Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΤΟ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Εργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΤΟ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Εργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟΙ 2ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟΣ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΩ ΡΟΥΓΑ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ, ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΩΡΓΗΣ

Αποχαιρετούμε σήμερα με βαριά  καρδιά, ένα καλοκάγαθο και αγαπητό συμπολίτη μας.Τον γνωστο,τίμιο και αγαπημένο μπάρμπα ΓΙΩΡΓΗ Γ. ΚΟΣΜΑ, κάτοικο Κάτω Κοπανακίου Ορεινής Τριφυλίας. Ο αγαπητός σε όλους μας μπάρμπα Γιώργης, έφυγε χθες από κοντά μας πλήρης ημερών στα 95 του χρόνια.
Ηταν καλός χαρακτήρας, πρόσχαρος, δραστήριος ακάματος και ευχάριστος άνθρωπος. Παρά τις δυσκολίες στην ζωή που είχε αντιμετωπίσει.

Η Εξόδιος ακολουθία θα γίνει στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Κοπανακίου αύριο Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016, στις 11.30 π.μ.
Το komianos’s wordpres’s.com εύχεται στα τέκνα, τα εγγόνια, τα δισεγγονα και λοιπούς οικείους του, δύναμη, κουράγιο και τους συλλυπούμαστε από καρδιάς.
Ο Θεός να τον αναπαύσει. Ας είναι ελαφρύ το Μεσσηνιακό χώμα που θα τον σκεπάσει. 

Μαρτίου 9, 2016 Posted by | ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟΙ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | 1 σχόλιο

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ 1ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΥΧΕΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ – ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΤΟΠΟΥ. ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, ΑΠΟ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΚΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΟ ΟΜΟΡΦΗ

Μαρτίου 9, 2016 Posted by | ΕΥΧΕΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Αφιερωμένο το ποίημά μου με αφορμή σήμερα τη γιορτή της Γυναίκας, στη μάνα, τη σύζυγο, την εργαζόμενη, την άνεργη, την μοναχική, τη φίλη, τη γιαγιά…
(Τόσοι πολλοί ρόλοι και υποχρεώσεις !Σήμερα, προσπαθήστε να δώσετε χώρο στη μέρα σας και να σκεφτείτε εσάς…)
Με σεβασμό και αγάπη ♡
Αντί σιωπής… Άννα Μπιθικώτση

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΜΑ ….ΝΝΟΥΛΑ. Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ, ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ ΙΣΤΟΤΟΠΟ KOMIANOS’S BLOG, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΑ

Μαρτίου 8, 2016 Posted by | ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

Ασφαλιστικό: Οι θεσμοί ζητούν να θεσπιστούν χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης Newsroom Newsroom , CNN Greece 09:18 Τρίτη, 08 Μαρτίου 2016

Ασφαλιστικό: Οι θεσμοί ζητούν να θεσπιστούν χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης
Newsroom
Newsroom , CNN Greece
09:18 Τρίτη, 08 Μαρτίου 2016 – Ανανεώθηκε 14:36
Πηγή: http://www.cnn.gr/money/story/24415/asfalistiko-oi-thesmoi-zitoyn-na-thespistoyn-xamilotera-pososta-anaplirosis#ixzz42JaLnkZd

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΚΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΡΥΜΠΟΠΙ ΟΡΕΙΝΗΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ, ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΣ ΔΙΕΚΔΗΚΩΝΤΑΣ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΣΟΥ.!!!!!!!!! ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΙΣΗΣ

Μαρτίου 8, 2016 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ, Αναδημοσίευση από : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ, Αναδημοσίευση από : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ
Χρόνια πολλά σε ολες τις γυναίκες, τα ευαίσθητα αυτά πλάσματα που ομορφαίνουν την ζωή μας – Χρόνια Πολλά και στους Άντρες, που ξέρουν πως να κάνουν τις Γυναίκες, να Γιορτάζουν Κάθε Ημέρα.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

Μαρτίου 8, 2016 Posted by | ΕΥΧΕΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ «ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ», Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ «ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ», Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ 1Αυτή τη φορά θα ταξιδεύσουμε και πάλι στην ομορφη παλαιά εποχή και ας θυμηθούμε ένα παιδικό παιχνίδι που παιζόταν συνήθως από κορίτσια και λίγα αγόρια νεαρής ηλικίας στα σπίτια, στις αυλές  και στις γειτονιές του Ναυπλίου όπως επίσης και στην Πέρα και Πάνω Ρούγα Κοπανακίουν Μεσσηνίας .Το «ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ»

 Παρακαταθήκη γνώσης για τις επερχόμενες γενιές πως ζούσαν και επαιζαν οι πρόγονοι και γεννήτορές τους. Βοηθήστε, καταγράφτε σχετικές πληροφορίες, για να μπορέσουμε ΜΑΖΙ να συγκεντρώσουμε απαραίτητες πληροφορίες για τα παλιά παιδικά παιχνίδια μας, που κινδυνεύουν να ξεχαστούν ακόμη και από εμάς τους ίδιους, από το χρόνο και την..τεχνολογία . ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ !!!!!!!!

ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ

ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ

Ένα  παιχνίδι ομαδικό, παιζόταν από κορίτσια ηλικίας 5 έως 12 ετών ίσως και μεγαλύτερα, σε σπίτια, αυλές, στις μικρές πλατείες της πάνω και πέρας ρούγας Κοπανακίου Ορεινής Τριφυλίας και στις γειτονιές του αγαπημένου μου Ναύπλιου. Σήμερα θα σας ταξιδέψω σε παλαιότερες ξεχασμένες εποχές, σε μαγικές παιδικές αναμνήσεις και ξεθωριασμένες εικόνες. Μου φέρνουν στην μνήμη μια φράση : » ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ, ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ, ΕΓΩ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΩ, ΦΤΑΙΕΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ … ΜΙΚΡΗ» !!!!

 Τα κορίτσια συνήθιζαν να παίζουν με τις φίλες τους στα σπίτια με τις πάνινες κούκλες τους, που τις έραβαν με την βελόνα στο χέρι η γιάγιά ή η μάνα, ή κατασκευασμένες από κερί ή από πηλό και γύψο, αντιγράφοντας τις μανάδες τους σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις ή εργασίες του σπιτιού που συνήθιζαν να κάνουν. Για να παίξουν τις «κουμπάρες» επέλεγαν και διαμόρφωναν με επιμέλεια τον χώρο που θα δεχόντουσαν την επίσκεψη της κουμπάρας και των καλεσμένων τους. Προσεκτικά και με κάθε λεπτομέρια για να εντυπωσίασουν τις κουμπάρες ετοίμαζαν τα «κουζινικά τους» που υποτίθεται ότι μαγείρευαν, ποτήρια, κατσαρολάκια, πιάτα  τσουγκρισμένα, παλιά κουταλομαχαιροπήρουνα, το τραπεζομάντηλο απαραίτητο, μην μας παρεξηγήσουν οι κουμπάρες, μέσα στα πιατάκια υποτιθέμενα γλυκίσματα, λουκούμια κομένα σε μπουκίτσες, καραμέλες και ματζούνια για το «τρατάρισμα». Με τα «νινιά» να τα ταίζουν στην αγκαλιά τους, έτοιμες για να δεχτούν τις «βίζιτες» ! και για το κουτσομπολιό που θα επακολουθούσε. Πολλές φορές για να εντυπωσιάσουν τις επισκέπτριες φορούσαν τα φορέματα, τα ψηλοτάκουνα παούτσια, την τσάντα, το καπέλο, τα γάντια παριστάνοντας τις κυρίες. Πολλές φορές  άλλαζαν οι ρόλοι και ανταπέδιδαν τις επισκέψεις στην κουμπάρα.

ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Με τι φαντασία κατασκεύαζαν το νοικοκυριό τους χρησιμοποιώντας ότι πρόχειρα ή άχριστα υλικά εύρισκαν στους γύρω δρόμους της γειτονιάς ή στην αυλή του σπιτιού τους που ευώδιαζε ο βασιλικός, ο δυόσμος και η λουϊζα και η πάστρα της ασβεστωμένης αυλής. Σήμερα τα κορίτσάκια συνεχίζουν (αραιά και που) να παίζουν τις «κουμπάρες», να αντιγράφουν την συμπεριφορά της μάνα τους και με παιχνίδια πανάκριβα βιομηχανοποιημένα και κουκλιά πλαστικά. Η κούκλα το ποιο συναισθηματικό αξεσουάρ μάθημα σπουδαίο στον μελλοντικό ρόλο τους σαν μανούλες.

«Καλημέρα, κυρά-κουμπάρα, τι νέα;»

«Καλά, κυρα-κουμπάρα».

Τι καλό έχεις στο τσουκάλι ;

Πω – πω καλά που μου το θύμισες, δεν έχω  βάλει λάδι !

Για άνοιξε το καπάκι, μήπως ξέχασες κάτι ;

 Τι δίκιο έχεις κουμπάρα μου, πιπέρι και αλάτι !

Έτσι συνεχίζεται η «βίζιτα» με διάλογο ή στοιχομυθία, ανταλαγή φιλοφρονήσεων και καυτά σχόλια για την νοικοκυροσύνη της κουμπάρας, το απαραίτητο κουτσομπολιό και δώρα.

Ένα τραγουδάκι περιπαικτικό που έλεγαν ήταν το ακόλουθο:

Βρε καλώς τη την κουμπάρα

την καλή τη φιλενάδα

που γλυκό θα τηνε δώσω

και καρφιά να την καρφώσω.

