Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ – ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΗ ΣΤΟ FACEBOOK με τίτλο : «A walk in the clouds»

ΣΑΜΕΛΗ ΝΤΕΠΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ Μια ποιήτρια με πλούσιο αισθησιασμό. Με λόγο καρδιάς. εκχύλισμα τρυφερής ψυχής, ποίηση δημιουργικού συναισθήματος. Πηγαία και άμεση εξωτερίκευση του μεγαλύτερου μυστηρίου της παιδικής ψυχής!!!!!! Εκχυλίσματα τρυφεράδας και λεπτότητας της δημιουργού.

Stevi Sameli – A Walk In The Clouds

Πώς να μιλήσω για σένα και για μένα …

Πώς να ντυθούν με λέξεις της ψυχής μου τα χρώματα …

Να ζωγραφίσω το βλέμμα σου που φυλακίζει τα όνειρά μου

και τ΄άγγιγμά σου που σα ρούχο το κορμί μου έχει φορέσει

σαν ένα με τη σάρκα μου … Πώς να μιλήσω για σένα και για μένα …

Πώς να βαφτούν με χρώμα οι στιγμές του ονείρου …

Να αποτυπώσω στο χαρτί τις μέρες και τις νύχτες μαςΣΑΜΕΛΗ ΣΤΕΒΗ

και κάθε λέξη να ποτίσω απ’ το άρωμά σου

μυρωδιά βραδυνής θάλασσας με ίχνη από καπνό … Πώς να μιλήσω για σένα και για μένα …

Πώς ν’ακουστούν όσα τα μάτια ομολογούν …

Να περιγράψω όσα τα βλέμματα φλύαρα φανερώνουν

και όσα οι ανάσες μαρτυρούν σα δυναμώνουν

ίδια άγρια κύματα που προσπαθούν να φιληθούν με τ’άστρα … Πώς να μιλήσω για σένα και για μένα …

Πώς να ειπωθούν τα «σ’αγαπώ» που μας πετούν ψηλά …

Να τραγουδήσω αυτά που άγγελοι τους πρέπει να τα πούνε

και να βρω στίχους μαγικούς που υφαίνονται από έρωτα

κι αγγίζουν την καρδιά …

Πώς να μιλήσω για σένα και για μένα …
Μα πιό πολύ

Πώς να μιλήσω γι’αυτήν την αγκαλιά !

Read more: http://samelistevi.blogspot.com/#ixzz2BfmPwpEh

Advertisements

Ιανουαρίου 11, 2013 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ, ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ – ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΗ ΣΤΟ FACEBOOK

ΣΑΜΕΛΗ ΝΤΕΠΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ Μια ποιήτρια με πλούσιο αισθησιασμό. Με λόγο καρδιάς. εκχύλισμα τρυφερής ψυχής, ποίηση δημιουργικού συναισθήματος. Πηγαία και άμεση εξωτερίκευση του μεγαλύτερου μυστηρίου της παιδικής ψυχής!!!!!! Εκχυλίσματα τρυφεράδας και λεπτότητας της δημιουργού.

Άσε με να παίξω λίγο ακόμα,
περνάει η ζωή και μεγαλώνω…

Άσε με να τρέξω λίγο ακόμα,
υπάρχουν δρόμοι που δεν πρόλαβα να τρέξω…

… Άσε με να γελάσω λίγο ακόμα,ΣΤΕΒΗ ΣΕΜΕΛΗ ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΟ FACEBOOK
σκληραίνει ο κόσμος και το γέλιο λιγοστεύει…

Άσε με να ονειρευτώ λίγο ακόμα,
στα όνειρά μου οι χειμώνες ξεθυμαίνουν…

Άσε με να εμπιστευτώ λίγο ακόμα,
φοβούνται οι άνθρωποι και μένουνε μονάχοι…

Άσε με να ελπίζω λίγο ακόμα,
πως θα’ρθει η μέρα που ο κόσμος θα μονιάσει…

Άσε με
Λίγο ακόμα
Να θυμάμαι πώς θέλω να ζήσω … !

από την ποιητική συλλογή «Μια βόλτα στα σύννεφα»

ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ

— μαζί με Στέβη Σαμέλη.

