Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΦΩΝ «ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ» ΕΝΑ ΔΙΑΔΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ. Ανάρτηση στο facebook

Σκέψεις σοφών

Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η τρέλα, επειδή λυπήθηκε την ανία, πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η περιέργεια που δεν μπορούσε να κρατηθεί ρώτησε: «τι είναι το κρυφτό»; Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την ευφορία και η χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το δίλημμα και την απάθεια να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν : Η αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει. «Ένα, δύο, τρία» άρχισε να μετράει η τρέλα…

Η πρώτη που κρύφτηκε πίσω απ΄ τον πρώτο βράχο ήταν η τεμπελιά που βαριόταν. Η πίστη πέταξε στους ουρανούς και η ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του θριάμβου, που με τη δύναμή του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Ο αλτρουισμός δεν μπό…

ρεσε να κρυφτεί, γιατί κάθε μέρος που έβρισκε το άφηνε για κάποιον άλλο, ενώ η γενναιοδωρία κάθε κρυψώνα που έβρισκε την παραχωρούσε σε όποιον της την ζητούσε. Ο εγωισμός αντίθετα βρήκε καλή κρυψώνα, αγνοώντας όλους τους γύρω του, ενώ ξοπίσω του έτρεξε η ρουφιανιά. Το ψέμα κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού, ενώ το πάθος και ο πόθος κρύφτηκαν μέσα σ΄ ένα ηφαίστειο. Ο έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί. «….1000» μέτρησε η τρέλα και άρχισε να ψάχνει. Την πρώτη που βρήκε ήταν η τεμπελιά, αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την πίστη που μίλαγε φωναχτά στον ουρανό με το Θεό. Ένιωσε το σεισμό του πόθου και του πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και, αφού βρήκε τη ζήλια, δεν δυσκολεύτηκε να βρει και το θρίαμβο που θριαμβολογούσε για την κρυψώνα του. Βέβαια, βρήκε πολύ εύκολα το δίλημμα που δεν είχε αποφασίσει ακόμα που να κρυφτεί. Η γενναιοδωρία αποκαλύφθηκε μόνη της για να βοηθήσει, οπότε ο αλτρουισμός φιλοτιμήθηκε και βγήκε δίπλα της. Στο μεταξύ, η ρουφιανιά, πηγαίνοντας να καρφώσει τον εγωισμό, αποκαλύφθηκε μαζί του. Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους, εκτός απ΄ τον έρωτα. Η τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα κι απ΄ το θυμό της άρχισε να τον κλωτσάει νευρικά, ώσπου ακούστηκε ένα βογγητό πόνου. Ήταν ο έρωτας, που τα αγκάθια της τριανταφυλλιάς τον είχαν τυφλώσει! Η τρέλα ταράχτηκε, δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη… Στο τέλος, μην μπορώντας να ξαναδώσει το φως του στον έρωτα, ορκίστηκε να γίνει ο οδηγός του. Κι από τότε, ο Έρωτας είναι τυφλός και η Τρέλα τον συνοδεύει ! «

Σεπτεμβρίου 4, 2012 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΝΑ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ, Ανάρτηση στο facebook από ΜΑΡΙΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΑΚΗ, Αναδημοσίευση από : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΜΑΡΙΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΑΚΗ

ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

Κάποτε υπήρχε ένα ζευγάρι που αγαπιόταν πάρα πολύ…
Ο άντρας λάτρευε τη γυναίκα και της το έδειχνε με κάθε ευκαιρία…
Η γυναίκα του ήταν όμορφη, ευαίσθητη αλλά φιλάσθενη.
Ο άνδρας χρειάστηκε να φύγει στον πόλεμο,
όπου πέρασε πολλές δυσκολίες και παρ’ ολίγο να χάσει και τη ζωή του.
Προσευχόταν καθημερινά να τον αφήσει ο Θεός να ζήσει για να γυρίσει ξανά στην πολυαγαπημένη του γυναίκα.
Όλη του η σκέψη ήταν να την σφίξει στην αγκαλιά του κι αυτό του έδινε κουράγιο να αντέξει την πείνα, το κρύο και τους τραυματισμούς.
Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, γεμάτος χαρά, ξεκίνησε για το σπίτι του.
Στο δρόμο όμως συνάντησε έναν οικογενειακό φίλο που τον συλλυπήθηκε για τη συμφορά που τους βρήκε.
«Ποιά συμφορά;» ρώτησε αυτός όλο ανησυχία.
«Δεν το έμαθες; η γυναίκα σου έπαθε μια μολυσματική ασθένεια και έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό της.»
Ο άνδρας κάθισε στη μέση του δρόμου και έκλαψε πικρά.
Όταν έφτασε στο σπίτι του αργότερα το απόγευμα, η γυναίκα του κατάλαβε πως ο αγαπημένος της είχε χάσει το φως του…
Νόμιζε πως είχε τυφλωθεί στον πόλεμο σε κάποια μάχη…
Τον αγκάλιασε όμως με την ίδια αγάπη και έζησαν ευτυχισμένοι για 15 χρόνια.
Μετά η γυναίκα πέθανε και ο άνδρας αφού της έκλεισε τα μάτια, άνοιξε τα δικά του!!!
Για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια υποκρίθηκε τον τυφλό για να μην την πληγώσει!.. !!!!!