Από το παιδικό αυτό παιχχίδι μου έχει μείνει το παρακάτω πραγματικό περιστατικό, που προς αποφυγή παρεξηγήσεων θα παραλλείψω να αναφερθώ σε ονόματα. Μεταξύ των κοριτσιών της γειτονιάς υπήρχαν οι αντιπάθειες και οι παραξηγήσεις συνηθισμένο φαινόμενο. Η Καλλιοπίτσα, (ας ονομάσουμε το κοριτσάκι έτσι), πάει στην μάνα της κλαίγωντας γιατί τα συνομήλικα κορίτσια δεν την παίζανε κουμπάρες…. «Μην στεναχωριέσαι κορη μου» της απαντάει η μάνα της, «θα τις κανονίσω εγώ». Μια και δυο πλησιάζει τα κορίτσια και τους λέει υποτίθεται με θαυμασμό: «Τι νοικοκυρές έχει η γειτονιά μας !!! Μπράβο σας ! Απ’ ολα τα καλούδια έχετε, στραγαλάκια, πασατέμπια, λεκουμάκια, καραμελίτσες τίποτα δεν σας λείπει μέχρι και καφεδάκι με γλυκό του κουταλιού για να τρατάρετε την κουμπάρα. «ΣΟΥΜΑΔΑ» όμως δεν έχετε, έχετε ; Σταθείτε να σας τρατάρω εγώ !» Και στέκεται πάνω από τα απλωμένα «καλούδια», ανοίγει η αθεόφοβη τα πόδια της σε διάσταση, (εκείνη την εποχή οι περισσότερες ηλικιωμένες κυκλοφορούσαν χωρίς εσώρουχο), και τους αμολάει μια «κατούρλα» που μέχρι και σήμερα έχει μείνει αξέχαστη σαν η περίφημη «ΣΟΥΜΑΔΑ» της πλατείας Αγίου Σπυρίδωνος !

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

 

 

 

Μαρτίου 6, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

Ο Pipis Komianos κοινοποίησε τη δημοσίευση της Anna Bithikotsi.

Ο Pipis Komianos κοινοποίησε τη δημοσίευση της Anna Bithikotsi.

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

Σήμερα το μεσημέρι στις 13:10 στον ALPHA θυμάμαι και αναπολώ τη γειτονιά μου και τον ακριβό μου πατέρα Γρηγόρη σε ένα αφιέρωμα στο Περιστέρι όπου με συντοπίτες μου κάνουμε στάσεις στο χθες!
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΚΠΟΜΠΗΣ
Το Σάββατο 5 Μαρτίου στις 1:10 μμ η εκπομπή του Δημήτρη Μάρκου “Στη γειτονιά μας” που προβάλλεται στο κανάλι ALPHA, επισκέπτεται το Περιστέρι.
Η Άννα Μπιθικώτση, κόρη του μεγάλου τραγουδιστή, μας ξεναγεί στη γειτονιά που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Σε ένα σπιτάκι που το ’δερνε ο αγέρας κι η βροχή, που από το κατώφλι του πέρασαν, μεγάλες μορφές της μουσικής μας ιστορίας, θυμάται , νοσταλγεί και μιλά με φίλους από τα χθες, ενώ στο κουτούκι ΑΠΤΑΛΙΚΟ τραγουδoύν επιτυχίες του Σερ Μπιθί ο Σωτήρης Δογάνης και ο Πέτρος Μιχόπουλος με τη κιθάρα του και τους μουσικούς: Ξανθή Παναγιωτοπούλου στο ακορντεόν & Νίκο Καραντινίδη στο μπουζούκι.

 

Μαρτίου 5, 2016 Posted by | ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΤΟ ΒΡΑΧΙΟΛΑΚΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ «ΜΑΡΤΗ» ! ΠΗΓΗ: sansimera.gr – Αναδημοσίευση από ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s. com

ΤΟ ΒΡΑΧΙΟΛΑΚΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ  ΤΟΥ «ΜΑΡΤΗ» ! ΠΗΓΗ: sansimera.gr – Αναδημοσίευση από ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΜΑΡΤΗ
Κόκκινη κλωστή δεμένη… στο χέρι βάζουμε σήμερα πρώτη ημέρα του Μαρτίου – Τι δείχνει το έθιμο
Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια.
Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.
Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.
Σε μερικές περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του. Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.
Το έθιμο του Μάρτη γιορτάζεται ίδιο και απαράλλαχτο στα Σκόπια με την ονομασία Μάρτινκα και στην Αλβανία ως Βερόρε. Οι κάτοικοι των δυο γειτονικών μας χωρών φορούν βραχιόλια από κόκκινη και άσπρη κλωστή για να μην τους «πιάσει» ο ήλιος, τα οποία και βγάζουν στα τέλη του μήνα ή όταν δουν το πρώτο χελιδόνι. Άλλοι πάλι, δένουν τον Μάρτη σε κάποιο καρποφόρο δέντρο, ώστε να του χαρίσουν ανθοφορία, ενώ μερικοί τον τοποθετούν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρουν δίπλα της ένα σκουλήκι, σημαίνει ότι η υπόλοιπη χρονιά θα είναι πολύ καλή.
Τηρώντας παραδόσεις και έθιμα αιώνων, οι Βούλγαροι, την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μαρτενίτσα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας, οι κάτοικοι τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος για να μην τους «κάψει η γιαγιά Μάρτα» (Μπάμπα Μάρτα, στα βουλγαρικά), που είναι η θηλυκή προσωποποίηση του μήνα Μάρτη. Η Μαρτενίτσα λειτουργεί στη συνείδηση του βουλγαρικού λαού ως φυλαχτό, το οποίο μάλιστα είθισται να προσφέρεται ως δώρο μεταξύ των μελών της οικογένειας, συνοδευόμενο από ευχές για υγεία και ευημερία.
Το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μάρτη φέρει στα ρουμανικά την ονομασία Μαρτιζόρ. Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο και είναι στενά συνδεδεμένο με αρκετά έθιμα και παραδόσεις της Ρουμανίας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Θεός – Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι.
Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.
ΠΗΓΗ: sansimera.gr
Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/561893/to-vraxiolaki-toy-martioy-h-istoria-kai-to-ethimo-toy-marti#ixzz41wpYiMJ8

