Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΓΙΑ ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Πηγή : Mystiria.gr Αναδημοσίευση

ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΓΙΑ ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Πηγή : Mystiria.gr Αναδημοσίευση

ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣΗ Ελλάδα είναι γεμάτη από θρύλους και παραδόσεις που μιλούν για την παρουσία των βρικολάκων σε νησιά και πόλεις. Γραπτές αλλά και προφορικές πηγές σκιαγραφούν νεκροζωντανές οντότητες που ξυπνούν τις νύχτες και αναζητούν την τροφή τους. Οσμίζονται τον ανθρώπινο φόβο και διψούν για αίμα. Σύμφωνα με τις ελληνικές πεποιθήσεις στην κατηγορία αυτή ανήκουν:

-αυτοί που είχαν γεννηθεί ή η σύλληψη τους πραγματοποιήθηκε ιερή μέρα
-αυτοί που είχαν αφοριστεί από την Εκκλησία
-αιρετικοί , αποστάτες , άπιστοι
-επαγγελματίες μάγοι ή όσοι ασχολούνταν εν ζωή με τέτοιου είδους ζητήματα
-αυτοί που υπήρξαν θύματα των βαμπίρ
-όσοι δεν ενταφιάζονταν
-όσοι κατανάλωναν αρνί , το οποίο είχε δολοφονήσει λύκος
-αβάπτιστα έμβρυα.

Βρικόλακες σε όλη την Ελλάδα!

Υπάρχουν περιοχές που οι μύθοι λένε ότι εκεί κατοικούσαν οι μορφές αυτές που σκορπούσαν τον τρόμο στους θνητούς. Έρημα ή πυκνοκατοικημένα μέρη είναι γεμάτα από ιστορίες κάθε είδους που βασίζονται σε αρχαίες μαρτυρίες. Το σπίτι του Καλύμνιου Βρικόλακα εντοπίζεται στην βραχονησίδα Νεκροθήκες , η οποία στο παρελθόν χρησιμοποιούταν ως νεκροταφείο . Μάλιστα οι νησιώτες θεωρούσαν πως όταν έδυε ο ήλιος, ξεμυτούσε από το κρησφύγετο του και περιφερόταν από εδώ και από εκεί.

Απέναντι από το λιμάνι της κοσμικής Μυκόνου στη Νησίδα Εκάτη, στην Βόρεια Εύβοια στον ύφαλο Παναγιά, στη Νησίδα Καμένη στη Σαντορίνη, στο Ιόνιο Πέλαγος στο Νησί Τάφος κοντά στη Κεφαλονιά, στις Βόρειες Σποράδες στα Δαιμονονήσια, στη Σκύρο στα Βρικολακόνησα, στα Χανιά στη βραχονησίδα Καλαθά, στη Χίο στη Νησίδα Βενετικό, στη Δαιμονόπετρα της Ικαρίας, κατοικούσαν και κατέστρωναν τα σχέδια τους προς αναζήτηση βρώσης κυρίως τις βραδιές εκείνες που το φεγγάρι ήταν απών.

Οι βρικόλακες της Μυκόνου!

Η Μύκονος, σύμφωνα με το θρύλο, φιλοξενεί τον 18 αιώνα έναν τρομερό πειρατή . Όταν οι κάτοικοι βρίσκουν το πτώμα του να κείτεται σε ένα χωράφι, πραγματοποιούν τη ταφή του, ώστε να αναπαυθεί εν ειρήνη. Αμέσως μετά την κηδεία του εκείνος κάνει την εμφάνισή του σε διάφορα μέρη και προκαλεί ανεπανόρθωτες ζημιές. Μεταμορφώνεται σε Βουρβούλακα, όπως συνηθίζουν να αποκαλούν.
Οργανώνονται λιτανείες με αποκορύφωμα να τον ξεθάψουν, να του ξεριζώσουν την καρδιά και να την πετάξουν στην περιοχή Καρδιοκαύτης.Ο δαίμονας δεν εξοντώνεται και επιστρέφει στο τόπο του εγκλήματος αναζητώντας λύτρωση. Ο μόνος τρόπος που εξασφαλίζει την ηρεμία είναι ο αποκεφαλισμός του με τούρκικο σπαθί .