Πηγή:

Εξυπνα σοφα λογια

Μου αρέσει αυτή η σελίδα

Προσωπικό σχόλιο: Η επιλλογή σου Μαρία εξαιρετική, πολλή μου άρεσε!ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ , ΠΟΥ ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΕΚΑΝΑ ΚΑΝΤΑΔΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ… » ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΕ ΚΙ ΑΝ ΘΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ, ΚΙ ΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΑΣΠΡΙΣΟΥΝΕ. ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΕ, ΜΗΝ ΛΥΠΑΣΕ. ΠΑΝΤΟΤΕΙΝΑ ΘΑ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!» ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΝΥΧΤΑ ΜΑΡΙΑ, ΚΡΑΤΗΣΕ ΣΤΗ ΧΟΥΦΤΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕΡΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Ιουλίου 2, 2012 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΝΑ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΜΑΡΙΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΑΚΗ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ – ΣΟΦΙΑ, Δημοσίευση Termitoblog.Αναδημοσίευση από ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ – ΣΟΦΙΑ

Μια φορά και ένα καιρό, ήταν ένας πικρόχολος, είρωνας και ευερέθιστος άνθρωπος που ζούσε σε μια μακρινή πόλη της Κίνας, αλλά που θα μπορούσε επίσης να ζει στο διπλανό σπίτι, ακόμα και στο διπλανό δωμάτιο.
     Οι δουλειές του πήγαιναν καλά, η οικογένεια του μεγάλωνε, τα λουλούδια στους κήπους άνθιζαν, αλλά τα χαμόγελα ήταν λίγα, τα μάτια ριγμένα στη γη, και τα λόγια που του αντιστοιχούσαν από τα μέλη της οικογένειας του, όλο και λιγόστευαν.

     Αναρωτήθηκε λοιπόν, τι μπορεί να φταίει, και όπως ήταν εγωιστής, και νόμιζε πως τα έκανε όλα σωστά, δεν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει τους δικούς του, έτσι πήγε στον σοφό της περιοχής και του εξέθεσε το πρόβλημα του.

     Ο σοφός του είπε ότι ο χαρακτήρας του ήταν η ρίζα του κακού. Ότι δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να έχει πάντα δίκιο, ότι σε μια αντιπαράθεση ιδεών, των άλλων να είναι πάντα λάθος, η χαζές, η λειψές. Ό σοφός του είπε αν έχει ποτέ αναρωτηθεί, αφού είναι τόσο σίγουρος ότι όλα όσα λέει είναι σωστά, γιατί δεν υπάρχουν ευχάριστες συζητήσεις στο σπίτι, αλλά έχουν περιοριστεί μόνο στα αναγκαία.

     Ο άνθρωπος μας την πρώτη φορά, έφυγε σκεπτικός, παρατήρησε όμως όλα όσα του είπε ο σοφός, κατάλαβε ότι είχε δίκιο και ξαναγύρισε για συμβουλές.
     Ο σοφός του είπε να καρφώνει ένα καρφί στην αυλή, κάθε φορά που στεναχωρούσε κάποιον, κάθε φορά που κάποιος ενώ μιλούσαν σταμάταγε την κουβέντα και έφευγε, κάθε φορά που με τα σχόλια του, κάποιος σταματούσε να γελά.

     Επειδή ο άνθρωπος μας ήταν αποφασισμένος να αλλάξει, έκανε ότι του είπε ο σοφός.
     Δεν πέρασε πολύς καιρός, και η αυλή του γέμισε καρφιά. Τόσα πολλά, που δεν υπήρχε πια χώρος  για άλλα. 

