Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΜΑΤΙΑΣΜΑ ΚΑΙ ΒΑΣΚΑΝΙΑ – ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΕΣ – ΧΑΪΜΑΛΙΑ – ΕΥΧΕΣ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑΤΟΣ. Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ – ΒΑΣΚΑΝΙΑ – ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΕΣ – ΧΑΪΜΑΛΙΑ – ΓΟΥΡΙΑ

ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ

ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ

Από τα αρχαία χρόνια για το μάτιασμα οι πρόγονοί μας είχαν πάντα μια ειδική ευχή για κάθε μια περίπτωση. Και την βασκανία την θεωρούσαν ως μία κακή ενέργεια. Στο χωριό και στις γύρω περιοχές του τόπου μας, στην Ορεινή Τριφυλία. Οι περισσότεροι κάτοικοι ή για να ακριβολογήσω όλοι, πιστεύουν στο μάτιασμα ή διαφορετικά στην βασκανία. Ο μοναχός ο γέροντας Παϊσιος έλεγε ότι η ζήλια έχει δαιμονική ενέργεια, είναι κακό πράγμα και μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά. Αλλά όση ζημιά μπορεί να κάνει ή ζήλεια, άλλη τόση μπορεί να προκαλέσει και ο θαυμασμός που προέρχεται από το αυθόρμητο και χωρίς κακία συναίσθημα για κάποιο άτομο, ζώο ή και αντικείμενο. Ακόμη και από μητρική αγάπη μπορεί μια μάνα να βασκάνει το ίδιο της το παιδί. Σε όλο τον κόσμο και με διαφορετικές θρησκείες ή δοξασίες υπάρχουν και διαφορετικού είδους φυλακτά ή προσευχές που έχουν την ικανότητα να προστατεύσουν από το μάτι. Επειδή στην περιοχή μας δεν έχουμε πολλούς άνδρες ή πολλές γυναίκες με ανοικτόχρωμα μάτια, επικρατεί η γνώμη ότι οι άνθρωποι που έχουν γαλανά μάτια ή μάτια ανοικτού χρώματος μπορούν να ματιάσουν πιο εύκολα. Αυτός είναι και ο λόγος που στην χώρα μας αλλά και σε άλλες χώρες του κόσμου, τα φυλακτά που έχουν την δύναμη να διώχνουν την βασκανία έχουν το σχήμα και την μορφή των μπλε ματιών, οι κοινώς λεγόμενες «ματόχαντρες». Κάποτε ρώτησαν τον γέροντα Παϊσιο εάν είναι σωστό να φορούν ματόχανδρες τόσο στα μικρά παιδιά όσο και στους μεγάλους… Όπως και στα ζώα, τα κάρα, στα σπίτια κ.α. Ο γέροντας τους απάντησε ότι δεν είναι σωστό, «Πέστε στις μάνες σταυρό ή εκκλησιαστικά χαϊμαλιά να τους κρεμάνε, τα ζωντανά, τα υποστατικά και τα σπίτια τους να τα ραντίζουν με αγιασμό να μην τους πιάνει η βασκανία.» Ο Παπά-Γιώργης Καράμπελας από το Βαρυμπόπι και ο Παπά-Κώστας Παρασκευόπουλος από τη Μουριατιάδα, μου έλεγαν τα ίδια για την βασκανία, και ότι αν μπορεί κάποιος να έχει στα ρούχα του μικρή ποσότητα Αγιασμού αποφεύγει το μάτιασμα. Πάντως και οι δύο τους ήταν κατηγορηματικοί, πως οι λαϊκοί κάνουν αμαρτία να ξεματιάζουν, μόνον οι ιερείς έχουν το προνόμιο να διαβάζουν τις ευχές από το ευχολόγιο για την βασκανία την οποία η εκκλησία την αποδέχεται και την πιστεύει. Υπάρχει και η παρακάτω αναφερόμενη ευχή κατά της βασκανίας και του ξεματιάσματος,Του Ιωάννη Του Χρυσόστομου:
«Ο ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΗΜΩΝ,Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΙΣ ΣΕ ΕΛΠΙΖΟΝΤΩΝ.ΣΟΥ ΔΕΟΜΕΘΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ,ΦΥΓΑΔΕΥΣΟΝ ΚΑΙ ΑΠΕΛΑΣΟΝ ΠΑΣΑΝ ΔΙΑΒΟΛΙΚΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ,ΠΑΣΑΝ ΣΑΤΑΝΙΚΗΝ ΕΦΟΔΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΕΠΙΒΟΥΛΗΝ, ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΝ ΤΕ ΠΟΝΗΡΑΝ ΚΑΙ ΒΛΑΒΗΝ ΚΑΙ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΒΑΣΚΑΝΙΑΝ…ΑΠΟ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΔΟΥΛΟΥ/ΗΣ ΣΟΥ Η΄ ΥΠΟ ΩΡΑΙΟΤΗΤΟΣ Η΄ ΑΝΔΡΕΙΑΣ Η` ΕΥΤΥΧΙΑΣ Η` ΖΗΛΟΥ Η` ΦΘΟΝΟΥ Η` ΒΑΣΚΑΝΙΑΣ,ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΕΜΨΟΝ ΑΓΓΕΛΟΝ ΕΙΡΗΝΙΚΟΝ,ΚΡΑΤΑΙΟΝ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ ΦΥΛΑΚΑ,ΟΣΤΙΣ ΕΠΙΤΙΜΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΕΛΑΣΕΙ ΠΑΣΑΝ ΠΟΝΗΡΑΝ ΒΟΥΛΗΝ,ΠΑΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑΝ ΚΑΙ ΒΑΣΚΑΝΙΑΝ ΤΩΝ ΦΘΟΡΟΠΟΙΩΝ ΚΑΙ ΦΘΟΝΕΡΩΝ».
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ

ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΑ

ΜΑΤΟΧΑΝΔΡΑ

Πριν να πούμε την προσευχή βάζουμε σε ένα ποτήρι νερό και δίπλα έχουμε σε ένα φλυτζανάκι λάδι, καλό είναι το λάδι να είναι από καντίλι. Λέμε τρεις φορές την προσευχή «ΞΕΚΑΡΦΩΜΑ» όπως την ονομάζουνε σταυρόνωντας συγχρόνως και το ποτήρι με το νερό. Μετά το τέλος κάθε προσευχής στάζουμε και δυο με τρεις σταγόνες λάδι. Αν ενωθούνε σε μία και η σταγόνα διαλυθεί τότε υπάρχει μάτι. Πολλές φορές εάν είναι πολύ δυνατό το πέρνουμε επάνω μας, για να το διώξουμε πρέπει να ξεματιάσουμε τον εαυτό μας με τα ίδια λόγια και τον ίδιο τρόπο. Άλλοι ξεματιάζουνε απλώς με προσευχή, άλλοι με καρβουνάκια αναμένα και νερό. Εάν τα κάρβουνα ρίχνωντάς τα στο νερό μείνουν στην επιφάνεια, δεν υπάρχει μάτι, όμως εάν πάνε στον πάτο τότε υπάρχει μάτι. Άλλοι ξεματιάζουν με γαρυφαλάκια αναμένα, εάν πέφτωντας στο νερό σκάζουν κάνοντας κρότο τότε υπάρχει μάτι. Άλλοι χρησιμοποιούν μια πετσέτα και αλάτι, αφού δέσουν με ένα κόμπο μέσα το αλάτι το ακουμπάνε κάτω από τον αγκώνα τους και μετρώντας από τον αγκώνα μέχρι τα δάκτυλά τους (δηλαδή ένα πύχη) το κρατάνε σφιχτα με τα δάκτυλα του άλλου χεριού. Αφού πούνε την προσευχή τρεις φορές, ξαναμετράνε την απόσταση εάν είναι διαφορετική τότε υπάρχει μάτι. Και τότε λέτε την προσσευχή αφου σταυρώσετε τον ματιασμένο,»ΑΝΑΚΑΤΑ έρχετεαι ΑΝΑΚΑΤΑ να φύγει.» Ένας άλλος τροπος για να φύγει το μάτιασμα ειναι το αλατόνερο, Γεμίστε ένα ποτήρι νερό και βάλτε με το χέρι σας μια χούφτα αλάτι ( χοντρό η ψιλό ) Ανακατέψτε λέγοντας τη προσευχή (των αγίων αναργύρων).Στο τέλος ζητήστε να διαλυθέι το μάτι όπως διαλύεται το αλάτι στο νερό. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην χύσετε το νερό στο δρόμο ή στο νεροχύτη αλλά σε γλάστρα και πλύνετε το ποτήρι αμέσως. Σας παραθέτω το παραδοσιακό ξεμάτιασμα που πάντα το λέμε τρεις φορές.

«ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΚΑΡΦΩΣΑΝΕ – ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΕ ΞΕΚΑΡΦΩΣΑΝΕ – ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΟΥΣΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ – ΔΟΞΑ, ΠΑΤΡΙ, ΚΑΙ ΥΙΩ, ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΠΜΕΥΜΑΤΙ – ΑΜΗΝ. ΚΑΙ ΤΟΥ/ΤΗΣ (ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ) ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΑ ΟΡΗ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΡΙΑ ΛΑΓΚΑΔΙΑ ΝΑ ΣΚΟΡΠΙΣΤΕΙ – ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ.»
Η μητέρα μου Αγγελική μου έλεγε πως πρέπει να το μάθεις απο γυναίκα αν εισαι άνδρας και αν είσαι γυναίκα απο άντρα. Πρέπει να είναι γραμμένο σε χαρτί και να το διαβάσεις την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής. Αν σου το πουν με το στόμα, αυτός που θα σου το πει χάνει την μισή δύναμη να ξεματιάζει. Το ίδιο συμβαίνει άν το πει γυναίκα σε γυναίκα. άμα ξεματιάζεις κάποιον για να του φύγει το μάτι, τις περισσότερες φορές το παίρνεις επάνω σου και ειναι δύσκολο να το διώξεις.
Τον 17ο αιώνα το μάτιασμα έγινε αποδεκτό και συντάχθηκε στο Μικρόν Ευχολόγιον μια ευχή κατά της βασκανίας ως μέθοδος για το ξεμάτιασμα, η οποία πρέπει να διαβάζεται αποκλειστικά και μόνο από τον ιερέα και όχι από κάποιον λαϊκό.
ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΚΑΝΙΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΕΥΧΟΛΟΓΙΟ
ΚΥΡΙΕ ο Θεός ημών, Ο Βασιλεύς των αιώνων, ο παντοκράτωρ και παντοδύναμος,
ο ποιών πάντα και μετασκευάζων μόνω τω βούλεσθαι ο την επταπλάσιον κάμινον
και την φλόγα την εν Βαβυλώνι εις δρόσον μεταβαλών, και τους αγίους Σου
τρεις Παίδας σώους διαφυλάξας ο ιατρός και θεραπευτής των ψυχών ημών
η ασφάλεια των εις σε ελπιζόντων σου δεόμεθα και σε παρακαλούμεν, απόστησον,
φυγάδευσον και απέλασον πάσαν διαβολικήν ενέργειαν, πάσαν σατανικήν έφοδον
και πάσαν επιβουλήν, περιέργειάν τε πονηράν και βλάβην και οφθαλμών βασκανίαν
των κακοποιών και πονηρών ανθρώπων από τον δούλο Σου (τούδε) και
ή υπό ωραιότητος ή ανδρείας ή ευτυχίας ή ζήλου και φθόνου ή βασκανίας συνέβη,
αυτός φιλάνθρωπε Δέσποτα, έκτεινον την κραταιάν Σου χείρα και τον βραχίονα Σου
τον ισχυρόν και ύψιστον, και επισκοπών επισκόπησον το πλάσμα Σου τούτο,
και κατάπεμψον αυτώ Άγγελον ειρηνικόν, κραταιόν ψυχής και σώματος φύλακα,
ος επιτιμήσει και απελάσει απ’ αυτού πάσαν πονηράν βουλήν, πάσαν φαρμακείαν
και βασκανίαν των φθοροποιοών και φθονερών ανθρώπων ίνα υπό σου ο σος ικέτης
φρουρούμενος, μετ’ ευχαριστίας ψάλλη σοι. «Κύριος εμοί βοηθός, και ου φοβηθήσομαι
τι ποιήσει μοι άνθρωπος» και πάλιν. «Ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ’ εμού ει»
ότι συ ει ο Θεός, κραταίωμά μου, ισχυρός εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του
μέλλοντος αιώνος. Ναι, Κύριε ο θεός ημών, φείσαι του πλάσματος Σου, και σώσον
τον δούλον Σου από πάσης βλάβης και επηρείας της εκ βασκανίας γινομένης,
και ανώτερον αυτόν παντός κακού διαφύλαξον πρεσβείαις της υπερευλογημένης,
ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, των φωτοειδών
Αρχαγγέλων, και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν.
Όσοι πιστεύουν και μετέχουν στην εκκλησία δεν πρόκειται να μείνουν απροστάτευτοι. Τους προστατεύει ο Παντοδύναμος Θεός. Αν, βέβαια, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει κοντά κάποιος ιερέας για να διαβάσει την ευχή ή λόγω της έκτασης της ευχής, που ίσως δεν μπορεί να απομνημονευθεί εύκολα, αυτό που πρέπει να κάνει ο πιστός είναι να πει το “Πάτερ ημών” 3 ή 7 φορές και να παρακαλέσει το Θεό: “Χριστέ μου, σε παρακαλώ, διώξε από πάνω μου την επίδραση του Διαβόλου”. Δεν είναι εύκολο να ξεφύγουμε από το κακό το μάτι, εκτός αν φοράμε