Στην Εύβοια και τις Σποράδες

Γύρω στα 1700 στην Εύβοια, οι βρικόλακες ή ζούλακες θεωρούνται από τους κατοίκους υπεύθυνοι για μία επιδημία που σκορπάει το θάνατο! Όλα τα κουφάρια των νεκρών καίγονται με πυρωμένο σίδερο γιατί έτσι πιστεύουν πως θα σταματήσει η δράση των βρικολάκων.

Στην Αλόννησο οι λαϊκές δοξασίες λένε για «μαύρες σκιές» που καταλαμβάνουν το νησί και γραπώνουν από το λαιμό τα ανυποψίαστα θύματα. Στη Σκόπελο συστήνονται ως σκελετοί και στη Σαμοθράκη ως » οι αόρατοι με το πύρινο σώμα».

Στο Σαρωνικό, τη Χίο και τον Υμηττό

Στα νησιά του Σαρωνικού γίνεται λόγος για δύσμορφες παρουσίες με καμπούρα και πίνουν από το τρόπαιο της νίκης το αίμα. Στη Χίο ξεχωρίζουν για τα λευκά τους σάβανα ενώ στην Τήνο οι βρικόλακες χρησιμοποιώντας τις υπερφυσικές δυνάμεις τους κατατροπώνουν σάρκες. Διάσημος για την έντονη δραστηριότητα του είναι ο βρικόλακας του Υμηττού. Πρησμένος και άσχημος δραπετεύει από τη σπηλιά του και προσπαθεί να εγκατασταθεί στα σπίτια της Αττικής.

Πώς αντιμετωπίζονται οι βρικόλακες ανά την Ελλάδα

Τα αιμοβόρα αυτά όντα ταλανίζουν το τόπο μας κυρίως τις εποχές της εθνικής δουλείας. Ωστόσο λάμπουν δια της παρουσίας τους σε αρκετές δεισιδαιμονίες που κατευθύνουν τις πράξεις των ανθρώπων. Σύμβολα χαράσσονται με καπνό από κερί ή μέλι ή κόκκινη μπογιά στις πόρτες και στα παράθυρα. Σταυροί από καλάμια ή δίχτυ από κόκκινη κλωστή τοποθετούνται σε τοίχους. Ράντισμα του νεκρού καθώς και του μνήματος με αγιασμένο ύδωρ διώχνουν μακριά το άρρωστο πνεύμα και αποτρέπουν την μετάλλαξη .

Στην Αμοργό απαγορεύεται δια ροπάλου η ύπαρξη ενός ποτηριού που εμπεριέχει νερό δίπλα στο κρεβάτι γιατί η παράδοση λέει πως «ο ντουσμάνης» τρώει και πίνει ότι βρει, εκτός από κρασί! Στη Μυτιλήνη δεν σφυρίζουν ποτέ τα μεσάνυχτα για να μην προκαλέσουν τους βορκόλακες.

Στη Κρήτη ο Καταχανάς παίρνει ανθρώπινη μορφή και συμμετέχει στις εκδηλώσεις των χωριών. Μάλιστα στην εν λόγω περίπτωση επιλέγουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό τους. Δείχνουν την συμπάθεια τους στο πρόσωπο του τσαγκάρη και υπό την ιδιότητα αυτή απειλούν την περιοχή. Έτσι λοιπόν όπλα για την καταπολέμηση τους θεωρείτο το αλμυρό νερό, ξύλο συκιάς, καρφιά σε φέρετρο, σκόρδα, κρεμμύδια, λάδι, ξύδι, βραστό νερό και φυσικά σταυροί.

Πραγματικότητα ή φαντασία δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Σημασία έχει πως ο εφιάλτης αυτός έχει στοιχειώσει για τα καλά την ιστορία των ελληνικών παράξενων πλασμάτων της νύχτας. Όταν πέσει το φως του ηλίου, τότε τα καθόλου αθώα αυτά όντα βγαίνουν από τα φέρετρά τους και αλίμονο σε όποιον έτυχε να βρεθεί τη λάθος στιγμή στο λάθος τόπο….

  Πηγή :   MYSTIRIA.GRMystiria.gr ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Advertisements

Αύγουστος 20, 2015 Posted by | ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ, Mystiria.gr ΕΝΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

Πως κατέβαιναν οι πρόγονοι μας στον Άδη και μετά ανέβαιναν στη Γη ! ! ΠΗΓΗ : ΠΕΡΙΕΡΓΑ – STRANGE

ΠΩΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΝΕΒΑΙΝΑΝ ΣΤΗ ΓΗ!!!

