Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥΑ – ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΗ ΑΠΟ elpidablog το Νοέμβριο 2011 στο facebook

ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥΑ

Ντέπη ΣτενουΑ

Μια αναρτηση του Νοεμβριου 2011 στο φ/β, που αναδημοσιευτηκε στο elpidablog αλλά και σε άλλα ..

Την αναρτώ γιατί πιστευω οτι ειναι πάντα επικαιρη… ειδικα αυτην την περιοδο…

Ας ελπίσουμε και ας ευχηθούμε αυτήν την δύσκολη και κρισιμη χρονιά, να δουμε τα πρώτα θετικά αποτελέσματα από τις θυσίες που υπέστησαν όλοι οι Έλληνες και των δυσκολιων που περνα η Χωρα μας….

ΠΟΙΟΣ ΛΥΚΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ;
… Ντέπη Στενού

Σπανίως ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται όπως βλέπει. Συνήθως βλέπει όπως αντιλαμβάνεται…Γι αυτό παρακολουθώ με ευλάβεια τους συλλογισμούς και διαβάζω με πολλή προσοχή στο διαδικτιακό χώρο τις απόψεις πολλών φίλων Νεοδημοκρατών σχετικά με την στάση του Προέδρου της Ν.Δ. στο πολιτικό αδιέξοδο….

Και πιστέψτε με τα έχω δει όλα!!!! Από προδότης και αναξιόπιστος μέχρι ήρωας και σωτήρας !!!!

Επειδή όμως το ζητούμενο σε αυτή την κρίσιμη για την χώρα στιγμή, είναι να δούμε με ψυχραιμία και νηφαλιότητα ,αμέσως μόλις καταλαγιάσει η σκόνη από το ποδοβόλημα των θέσεων και των απόψεων που τρέχουν μπροστά από την ιστορία και πολλές φορές την διαμορφώνουν, τα κίνητρα και τα αποτελέσματα αυτής της επιλογής που σήμερα ξεκινά την προσπάθειά της , θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το παρακάτω κείμενο με την προσδοκία ότι θα προσφέρω μια άλλη διάσταση στην κρίση σας …

Ένας γέρος ινδιάνος Cheroke διδάσκει τον εγγονό του στα θέματα της ζωής
”Μια μάχη μαίνεται μέσα μου”, λέει στο αγόρι.

”Είναι μια σκληρή μάχη ανάμεσα σε δύο λύκους.
Ένας είναι κακός – είναι κακία, μοχθηρία, μνησικακία, ζήλια, λύπη, τύψεις, λαγνεία, αυτολύπηση, πικρία, δουλικότητα, ψέμα, ψεύτικη υπερηφάνεια, υπεροψία και εγωισμό.”

”Ο άλλος είναι καλός – είναι ευτυχία, ειρήνη, αγάπη, ελπίδα, ηρεμία, ταπεινοφροσύνη, φιλία, καλή θέληση, συμπάθεια, συμπόνια, ευσπλαχνία, γενναιοδωρία, αλήθεια, κατανόηση και πίστη.
Η ίδια μάχη μαίνεται και μέσα σε εσένα – και μέσα σε όλους τους άλλους ανθρώπους”.

Το αγόρι σκέφτηκε για λίγη ώρα και μετά ρώτησε τον παππού του :
”Ποίος λύκος θα νικήσει τελικά;”

”Aυτός που τρέφεις…”, απάντησε ο γέρος.
http://elpidablog.blogspot.com/

Advertisements

Ιανουαρίου 1, 2013 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥ Α, Uncategorized | Σχολιάστε

20.12.12 ΚΑΛΑΜΑΤΑ -Τό άλλο πρόσωπο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας ! Πηγή: NEWS MESSINIA – ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ BLOG ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ BLOG ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

20.12.12

ΚΑΛΑΜΑΤΑ -Τό άλλο πρόσωπο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας !

Ένα φορτηγό, γεμάτο τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης πρόσφεραν σήμερα ο Διοικητής, Βασίλης Καπέλιος  οι γυναίκες και οι άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στο Δημοτικό Παντοπωλείο Καλαμάτας.
 
Ο Δήμαρχος Καλαμάτας Παν. Νίκας ευχαρίστησε τόν κο Καπέλιο και το προσωπικό της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας  Καλαμάτας για την ευαισθησία και την ανθρωπιά τους, καθώς και για το σύνολο της δράσης τους, υπέρ του κοινωνικού συνόλου.
 
στις 20.12.12

Δεκέμβριος 20, 2012 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, MESSINIA NEWS, Uncategorized | Σχολιάστε

ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΚΟΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ – ΑΦΙΕΡΩΣΗ. Αξέχαστες παιδικές αναμνήσεις…

Αξέχαστες παιδικές αναμνήσεις…
Ξαπλωμένος στην πολυθρόνα του πατρικού μου γύρω στα 7-8 μου χρόνια και από δίπλα ο πατέρας μου να παίζει αυτό το τραγούδι στην κιθάρα και να το τραγουδάει με την μελωδική του φωνή και έμμεσα να με νανουρίζει…
Αχ!Αυτά ήταν ανέμελα χρόνια!
Εύχομαι η οικογένειαά μου να είναι πάντα καλά και ας μας χωρίζει η απόσταση σε 3 μέρη!!!

Στίχοι και μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Μία η άνοιξη ένα το σύννεφο χρυσή βροχή
βροχή που χόρευε σε κάμπο ώριμο ως το πρωί
σαν στάχυα έλυσες πάνω στους ώμους μου χρυσά μαλλιά
σαν στάχυ χόρεψες σαν στάχυα αμέτρητα ήταν τα φιλιά.Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού
στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου
όταν θα ‘χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει
θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ’ την αρχή.

Μία η θάλασσα ένας ο ήλιος της γλάροι λευκοί
ήλιος και θάλασσα γλυκό κορίτσι ζεστό πρωί
πρωί κι ορθάνοιξα τα δυο σου πέταλα μ’ ένα φιλί
κι εσύ μου χάρισες όλη την άνοιξη σ’ ένα κορμί.

Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού
στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου
όταν θα ‘χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει
θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ’ την αρχή.

Χθες ήταν έρωτας χθες ήταν σύννεφο χρυσή βροχή
χθες ήταν θάλασσα γλάρος που χόρευε με το πρωί
τώρα είναι η σιωπή τώρα είναι η λησμονιά κι ο χωρισμός
κι όλα τα αστέρια του θαρρείς πως έσβησε ο ουρανός.

Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού
στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου
όταν θα ‘χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει
θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ’ την αρχή.    

ΠρΟΣΩΠΙΚΌ ΣΧΟΛΙΟ : ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ…. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΙΩΠΟΥΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ, ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΜΟΥ. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ, ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ. Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΘΑ ΣΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ!!! Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.

Οκτώβριος 27, 2012 Posted by | ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ, ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

Elina Politi- ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΟ ΣΤΟ FACEBOOK. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Elina Politi

Ατίθασο παιδί.. ανυπάκουο.. δυναμικό.. ευαίσθητο..

«Να προσέχεις.. δεν θα σου βγει σε καλό» μου είπαν κάποτε..

Και τα χρόνια πέρναγαν.. και εγώ μεγάλωνα.. κάποιες φορές περισσότερο απ’ όσο έπρεπε..

Έμαθα πολλά, μου έμαθαν.. πήρα, έδωσα, ρίσκαρα, κέρδισα, έχασα, με έχασα… αγάπησα, αγαπήθηκα, έφαγα τα μούτρα μου, αφέθηκα, έπιασα πάτο.. ξανασηκώθηκα ..

Μαθαίνω.. με μαθαίνω, με έμαθαν..