ΣΚΟΡΔΟ

ΣΚΟΡΔΟ

ένα φυλακτό (που συνήθως είναι φτιαγμένο από σκόρδο [“φτου σκόρδα στα μάτια σου”, λέμε], λιβάνι, άγια λείψανα, πυρίτιδα), το βαφτιστικό μας σταυρό ή το γνωστό και πιο σύνηθες ματόχαντρο. Γενικότερα υπάρχει η πεποίθηση ότι, όταν φοράμε ένα φυλακτό με χάντρες, πέτρες και άλλα παρόμοια, η προσοχή του βάσκανου εστιάζεται στο όμορφο κόσμημα και ενώ το τελευταίο δεν τον αφήνει να ασχοληθεί με το πρόσωπο του ατόμου, με αποτέλεσμα ο «υποψήφιος ματιασμένος» να ξεφεύγει από το κακό το μάτι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα πολλά στολίδια που βάζουν πάνω στα άλογα και τα γαϊδούρια, που εκτός από το γεγονός ότι έχουν και καλλωπιστική χρήση, προστατεύουν επίσης τα ζώα από το κακό μάτι. Το φτύσιμο στον κόρφο είναι από τους πλέον διαδεδομένους τρόπους αποφυγής, ενώ το να φοράμε ανάποδα τα ρούχα μας ή να κάνουμε χειρονομίες (να βάζουμε τον αντίχειρα ανάμεσα στον δείκτη και το μεσαίο δάχτυλο ή η κλασσική ελληνική μούντζα) αποτελούν επίσης μέσα προφύλαξης από το μάτι. Το ρόδι θεωρείται επίσης ως άμυνα, γιατί είναι ο συμβολικός καρπός της ευφορίας, του πλούτου και της τύχης, ενώ και οι κόκκινες κορδέλες, λόγω χρώματος και της σύνδεσής τους με πολλά ήθη και έθιμα.
ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΚΑΝΤΙΛΙ

ΚΑΝΤΙΛΙ

Όταν τα μικρά παιδιά βασκαθούν, παίρνουμε λίγο βαμβάκι, και το βουτάμε στο κανδήλι πού έχουμε στις εικόνες, αλείφουμε το παιδί στο μέτωπο και στο πρόσωπο σταυροτά και λέμε τα εξής τροπάρια:
Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,
Σταυρός η ώραιότης της Εκκλησίας,
Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα,
Σταυρός πιστών το στήριγμα,
Σταυρός Αγγέλων η δόξα καί των δαιμόνων το τραύμα.
Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου τω Σταυρώ προσηλωθείς και τη λόγχη κεντηθείς την αθανασίαν επήγασας ημίν Σωτήρ ημών Δόξα Σοι.
Ημπορείτε και με ένα Σταυρό μικρό να τα σταυρώνετε και να λέγετε τα παραπάνω τροπάρια.
ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΓΙΑ ΖΩΑ
Δεν ξέρω πόσο πιστεύετε, στο «κακό μάτι», μπορεί να φέρει αρρώστιες, πόνο και θάνατο.Τα ζώα είναι πολύ ευαίσθητα στο «κακό μάτι» πολλές φορές ανεξήγητοι αιφνίδιοι θάνατοι ζώων (όσο και αν δεν το πιστεύετε) μπορεί να προέλθουν από «κακό μάτι».Επομένως αν δείτε το άλογό σας κακοδιάθετο, προσπαθήστε να το ξεματιάσετε και ίσως δείτε και εσείς να συμβαίνουν μικρά θαύματα.Η προσευχή λοιπόν για το ξεμάτιασμα (μια απο τις πολλές που χρησιμοποιούντα) είναι:
«Τρεις που σε θερμήσανε,
τρεις που θα σε γιάνουνε,
τρεις η Αγία τριάδα,
ότι κακό να περάσει στα βάγια,
Ιησούς Χρηστός νικάει
και όλα τα κακά σκορπάει»
Το λέμε 3 φορές, από μέσα μας να μην μας ακούν οι άλλοι γύρω μας και σταυρόνοντας συνεχώς το ζώο. Επίσης αν υπάρχει αγιασμός, ραντίζουμε το ζώο.
ΤΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΙΠΗ ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΕΚ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
Αφού τελειώσουμε την ευχή του ξεματιάσματος, για να «φύγει το κακό μάτι», λέμε τα παρακάτω λόγια:
ΣΤΟΝ ΑΝΗΦΟΡΟ ΠΟΥ ΠΑΣ – ΚΟΥΡΑΔΟΣΚΑΤΑ ΝΑ ΦΑΣ
ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΤΩ ΠΟΥ ΘΑ’ΡΘΕΙΣ – ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΝΑ ΣΟΥΡΘΕΙΣ
ΟΣΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΒΑΤΟ – ΝΑ ΣΟΥ ΜΠΟΥΝΕ ΟΛΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ
ΦΤΟΥ – ΦΤΟΥ π.χ. ΠΙΠΗ ΜΕ ΛΕΝΕ – ΑΝΑΚΑΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ.
Εργασία : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

Ιουνίου 10, 2015 Posted by | ΒΑΣΚΑΝΙΑ - ΜΑΤΙΑΣΜΑ, ΕΥΧΕΣ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑΤΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ. Αναδημοσίευση

 

ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥ Α

ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥ Α

Ντέπη ΣτενουΑ
Σε λάθος βάση διαπραγματευόμαστε… Το θέμα πλέον δεν είναι αν θα μείνει η Ελλάδα στο ευρώ αλλά αν θα μείνει κανένα ευρώ στην Ελλάδα…!