ΗΡΑΚΛΗΣ
ΗΡΑΚΛΗΣ

Οι προγονοι μας στους μυθους ειχαν… πολλους ηρωες (Ηρακλης) και μυστες που κατεβαιναν στον Αδη και συνομιλουσαν με διαφορα προσωπα και ξανανεβαινανε στην γη. Εμεις νομιζουμε οτι ειναι παραμυθια, γιατι λεμε οτι δεν υπαρχει αδης και για να παει κανεις πρεπει να πεθανει πρωτα, χωρις βεβαια επιστροφη. Βγαζει δηλ.εισητηριο μονο αλέ, οχι αλε-ρετουρ. Και ομως δεν καταλαβαινουμε τους προγονους μας . Ο θανατος για αυτους που κατεβαιναν στον Αδη, ηταν ο «θανατος» των αισθησεων. Ο στιχος (α196 της οδυσσεας) μας ενημερωνει για τον «θανατο» των αισθησεων. «Ου γαρ πω τεθνηκεν ουδε τι ισασιν θανατον και κηρα» = δεν μπορω να πω πως πεθαινεις (στον διαλογισμο), διοτι άλλο ο «θανατος» του διαλογισμου και άλλο ο ολεθρος του πραγματικου θανατου. Οι αισθησεις που πεθαιναν ηταν :1.οραση, 2.ακοη ,3.αφη, 4.γευση , 5.οσμη. Τοτε βγαζοντας τις εικονες κλπ απο το δεξι μερος του εγκεφαλου, ερχονταν η Θεια πληροφορια δια μεσου του Μεσολοβιου απο το δεξι (το φως ,ο Απολλων ), στο αριστερο μερος του εγεφαλου δηλ στην συνηδηση,σ αυτα που καταλαβαινουμε στην καθημερινη μας ζωη. Αυτη ηταν η καταβαση του μυστη στον Αδη και ο ερχομος του παλι στην γη (ανασταση). Στην καταβαση μιλας με το Θειο, τον Δημιουργο .Αυτο πετυχαιναν οι προγονοι μας . Ολα αυτα βεβαια τα περιεβαλαν με τον μανδυα του μυστηριου,κρατησαν τις γνωσεις που ειχαν μονο για τον εαυτο τους,επεβαλαν και την ποινη του θανατου, σε οσους μιλουσαν για την διαδικασια,τα οφελη της κ.λ.π.Αυτη ηταν η πραγματικη Θρησκεια των προγονων μας και οχι τα ειδωλα που λενε οι χριστιανοι
ΠΗΓΗ
ΠΗΓΗ : Πως κατέβαιναν οι πρόγονοι μας στον Άδη και μετά ανέβαιναν στη Γη ! ! | ΠΕΡΙΕΡΓΑ – STRANGE http://periergaa.blogspot.com/2015/06/blog-post_827.html#ixzz3cPKiSKyR
Follow us: PERIERGAA on Facebook

Ιουλίου 6, 2015 Posted by | ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΤΙ ΒΡΕΘΗΚΑΝ 130 ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ, ΠΡΙΝ 25 ΧΡΟΝΙΑ,ΣΕ ΚΑΤΑΠΑΚΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ; Ετικέτες ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ, ΕΛΛΑΔΑ, ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ, ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ

ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΤΙ ΒΡΕΘΗΚΑΝ 130 ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ, ΠΡΙΝ 25 ΧΡΟΝΙΑ,ΣΕ ΚΑΤΑΠΑΚΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ;
Ετικέτες ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ, ΕΛΛΑΔΑ, ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ, ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ
Για σχόλια (comments) στο τέλος του άρθρου…

ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΚΑΤΑΠΑΚΤΗ

ΕΝΑΣ ΥΠΟΓΕΙΟΣ θάλαμος που περιέχει 130 αρχαία ελληνικά αγάλματα ανακαλύφθηκε στην Αθήνα πριν από 25 χρόνια. Αλλά κανείς μέχρι τώρα δεν έχει κατορθώσει να νικήσει το τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας που εμποδίζει το άνοιγμα της καταπακτής, ώστε τα αγάλματα να έρθουν στο φως. Πρόκειται για μια ακόμη «σκοτεινή» ιστορία, σχετικά με ανακαλύψεις που παραμένουν στο σκοτάδι, επειδή υπάρχει μεγάλη απροθυμία από τις Αρχές.
Και αυτό τη στιγμή που ξένοι λαοί, που εμφανίστηκαν πολύ όψιμα στο προσκήνιο της ιστορίας, προσπαθούν να οικειοποιηθούν την παράδοση και τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων. Η δικαιολογία που προβάλλει το Υπουργείο Πολιτισμού είναι ότι η μυστηριώδης υπόγεια αίθουσα βρίσκεται σε ιδιωτικό χώρο και κανείς δεν θέλει να εμπλακεί σε μια νομική μάχη με τους ιδιοκτήτες. Ο θάλαμος ανακαλύφθηκε τυχαία, όταν δύο φίλοι παρατήρησαν στο χώρο που χτιζόταν μια οικοδομή, ένα άνοιγμα στο έδαφος, δίπλα στα θεμέλια του νέου κτιρίου. Ρίχνοντας στην τρύπα ένα αναμμένο χαρτί, είδαν ότι υπήρχαν σκάλες που οδηγούσαν βαθιά μέσα στο έδαφος.

Οι δύο φίλοι κατέβηκαν τη σκάλα με τη βοήθεια κεριών. Και αυτό που είδαν τους άφησε άναυδους. Ο υπόγειος θάλαμος με τα αγάλματα O Κωνσταντίνος Κυπαρίσσης, ένας από τους δύο φίλους που έκαναν την ανακάλυψη, περιγράφει το γεγονός: «…Πετάξαμε μέσα την αναμμένη εφημερίδα και οι φλόγες αποκάλυψαν την αρχή μιας σκάλας. Στο τέλος της, και σε βάθος τριών μέτρων ή λίγο περισσότερο, υπήρχε ένα δωμάτιο∙ στα δεξιά του δωματίου υπήρχε το άγαλμα μιας θεάς με ύψος περίπου 1,80 μέτρα – έναν μεγαλοπρεπές άγαλμα. Η αριστερή πλευρά του προσώπου της ήταν ημιτελής. Στη δεξιά πλευρά της θεάς υπήρχε το άγαλμα ενός λιονταριού και δίπλα το γυμνό άγαλμα του Διογένη (του ιδρυτή της κυνικής φιλοσοφίας). Πιο δίπλα υπήρχε το άγαμα της θεάς Αθηνάς. Το δωμάτιο ήταν μακρόστενο, και στις πλευρές του, δεξιά κι αριστερά, υπήρχαν πολλά ολόσωμα αγάλματα. Μετά από είκοσι μέτρα δεν υπήρχε οξυγόνο, αλλά το δωμάτιο συνεχιζόταν κι άλλο…»
O Κωνσταντίνος Κυπαρίσσης μαζί με το φίλο του μέτρησε συνολικά 130 ακέραια αγάλματα. Υπάρχει η φήμη ότι το δωμάτιο, με τον πλάτους 4 μ. σαν σήραγγα διάδρομο, ήταν ένα από τα εργαστήρια του κορυφαίου γλύπτη, ζωγράφου και αρχιτέκτονα Φειδία, του σημαντικότερου από τους καλλιτέχνες της κλασικής εποχής. Ο Φειδίας (490 – 430 π.Χ.), που είχε τη γενική επιστασία της ανοικοδόμησης των ναών της Ακρόπολης και πρωτίστως του Παρθενώνα, φιλοτέχνησε, μεταξύ άλλων, το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου για το σηκό του Παρθενώνα (446-438 π.Χ.), που είχε κολοσσιαίο μέγεθος (11,5 μ.) και αποτέλεσε καινοτομία στην τεχνική των λατρευτικών αγαλμάτων.
Στην Ολυμπία, ο Φειδίας φιλοτέχνησε το κολοσσιαίο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Μειλίχιου Διός, ύψους 11 μ., που ήταν τόσο μεγαλειώδες, ώστε περιελήφθη στα επτά θαύματα του κόσμου. Άλλοι πάντως συμπεραίνουν από τον μεγάλο αριθμό των αγαλμάτων, ότι ο υπόγειος διάδρομος οδηγούσε πιθανώς σε έναν ναό.
Θα περίμενε κανείς ότι μια τόσο σημαντική ανακάλυψη θα κινητοποιούσε το Υπουργείο Πολιτισμού και την Αρχαιολογική Υπηρεσία να σπεύσουν επί τόπου για να διεξάγουν περαιτέρω έρευνες. Ευτυχώς, όμως, κάτι τέτοιο δεν έγινε, γιατί θα ερχόταν σε αντίθεση με την ακολουθούμενη νεοελληνική πρακτική της πλήρους αδιαφορίας.
Ο Κωνσταντίνος Κυπαρίσσης μίλησε με έναν δικηγόρο, ο οποίος τον συμβούλεψε να μην πει τίποτε σε κανέναν, αλλά να γράψει μια επιστολή προς το Υπουργείο Πολιτισμού με την οποία θα γνωστοποιούσει την ανακάλυψη. Έτσι και έγινε. Η πρώτη επιστολή εστάλη στο υπουργείο την 1η Μαρτίου 1988. Έκτοτε ακολούθησαν πολλές άλλες επιστολές. Χάθηκαν όμως στους λαβύρινθους του υπουργείου, καθώς με κάθε αλλαγή της κυβέρνησης γινόταν και αλλαγή υπουργού.