Χαμογελάω, κλαίω, πονάω, λυπάμαι, ερωτεύομαι, αγαπάω, θυμάμαι..
Ότι είμαι τώρα στα χρόνια που πέρασαν το χρωστάω.. και στους ανθρώπους που μπήκαν στην ζωή μου.. για πολύ.. για λίγο.. για πάντα..

Είμαι ότι είμαι.. και ότι είμαι φαίνεται.. δεν κρύβεται με τίποτα.. δεν θέλω να το κρύψω.. αγαπώ τα λάθη μου γιατί είναι και αυτά κάτι από μένα.. γιατί με έμαθαν, με έκαναν καλύτερη (νομίζω.. ελπίζω!)
Δεν λέω πολλά.. δεν μιλάω πολύ.. όμως καταλαβαίνω.. πιο πολλά από όσα νομίζουν.. πιο πολλά απ’ όσα δείχνω..
Τα χρόνια περνούν και εγώ μεγαλώνω.. μα όσα χρόνια και αν περάσουν .. ότι και να γίνει ..θα είμαι πάντα εγώ…
Ελπίζω να μου βγει σε καλό…

Προσωπικό σχολιο :

ΠΟΣΟ ΞΟΔΕΜΑ, ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΙ ΕΛΙΝΑ. ΤΟΣΗ ΑΓΑΠΗ. ΕΛΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ ΟΝΕΙΡΑ ΑΤΑΞΙΔΕΥΤΑ. ΠΟΣΟ ΠΕΤΑΓΜΑ! ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ. ΗΛΙΟΙ ΚΑΙ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ. ΠΟΣΟΣ…ΠΟΝΟΣ! ΜΑ ΚΑΙ …ΠΟΣΗ ΑΓΑΠΗ. ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΝΥΧΤΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ. ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΤΟ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΩ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ!!! ΕΤΣΙ ΖΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ… ΤΙΤΛΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΑΛΕΙ. ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ! ΚΑΛΥΝΥΧΤΑ.

Οκτώβριος 26, 2012 Posted by | ELINA POLITI, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥ Α, ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Ντέπη ΣτενουΑ

Πριν σου στείλει ο Θεός το σταυρό που σηκώνεις, Τον κοίταξε με τα πάνσοφα μάτια Του.. τον εξέτασε με την λογική Του.. τον έλεγξε με την ατελείωτη δικαιοσύνη Του.. τον θέρμανε στην γεμάτη αγάπη καρδιά Του.. τον ζύγισε καλά με τα στοργικά Του χέρια, μη τυχόν και πέσει βαρύτερος απ ‘όσο μπορείς να σηκώσεις και αφού μελέτησε το θάρρος σου, τον ευλόγησε και τον απώθησε στους ώμους σου…..!
Μπορείς να τον σηκώσεις!

Μια καλή και όμορφη εβδομάδα να εχουμε !!!!

Οκτώβριος 15, 2012 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΝΤΕΠΗ ΣΤΕΝΟΥ Α, Uncategorized | Σχολιάστε

ΡΕΝΑ ΤΣΟΓΚΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «Ο ΦΤΩΧΟΣ» ΚΑΙ » ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ»

Rena Tsogkaδημοσίευσε στονΤης ψυχής αγγίγματα

Ο φτωχός… 27 χρόνια πίσω.Με προορισμό το ουράνιο τόξο: 27 χρόνια πίσω. Οδηγημένη απ’ την καρδιά μου και μόνο,.. γιατί Η ΚΑΡΔΙΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ…

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

27 χρόνια πίσω…

Σήμερα το πρωί,με αφορμή το τηλεφώνημα ενός φίλου,η σκέψη μου πέταξε 27 χρόνια πίσω… σ’ ένα μικρό,φτωχικό δωμάτιο στη Θεσσαλονίκη κοντά στην πλατεία Βαρδάρη,και στο Χρήστο! Πώς ήρθαν σήμερα στο μυαλό μου εκείνα τα χρόνια;

Το Χρήστο τον είχα γνωρίσει στην γωνία Εγνατίας και  Λέοντος Σοφού . Πήγαινα να κάνω κάποια ψώνια  όταν τον άκουσα για πρώτη φορά.  