Μαρτίου 4, 2016 Posted by | ΕΘΙΜΑ ΜΑΡΤΙΟΥ, sansimera.gr, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟ «ΚΟΤΣΙ» – Ο «ΒΕΖΥΡΗΣ – ΒΑΣΙΛΙΑΣ» – ΤΟ «ΒΑΣΙΛΙΚΙ» – Ο «ΑΣΤΡΑΓΑΛΙΣΜΟΣ» Εργασία Νο 1 : komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ  ΤΟ «ΚΟΤΣΙ» – Ο «ΒΕΖΥΡΗΣ – ΒΑΣΙΛΙΑΣ» – ΤΟ «ΒΑΣΙΛΙΚΙ» – Ο «ΑΣΤΡΑΓΑΛΙΣΜΟΣ» – Εργασία Νο 1 : komianos’s wordpres’s.com

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ 1Αυτή τη φορά θα ταξιδεύσουμε και πάλι στην ομορφη παλαιά εποχή και ας θυμηθούμε ένα παιδικό παιχνίδι που παιζόταν συνήθως από αγόρια νεαρής ηληκίας στις αλάνες , στις αυλές στην Αμάκα του Ναυπλίου όπως επίσης και στην κάτω και πάνω ρούγα Κοπανακίουν Μεσσηνίας .Το «ΚΟΤΣΙ» ή «ΒΑΣΙΛΙΚΙ» ή «ΒΑΣΙΛΙΑΣ – ΒΕΖΥΡΗΣ».

 Παρακαταθήκη γνώσης για τις επερχόμενες γενιές πως ζούσαν και επαιζαν οι πρόγονοι και γεννήτορές τους. Βοηθήστε, καταγράφτε σχετικές πληροφορίες, για να μπορέσουμε ΜΑΖΙ να συγκεντρώσουμε απαραίτητες πληροφορίες για τα παλιά παιχνίδια μας, που κινδυνεύουν να ξεχαστούν ακόμη και από εμάς τους ίδιους, από το χρόνο και την..τεχνολογία . ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ !!!!!!!!

«ΚΟΤΣΙΑ» – «»ΒΕΖΥΡΗΣ» – ΒΑΣΙΛΙΑΣ» – «ΝΤΑΜΠΥΖΑΣ»

ΒΕΖΥΡΗΣ - ΒΑΣΙΛΙΑΣ - ΑΣΤΡΑΓΑΛΙΣΜΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΙΔΙΚΟ

Το παιδικό παιχνίδι «ΤΟ ΚΟΤΣΙ», «ΝΤΑΜΠΥΖΑΣ», «ΒΑΣΙΛΙΑΣ – ΒΕΖΥΡΗΣ» δεν παιζόταν μόνον από παιδιά αλλά και από μεγάλους που το αγαπούσαν πολύ και ήταν ενθουσώδεις θιασώτες του, κυρίως οι γυναίκες, έπαιζαν με μεγάλη ευχαρίστηση και ενδιαφέρον αυτό το παιχνίδι με τους γειτόνους/σες τις βραδυές σαν δεν είχαν να ασχοληθούν με τίποτα αξιόλογο. Τα μικρά παιδιά δεν ξεχνούσαν ποτέ να κουβαλήσουν σε ένα μικρό σακουλάκι πάνινο ή λιναρένιο τα απαραίτητα «κότσια» ή «αστραγάλους» στο σχολείο ή στις αλάνες, στους δρόμους και στις γειτονιές τις αργίες και σχόλες. Ολοι μεγάλοι και μικροί περιμένανε με ανυπομονησία και λαχτάρα, τα γουρουνοσφάγια το καθιερωμένο σφάξιμο του γουρουνιού τις ημέρες των αποκρεών στο Κοπανάκι Μεσσηνίας, για να πάρουνε και αυτοι το … μερτικό τους, τα «κότσια» των ποδιών ή από το σφάξιμο κανενός προβάτου ή κατσίκας.
Οι «αστράγαλοι» ή «κότσια» είναι παιχνίδι που παιζόταν µέχρι  και το 1980 – 85. Τα κότσια είναι ΚΟΤΣΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΙΔΙΚοι αστράγαλοι των ποδιών ζώου π.χ. γουρουνιού, γίδας, προβάτου κ.α. χωρίζονται δε σε τρειςκατηγορίες :
1ον : το πιο µεγάλο κυρίως από γουρούνι, το λένε «νουµά»
20ν : το πιο µικρό από κατσίκα ή πρόβατο, που το λένε «πλίτσα»
3ον : και τα άλλα κότσια, από μικρότερα ζώα, που δεν έχουν όνοµα.
Κάθε κότσι έχει τέσσερις πλευρές. Η στενή πλευρά που έχει δύο βαθολώματα λέγεται «ΤΣΟΥΡΛΑ» ή «ΝΤΑΜΠΥΖΑΣ» ή «ΒΑΣΙΛΙΑΣ» .
Η πλευρά µε την επίπεδη επιφάνεια  λέγεται «ΚΑΖΙΑΚΑ» ή «ΒΕΖΥΡΗΣ» . Από τις πλατιές πλευρές, αυτή µε το µεγαλύτερο βαθούλωµα που έχει και μια τρύπα λέγεται «ΑΛΑΚΙ» ή «ΚΛΕΦΤΗΣ» και η άλλη με το μεγαλύτερο εξώγκομα λέγεται «ΑΝΤΑΠΙ» ή «ΨΩΜΑΣ».
Σε αυτό το παιχνίδι μικροί και μεγάλοι συνήθως κάθόντουσαν σταυροπόδι στο πάτωμα, στις αλάνες, στα σοκκάκια ή γύρω από τον σοφά ή το τραπέζι.

Τα «κότσια τα «έπαιζαν στριφογυρίζοντας τα με τα χέρια ή τα έριχναν κουνώντας τα από τσίγκινο κουτί ή πίλινο κανάτι το λεγόμεμο «πύργο» ή ο κάθε παίκτης είχε ένα αστράγαλο και προσπαθούσε στριφογυρίζοντας στον αέρα να πέσει με τέτοιο τρόπο ώστε να κάτσει  «ΝΤΑΜΠΥΖΑΣ» ή «ΒΕΖΥΡΗΣ». Αυτός άρχιζει πρώτος το παιχνίδι.Ένας άλλος τρόπος για να εκλέξουν τον πρώτο, ένα παιδί αναλάμβανε τραγουδιστά και έμμετρα να διαλέξει αυτόν που θα παίξει πρωτος.

ΚΑΝΕΙ ΚΡΥΟ ΠΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΡΙΑ 

ΚΑΝΕΙ ΚΡΥΟ ΡΙΧΝΕΙ ΧΙΟΝΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΛΙΟ ΤΟ ΚΛΕΦΤΡΟΝΙ 

ΚΑΝΕΙ ΚΡΥΟ ΠΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΝΤΑΜΠΥΖΑ !!!

Το «αστραγαλίζειν» , το παιχνίδι δηλαδή με τους αστράγαλους ή αλλιώς τα κότσια , ήταν λοιπόν από τα πιο αγαπημένα ,τόσο των αγοριών, όσο και των κοριτσιών αλλά και των μεγάλων. Όπως και τους «Αρτιάζειν αστραγάλους» Χρησιμοποιούσαν καρύδια, αμύγδαλα, τσαπελόσυκα, σταφίδες, στραγάλια ή και κομπόστα που τρελαινόντουσαν να τα τρωνε! Το παιχνίδι παιζόταν ως εξής : Αυτός που έφερνε «ΝΤΑΜΠΥΖΑ» Ή «ΒΑΣΙΛΙΑ» είχε την αρχηγία, το πρόσταγμα και την ποινή. Όποιος εφέρνε «ΒΕΖΥΡΗ» δεν είχε ποινή, πιο σκληρά την πλήρωνε ο «ΚΛΕΦΤΗΣ», πιο ελαφρά ο «ΨΩΜΑΣ». Εάν δεν είχες τίποτα να δώσεις, τότε ο «βασιλιάς» αποφάσιζε την τιμωρία που εκτελούσε ο «βεζύρης» που συνήθως ήταν ξυλιές με βέργα και εάν αρνιόσουν «να τις φας» τότε σου επέβαλε να γκαρίξεις σαν γαϊδούρι, μια τιμωρία που θεωρείτο εξευτελιστική και τα περισσότερα παιδιά προτιμούσαν τις ξυλιές. Πάντως επειδή οι ρόλοι εναλλάσσονταν, κάποιος κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα έφερνε «βεζύρη» η «βασιλιά» για αυτό τον λόγο ο βασιλιάς πρόσεχε να μην είναι πολύ αυστηρός και το μετανοιώσει αργότερα που θα είχε χάσει την εξουσία….