ΘΗΣΑΥΡΟΙ

Αρχαίοι ελληνικοί θησαυροί. Οι ξένοι τους προβάλλουν, ενώ εμείς τους αποκρύπτουμε, παρ’ όλο που είναι εθνική κληρονομιά. Πού οφείλεται αυτή η ολιγωρία; Είναι τυπικό παράδειγμα γραφειοκρατικής ανικανότητας, ή υπάρχουν άλλοι λόγοι που ό,τι κάνουν το κάνουν στα κρυφά;
Μια ακόμη επιστολή στάλθηκε στις 20 Αυγούστου 2003. Το 2004, και μη έχοντας πάρει καμιά απάντηση, ο κ. Κυπαρίσσης απευθύνθηκε στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και το ίδιο έκανε το 2006 και το 2007. Όμως, στου κουφού την πόρτα… Παρ’ όλα αυτά, γίνονται και θαύματα. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την ανακάλυψη, ο κ. Κυπαρίσσης έλαβε την πρώτη του απάντηση. Στις 20 Μαρτίου 2007, το Υπουργείο Πολιτισμού έστειλε μια επιστολή με την οποία τον ευχαριστούσε για το… ενδιαφέρον του και του ζητούσε να… δηλώσει αυτά που είχε βρει. Εναρμονισμένη με τα πολιτικά ειωθότα, η επιστολή ανέφερε ότι, εάν το πράξει, θα λάβει ανταμοιβή και αναγνώριση.
Την ίδια μέρα, ο κ. Κυπαρίσσης έλαβε μια δεύτερη επιστολή, η οποία του ζητούσε να οδηγήσει τους αρχαιολόγους της υπηρεσίας στον τόπο της ανακάλυψης. Αμ” έπος, αμ” έργον. Μια ομάδα 17 ατόμων, αποτελούμενη από αρχαιολόγους, κυβερνητικούς παράγοντες και νομικούς επισκέφθηκε την επίμαχη τοποθεσία. Στο μεταξύ η είσοδος είχε καλυφθεί με άσφαλτο. Παρ’ όλα αυτά, το στρώμα της ασφάλτου ήταν λεπτό και μπορούσε άμεσα να μετακινηθεί, αποκαλύπτοντας την μαρμάρινη είσοδο, χωρίς να χρειαστεί περαιτέρω ανασκαφή.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΦΕΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΦΕΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ

 