«Σύντροφος πιστός  για μένα είν’ ο Θεός, στη χαρά,στον πόνο,στης ζωής το δρόμο» τραγουδούσε κι έπαιζε το ακορντεόν του. Τον πλησίασα κι άφησα μερικά κέρματα στο κουτί που είχε μπροστά του. Σταμάτησε να παίζει και με ρώτησε πώς με λένε… Πιάσαμε την κουβέντα κι από τότε περνούσα σχεδόν κάθε μέρα και τον έβλεπα… Τον λυπόμουν…ένιωθα συμπόνια γι’αυτόν… 

Έμαθα πολλά για τη ζωή του αλλά και για το πώς ζουν οι τυφλοί. Μαθήματα που είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην ξεχάσω ποτέ...

Κάποια μέρα είχα αγοράσει λίγα τρόφιμα και πέρασα από το σπίτι του για να του τα δώσω. Είχε αρχίσει να νυχτώνει. «Καλώς την Ειρήνη μου» άκουσα τον Χρήστο να λέει  ενώ  ήμουν ακόμη στην στενή αυλή που οδηγούσε από το δρόμο στο φτωχικό και υγρό δωμάτιό του. Πάντα θαύμαζα το ότι  ήξερε ποια ήμουν πριν προλάβω να μιλήσω.

«Μα γιατί  κάθεσαι έτσι στα σκοτεινά;» του είπα αυθόρμητα και σχεδόν ξαφνιασμένη  που δεν βρήκα το φως που περίμενα μπαίνοντας στο σπίτι του,εκείνο το χειμωνιάτικο βράδυ, ενώ το χέρι μου έψαχνε στον τοίχο να βρει το διακόπτη.

Ο Χρήστος  καθόταν σε μια καρέκλα στη μέση του δωματίου και χωρίς να φαίνεται να ενοχλείται από το ξαφνικό φως, γύρισε το κεφάλι του  προς την μεριά που άκουσε τη φωνή μου  και με ένα μελαγχολικό χαμόγελο μου απάντησε: «Νομίζεις ότι  με το φως που μόλις άναψες άλλαξε κάτι για μένα;»

«Συγγνώμη» μουρμούρισα καταλαβαίνοντας το ανώφελο της ερώτησης που του είχα κάνει και συνειδητοποιώντας για πρώτη φορά την τραγικότητα του να είναι κανείς τυφλός…  Η λέξη φως είχε άλλη σημασία  για μένα και τελείως διαφορετική για το Χρήστο… Εγώ ερχόμενη από την σκοτεινιά της νύχτας το αναζήτησα,αναγνώρισα την έλλειψή του,ήξερα την αξία του. Εκείνος; Τι ήταν για κείνον το φως; Ο Ήλιος; Το φεγγάρι; Τα αστέρια; Σε όλα,ο Χρήστος και εγώ, δίναμε διαφορετικό νόημα…

Έφυγα στενοχωρημένη και σκεφτική εκείνο το βράδυ.Πήρα,όμως,πολλά μαθήματα εκείνη τη λίγη ώρα που έμεινα κοντά του καθώς συνειδητοποίησα ότι δίχως φως ο Χρήστος δεν μπορούσε να δει την ομορφιά της ζωής. Μαθήματα που είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην ξεχάσω ποτέ… Μα να που το έκανα…

Μέχρι σήμερα το πρωί που το τηλεφώνημα του φίλου μου και η συζήτηση μαζί του…μου τα ξαναέφεραν στο νου…Συζητήσαμε για την οικονομική κατάσταση της χώρας,τις απολύσεις,τις περικοπές μισθών,την ανεργία,τη φτώχεια…μου εξέφρασε τα παράπονά του,για το πόσο δύσκολα τα βγάζει πέρα και ότι με δυσκολία πληρώνει κι εκείνος,όπως και πολλοί άλλοι, το λογαριασμό της ΔΕΗ…