Σε σύγκριση ανάμεσα στα αρχαία και τα σημερινά παιχνίδια, τα οποία έπαιζαν τα παιδιά του τόπου μας, πολλά  παιχνίδια διατηρούνται μέχρι σήμερα ακόμη και με ίδιες ή παρόμοιες ονομασίες.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ komianos’s wordpres’s.com

 

 

 

Μαρτίου 3, 2016 Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΧΟΙΡΟΣΦΑΓΙΑ- ΓΟΥΡΟΥΝΟΣΦΑΓΙΑ-ΠΑΣΤΟ-ΟΜΑΘΙΑ-ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ, ΕΝΑ ΕΘΙΜΟ ΑΠΟΚΡΕΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΕΑΤΙΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ, ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΩΝ, Εργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, comianos,wordpress,com

ΧΟΙΡΟΣΦΑΓΙΑ- ΓΟΥΡΟΥΝΟΣΦΑΓΙΑ-ΠΑΣΤΟ-ΟΜΑΘΙΑ-ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ, ΕΝΑ  ΕΘΙΜΟ  ΑΠΟΚΡΕΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΕΑΤΙΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ, ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΩΝ, Εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, comianos,wordpress,com

ΚΑΤΩ ΚΠΑΝΑΚΙ ΓΟΥΡΟΥΝΟΣΦΑΓΙΑ
Τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου, είναι μια εποχή πολύ δραστήρια για τους κατοίκους της Ορεινής Τριφυλίας. Ένα έθιμο από τα χρόνια τα παλαιά αναβιώνει σε κάθε σπίτι. Τα «χοιροσφάγια». Το έθιμο πηγάζει από την αρχαιότητα, από την λατρεία του θεού Διονύσου και της μητέρας του Σεμέλης. Θυσία των ανθρώπων για να κερδίσουν την χάρη των θεών. Το κρέας των χοιρινών εδώ στην Ορεινή Τριφυλία, αποτελούσε βασική τροφή για τους κατοίκους των γύρω περιοχών. Αποτελούσε το πρόχειρο φαγητό, τον εκλεκτό μεζέ για τον καλεσμένο ή για τον έκτακτο επισκέπτη. Το προσφάϊ της εργατιάς, βασικό, πρόχειρο, γρήγορο και γευστικότατο έδεσμα, ο περίφημος «καγιανάς». Ή και σκέτο βγαλμένο με τα χεράκια της νοικοκυράς κατευθείαν από το «κιούπι». Όλοι οι κάτοικοι της περιοχής αλλά και πανελλαδικά, συνήθιζαν να αγοράζουν από μικρά τα γουρουνόπουλά τους, τα οποία έτρεφαν όλο το χρόνο στις αυλές των σπιτιών τους. Λίγους καρπούς από την σοδειά τους, τυρόγαλο ανακατεμένο με πίτουρα στην σκαλιστή πέτρινη γούρνα, περισσεύματα, (αν υπήρχαν) από τα αποφάγια του μεσημεριανού ή βραδινού φαγητού, χλωρακιά ή διάφορα σάπια φρούτα και κηπευτικά, όλα ήταν ευπρόσδεκτα από τα παμφάγα γουρουνόπουλα, μέχρι και σάπια κρέατα ή ψόφια ζώα. Τα γουρουνόπουλα το κάθε νοικοκυριό τα έτρεφαν για να μεγαλώσουν και να βάλλουν όσο λίπος περισσότερο ήταν δυνατό. Τώρα σαν έρχονται οι Αποκριές και τα χοιρινά ξεπερνούν τις 100 οκάδες από την πολυφαγία και έχουν γίνει γομάρια, τότε τα σφάζουν την ΚΡΕΑΤΙΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ των αποκρεών. Το σφάξιμο του γουρουνιού είχε τελετουργικό χαρακτήρα. Ήταν μια μέρα χαράς και συνάμα γιορτής για τους νοικοκυραίους, τους καλεσμένους συγγενείς, γείτονες, και τον περαστικό επισκέπτη. Το αλατισμένο χοιρινό κρέας τραβούσε το κρασάκι και η ευθυμία σιγά – σιγά ανέβαζε το κέφι. Το σφάξιμο του γουρουνιού γινόταν ως εξής: σαν ερχόταν η ημέρα για τα «γουρουνοσφάγια», οι νοικοκυραίοι καλούσαν τους φίλους και τους συγγενείς τους στο σπιτικό τους. Ακόνιζαν τα μακρυμάνικα μαχαίρια τους, και ετοίμαζαν όλα τα απαραίτητα εργαλεία για να σφάξουν τα χοιρινά τους. Και έσφαζαν με την σειρά τα πολύτιμα για το κρέας της χρονιάς χοιρινά τους. Στη συνέχεια τα κρεμούσαν από τα τσιγγέλια στο «πατερό» ή σε άλλο μέρος στερεό. Αφού έπεφταν τα αίματα και στράγγιζε το κρέας, άνοιγαν τις κοιλιές τους, έβγαζαν τα εντόσθιά τους, τα άντερα, τις ελιές, τα πνευμόνια κ.α. Οι φωτιές με ξύλα ζέσταιναν το νερό στα λεβέτια στην αυλή αν ο καιρός το επέτρεπε… ή στο κουζιναριό. Στην αυλή έκαιγαν μεγάλα ξύλα δίπλα στα λεβέτια, αργότερα σαν καιγόντουσαν καλά επάνω στις θράκες θα ψηνόντουσαν ο καρούτζος, οι συκωταριές, οι μπριτζόλες κ.α. για να φάνε όλοι για το καλό, με συνοδεία το γευστικώτατο και μυρωδάτο κρασί του νοικοκύρη, οι χοροί και τα τραγούδια τέτοιες στιγμές δεν έλειπαν. Μέχρι που ερχόταν η ώρα να ευχηθούν, «Χρόνια πολλά και του χρόνου». Οι , άνδρες ετοίμαζαν το μεγάλο τραπέζι τον «Σοφρά». Εκεί ξάπλωναν το σφαγμένο χοιρινό να το «ξουρίσουν» από τις τρίχες. Πρώτα έβρεχαν με κρύο νερό το δέρμα του γουρουνιού και μετά με θερμό (καυτό) νερό. Το σκέπαζαν με μια λινάτσα για λίγη ώρα και μετά του ξύριζαν τις τρίχες. Άλλοι χρησιμοποιούσαν για την δουλειά αυτή κοφτερά μαχαίρια και άλλοι ένα εργαλείο τσίγγινο το λεγόμενο «Χωνί». Το δέρμα του γουρουνιού την λεγόμενη «Σφέρτσα» δεν το έβγαζαν, το άφηναν επάνω στο σφαχτό με το λίπος για να το χρησιμοποιήσουν και να φτιάξουν το παστό αργότερα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ενώ του είχαν κόψει τον καρούτζο δηλαδή το λαιμό το ζωντανό μισοσφαγμένο με τα αίματα να πετάνε δεξιά και αριστερά, έπερνε δρόμο και το κυνηγούσαν για να το πιάσουν. Ή την ώρα που προσπαθούσαν να το μαχαιρώσουν εκείνο κουνιόταν με αποτέλεσμα αντί για το χοιρινό, να μαχαιρώνουν τα

ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΑΡΤΙΚΙ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, Από το kopanakinews. Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΑΡΤΙΚΙ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, Από το kopanakinews. Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ

μπούτια τους ή τους συγχωριανούς που τους βοηθούσαν. Στα όρθια έτρωγαν και έπιναν αυτά που ψήνανε οι νοικοκυράδες στη θράκα. Τον καρούτζο, το συκώτι, καμιά μπριτζόλα, το ψαρονέφρι τσούγκριζαν τα ποτήρια τους και έλεγαν τις ανάλογες ευχές. Αφού έσφαζαν του ενός από την παρέα, μετά ερχόταν η σειρά του άλλου της παρέας και ή το σφάζανε εκεί ή στο σπίτι του φίλου. ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΑΘΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. Νιόπαντρος είμουν, δεν γνώριζα καλά τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Με είχε καλέσει το σόϊ της γυναίκας μου στον Άϊ – Γιαννάκι στο Καλό Νερό στα γουρουνοσφάγια… Πήγα και εγώ εκεί γύρω στις 10 η ώρα, και βρήκα τον ξάδελφο Νίκο Σταθόπουλο, τα αδέλφια του και τις γυναίκες της οικογένειας με τους γείτονες να βράζουν κομμάτια κρέας μέσα σε λεβέτια. Οι άνδρες είχαν στρογγυλοκαθίσει τσίμπαγαν τα μεζεδάκια τους και τσούγκριζαν τα ποτήρια τους. Μου έβγαλαν από το λεβέτι μία κομματάρα πεντανόστιμο και τρυφερότατο κρέας και ένα ποτήρι ξέχειλο μυρωδάτο βαρελίσιο κρασί. Σήκωσα και κουπάρι, στην υγεία του κάθε συγγενή χωριστά και μάλιστα από ένα… ποτήρι, στο κρέας έριχνα κάθε φορά και από μία πρέζα αλατοπίπερο. Δεν ήξερα ότι το παστό κρέας το βράζουνε αφού του βάζουν και μπόλικο αλάτι μαζί με την βράση. Ένας θεός ξέρει πως έφθασα στο σπίτι μου στο Κοπανάκι… με φέρανε;… ή ήρθα μόνος μου;… και αν ήρθα μόνος μου πως ήρθα;!!! Αυτό που μου έμεινε είναι ότι την επόμενη ημέρα και για τις πέντε μέρες που ακολούθησαν… η γλώσσα μου ήταν σαν «παντόφλα», διψούσα για πέντε ημέρες σαν κολασμένος. ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΑ ΤΟ ΠΟΔΙ ΜΟΥ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ!! Πάντοτε βρίσκω δικαιολογίες και αρνούμαι ευγενικά. «Όποιος καεί με τον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι»!!! Αφού λοιπόν διάλεγαν τα κομμάτια που θα έτρωγαν, τα άλλα κομμάτια τα αλάτιζαν για να διατηρηθούν μέσα σε καλάθια ή κάνιστρα και να στραγγίξουν μέχρι την Τσικνοπέμπτη. Στο παστό προσθέτανε και τα αυτιά, τα μούσκουλα και όσο κρέας μπορούσαν να μαζέψουν από το κεφάλι του γουρουνιού. Αφού το ξεκοκάλιζαν μετά το έκαναν βραστό μαζί με το μεδούλι. Δεν σταμάταγε όμως εκεί ηπαραγωγή…. Οι νοικοκυρές έφτιαχναν την περίφημη «ΟΜΑΤΙΑ».

