Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΚYΝΗΓΙ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟΥ ΣΤΗΝ OΡΕΙΝΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑ-ΠΑΓΑΝΑ- ΤΟ ΚΑΡΤΕΡΙ- ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Κυνήγι αγριογούρουνου

Στην Eλλάδα, την τελευταία εικοσιπενταετεία παρατηρήται μεγάλη πλησθημιακή αύξηση των αγριογούρουνων. Η εκπληκτική αύξηση τους παρατηρείται σε ολη την επικράτεια και φυσική συνέπεια και στην Ορεινή Τριφυλία. Η αύξησή τους έχει παρατηρηθεί μετά τις μεγάλες παρκαϊές στην γειτονική Ηλεία και μετά την απελευθέρωση από οικολόγους τριάντα-σαράντα αγριογούρουνων το έτος 1989, ιστορία που επαναλαμβανόταν μέχρι πριν λίγα χρόνια. Αυτή την στιγμή έχει γεμίσει ο τόπος μας από αγέλες. Κατά την διάρκεια της ημέρας λουμώνουν σε πυκνές συστάδες ή σε πουρνάρια τα λεγόμενα ΚΟΥΜΑΣΙ ή ΛΟΤΣΙ περιμένωντας να νυκτώσει, Ζουν σε καθαρά μητριαρχικές αγέλες, Σε αυτές τις οικογενειακές αγέλες αποκλείονται τα μεγάλα αρσενικά τα λεγόμενα καπριά. Μόλις νυχτώσει τότε πεινασμένα ξεχύνονται για να βρούν τροφή. Τα αγριοχούρουνα είναι κυρίως ο χορτοφάγα, τρώνε  βελανίδια, ρίζες, βολβούς που μπορούν να ξεθάψουν. Εάν πέσουν σε καλλιέργειες κοντά στο δάσος, κυρίως μποστάνια με ζαρζαβατικά, δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Σκέτη καταστροφή. Οι αραβοσιτολαλιέργειες είναι ο παράδεισός τους, προπαντώς στο γαλακτώδες στάδιο. Επίσης σκάβωντας βρίσκουν σκουλίκια, σαλιγκαρια, ρίζες. βολβούς, πατάτες και διάφορα έντομα. Όταν κυνηγηθούν αναπτύσσουν μεγάλη ταχύτητα, ενώ αν χρειαστεί κολυμπάνε πολύ καλά. Σπάνια ζουν πάνω από την ηλικία των 15 ετών.  Το αρσενικό αγριογούρουνο φτάνει πολλές φορές τα 170 κιλά, Με ύψος ένα μέτρο και μάκρος έως και 180 εκατοστά. Ο άγριος θηλυκός χοίρος είναι μικρότερος σε μέγεθος από τον αρσενικό. Τα ενήλικα αρσενικά έχουν  χαυλιόδοντες που προεξέχουν και από τις δύο πλευρές του στόματος. Χαυλιόδοντες  μπορεί να έχουν και τα μεγάλα σε ηλικία θηλυκά. Το τρίχωμα τους είναι σκληρό, σκούρο καφέ ή μαύρο. Τα μικρά αγριογούρουνα μέχρι την ηλικία του ενός έτους έχουν ανοιχτόχρωμες καφέ ρίγες, Μετά το χρώμα του τριχώματος  γίνεται σκούρο καφέ.  H εποχή αναπαραγωγής αρχίζει τον Oκτώβριο και τελειώνει τον Απρίλιο, Η αρχηγός της αγέλης είναι η πρώτη που επιδεικνύει σημεία οίστρου και αυτό δρα σαν σινιάλο για τα υπόλοιπα θηλυκά. Συνήθως γεννάνε 3 ενώ μπορεί να φτάσουν μέχρι και τα 8. 

Μου έλεγε ο Κυριάκος Κυριακόπουλος φανατικός κυνηγός, ότι : Από τα γύρω χωριά της Ορεινής Τριφυλίας,η DSC_0624κυνιγετική ομάδα μας που αριθμεί άλλες φορές 10 και άλλες από περισσότερα άτομα, γνώστες ολοι του κυνιγιού και της επικυνδινότητος  των αγριογούρουνων, καβαλάμε τα αγροτικά ή τζίπ μας και γυρνάμε όλη την Ελλάδα  στην Πελοπόννησο, την  Λαμία μέχρι Κοζάνη, στα Γρεβενά  στον Όλυμπο, την Βέροια, την Χαλκιδική, Αγραφα,  κ.α. Φορτώνουμε τα αυτοκίνητα μας με τα απαραίτητα εργαλεία και προσωπικό, διανύοντας χιλιόμετρα και χιλιόμετρα, μην λαβάνοντας υπ΄όψιν τα τεράστια έξοδα μπροστά στην συγκίνηση του κυνιγιού και της περιπέτειας.   Στα μέρη μας ο τρόπος κυνηγίου γίνεται πάντα με «παγάνα» όπου τα αγριογούρουνα πιέζονται από «παγανιστάδες» προς τα «καρτέρια». Σε άλλα μέρη, τα αγριογούρουνα κυνηγούνται  από κυνηγούς που ψάχνουν μόνοι ή στήνουν καρτέρι σε εκ των προτέρων επιλεγμένα σημεία. Αυτός  ο τρόπος του κυνηγίου είναι πιο επιλεκτικός, Ο κυνηγός  επιλέγει το ζώο που θα τουφεκίσει. Πάντως πρέπει να αποφεύγουμε το κυνηγι των μεγάλων θηλυκών και των νεαρότερων θηλυκών της αγέλης, διότι ωφελούν στην αύξηση της αγέλης .

 Σαν αρχηγός και παγανιστής  ο Κυριακόπουλος Κυριάκος, ο Γιάννης και ο Γιώργος  ντουφέκια στην στάμπα, ο Δημήτρης, ο Λάμπρος, ο Κώστας και ο Νίκος στα καρτέρια με τουφέκια μονόβολα, ο γιος μου Θανάσης που από 13 χρόνων των πέρνω μαζί μου στο κυνήγι, ο Γιάννος ο οξύθυμος, ο ανήσυχος  για  κοντινές αποστάσεις. Και ο Κυριάκος ο χασάπης. Όλα παιδια με τα καλαμπούρια τους  και άξιοι κυνηγοί. Και βέβαια απαραίτητη η παρουσία των κυνηγόσκυλιών μου του Ντέμου και της Λίζας.
DSC_0627Αυτή είναι η ομάδα μας, και πολλές φορές έρχονται και άλλα άτομα. Από τα γύρω χωριά της Ορεινής Τρυφυλίας  με εμπειρία πολλών χρόνων και πολλών αγριογούρουνων στο ενεργητικό της. Με ιστορίες που θα λέγονται για πολλά χρόνια ακόμα στα καφενεία. Όπως η  πιο πρόσφατη ιστορία είναι και αυτή στις  10-11-2012  ημέρα Σαββάτο,  ανάμεσα στο  χωριό Αετός και τοποθεσία Ραχηντούρ, του πρώην Δήμου Αετού στη μεγάλη ρεματιά.   Κάποιος ντόπιος, μας λέει πως έχει δεί έναν καπρί πολύ μεγάλο στην περιοχή της  ρεματιάς στο Ραχηντούρ να λουφάρει σε ένα πυκνό πουρνάρι και αρκουδόβατο. Πρωί – πρωϊ  ξεκινήσαμε όπως πάντα για την αναγνώρηση της περιοχής. Κατά τις 9 η ώρα και αφού έχουμε μαζευτεί,  το σχέδιο στο χώμα ή στο χαρτί αρχίζει να στήνεται. Πως θα μπούνε τα σκυλιά, που θα στηθούνε τα καρτέρια, πώς θα  κατευθύνουν οι παγανιάριδες και τα σκυλιά το καπρί στα καρτέρια.  Πώς θα κινηθούμε αν κάτι πάει στραβά, ποιοι θα πάνε που, όλα στημένα με κάθε λεπτομέρεια.  Στις 10 η ώρα και αφού τα έχουμε σχεδιάσει όλα τέλεια, ξεκινάμε.  Ακούμε τα σκυλιά να έχουν αρχίσει το καλαφάτισμα και σχεδόν αμέσως να κυνηγάνε. Τα νεύρα όλα τεντωμένα, οι παγανιέρηδες  ξεσηκώνουν τον τόπο με φωνές και τουφεκιές, έχουν κυκλώσει πουρνάρι με το γουρούνι και τα γυμνσμένα για τέτοιες περιπτώσεις σκυλιά  του αφήνουν μόνο μία διέξοδο για τα καρτέρια, αναγκάζοντας το καπρί  να κατευθυνθεί προς τα εκεί.Τα καρτέρια ακούνε τα σκυλιά να πλησιάζουν, ακούνε και την παγάνα, η αδρελαλινη ανεβαίνει στα υψη.  Ακούγονται και άλλες τουφεκιές και τέλος ακούγεται ο ήχος της ντουντούκας που σημαίνει το τέλος της ημέρας, μια που σκοτώθηκε  το τεράστιο  αγριογούρουνο . Μαζευόμαστε όλοι πάνω από το σκοτωμένο καπρί 172 κιλά ζωντανό. Δίνουμε συγχαρητηρία ο ένας στον άλλον που λειτούργησαν σωστά και θαυμάζουμε το τεράστιο θήραμά μας. Στεναχωρηθήκαμε λίγο γιατί ήταν και οι δύο σκρόφες η μια 70 κιλά και η άλλη 85,  που μας ξέφυγαν, αλλά σε όλους υπάρχει η ικανοποίηση. Τα κινητά πέρνουν φωτιά για να μάθουν όλοι την επιτυχία μας. Με δυσκολία φορτώσαμε το θήραμα, βγήκαν οι ανάλογες φωτογραφίες για να μας θυμίζουν την ωραία και πετυχημένη κυνηγετική μέρα και αφού πρώτα γυρίσαμε το αγριογούρουνο μια βόλτα στα γύρω χωριά για να σκάσουν έτσι οι ανταγωνιστές και αντίζηλοι συνάδελφοι κυνηγοί από την ζήλια τους και να θαυμάσουν οι υπόλοιποι αυτό το υπέροχο ζώο, καταλήξαμε στο καφενείο της Μηλιάς να γιορτάσουμε την επιτυχία μας με ουζα και τσίπουρο. Η μέρα έκλεισε με γλέντι σε γνωστή ταβέρνα, τρώγοντας τα συκώτια και πίνοντας φρέσκο κρασί και τσίπουρο, συζητώντας τι έγινε τι δεν έγινε, τι κάναμε και τι θα κάνουμε στα επόμενα κυνήγια – ποιος τόπος θα μας δεχτεί να μας γνωρίσει και ποια αγριογούρουνα θα πέσουν στο στόχαστρο μας. Ο κάθε κυνηγός επήρε και το ανάλογο κομμάτι κρέατος και κλείσαμε ημερομηνία για το επόμενο ραντεβού μας.

Εργασία : Πίπης Κομιανός – komianos.wordpress.com

Το ιστολόγιό μας σας εύχεται καλό βόλι στην ομάδα σας και σε όλους τους συναδέλφους  κυνηγούς.

ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ – Πηγή: news messinia- ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ

Σκότωσαν αγριόχοιρο 286 κιλών!

Ενα θηριώδες αγριογούρουνο, βάρους 286 κιλών, σκότωσε ένας Βούλγαρος τελωνειακός σε περιοχή κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Ο κυνηγός με το τεράστιο αγριογούρουνο, το οποίο πυροβόλησε από απόσταση 120 μέτρων. Το μέγεθός του ήταν τόσο όσο ενός μεγαλόσωμου λιονταριού

Οι Βούλγαροι κυνηγοί λένε ότι είναι το μεγαλύτερο αγριογούρουνο που έχει σκοτωθεί τα τελευταία τουλάχιστον 25-30 χρόνια στη νότια Βουλγαρία και έχει σχεδόν το μέγεθος ενός μεγάλου λιονταριού.

Οσο για τον ελληνικό χώρο, όπως είπε στο «Εθνος» ο Περικλής Μπίρτσας, επίκουρος καθηγητής Βιολογίας της Αγριας Πανίδας στο ΤΕΙ Λάρισας και γενικός διευθυντής της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας-Θράκης, το μεγαλύτερο σε μέγεθος αγριογούρουνο που έχει σκοτωθεί από κυνηγούς και έχει καταγραφεί είναι πριν από 10 χρόνια στη Φθιώτιδα, βάρους 250 κιλών.

Ο ΗΛΙΑΣ ΓΚΑΪΦΥΛΙΑΣ μας δίνει τις παρακάτω πληροφορίες για το κυνήγι του αγριόχοιρου;

Αγριόχοιρος (Sus scrofa) : Στα αγριογούρουνα, η πιο δύσκολη περίπτωση σκόπευσης είναι αυτή που γίνεται με μονόβολο, όταν μάλιστα το ζώο τρέχει «σπρωγμένο» από τους παγανιέρηδες και τα σκυλιά…Θα ήταν ευχής έργο να κυνηγούσαμε όλοι χρησιμοποιώντας μονόβολα, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο το καπρί ή θα έπεφτε στα σίγουρα ή, διαφορετικά, θα έφευγε άθικτο. Αντίθετα, με τα «δραμιάρικα» συμβαίνει κάτι άλλο. Αν το αγριογούρουνο χτυπηθεί από καλή για τον όγκο του απόσταση και σε καίριο σημείο, έχει καλώς. Αλλιώς, αν είναι πολύ μεγάλο ή αν του ρίξουμε από μακριά, ίσως χτυπηθεί με κάποιο δράμι στην κοιλιά, κάτι που φυσικά θα είναι μεν θανατηφόρο, αλλά όχι άμεσα… Αγριογούρουνο που θα χτυπηθεί στην κοιλιά δεν πρόκειται να πέσει στον τόπο του πυροβολισμού, αλλά ούτε και μετά… από χιλιόμετρα πολλές φορές. Κάπου θα πάει πληγωμένο και θα «γιατακιάσει», όπου και θα παραμείνει μέχρι να πεθάνει τελικά, μετά από 1-2 ή και περισσότερες ημέρες, ανάλογα με τη σοβαρότητα του κοιλιακού τραύματός του. Το ότι θα πεθάνει τελικά, είναι σίγουρο! Με το μονόβολο μπορεί να είναι δυσκολότερη η σκόπευση, αλλά αν χτυπηθεί το πιο πιθανό είναι να πέσει επιτόπου, αλλιώς φεύγει τελείως άθικτο. Επομένως, το μονόβολο είναι -κατά τη γνώμη μου- το πιο συμβατό και ενδεδειγμένο για το κυνήγι του αγριόχοιρου. Με τη χρήση του δεν πεθαίνει ένα αγριογούρουνο άσκοπα, ούτε χάνουμε χρόνο ψάχνοντας ένα τραυματισμένο ζώο. Με το μονόβολο ή το χτυπάς και το παίρνεις, ή αλλιώς φεύγει… μόνο τρομαγμένο. Το πρώτο φυσίγγι στην καραμπίνα κυνηγού που φυλάει «καρτέρι» σε παγάνα, πρέπει να είναι μονόβολο. Η αποτελεσματική τουφεκιά εξαρτάται βέβαια και από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος. Πολύ χαμηλή θερμοκρασία (8 ή 10 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν) κρυώνει γρήγορα τα μολύβια, με συνέπεια να μικραίνει ακόμα περισσότερο το ήδη μικρό δραστικό βεληνεκές ενός λειόκαννου κυνηγετικού όπλου…