Όλα αυτά μ’εκαναν ν’αναρωτηθώ τι να γίνεται άραγε με όλους εκείνους που ήταν φτωχοί και πριν την κρίση….με τους αδικημένους απ’τη φύση,τους ξεχασμένους  απ’την κοινωνία,τους καταδικασμένους να μη γνωρίσουν και να μη γευτούν ποτέ τις χαρές τις ζωής… 

Αναρωτήθηκα που να είναι σήμερα ο Χρήστος… Πώς ζει; Πώς περνάει; Ποιος τον βοηθάει…

Αν ο φίλος μου τον είχε γνωρίσει;Θα ήταν τουλάχιστον ευγνώμων που έχει το φως του;

Σίγουρα η κατάσταση στη χώρα μας είναι πολύ δύσκολη…θέλω όμως να θυμάμαι,να εκτιμώ και να είμαι ευγώμων για ό,τι έχω…να θυμάμαι ότι πραγματικά φτωχός δεν είναι εκείνος που δεν έχει »ηλεκτρικό»αλλά εκείνος που δεν έχει το φως του,δεν έχει υγεία,δεν έχει όλα εκεινα τα απαραίτητα που όλοι εμείς έχουμε και μπορουμε να αγωνιστούμε,να παλέψουμε και εντέλει ν’αποκτήσουμε κι εκείνα που δεν έχουμε…

 

Για τον Χρήστο

 

Στου δρόμου τη γωνιά, στην Εγνατίας, κάθεται ο Χρηστάκης ο τυφλός
παίζει τ’ ακορντεόν και τραγουδάει, για να κερδίσει την ζωή του ο φτωχός.

Κόσμος πολύς ακούει απ’ τη γωνία, τραγούδι της καρδιάς λυπητερό.
Η κάθε νότα που το συνοδεύει, είναι και ένα της ζωής του μυστικό.

Μεγάλωσε χωρίς γονείς στο δρόμο, δε γνώρισε χαρά ούτε στοργή,
δεν είχε που ν’ ανοίξει την καρδιά του, με ποιον τον πόνο του να μοιραστεί.

Κάθε πρωί στου δρόμου την γωνία σιγά σιγά με το μπαστούνι του θα ‘ρθει.
Μες στο λιοπύρι ή τ’ ανεμοβρόχι, σκορπά μια μελωδία αγγελική.

Κόσμος πολύς περνάει απ’ τη γωνία, μα μόνο λίγοι δίδουν προσοχή.
στη μελωδία του τυφλού του Χρήστου και ρίχνουν κάποιο κέρμα στο κουτί.

Κι αυτός χωρίς να σταματάει να παίζει λέει απ΄την καρδιά ευχαριστώ,
ευχές για ευημερία κι ευτυχία: Ας έχουν άλλοι ό,τι στερήθηκε αυτός.

‘Ολοι περνάμε κάθε μέρα απ’ τη γωνία, όμως κανείς μας δεν  το ‘χει σκεφτεί,
να δώσει στον τυφλό λιγάκι χρόνο, δυο λογια να του πει-βάλσαμο στη ψυχή.

Το βράδυ σαν ο κόσμος λιγοστεύσει και κλείσουνε τα γύρω μαγαζιά
παίρνει ο Χρήστος ο τυφλός τ’ ακορντεόν του, στο σπίτι του γυρνά, στη μοναξιά.