Την επόμενη μέρα, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης απέστειλε νέα επιστολή στον κ. Κυπαρίσση με την οποία τον ενημέρωνε ότι επειδή ο τόπος ανήκει σε ιδιώτη και η είσοδος καλύπτεται με άσφαλτο, δεν επιτρέπεται η ανασκαφή και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ελέγξουν αν οι ισχυρισμοί του ήταν αληθείς ή όχι.
(Φαίνεται πως αγνοούσαν ότι υπάρχουν συσκευές που μπορούν εύκολα να εντοπίσουν αν υπάρχει κενός χώρος κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και ότι αυτό δεν απαιτεί καμία γεώτρηση).
Η ιστορία δεν σταματά εδώ. Λίγες μέρες αργότερα, ο δικηγόρος του κ. Κυπαρίσση πήγε στην περιοχή και διαπίστωσε ότι η άσφαλτος πάνω από την είσοδο ήταν νωπή, που σημαίνει ότι κάποιος είχε σκάψει στο σημείο αυτό και στη συνέχεια το σφράγισε πάλι.
Έκτοτε, άκρα του τάφου σιωπή. Τίποτα δεν ακούστηκε ξανά ούτε από το Υπουργείο Πολιτισμού ούτε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Ο δικηγόρος του κ. Κυπαρίσση επικοινώνησε με το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και τους έδωσε όλα τα σχετικά έγγραφα και τις επιστολές, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με τον τόπο και την υφιστάμενη κατάσταση. Το Αρχαιολογικό Συμβούλιο εξεπλάγη διότι δεν ενημερώθηκε ποτέ γι’ αυτό. Τα μέλη του έδειξαν ενθουσιασμένα με τις πληροφορίες και υποσχέθηκαν ότι θα διερευνήσουν άμεσα την υπόθεση και ότι θα τον ενημερώσουν σχετικά. Κάτι που δεν συνέβη ποτέ.
Αποκρύπτουν τεράστιο αρχαιολογικό θησαυρό
ΠΗΓΗ : ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΤΙ ΒΡΕΘΗΚΑΝ 130 ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ, ΠΡΙΝ 25 ΧΡΟΝΙΑ,ΣΕ ΚΑΤΑΠΑΚΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ; | ΠΕΡΙΕΡΓΑ – STRANGE http://periergaa.blogspot.com/2015/04/130-25.html#ixzz3cPNee78i
Follow us: PERIERGAA on Facebook

Ιουνίου 18, 2015 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΟΙ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΟΥΜΙΕΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ, ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΜΗΣ.

Οι παράξενες μούμιες της Ιαπωνίας.
Ετικέτες ΚΟΣΜΟΣ, ΠΕΡΙΕΡΓΑ

 

ΜΟΥΜΙΣ Α

ΜΟΥΜΙΑ Α

Μέσα σε βουδιστικούς ναούς και μουσεία της Ιαπωνίας, φυλάσσονται παράξενες μούμιες που την ύπαρξη τους αγνοεί σε μεγάλο βαθμό ο δυτικός κόσμος. Σύμφωνα με τους Ιάπωνες πρόκειται για μούμιες δαιμόνων (oni), γοργόνων και πλασμάτων της Ιαπωνικής μυθολογίας γνωστά με τα ονόματα kappa, tengu, raiju.
Ο ναός Zengyoji στην πόλη Kanazawa φιλοξενεί το μουμιοποιημένο κεφάλι ενός δαίμονα με τρία πρόσωπα.

ΜΟΥΜΙΑ Β

Μια άλλη μυστηριώδης μούμια βρίσκεται στο ναό Daijoin, στην πόλη Usa. Λέγεται ότι αποτελούσε κάποτε ιδιοκτησία μιας εύπορης οικογένειας η οποία αναγκάστηκε να την δώσει όταν υπέφερε από κάποιου είδους ατυχίες. Η μούμια άλλαξε χέρια αρκετές φορές έως ότου το 1925 κατέληξε σε έναν ενορίτη του ναού ο οποίος αρρώστησε βαριά. Θεωρώντας την καταραμένη, την χάρισε στον ναό Daijoin και έτσι βρήκε την υγειά του.

ΜΟΥΜΙΑ Γ

Μια αρκετά μικρότερη μούμια που λέγεται ότι ανήκε σε ένα μωρό δαίμονα ήταν στην κατοχή του ναού Rakanji στην πόλη Yabakei αλλά δυστυχώς καταστράφηκε το 1943 κατά την διάρκεια μιας πυρκαγιάς στον ναό.

ΜΟΥΜΙΑ Γ1

Tον 18ο και 19ο αιώνα, οι μούμιες που υποτίθεται ανήκαν σε γοργόνες ήταν ένα συνηθισμένο έκθεμα σε φεστιβάλ της Ιαπωνίας γνωστά με το όνομα misemono. Με το πέρασμα των χρόνων, η τεχνική της κατασκευής μούμιων από γοργόνες τελειοποιήθηκε από τους ψαράδες, οι οποίοι ένωναν τα κεφάλια ή και τον κορμό των μαϊμούδων σε σώματα ψαριών.
Μια τέτοια «γοργόνα» φαίνεται στην φωτογραφία και βρίσκεται στο εθνολογικό μουσείο του Leiden στην Ολλανδία.
Μια άλλη παλιά μούμια που εκτέθηκε στο μουσείο του Τόκιο πριν από αρκετά χρόνια, φαίνεται να ανήκει στον ιδρυτή του μουσείου γεωργίας Harano.