 

Προσωπικό σχόλιο : ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΝΤΕΠΗ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΕΧΩ ΚΑΙ ΕΓΩ. ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΕΥΡΩ ΜΕ ΦΤΕΡΑ

Ιουνίου 9, 2015 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥ Α, Uncategorized | Σχολιάστε

ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. Αναδημοσίευση

ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.

ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ : ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΧΤΟΣ ΡΥΘΜΟΣΤΙΧΟΣ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΑ ΣΦΙΚΤΟΔΕΜΕΝΕΣ. ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΝΟΗΜΑΤΑ, ΣΤΙΧΟΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΜΙΑ ΠΗΓΑΙΑ ΚΑΙ ΑΜΜΕΣΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ.
Αφιερωμένο με ειληκρινή αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου που με φιλοξενεί.

Ντίνα Γεωργαντοπούλου
ΡΟΛΟΙΣτο χρόνο χάθηκε ο χρόνος και η στιγμή
υπήρξε στιγμή ,υπήρξε κι ο χρόνος
εκείνος ο βιαστικός μετρήσιμος σε δευτερόλεπτα.
Ο χρόνος σε λέξη πότε; Ξανά και ξανά
μια βουή στο μυαλό τίποτα άλλο.
Είχα ένα δευτερόλεπτο να κλάψω
κι ένα ακόμα να ταιριάξω τις λέξεις
να σβήσω με λογικές διεργασίες το όνειρο.
Μου δόθηκε ακόμα η ευκαιρία για να τρέξουν τα λεπτά
ζωή σε μηχανή αναζήτησης ζωής.
Εγώ άλλα επιθυμούσα
να βγάλω το κίτρινο από τα μάρμαρα
τη σκουριά των αρτηριών
να ακουμπήσω τα χέρια μου στο συναισθηματικό αίμα.
Τα παλιά σημάδια έγιναν στρείδια κλειστά.
Τις ουλές έκανα τραγούδια του χρόνου μου
αρμαθιές αποξηραμένων λουλουδιών στο παλιό σπίτι
θαμμένα κοχύλια στη παραλία για ονειρικούς ήλιους
και μια κούκλα δίπλα στο κάδο.
Αναπνέω με δυσκολία στη βίωση χρονό-σωμάτων
δε χρειάζεται να τρομάξω κανέναν
με τους κανόνες αναλογιών του παιχνιδιού.
Αρχίζω και μετράω από την αρχή με το δικό μου το τρόπο.
Έξω από το στημένο παιχνίδι ίσως να νιώσω ελεύθερη
θα νιώσω έρωτα δυνατό στο δευτερόλεπτο.

Προσωπικό σχόλιο : ΠΟΣΟ ΜΑ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΕ ΣΕ ΑΠΟΔΙΩΞΩ ΧΡΟΝΕ!!! ΟΜΩΣ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΞΕΧΝΙΕΜΑΙ. ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΗΣ, ΔΥΝΑΣΤΗΣ ΤΙΚ – ΤΑΚ, ΤΙΚ – ΤΑΚ… ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΙΑΝΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ!!! ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΝΤΙΝΑ ΜΟΥ. ΥΠΕΡΟΧΗ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ!!! ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΩ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ. ΜΕ ΧΑΡΑ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ

 

Ιουνίου 9, 2015 Posted by | ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ, ΓΕΜΑΤΗ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ. Αναδημοσίευση

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΛΟΥ

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΛΟΥ

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΓΕΜΑΤΗ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ facebook. –

ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΧΑΡΑΧΤΗΡΙΣΘΕΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΣΣΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ. ΛΕΞΕΙΣ, ΝΟΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΟΛΕΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.
Λόγια της δημιουργού : Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ…ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΜΕΝΟΥΝ ΑΔΕΙΑ!!
Αφιερωμένο με ειληκρινή αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου που με φιλοξενεί.

Στέλλα Καραμολέγκου
ΠΕΙΝΑΣΜΕΚαλημέρα σας .
Από σήμερα δίνω υπόσχεση στον εαυτό μου να μην επιτρέψω στις ειδήσεις
να μου σπάσουν … τα νεύρα, με τα<< Ήξεις, αφήξεις>>…
Μου φτάνουν οι στρατιές των πεινασμένων στα πεζοδρόμια της Αθήνας
και των περιχώρων, οι ουρές στα συσσίτια των ενοριών και των Δήμων
μου φτάνουν οι εκκλήσεις των φιλανθρωπικών συλλόγων για βοήθεια .
Αλλά κυρίως μου φτάνουν οι ενοχές…
για το που έχω να φάω , ενώ δεν έχει ο διπλανός μου , που όσο και να θέλω να τις ξεχρεώσω δίνοντας όσο μπορώ και όπου μπορώ … παραμένουν ασάλευτες και απειλητικές .
Και να καταλάβετε ότι σας τα λέω όλα αυτά μετά την λήψη του πρωινού μου χαπιού…της αναισθησίας… για να μπορέσω να βγάλω τη μέρα μου επαρκώς χωρίς κλάμα… για ότι συμβαίνει στην πατρίδα μου , που ακόμα κι ο καιρός ξεστράτισε κι έγινε το καλοκαίρι φθινόπωρο, και δεν ξέρουμε που είμαστε … και που πηγαίνουμε …
Με αγάπη. Στέλλα Καραμολέγκου.

Pipis Komianos ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΣΤΕΛΛΑ. ΟΜΟΡΦΟ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑ ΣΟΥ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΕΠΟΝΤΑ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣΙΟ. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.

ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΠΑΙΔΑΚΙ

Ιουνίου 9, 2015 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΓΙΩΡΓΗΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ… ΣΤΙΓΜΗΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ

 Ένας υπέροχος ποιητής που ο ο αυτοσεβασμός του του επιτρέπει μια αυθεντικότητα, με ξεχωριστή καθαρότητα έκφρασης. Μια πηγαία και άμεση εξωτερίκευση του μεγαλύτερου μυστηρίου της ανθρώπινης ψυχής. Τίτλος «ΝΥΧΤΑ ΚΑΛΗ» Την φιλοξενώ αυτούσια με τον πρέποντα σεβασμό.
Αφιερωμένο με ειληκρινή αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου.

Γιώργης Δρυμωνιάτης

ΚΟΥΝΟΥΠΙ
Νύχτα καλή!!
Όλο και πιο πολύ χάνω τον εαυτό μου.
Στη θέση του ένα κουνούπι
πίνει αίμα
από τις αναμνήσεις μου.
Θα σκάσει όπως το πάει.
Θα σκάσει απ’ το πιοτό.
Αχ, ρε κούνουπα,
μη με καταπιείς.
Άσε μου λίγο αίμα
στην άκρη των ονείρων.
Άσε μου, να χαρείς.
Να βάψω την αγάπη,
αν τύχει και μου ρθει…
γ.π.κ-δρ.
της στιγμής

Προσωπικό σχόλιο : ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ… ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ ΓΙΩΡΓΗ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΚΑΛΙΠΑΤΕΙΡΑ»

ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ Η ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ «ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑΣ».
https://kopanakinews.wordpress.com/2015/06/08/τεταρτη-10-ιουνιου-η-πρωτη-εμφανιση-των/

ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ "ΚΑΛΗΠΑΤΕΙΡΑ"

ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΚΑΛΙΠΑΤΕΙΡΑ»

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΩΣ ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ – ΕΞΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, Αναδημοσίευση

Πως διέγραψαν το χρέος στην Αρχαία Ελλάδα – Έξι διδακτικές ιστορίες

ΧΡΕΟΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Ίσως ακούγεται σαν “ατάκα” από την ταινία “Γάμος…αλά Ελληνικά” αλλά πραγματικά το χρέος είναι μια Ελληνική υπόθεση από την αρχαιότητα.
Έξι ιστορίες από την αρχαία Ελλάδα, που ίσως μας παραδειγματίσουν.

ΙΣΤΟΡΙΑ 1η : Πώς “διέγραψε” το χρέος του ο Διονύσιος των Συρακουσών
Λέγεται ότι η πρώτη χρεοκοπία στην ελληνική ιστορία δεν έχει να κάνει με τη “λεηλασία” του ταμείου του ναού της Δήλου (που αναφέρουμε παρακάτω), αλλά με το δάνειο που εισέπραξε από τους υπηκόους του ο σπάταλος τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος.
Αυτό που θα πρεπε ίσως να κάνουν σήμερα οι ευρωπαίοι , δηλαδή να “κόψουν” χρήμα, το κανε πρώτος ο Διονύσιος. Στην αρχή προσπάθησε να μαζέψει χρήματα από άλλες πόλεις-κράτη, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Αφου είδε ότι δεν έχει αποτέλεσμα αυτή η μέθοδος έδωσε διαταγή, υπό την απειλή θανατικής ποινής, οι συρακούσιοι να του παραδόσουν όλα τα χρήματα τους.
Μόλις συγκεντρώθηκαν όλα τα νομίσματα, μετέτρεψε όλες τις δραχμές σε δίδραχμα! Κατόπιν τους τα επέστρεψε κανονικά μόνο που πλέον άξιζαν το μισό. Με τα υπόλοιπα μισά που κράτησε ξόφλησε τα χρέη κι έτσι κατάφερε να εξαφανίσει τα δημοσιονομικά προβλήματα της ηγεμονίας του.

ΙΣΤΟΡΙΑ 2η: Δήλος 454 πχ. Η πρώτη χρεωκοπία στο κόσμο
Η “επίσημη” πρώτη πτώχευση στην παγκόσμια ιστορία σημειώθηκε το 454 προ Χριστού στον Ναό της Δήλου. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στον Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο βρίσκονταν οι θησαυροί της συνομοσπονδίας των ελληνικών πόλεων-κρατών κάτω από την ηγεσία της Αθήνας. Εκεί φυλασσόταν το τεράστιο ποσό των εισφορών των συμμάχων και εκεί γίνονταν οι συναντήσεις των αντιπροσώπων.
Οι πόλεις-κράτη συνέβαλαν στο ταμείο με τη μορφή οικονομικών πόρων, στρατευμάτων και πλοίων, ενώ τα μέλη είχαν ισότιμη ψήφο στο συμβούλιο που είχε δημιουργηθεί.
Το ποσό της οικονομικής συμβολής καθοριζόταν από την Αθήνα, η οποία κατάφερε κάποια στιγμή να μεταφερθεί το θησαυροφυλάκιο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα, καθώς πολύ σύντομα η Δηλιακή Συμμαχία εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία.
Ο Αριστείδης καθόρισε πρώτος το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο που οι σύμμαχοι τον ονόμασαν “τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους”.
Το 454 π.Χ., λοιπόν, και ενώ η περίφημη αθηναϊκή συμμαχία έχει ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από τον Ναό της Δήλου. Οι δέκα πόλεις-κράτη, όμως, δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας έτσι στην πρώτη… στάση πληρωμών της παγκόσμιας ιστορίας!
Δύο από τις δέκα πόλεις-κράτη, μάλιστα, δεν μπόρεσαν τελικά να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που αποκαλείται… επαναδιαπραγμάτευση χρέους.
Η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν, λοιπόν, άγνωστο φαινόμενο, διότι -όπως λέγεται- οι αρχαίοι Ελληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται σήμερα συνυπευθυνότητα χρέους – δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά.
Το θέμα είναι, πάντως, ότι πολλά από τα δάνεια χορηγήθηκαν τότε με τη σίγουρη πρόβλεψη ότι ο οφειλέτης θα αποδειχτεί τελικά ανίκανος να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

Μετά το “κανόνι” ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Εκτοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου.