Κόσμος πολύς περνάει ακόμη απ’ τη γωνία, όμως κανείς δεν έχει αντιληφθεί
τη νεκρική, που τώρα, επικρατεί ησυχία, χωρίς του Χρήστου του τυφλού τη μουσική…

 Φωτογραφία: Aleksandr Yakovlev 2005

Σεπτεμβρίου 18, 2012 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ, ΡΕΝΑ ΤΣΟΓΚΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΦΩΝ «ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ» ΕΝΑ ΔΙΑΔΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ. Ανάρτηση στο facebook

Σκέψεις σοφών

Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η τρέλα, επειδή λυπήθηκε την ανία, πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η περιέργεια που δεν μπορούσε να κρατηθεί ρώτησε: «τι είναι το κρυφτό»; Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την ευφορία και η χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το δίλημμα και την απάθεια να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν : Η αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει. «Ένα, δύο, τρία» άρχισε να μετράει η τρέλα…

Η πρώτη που κρύφτηκε πίσω απ΄ τον πρώτο βράχο ήταν η τεμπελιά που βαριόταν. Η πίστη πέταξε στους ουρανούς και η ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του θριάμβου, που με τη δύναμή του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Ο αλτρουισμός δεν μπό…

ρεσε να κρυφτεί, γιατί κάθε μέρος που έβρισκε το άφηνε για κάποιον άλλο, ενώ η γενναιοδωρία κάθε κρυψώνα που έβρισκε την παραχωρούσε σε όποιον της την ζητούσε. Ο εγωισμός αντίθετα βρήκε καλή κρυψώνα, αγνοώντας όλους τους γύρω του, ενώ ξοπίσω του έτρεξε η ρουφιανιά. Το ψέμα κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού, ενώ το πάθος και ο πόθος κρύφτηκαν μέσα σ΄ ένα ηφαίστειο. Ο έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί. «….1000» μέτρησε η τρέλα και άρχισε να ψάχνει. Την πρώτη που βρήκε ήταν η τεμπελιά, αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την πίστη που μίλαγε φωναχτά στον ουρανό με το Θεό. Ένιωσε το σεισμό του πόθου και του πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και, αφού βρήκε τη ζήλια, δεν δυσκολεύτηκε να βρει και το θρίαμβο που θριαμβολογούσε για την κρυψώνα του. Βέβαια, βρήκε πολύ εύκολα το δίλημμα που δεν είχε αποφασίσει ακόμα που να κρυφτεί. Η γενναιοδωρία αποκαλύφθηκε μόνη της για να βοηθήσει, οπότε ο αλτρουισμός φιλοτιμήθηκε και βγήκε δίπλα της. Στο μεταξύ, η ρουφιανιά, πηγαίνοντας να καρφώσει τον εγωισμό, αποκαλύφθηκε μαζί του. Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους, εκτός απ΄ τον έρωτα. Η τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα κι απ΄ το θυμό της άρχισε να τον κλωτσάει νευρικά, ώσπου ακούστηκε ένα βογγητό πόνου. Ήταν ο έρωτας, που τα αγκάθια της τριανταφυλλιάς τον είχαν τυφλώσει! Η τρέλα ταράχτηκε, δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη… Στο τέλος, μην μπορώντας να ξαναδώσει το φως του στον έρωτα, ορκίστηκε να γίνει ο οδηγός του. Κι από τότε, ο Έρωτας είναι τυφλός και η Τρέλα τον συνοδεύει ! «

Σεπτεμβρίου 4, 2012 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΝΑ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ; ΑΘΩΟΤΗΤΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ, ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ, ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΑΥΜΑ. Πηγή: kopanakinews.gr, Αναδημοσίευση από : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

Πόσο κοστίζει ένα θαύμα; Ένα δολάριο και 11 σέντς σ’ αυτή την περίπτωση.

ΑΘΩΟΤΗΤΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ, ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ, ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΑΥΜΑ.

Πιστεύω πώς μόνο η γνησιότητα-καθαρότητα των αισθημάτων, αυτών των χρόνων της αθωότητας, μπορούν να αγγίξουν το θαύμα του Θεού.

Και όταν ανάλογες στιγμές δυσκολίας συμβαίνουν σε μεγάλους ανθρώπους η -εξαγνισμένη από αμαρτίες- απόγνωσή τους αγγίζει τον ουρανό.