ΜΟΥΜΙΑ Δ

Η καταγωγή της είναι άγνωστη αλλά ο συλλέκτης υποστηρίζει πως βρέθηκε σε ένα ξύλινο κιβώτιο μαζί με αποσπάσματα από την βουδιστική σούτρα γραμμένα στα σανσκριτικά. Μέσα στο κιβώτιο υπήρχε μια φωτογραφία της μούμιας και ένα σημείωμα που έλεγε ότι ανήκε σε έναν άνδρα από την επαρχία Wakayama.

Όπως και οι μούμιες από γοργόνες, έτσι και οι μούμιες kappa (δαίμονες των ποταμών) πιστεύεται ότι κατασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας μέλη διαφόρων ζώων όπως πίθηκοι, κουκουβάγιες και σελάχια. Μια τέτοια μούμια είναι η εικονιζόμενη που εκτίθεται σε
ολλανδικό μουσείο.

Ακόμη μια kappa μούμια που βρίσκεται στον ναό Zuiryuji, στην Osaka. Αυτό το 70 εκατοστών ανθρωποειδές χρονολογείται από το 1682.

ΜΟΥΜΙΑ Ε

Αυτή η Kappa μούμια με την παράξενη στάση βρίσκεται σε ένα παρασκευαστήριο σάκε στην πόλη Imari.
Όπως λέει ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ανακαλύφθηκε πριν 50 χρόνια μέσα σε ένα ξύλινο κιβώτιο κατά τις εργασίες αντικατάστασης της οροφής.
Σειρά στις περίεργες μούμιες έχουν οι αποκαλούμενες Raiju ( κτήνη των κεραυνών ). Πρόκειται για υπερφυσικά πλάσματα που λέγεται ότι ζούν στα σύννεφα και περιστασιακά πέφτουν στην γή κατά την διάρκεια καταιγίδων με κεραυνούς. Οι παλαιότερες καταγραφές των πλασμάτων αυτών χρονολογούνται από τις αρχές του 18ου αιώνα και φαίνεται να δανείζονται μορφολογικά χαρακτηριστικά από το nue, χίμαιρες που, όπως αναγράφεται στο έπος του 12ου αιώνα «The Tale of the Heike», κατοικούν στα σύνεφα και προκαλούν ασθένειες.

ΜΟΥΜΙΑ Ε1

περιγραφές για τα Raiju διαφέρουν καθώς άλλα κείμενα τα παρομοιάζουν με σκίουρους, γάτες ή νυφίτσες ενώ άλλα λένε ότι μοιάζουν με καβούρια ή αλογάκια της θάλασσας.

Ωστόσο οι περισσότερες συμφωνούν ότι έχουν δάκτυλα που διαθέτουν νηκτική μεμβράνη, κοφτερά νύχια και μακριά δόντια. Τα πλάσματα αυτά εμφανίζονται επίσης να διαθέτουν έξι πόδια και/ή τρεις ουρές, υποδηλώνοντας ότι έχουν την ικανότητα να αλλάζουν μορφές (Shape-shifting).
Ένα εικονογραφημένο κείμενο λέει ότι ένα Raiju έπεσε από τον ουρανό κατά την διάρκεια μιας βίαιης καταιγίδας στις 15 Ιουνίου 1796, στην περιοχή Higo-kumi.

Εδώ το raiju περιγράφεται σαν καβούρι με μαύρο τρίχωμα και μέγεθος 11 εκατοστά.
Ένα άλλο διάσημο περιστατικό έλαβε χώρα στην περιοχή Tsukiji τον Αύγουστο του 1823. Δύο εκδοχές του περιστατικού είναι γνωστές. Η μια λέει ότι είχε το μέγεθος γάτας ή νυφίτσας, με ένα προεξέχον μάτι και ένα κέρατο όπως αυτό του ταύρου ή του ρινόκερου στο μέτωπο.

Η άλλη το περιγράφει ένα πιο ομαλό σχήμα και δεν αναφέρει κέρατο.
Δεδομένης της συχνότητας των περιγραφών για Raiju, δεν αποτελεί έκπληξη το ότι εμφανίστηκαν αρκετές μούμιες των πλασμάτων.