ΙΣΤΟΡΙΑ 3η: Αθήνα 413 π.χ. Παραχάραξη, κίβδηλα, κοπή νομίσματος χωρίς αντίκρυσμα
Ενώ σήμερα το νόμισμα έχει συμβολική αξία, σε άλλους καιρούς υπήρχε αντιστοίχηση στην αξία του και στο βάρος του μετάλλου.
Μετά την αποτυχία της Σικελικής Εκστρατείας το 413 π.Χ. η Αθήνα βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Οι αποστασίες πολλών συμμάχων και η συνακόλουθη κατάργηση του συμμαχικού φόρου περιορίζουν τα έσοδά της. Παράλληλα, η αυτομόληση των δούλων των μεταλλείων του Λαυρίου στο στρατόπεδο των Λακεδαιμονίων στη Δεκέλεια συρρικνώνει τα αποθέματα σε άργυρο. Έτσι το 407 η Αθήνα αναγκάστηκε να κόψει χρυσά νομίσματα και ένα χρόνο αργότερα τέθηκαν σε κυκλοφορία υπόχαλκα, δηλαδή κέρματα με αργυρό περίβλημα και χάλκινο πυρήνα
Πάντως, η παραχάραξη ανέκαθεν ήταν αδίκημα. Απόδειξη ο Νόμος Νικοφώντος, ένα ψήφισμα λίγο μετά την ίδρυση της Β’ Αθηναϊκής Συμμαχίας που προσδιορίζει τα νομίσματα που επιτρέπονταν να κυκλοφορούν. Λαμβάνεται επίσης μέριμνα για τις απομιμήσεις αθηναϊκών τετραδράχμων, ενώ αναφέρεται η κατάσχεση των κίβδηλων νομισμάτων και οι ποινές για τους παραβάτες του νόμου.

ΙΣΤΟΡΙΑ 4η: Σπάρτη 5ος αιώνας π.χ. Η πρώτη περίπτωση καταγεγραμμένης δημόσιας δανειακής πράξης που γνωρίζουμε
Γράφει ο Γάλλος οικονομολόγος και τραπεζίτης Ζακ Ατταλί στο τελευταίο του βιβλίο «Παγκόσμια κατάρρευση σε 10 χρόνια;
Τον 5ο αιώνα π. Χ., οι κυβερνώντες της Σπάρτης και πολλών άλλων συμμαχικών πόλεων – κρατών, ελλείψει χρημάτων, όταν το 431 π. Χ. ξέσπασε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, που τους έφερε αντιμέτωπους με την Αθήνα, δανείστηκαν άτοκα πόρους που δεν μπορούσαν να καταλάβουν: τις αποταμιεύσεις των ιερών της Ολυμπίας και των Δελφών, που προορίζονταν θεωρητικά για τις τελετές και τη συντήρηση των ιερών χωρών».
Αυτή ήταν μια πρώτη προσέγγιση του «θεσμού», η οποία, ωστόσο, δεν είχε ακριβώς τη μορφή του κρατικού δανείου.

ΙΣΤΟΡΙΑ 5η: Αθήνα 426 π.χ. Η πρώτη “τρόικα”
Συνεχίζει ο Ατταλί πιο κάτω:
Οι Αθηναίοι ήταν αυτοί στους οποίους κατοχυρώνεται και αυτή η «ανακάλυψη καθώς, στο αντίπαλο στρατόπεδο, η Αθήνα, η οποία σταδιακά καταστρεφόταν από αυτό τον πόλεμο, έπρεπε κι εκείνη να δανειστεί από τους ναούς.
Έτσι, από το 426 π. Χ. έως το 422 π. Χ. οι υπεύθυνοι της πόλης συνήψαν τρία δάνεια με τους ιερείς των ναών της Αθηνάς Πολιάδος, της Αθηνάς Νίκης και της Αρτέμιδος (σ. σ. οι οποίοι, υπό μία έννοια, θα αποτελούσαν και την «τρόικα» της εποχής), έπειτα από ιερά από άλλες περιοχές (σ. σ. ως γνωστόν, ο δανεισμός φέρνει κι άλλον δανεισμό), παροτρύνοντας τον λαό να τους δανείσει τους πόρους του προσφέροντάς του σε αντάλλαγμα κάθε είδους τιμές. Ωστόσο», καταλήγει ο Ατταλί, «οι κινήσεις αυτές δεν απέτρεψαν το τέλος του Xρυσού Aιώνος της Αθήνας, εξαιτίας της καταστροφικής αυτής σύρραξης».
Ο πόλεμος τελείωσε, όπως τελείωσε, οι κακές συνήθειες όμως, όπως αυτή του κρατικού δανεισμού, δεν κόπηκαν.
Και μάλιστα, έγιναν χειρότερες, υπό την έννοια ότι οι πρόγονοί μας γρήγορα «συνέλαβαν» και την… ιδέα της αθέτησης υποχρεώσεων.
Στο ίδιο βιβλίο, λίγο παρακάτω, αναφέρεται ότι «έναν αιώνα αργότερα, 10 από τις 13 πόλεις – κράτη της ναυτικής συμμαχίας, που είχε δημιουργηθεί κατά την ένδοξη εποχή της Αθήνας, αθετούν την εξόφληση των δανείων που είχαν λάβει από το συμμαχικό ταμείο».

ΙΣΤΟΡΙΑ 6η: 594 π.χ. Σεισάχθεια – Η πρώτη διαγραφή χρέους
Ο όρος είναι σύνθετος από τα αρχαία ελληνικά, από το “σείω” (ταρακουνώ) + “άχθος” (βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την “αποτίναξη των βαρών”.Πριν την απαγόρευσή της από το Σόλωνα, στην Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη: ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του
Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά. Βασίζονταν στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας, διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.
Η σεισάχθεια εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης που έλαβε ο Σόλων. Πιο συγκεκριμένα, καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε ο δανεισμός με εγγύηση το “σώμα” (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.
Είναι γνωστό ότι με τη “σεισάχθεια” ο Σόλων έδωσε τέλος στην εξάρτηση των φτωχών αγροτών στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του).
Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους, τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία.
ΠΗΓΗ :  Antikleidi Blog
antikleidi.wordpress.comx
antikleidiblog@gmail.comΠως διέγραψαν το χρέος στην Αρχαία Ελλάδα – Έξι διδακτικές ιστορίες

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΙΣΤΟΡΙΑ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | 1 σχόλιο

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΝ …. Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, ΡΗΜΑΖΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ

 

Αμφίπολη: Αφού δεν βρήκαν… Μ. Αλέξανδρο ρημάζει ο τόπος!