Πόσο κοστίζει ένα θαύμα;

Υπάρχει κοστολόγιο στο θαύμα; Ένα θαύμα κοστίζει μόνο σε πίστη, αλλά αυτό δεν το ήξερε ένα μικρό κοριτσάκι που πήγε να το … αγοράσει για το μικρό του αδελφάκι. Και το πέτυχε!

«Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μην κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα δολάριο και 11 σέντς. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.

Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.

– Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τον αδελφό μου, που έχω χρόνια να τον δω:

Τότε η μικρή του είπε:

– Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου, που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα!

– Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα.

– Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του, που μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει, ότι μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει. Λοιπόν, ποσό κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω. Έχω χρήματα. .

Ο αδελφός του φαρμακοποιού, που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την συζήτηση, ρώτησε την μικρή τι είδους θαύμα χρειαζόταν ο αδελφός της.

– Δεν ξέρω. του απάντησε με μάτια βουρκωμένα. Εκείνο που ξέρω είναι ότι χρειάζεται εγχείρηση και ο μπαμπάς δεν έχει τα χρήματα. Γι’ αυτό, θέλω να πληρώσω εγώ, με τα δικά μου χρήματα.

Στην ερώτηση του καλοντυμένου κυρίου, πόσα λεπτά έχει. Η μικρή του απάντησε «Ένα δολάριο και 11 σέντς, κι αν χρειασθούν και άλλα θα τα βρω».

– Τι σύμπτωση, χαμογέλασε ο καλοντυμένος κύριος. Είναι το ακριβές αντίτιμο για ένα θαύμα, για ένα μικρό αδελφό: Ένα δολάριο και 11 σεντς!

Πήρε τα λεπτά, έπιασε την μικρή απ’ το χεράκι, και της είπε: «Πάμε μαζί στο σπίτι σου για να δω τον αδελφό σου και τους γονείς σου και να κάνουμε το θαύμα»…

Ο καλοντυμένος κύριος ήταν ο Κάρτον Άρσμποργκ. ο γνωστός νευροχειρουργός.

Η εγχείρηση έγινε με επιτυχία και ο μικρός αδελφός επέστρεψε στο σπίτι του υγιής.

– Η εγχείρηση ήταν ένα αληθινό θαύμα, ψιθύρισε η μαμά. Απορώ πόσο θα κόστισε.

Η μικρούλα χαμογέλασε. Ήξερε ακριβώς πόσο κοστίζει ένα θαύμα: ένα δολάριο και 11 σέντς, συν την πίστη ενός μικρού παιδιού…».

Αναδημοσίευση από: Μαζί χέρι-χέρι

Ιουνίου 29, 2012 Αναρτήθηκε από τον/την   | ΣΟΦΙΑ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ

Αύγουστος 13, 2012 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΕΔΩΣΕ «ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ» ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΑΣΟΣ. Πηγή: Kyparyssianews-blog

Έδωσε «όλη του την περιουσία» για ένα δάσος

Ένα συγκινητικό μάθημα περιβαλλοντικής ευαισθησίας έδωσε ένα 12χρονο αγόρι από τη Σλοβακία, που έσπασε τον κουμπαρά του για να σώσει το αγαπημένο του δάσος !

Ο Ματέι Γιουρτσίσιν προσέφερε όλα τα χρήματα που είχε μαζέψει από το χαρτζιλίκι του για να σώσει τα δέντρα στο Βίσοκε Τάτρι, μια οροσειρά αλπικού τύπου στα σύνορα της χώρας με την Πολωνία, τα οποία που έχουν φαγωθεί από ξυλοφάγα έντομα.