ΟΜΑΘΙΑ ΑΠΟ ΓΟΥΡΟΥΝΟΣΦΑΓΙΟ- Από το kopanakinews- φωτογραφία του αείμνειστου

ΟΜΑΘΙΑ ΑΠΟ ΓΟΥΡΟΥΝΟΣΦΑΓΙΟ- Από το kopanakinews- φωτογραφία του αείμνειστου

ΟΜΑΘΙΑ

Από τα χοντρά έντερα που είχαν καθαρίσει και πλύνει προσεκτικά. Πρώτα βράζανε το στάρι από το βράδυ, το έλεγαν μπουλουγούρι, βράζανε τα πνευμόνια, τις «μπόλιες» από τα έντερα, το «βασιλικό» (ήταν το πρώτο λίπος από την κοιλιά), αλάτι, πιπέρι. Όλα αυτά τα ψιλόκοβαν τα ανακάτεβαν και μαζί με χόρτα καφκαλίδες, λέχουρδες, πορτοκαλόφλουδα τριμμένη τα έριχναν μέσα στα εντόσθια. Μετά τα έψηναν στον φούρνο. Το αποτέλεσμα ήταν ένας μεζές που όλοι ήθελαν να γευθούν, μια καλή και ιδιαίτερη γεύση. Επίσης έφτιαχναν και τα λουκάνικα με τα λεπτά έντερα. Παραγεμισμένα και κομμένο με σταυρωτά μαχαίρια ή στο μύλο κρέας, με πιπέρι, αλάτι, ψιλοκομμένη πορτοκαλόφλουδα και κρασί σπιτίσιο. Αφού πρώτα τα τρυπούσαν για να φεύγουν τα υγρά και να ξεραθεί το περιεχόμενό τους. Τα έδεναν στο μέγεθος που ήθελαν και τα κρεμούσαν στο τζάκι για να καπνιστούν και να χάσουν τα υγρά τους. Την Τσικνοπέμπτη έκαναν το παστό. Έκοβαν το κρέας σε μικρά κομμάτια τα έβραζαν πρώτα και μετά τα τσίκνιζαν. Μετά με το ίδιο λίπος τα τσιγάριζαν να πάρουν χρώμα. Έριχναν κρασί και πορτοκαλόφλουδες να πάρουν άρωμα. Μόλις ψηνόταν το τοποθετούσαν με σειρά σε μικρά πιθάρια (κιούπια) και από πάνω τα κάλυπταν με ένα στρώμα λίπους, και αν δεν ήταν αρκετό ρίχνανε και λάδι ελιάς για να διατηρηθεί όλο τον χρόνο. Ένα νόστιμο, πρόχειρο φαγητό, με αυγά ομελέτα και τοματοπελτέ ή κρεμύδια με αυγά και παστό κρέας, για την οικογένεια και τον έκτακτο επισκέπτη.
Εργασία : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, comianos.wordpress.com
Ευχαριστώ την Μαρία Μπάλτα, την Σοφού Σπυρούλα, την κυρά Μαργαρίτα και όλες τις άλλες γυναίκες του χωριού, για τις πολύτιμες πληροφορίες που μου δώσανε, για να φέρω εις πέρας αυτήν την εργασία.
Ανώνυμος είπε : Μην στεναχωριέστε. Όπου να είναι σε λίγο γυρίζουμε στα παλαιά αναγκαστικά. Με την κρίση που έρχεται θα δούμε σε λίγο μαντρόχοιρους σε κατώγια με κριθάρια, και άλλα γεννήματα, ελιές και σύκα στα πιθάρια…..

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΌΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΣΑΤΕ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΜΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

Μαρτίου 1, 2016 Posted by | ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΑΠΟΚΡΕΑΤΙΚΑ, ΟΜΑΤΙΑ Η ΓΕΜΑΤΙΑ Η ΓΟΥΜΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ-ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.