Την δεκαετία του ’60, ο ναός Yuzanji στην επαρχία Iwate, έγινε αποδέκτης της προσφοράς μιας μούμιας Raiju από έναν ενορίτη. Η προέλευση της μούμιας όπως και η ταυτότητα του δωρητή είναι ένα μυστήριο. Η μούμια μοιάζει σαν γάτα με την πρώτη ματιά αλλά τα πόδια είναι πολύ μακρύτερα και δεν υπάρχουν εμφανείς οφθαλμικές κόγχες.

Μια παρόμοια μούμια εκτίθεται στον ναό Saishoji στην επαρχία Niigata.

Ένα άλλο υπερφυσικό πλάσμα του ουρανού είναι το tengu, ένας επικίνδυνος δαίμονας που συχνά απεικονίζεται ώς μισός άνθρωπος και μισός πουλί. Μια μούμια του είδους αυτού βρίσκεται στο μουσείο Hachinohe, στην βόρεια Ιαπωνία. Κάποιες θεωρίες υποστηρίζουν ότι η μούμια tengu πέρασε από την κατοχή αρκετών οικογενειών σαμουράι, μερικές από τις οποίες είχαν έντονο ενδιαφέρον για την συλλογή και εμπορία τέτοιων αντικειμένων.
Το τελευταίο είδος παράξενης μούμιας που μπορεί να συναντήσει κανείς σε ναούς της βόρειας Ιαπωνίας, ανήκει σε μοναχούς που μουμιοποιήθηκαν με την θέληση τους, γνωστές ως sokushinbutsu ή αλλιώς «ζωντανές μούμιες».

Για να γίνει κανείς sokushinbutsu πρέπει να διαβεί μια μακρά και επίπονη διαδικασία τριών σταδίων:
1ο στάδιο : Για 1000 ημέρες οι μοναχοί πρέπει να κάνουν μια ειδική δίαιτα με καρύδια και σπόρους, ενώ ταυτόχρονα ακολουθούν αυστηρή σωματική άσκηση για να απομακρύνουν το λίπος από το σώμα.

ΜΟΥΜΙΑ Ζ

2ο στάδιο : Για άλλες 1000 ημέρες, θα τρώνε μόνο φλοιούς και ρίζες σε σταδιακά φθίνουσες ποσότητες. Κατά το τέλος, θα ξεκινήσουν να πίνουν τσάι από το δέντρο urushi, μια δηλητηριώδης ουσία που οδηγεί σε επιπλέον απώλεια σωματικών υγρών. Το τσάι βράζεται με νερό από μια ιερή πηγή στο βουνό Yudono, η οποία είναι τώρα γνωστό ότι περιέχει υψηλές ποσότητες αρσενικού. Το παρασκεύασμα αυτό δημιουργεί ένα αντιβακτηριδιακό περιβάλλον μέσα στο σώμα και βοηθάει στην διατήρηση από ότι έχει απομείνει επάνω στα οστά.

3ο στάδιο : Τέλος οι μοναχοί αποσύρονται σε ένα υπόγειο θάλαμο που συνδέεται με την επιφάνεια μέσω ενός στενού σωλήνα από μπαμπού. Εκεί, διαλογίζονται μέχρι να πεθάνουν και τότε ο θάλαμος σφραγίζεται. Μετά από 1000 μέρες ανασύρονται και καθαρίζονται. Αν το σώμα διατηρηθεί σε καλεί κατάσταση τότε ο μοναχός ανακηρύσσεται ώς ζωντανή μούμια. Δυστυχώς, πολλοί που επιχείρησαν την αυτο-μουμιοποίηση απέτυχαν αλλά οι λίγοι που τα κατάφεραν φυλάσσονται στους βουδιστικούς ναούς και απολαμβάνουν την τιμητική θέση ενός αγάλματος του βούδα. Η Ιαπωνική κυβέρνηση έθεσε εκτός νόμου την τακτική αυτή στις αρχές του 19ου αιώνα.
ΠΗΓΗ : Οι παράξενες μούμιες της Ιαπωνίας. | ΠΕΡΙΕΡΓΑ – STRANGE http://periergaa.blogspot.com/2015/06/blog-post_643.html#ixzz3cPfyjInc

Follow us: PERIERGAA on Facebook

Ιουνίου 12, 2015 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΜΟΥΜΙΕΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ, ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ, Uncategorized | Σχολιάστε