Ο 12χρος Ματέι δώρισε 5.000 ευρώ στο Εθνικό Πάρκο Τάτρας, το οποίο από τον Νοέμβριο του 2004 προσπαθεί να καταπολεμήσει την επιδρομή που έχουν εξαπολύσει οι σκολύτες, ενώ μεγάλο μέρος του έχει υποστεί ζημιές και από μια καταιγίδα. «Πηγαίνουμε συχνά

στην οροσειρά και ανησυχούμε για όσα συμβαίνουν εκεί», είπε η μητέρα του Ματέι, η Αλίσα Γιουρτσισίνοβα, η οποία ενέκρινε τη συναλλαγή για λογαριασμό του ανήλικου γιου της.

Το Εθνικό Πάρκο γνωστοποίησε ότι με τα χρήματα θα αγοραστούν 500 παγίδες φερομόνης για να καταπολεμηθούν οι σκολύτες και υποσχέθηκε ότι θα ενημερώνει τακτικά τον 12χρονο δωρητή για την κατάσταση στο δάσος.

Αύγουστος 12, 2012 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ, Ανάρτηση στο facebook από ΜΑΡΙΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΑΚΗ, Αναδημοσίευση από : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΜΑΡΙΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΑΚΗ

ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

Κάποτε υπήρχε ένα ζευγάρι που αγαπιόταν πάρα πολύ…
Ο άντρας λάτρευε τη γυναίκα και της το έδειχνε με κάθε ευκαιρία…
Η γυναίκα του ήταν όμορφη, ευαίσθητη αλλά φιλάσθενη.
Ο άνδρας χρειάστηκε να φύγει στον πόλεμο,
όπου πέρασε πολλές δυσκολίες και παρ’ ολίγο να χάσει και τη ζωή του.
Προσευχόταν καθημερινά να τον αφήσει ο Θεός να ζήσει για να γυρίσει ξανά στην πολυαγαπημένη του γυναίκα.
Όλη του η σκέψη ήταν να την σφίξει στην αγκαλιά του κι αυτό του έδινε κουράγιο να αντέξει την πείνα, το κρύο και τους τραυματισμούς.
Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, γεμάτος χαρά, ξεκίνησε για το σπίτι του.
Στο δρόμο όμως συνάντησε έναν οικογενειακό φίλο που τον συλλυπήθηκε για τη συμφορά που τους βρήκε.
«Ποιά συμφορά;» ρώτησε αυτός όλο ανησυχία.
«Δεν το έμαθες; η γυναίκα σου έπαθε μια μολυσματική ασθένεια και έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό της.»
Ο άνδρας κάθισε στη μέση του δρόμου και έκλαψε πικρά.
Όταν έφτασε στο σπίτι του αργότερα το απόγευμα, η γυναίκα του κατάλαβε πως ο αγαπημένος της είχε χάσει το φως του…
Νόμιζε πως είχε τυφλωθεί στον πόλεμο σε κάποια μάχη…
Τον αγκάλιασε όμως με την ίδια αγάπη και έζησαν ευτυχισμένοι για 15 χρόνια.
Μετά η γυναίκα πέθανε και ο άνδρας αφού της έκλεισε τα μάτια, άνοιξε τα δικά του!!!
Για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια υποκρίθηκε τον τυφλό για να μην την πληγώσει!.. !!!!!

Πηγή:

Εξυπνα σοφα λογια

Μου αρέσει αυτή η σελίδα

Προσωπικό σχόλιο: Η επιλλογή σου Μαρία εξαιρετική, πολλή μου άρεσε!ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ , ΠΟΥ ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΕΚΑΝΑ ΚΑΝΤΑΔΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ… » ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΕ ΚΙ ΑΝ ΘΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ, ΚΙ ΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΑΣΠΡΙΣΟΥΝΕ. ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΕ, ΜΗΝ ΛΥΠΑΣΕ. ΠΑΝΤΟΤΕΙΝΑ ΘΑ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!» ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΝΥΧΤΑ ΜΑΡΙΑ, ΚΡΑΤΗΣΕ ΣΤΗ ΧΟΥΦΤΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕΡΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Ιουλίου 2, 2012 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΝΑ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΜΑΡΙΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΑΚΗ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε