ή από λεφτά πουοικονομάγαμε πουλώντας κρυφά από τους δικούς μας, μπακίρια, χαλκόματα, παλιοσίδερα στους διάφορους γυρολόγους παλιατζήδες. Τα βιομηχανικά ζάρια εκείνη την εποχή για τα βαλάντιά μας ήταν ακριβά. Ένας λόγος λοιπόν να τα κατασκευάζουμε μόνοι μας. Παίρναμε λοιπόν ένα κομμάτι ξύλο τετράγωνο, το κόβαμε προσεχτικά με το πριόνι με την βοήθεια μιας μεταλικής ράσπας το τετραγωνίζαμε, μετά με ένα κομμάτι γυαλί του κάναμε ένα καλό φινίρισμα. Με μια πρόκα ή ένα σουβλί τσαγκάρη κάναμε τις τρύπες και με κάμελ παπουτσιων τις γεμίζαμε. Τύφλα να είχαν τα κανονικά ζάρια, φάνταζαν ολόϊδια. Η πιο πρόχειρη κατασκευή ήταν από κιμωλία ή από σαπούνι διότι ήταν υλικά εύκολα για τρίψιμο. Τα πιο «σένια» ήταν τα κοκκάλινα κυρίως κότσι ζώου, ήθελε περισσότερο δούλεμα και λείανση αλλά ήταν μόρτικα στο «μπεγλέρισμα».

Όμως πάντα σε αυτού του είδους τα παιχνίδια δεν έλειπαν και οι «χλεχλέδες», τα τζιμάνια δηλαδή με τα «φτιαγμένα» ζάρια, για πότε αλλάζανε χέρι τα ζάρια με το που έφερνε ο «χλεχλές» τις εξάρες όλων τα μάτια πέφταν στο μάζεμα των χρημάτων και έβρισκε ευκαιρία ο κογιόνης να ξαναλλάξει τα ζάρια. Όμως αλοίμονό του εάν τον έπαιρναν χαμπάρι, το ξύλο που έτρωγε δεν είχε προηγούμενο, μέχρι και το παντελόνι του παίρνανε και έπρεπε να αλλάξει ρούγα μέχρι και εκεί να τον πάρουνε και εκεί χαμπάρι και να τον ταράξουν στο ξύλο.

ΖΑΡΙΑ ΠΑΙΞΙΜΟ

Το μεγαλύτερο πρόβλημα (φόβος και τρόμος) ο παιδονόμος ή οι καθηγητές που τύχαινε να περάσουν την ώρα που παίζαμε τέτοιου είδους τυχερά και απαγορευμένα παιχνίδια. Αποροφημένοι καθώς είμαστε από το πάθος και την έξαψη του παιχνιδιού, το τράβηγμα του αυτιού και η ονομαστική εντολή να παρουσιασθούμε την επομένη μέρα στον δάσκαλο ή τον γυμνασιάρχη μας έκανε να «κατουράμε μαλί από Λύκο» ! Οι ποινές αυστηρώτατες, οι ξυλιές τσουχτερές, ακόμη και σήμερα αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια, εφιαλτικά μου καίνε τις παλάμες, οι εξαήμερες αποβολές από το γυμνάσιο ήταν σε ημερησία διάταξη και η διαγωγή «Κοσμιωτάτη» στον έλεγχο. Παρ’ ολα αυτά, τι ήταν η χαρά του παιχνιδιού (ο τζόγος) σε συνδιασμό με το κέρδος, μπρος στην τιμωρία, για πολλά από τα παιδιά της ηλικίας μας και μεγαλύτερα. Αυτό που μετρούσε ήταν να μην μας μείνει «Κουσούρι» στην μελλοντική μας ζωή. Έχει καταστρέψει, έχει κλείσει ο «τζόγος» στην κυριολεξία σπίτια και οικογένειες αυτό το «καρκίνωμα» ! Το μικρόβιο του τζόγου δεν ξεριζώνεται, θέλει να είσαι πολύ δυνατός χαραχτήρας για να αντισταθείς.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΌΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΣΑΤΕ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΜΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

Αυγούστου 19, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΛΕΥΚΑΚΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ

Σε εξέλιξη βρίσκεται πυρκαγιά που εκδηλώθηκε λίγο μετά τις 5:00 το απόγευμα σε αγροτική έκταση, στην περιοχή Λευκάκια, του Ναυπλίου.

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ KOMIANOS’S BLOG ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΠΕΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΑΙΡΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΠΥΡΚΑΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΟΧΙΚΗΣ ΜΟΥ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΣΤΟ ΜΑΚΡΟΒΟΥΝΙ ΛΕΥΚΑΚΙΩΝ ( Η ΕΧΟΧΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΥΡΚΑΙΑΣ), ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Στο σημείο της φωτιάς επιχειρούν ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής, με 22 πυροσβέστες και εννέα οχήματα, καθώς και ένα πεζοπόρο τμήμα, με πέντε άτομα.

Επίσης, επιχειρούν από αέρος δύο πυροσβεστικά αεροπλάνα και δύο αεροσκάφη τύπου Πετζετέλ. Oι άνεμοι που πνέουν στην περιοχή, δυσχεραίνουν το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων.

ΦΩΤΟ argolikeseidhseisΦΩΤΟ argolikeseidhseis

ΦΩΤΟ argolikeseidhseisΦΩΤΟ argolikeseidhseis

Σύμφωνα με το argolikeseidhseis, η πυρκαγιά μαίνεται ανεξέλεγκτη και απειλεί περιουσίες. Στο μεταξύ, στο νοσοκομείο κατέληξε φωτορεπόρτερ που κάηκε στο χέρι, στην προσπάθειά του να καλύψει το συμβάν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, argolikeseidhseis

Αυγούστου 5, 2016 Posted by | ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΛΕΥΚΑΚΙΑ, Uncategorized | Σχολιάστε