ΛΟΦΟΣ ΚΑΣΤΑ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

ΛΟΦΟΣ ΚΑΣΤΑ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

Στον αρχαιολογικό χώρο του λόφου Καστά…
ελάχιστοι είναι πλέον οι επισκέπτες, ενώ με αυτή την κατάσταση οι προσδοκίες των ντόπιων για επενδύσεις και τουριστική ανάπτυξη στην Αμφίπολη πέφτουν στο κενό.

Έκδηλη είναι η αγωνία και για το μνημείο καθώς κινδυνεύει με κατάρρευση αν δεν γίνουν τα αναγκαία έργα για να προστατευθεί.

Η ζωή στη Μεσολακκιά Σερρών, που βρίσκεται κοντά στο λόφο, έχει επιστρέψει σε ήρεμους ρυθμούς με τους 260 κατοίκους να αναπολούν τις μέρες που όλος ο κόσμος παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις των ανασκαφών.

Ο αγροτικός χωματόδρομος που οδηγεί στον αρχαιολογικό χώρο παρουσιάζει σήμερα ελάχιστη ως μηδενική κίνηση και οι δύο αστυνομικοί που φυλάσσουν τον χώρο πολλές φορές ολοκληρώνουν τη βάρδια χωρίς να συναντήσουν κάποιον επισκέπτη σε σχέση με έξι μήνες πριν που κάνανε τον τροχονόμο λόγω αυξημένης κίνησης.

Στο υπαίθριο αναψυκτήριο του χωριού, ο διαχειριστής του, Νίκος Καπέλας, που δεν προλάβαινε να εξυπηρετεί τους χιλιάδες επισκέπτες που συνέρρεαν πλέον σερβίρει μόνο στους συγχωριανούς του.

Οι όποιες προσδοκίες για μετατροπή της περιοχής σε παράδεισο του τουρισμού με ξενοδοχειακές μονάδες έχουν ξεχαστεί, ενώ οι φήμες που διαρρέονταν για έντονο ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων επενδυτών δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, όπως και αυτές που ανέφεραν πως είχαν κατατεθεί εκατοντάδες αιτήματα για καντίνες, αναψυκτήρια και άλλες επιχειρήσεις στην περιοχή.

«Στην ουσία δεν υπήρξε ποτέ ενδιαφέρον. Δεν μου χτύπησε κανένας επενδυτής την πόρτα. Οι όποιες ερωτήσεις ήταν προκαταρκτικές και τοπικής εμβέλειας, από ανθρώπους που περίμεναν να αποκαλυφθεί κάτι μεγάλο από την ανασκαφή», τόνισε στο «Έθνος» ο Ιωάννης Δήμου, που διατηρεί μεγάλο μεσιτικό γραφείο στις Σέρρες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε επίπεδα προ της ανασκαφής έχει υποχωρήσει και η επισκεψιμότητα στο Μουσείο της Αμφίπολης, που γνώρισε μέρες δόξας τον περασμένο Νοέμβριο σε σημείο που δεχόταν ως και 1.500 άτομα κάθε Σαββατοκύριακο! Μέχρι σήμερα οι επισκέπτες είναι κυρίως μαθητές σχολείων της ευρύτερης περιοχής, ενώ οι μεμονωμένοι είναι ελάχιστοι.

Σήμα κινδύνου στέλνουν οι κάτοικοι και οι φορείς της περιοχής που δηλώνουν ότι το μνημείο είναι αφημένο στην τύχη του, αφού από τον Νοέμβριο του 2014 όταν ολοκληρώθηκε αυτή η φάση της ανασκαφής έχει σταματήσει κάθε εργασία στο χώρο.

Παράλληλα, ο βαρύς χειμώνας με τις πολλές βροχές «πλήγωσε» το μνημείο, προκαλώντας κατολισθήσεις και λιμνάζοντα νερά περιμετρικά του μαρμάρινου περιβόλου.

Η επικεφαλής της ανασκαφικής ομάδας, Κατερίνα Περιστέρη, σπάνια επισκέπτεται το μνημείο, ενώ εξαίρεση αποτελούν κάποιες παρεμβάσεις που έγιναν από συντηρητές που ήρθαν από την Αθήνα.

Με τη σειρά τους μία ομάδα πολιτών αποφάσισε να αναλάβει δράση και να πραγματοποιήσει πορεία διαμαρτυρίας σήμερα Κυριακή με τον τίτλο «Περπατάμε για την Αμφίπολη» ζητώντας την επανέναρξη των εργασιών ώστε το μνημείο να καταστεί επισκέψιμο.

Τα αιτήματα είναι η συνέχιση της χρηματοδότησης και η περαιτέρω ανασκαφή του λόφου.

Φορείς της περιοχής προβλέπουν πως η συγκεκριμένη κίνηση δεν θα έχει σημαντική ανταπόκριση.

Πηγή: tro-ma-ktiko.blogspot.gr/ | Tο διαβάσαμε εδώ

– See more at: http://www.ingossip.gr/paraxena/24831-amphipole-aphoy-den-brekan-m-alexandro-remazei-o-topos?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook#sthash.AMcrUnQR.dpuf

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΛΟΦΟΣ ΚΑΣΤΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ – ΕΝΑΣ ΑΝΑΠΛΙΩΤΗΣ ΗΡΩΑΣ !!! ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΗ (ΠΙΠΙΑΣ) ΑναδημοσίευσηΑ

Ο Pipis Komianos κοινοποίησε τη φωτογραφία του GiannisMakris Pipias.
ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ.

ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ

ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 7/6/1907 Ο ΑΝΑΠΛΙΩΤΗΣ ΗΡΩΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙΤΑΙ
O Ηρωϊκός Μακεδονομάχος Τέλλος Άγρας ( ο Καπετάν Άγρας) γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1879 και ήταν γιός του δικαστού Ανδρέα Αγαπηνού ο οποίος υπηρέτησε για πολλά χρόνια ως Πρωτοδίκης , Πρόεδρος Πρωτοδικών, Εφέτης στο Ναύπλιο και πέθανε εδώ. Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο Ναυπλίου, εισήχθη στη σχολή Ευελπίδων. Όταν δε αποφοίτησε , έσπευσε στο πλευρό των αγωνιζομένων στη Μακεδονία. Αναδείχτηκε δε οπλαρχηγός του Μακεδονικού αγώνα. Στις 7 Ιουνίου του 1907 οι Βούλγαροι τον δολοφόνησαν Τον απαγχόνισαν από δέντρο. Στις 16 Ιουλίου τελέστηκε στο Μητροπολιτικό Ναό του Ναυπλίου μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως του Αναπλιώτη Ήρωα Τέλλου Αγαπηνού. Λόγον εξεφώνησε ο δικηγόρος Γ. Μουτζουρίδης. Ο Αναπλιώτης ποιητής Θρ. Ζωιόπουλος μεταξύ των άλλων έγραψε και το ακόλουθο τετράστιχο:…………………………………
«Κι εκεί θα μείνεις !! Του Αναπλιού περήφανα τα κάστρα
Το «Χαίρε» θα σου στέλνουνε με τα ελαφριά πουλιά,
Που θάρχωνται στις πράσινες δαφνούλες να καθίσουν
Τα παιδικά σου ονείρατα ν΄ αρμώσουν τα παλιά…»
Αλλά στον Μακεδονικό αγώνα των ετών 1904-1907 μεταξύ των άλλων αγωνιστών διακρίθηκε και ο αξιωματικός Χρήστος Τσολακόπουλος( Καπετάν Ρέμπελος) από την Επίδαυρο ως αρχηγός σώματος, τα κατορθώματα του οποίου ύμνησε η λαϊκή μούσα:
« Στις κορφούλες των βουνών
Ρέμπελε χρυσέ λεβέντη
Με ντουφέκι με σπαθί
Πάντα μπρός σε τέτοιο γλέντι…»
Ο Χρήστος Τσολακόπουλος πήρε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους ως υπασπιστής του 8ου συντάγματος ο οποίος και τραυματίστηκε σοβαρά. Αργότερα διετέλεσε διοικητής του 8ου Συντάγματος. Πέθανε δε στο Ναύπλιο
Επίσης στον Μακεδονικό Αγώνα έχουμε και τους Αναπλιώτες υπαξιωματικούς Κ. Ζυγουράκη και Δ. Ζερβογιάννη.

Pipis Komianos ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ, ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΙΜΙΚΑ ΔΟΥΛΙΓΕΡΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΑΥΠΛΙΕΙΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΜΟΥΝΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ. ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΜΙΚΑ ΔΟΥΛΙΓΕΡΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΛΗ ΚΟΙΝΗ ΟΤΙ Η ΝΑΥΠΛΙΩΤΙΚΗ ΓΗ ΕΧΕΙ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΜΩΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΤΙΜΟΥΜΕ ΚΑΘΩΣ ΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ komianos’s wordpres’s.com ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΠΛΙΩΤΗ ΗΡΩΑ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Ιουνίου 7, 2015 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. Αναδημοσίευση

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ

Antonis Perdikarhs : ΣΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.

~ Ραψωδίες ~
Tις νύχτες που άγγελοι περπατούν στη γη…
Σ’ αγαπώ και σε ψάχνω…
Φυσάει στ’ ανοιχτά.
Σιγανή βροχή,
σταχτιά σύννεφα,
της άνοιξης ανατριχίλα.
Οι στίχοι μας σαλεύουν νωχελικά,
θροΐζουν τα φυλλώματα των ψυχών μας,
ψιθυρισμοί στης νύχτας το σκοτάδι
Άκου της νύχτας το σκοπό σε αμέτρητα τριζόνια
Οι μελωδίες της νύχτας
Σκοποί που ντύνουν ξωτικές μνήμες.
Μελωδικές νοσταλγίες σε στέκια που καπνίζουν
«Άκου
τον άγριο άνεμο του πάθους,
που κομματιάζει τα κλαδιά…
μοναχικές ψυχές, στο περιθώριο…»
«Τη θάλασσα που μαστιγώνει τα βράχια
τους έρωτες που περνούν ορμητικοί»
Άκου,
της θάλασσας τ’ ανταριασμένο κύμα,
καλέσματα μαγευτικά, με τον άνεμο στέλνει
Πάρε το φως του φεγγαριού να αλλάξει η μορφή σου.
Στο φως που χάνονται οι σκιές,
μη κυνηγάς πια χίμαιρες,
μη κυνηγάς άλλο τον εαυτό σου.
Αφέσου στην καλοσύνη των θεών.
Σ’ έναν Ερμή ερωτικό κι έναν παραμυθά Ποσειδώνα
που σε κοιτά και πάλι με στοργή.
«Άπλωσε τα χέρια»,
και την ώρα που ο έρωτας θα σ’ αγκαλιάζει,
να σηκώσεις τα χέρια.
Γύρισε την πλάτη σ’ ό,τι σε πλήγωνε.
Μονάχα άκου τη θάλασσα το ψαλμό του ανέμου,
τα δέντρα καθώς τα λυγίζει ο άνεμος,
το νερό πως σταλάζει σιγά στο χώμα…
Άκου, τα βήματα πίσω από την καταχνιά,
Τα βήματα των σωμάτων
που δεν έχουν χέρια πια να ζεσταθούν
βήματα χωρίς διαδρόμους και περάσματα,
που «πια» δεν έχουν λέξεις να τα ζεστάνουν…
Ο έρωτας η δύναμή σου, η σωτηρία σου.
Κι ο έρωτας πάντα εκεί,
σε διεκδικεί

_AntoniS_με την Ελευθερία Μπακιρλή και 32 ακόμη.

Προσωπικό σχόλιο : ΤΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΕΜΑ…» ΜΟΝΑΧΑ ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΝ ΨΑΛΜΟ ΤΟΥΑΝΕΜΟΥ» » ΑΚΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟ ΑΝΤΑΡΙΑΣΜΕΝΟ ΚΥΜΑ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΣΤΕΛΝΕΙ.» ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΧΑΡΑ ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ komianos’s wordpres’s.com ,ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΓΛΥΚΙΕ ΠΟΙΗΤΗ ΑΝΤΟΝΗ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Ιουνίου 5, 2015 Posted by | ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.