Ιανουαρίου 1, 2013 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ, ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ – ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΗ ΣΤΟ youtybe, ΜΕ ΤΙΤΛΟ: «ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ ΘΥΜΑΜΑΙ’

ΣΑΜΕΛΗ ΝΤΕΠΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑΕυχές για ένα καλύτερο αύριο, με λίγη από την ξεχασμένη παιδική μας αθωότητα
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

http://www.youtube.com/watch?v=1mxqdu0cdFM

Από την ποιητική συλλογή «Μια βόλτα στα σύννεφα»
Απαγγελία: Στέβη Σαμέλη

Τώρα που ήρθαν οι γιορτές, θυμάμαι…

Τώρα που ήρθαν οι γιορτές, θυμάμαι…

Θυμάμαι το χρώμα και τις μυρωδιές που είχαν κάποτε
όταν εγώ ήμουν παιδί.

Ίσως να φταίει που οι μεγάλοι βλέπουν πάντα πιο πολλά
και χάνουν έτσι τη μαγεία στις εικόνες.
Αυτή που κρύβεται στην παιδική ματιά,
και κάνει όμορφη την πιο άχαρη απ’όλες!

Θυμάμαι που ξυπνούσαμε αχάραγα ακόμη,
τις γειτονιές να ντύσουμε με παιδικές φωνούλες
που τραγουδούσαν κάλαντα…
Κι όταν στων δρόμων τις γωνιές βρισκόμασταν,
απ’τις φωνές γνωρίζαμε ποιός ήταν,
αφού τα πρόσωπα απ’ το σκοτάδι κρύβονταν.
Κι ας ήταν νυσταγμένα… τα ‘νιωθες όμως γελαστά!

Μια «καλημέρα» βιαστική ίσα που λέγαμε,
για ν’ανταμώσουμε ξανά το μεσημέρι
στων ίδιων δρόμων τις γωνιές.
Τους κόπους μας ν’αθροίσουμε σα θησαυρό πολύτιμο,
και σε βιτρίνες παιχνιδιών να τρέξουμε.
Ελπίζοντας, ο γέροντας από τη Καισαρεία,
μεσ’ το μακρύ ταξίδι του απάνω στο έλκηθρό του,
το δέντρο μας να θυμηθεί απ’το λαμπρό του αστέρι
και κάτω απ’τα στολίδια του,
το πιο όμορφο παιχνίδι του απ’όλα να μας φέρει!

Κι ύστερα τρέχαμε…
Θαρρείς κι οι μυρωδιές μας δείχνανε το δρόμο για το σπίτι.
Μύριζαν τότε οι γειτονιές…
γλυκά και κουραμπιέδες, μελομακάρονα ζεστά,
πιατέλες μελωμένες που μας περίμεναν κρυφά…
Μύριζαν πίτες και ψωμί, μπισκότα με κανέλα
που έφταναν στις μυτούλες μας με αγάπη ζυμωμένα…

Με αγάπη, σαν το στόλισμα που κάναμε στο σπίτι,
μέσα σε γέλια και χαρές, τραγούδι και παιχνίδι.
Την «άγια νύχτα» του Χριστού στο χρόνο που παλιώνει,
τα «χιόνια στο καμπαναριό» στο χρόνο που ζυγώνει…
Στιγμές που μοιάζαν μαγικές και φέρνανε τις νύχτες
στις παιδικές τις κάμαρες, όνειρα και ελπίδες.

Ελπίδες για τον κόσμο μας, με αγάπη στολισμένο.
Τραγούδια, γέλια, μυρωδιές και χρώματα φτιαγμένο.
Για έναν κόσμο λαμπερό, με οδηγό τ’αστέρια,
με δώρα αθωότητα κι αγνότητα πλεγμένα.
Για έναν κόσμο μυστικό, που όσο κι αν μεγαλώσεις,
χρώματα, γεύσεις, μυρωδιές, θυμάσαι να ενώσεις!

Κι αν ίσως όχι σαν παιδί να νιώσεις μαγεμένο,
το σπίτι σου στα σύννεφα να θυμηθείς χτισμένο…

Πρωσοπικό σχόλιο: Ποίηση με πλούσιο αισθησιασμό. λόγος καρδιάς. εκχύλισμα τρυφερής ψυχής, ποίηση συναισθήματος της δημιουργού. Πηγαία και άμεση εξωτερίκευση του μεγαλύτερου μυστηρίου της παιδικής ψυχής!!!!!!

Ιανουαρίου 1, 2013 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ, ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ, ΧΡΙΣΤΟΥΓΙΕΝΙΑΤΙΚΑ-ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ, Uncategorized | Σχολιάστε