Η σειρά… Αλλη μια βασική λεπτομέρεια είναι η σειρά των φυσιγγίων στην καραμπίνα. Το πρώτο φυσίγγι στην καραμπίνα κυνηγού που φυλάει «καρτέρι» σε παγάνα, πρέπει να είναι μονόβολο. Αν πετύχει τον στόχο του καλώς, δεν θα χρειαστεί άλλη τουφεκιά. Αν όμως αστοχήσει, τότε θα δυσκολέψουν τα πράγματα, γιατί το αγριογούρουνο θα αναπτύξει τη μέγιστη δυνατή ταχύτητά του, που σημαίνει δύσκολος στόχος για μονόβολο. Ακολουθούν όμως τα δράμια που διευκολύνουν την κατάσταση. Ενα άλλο γέμισμα που προτείνεται είναι και το εξής: πρώτο φυσίγγι στη θαλάμη μονόβολο, εν συνεχεία δράμια και το τελευταίο πάλι μονόβολο. Αυτό το προτείνω για τους εξής τρεις λόγους: Πρώτον, γιατί αν ούτε το αρχικό μονόβολο ούτε και τα δράμια φέρουν αποτέλεσμα και το αγριογούρουνο στραφεί εναντίον μας, θα μας χρειαστεί ένα ακόμη μονόβολο για λόγους ασφαλείας (ακόμη και για κατάμουτρο ρίξιμο). Δεύτερον, γιατί αν δεν «πάρουμε» το αγριογούρουνο με τα δυο πρώτα φυσίγγια, στην τρίτη βολή το αγριογούρουνο θα έχει απομακρυνθεί τουλάχιστον αρκετά, οπότε θα μας χρειαστεί η ισχυρή τουφεκιά του μονόβολου. Τρίτον, γιατί αν πέσει με την πρώτη ή τη δεύτερη τουφεκιά, θα μας χρειαστεί πιθανόν η τρίτη βολή ως «χαριστική», αν δεν έχει πεθάνει το ζώο ή για την ασφάλειά μας, αν σηκωθεί ξαφνικά στο πλησίασμα.

Τα σημεία… Αν ο κυνηγός είναι οπλισμένος με δίκαννο, είναι πιο απλά τα πράγματα. Βάζει στη μια κάννη μονόβολο, στην άλλη δράμια και, ανάλογα με την περίπτωση, κάνει την επιλογή του. Τα σημεία όπου αν χτυπηθεί ένα αγριογούρουνο θα πέσει επιτόπου, είναι: -το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλιού – η καρδιά -η σπονδυλική στήλη

Σημεία όπου αν χτυπηθεί θα πέσει στα 50-200 μ., είναι: – τα πνευμόνια – το συκώτι – ο λαιμός

Αλλα σημεία όπου αν χτυπηθεί δεν θα πέσει επιτόπου, ούτε σε κοντινή απόσταση, αλλά θα καθυστερήσει τη φυγή του με πολλές πιθανότητες να το προλάβει ο κυνηγός αν το καταδιώξει, είναι: – ψηλά στα πόδια – στο ζουρνά -στα νεφρά

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ; Αν το αγριογούρουνο είναι πολύ μεγάλο -πάνω από 100 κιλά- και κινείται σε μια απόσταση 50 περίπου μέτρων από τον κυνηγό, δύσκολα πέφτει με τα δραμιάρικα… Πολύ πιθανόν να χτυπηθεί αλλά τα δράμια θα τρυπήσουν το δέρμα του απλά και μόνο, φαινόμενο συχνό αφού κατά το γδάρσιμο μεγάλων αγριογούρουνων έχουμε βρει δράμια από παλιά τραύματα.

ΗΛΙΑΣ ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ

 

Advertisements

Δεκέμβριος 13, 2012 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΚΥΝΗΓΙ, ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | 2 Σχόλια