Τότε ξαναπήγε στον σοφό να του πεί, ότι επιτέλους το κατάλαβε, και ήταν έτοιμος για το δεύτερο βήμα.
Ο σοφός του είπε, να βγάζει ένα ένα τα καρφιά, και να ζητάει συγνώμη από όποιον πλήγωσε, πρόσβαλλε, μείωσε, στεναχώρησε, αγνόησε.
     Ο φίλος μας το έκανε και ένιωθε ότι ξαναγεννήθηκε, μιας και οι κουβέντες με την οικογένεια του ήταν πια πιο ευχάριστες, γελούσαν περισσότερο και οι ώρες μαζί τους είχαν γίνει πολύ πιο όμορφες. Αισθανόμενος πολύ περήφανος για το προσωπικό του κατόρθωμα πήγε στο σοφό να του πει το επόμενο βήμα.
     Ο σοφός του είπε, να πάει στην αυλή και να την παρατηρήσει πολύ καλά. Τα καρφιά είχαν φύγει αλλά οι τρύπες ήταν ακόμα εκεί. Έτσι είναι και στις καρδιές των ανθρώπων του είπε. Για αυτό πρόσεχε από πριν, από δω και μπρος, και αν το καταλάβεις αμέσως, αμέσως να προσπαθήσεις να το διορθώσεις.

Πηγή : Δημοσίευση Τερμιτομπλογκ 21-11-2008

Οκτώβριος 28, 2011 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΝΑ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΜΙΑ ΑΚΡΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ… ΤΟ ΜΥΡΜΗΓΚΙ ΚΑΙ ΤΑ… ΠΑΡΑΣΙΤΑ!!! ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΑΝΔΡ. ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ, Αναδημοσίευση από ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Το μυρμήγκι και τα παράσιτα! Διδακτική ιστορία

Το Μυρμήγκι ! 

Ενα αλλοιώτικο παραμύθι !

ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΜΥΡΜΗΓΚΙ

Ηταν μια φορά και εναν καιρό ενα ευτυχισμένο, παραγωγικό μυρμήγκι που ξεκινούσε κάθε μέρα πρωί-πρωί για τη δουλειά του. Περνούσε ολη του τη μέρα δουλεύοντας και τραγουδώντας, μες την καλή χαρά! Του αρεσε πάρα πολύ να εργάζεται και φυσικά η απόδοσή του ηταν εξαιρετική. Μόνο που -δυστυχώς !- στην επιχείρηση δεν υπήρχε manager να το κατευθύνει !….

Ο Κηφήνας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, αποφάσισε πως αυτή η κατάσταση δεν μπορούσε να συνεχιστεί αλλο και ετσι δημιούργησε μια θέση manager, για την οποία προσέλαβε μια ιδιαίτερα έμπειρη Πασχαλίτσα. 

Πρώτο μέλημα της Πασχαλίτσας ηταν να εποπτεύσει το ωράριο του Mυρμηγκιού και για αυτό προχώρησε αμέσως στην οργάνωση ενος συστήματος ελέγχου με κάρτες. Σύντομα χρειάστηκε να προσλάβει μια γραμματέα, που ανέλαβε να ετοιμάζει τους φακέλους αναφοράς με τη βοήθεια μιας νεοπροσληφθείσης Αράχνης. Η Αράχνη επιφορτίστηκε με το σύστημα αρχειοθέτησης καθώς και με το τηλεφωνικό κέντρο . Στο μεταξύ το ευτυχισμένο μυρμήγκι συνέχισε να δουλεύει, να δουλεύει να δουλεύει….

Ο Κηφήνας ηταν τόσο ευχαριστημένος με τις καθημερινές αναφορές που λάμβανε απο την Πασχαλίτσα που της ζήτησε να του ετοιμάσει μια συγκριτική μελέτη με γραφήματα και ανάλυση τάσεων. Ετσι απευθύνθηκαν σε μια Κατσαρίδα, στην οποία αγόρασαν ενα νέο σετ υπολογιστή-εκτυπωτή , για να βοηθήσει στην εκπόνηση της μελέτης. Το ευτυχισμένο παραγωγικό μυρμήγκι αρχισε δειλά δειλά να διαμαρτύρεται για ολη αυτή τη γραφειοκρατία και το χαροβασίλειο. 

Μοιραία οι ρυθμοί της δουλειάς του αρχισαν να μειώνονται… Ο Κηφήνας αποφάσισε να πάρει αμέσως μέτρα για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση και εφερε επειγόντως εναν ειδικό διευθυντή, αρμόδιο να επιβλέπει το ευτυχισμένο παραγωγικό Μυρμήγκι.. 
Τη θέση ηρθε να καλύψει ενας Τζίτζηκας, που αλλαξε αμέσως τη φθαρμένη επίπλωση του γραφείου του και ζήτησε μια ειδική εργονομική πολυθρόνα κι εναν υπολογιστή με επίπεδη οθόνη ! Βέβαια με τόσους υπολογιστές που μαζεύτηκαν η εταιρεία υποχρεώθηκε να αγοράσει κι εναν server.

Ο νέος διευθυντής ενοιωσε σύντομα την ανάγκη να προσλάβει εναν υποδιευθυντή, ωστε με τη βοήθειά του να καταστρώσει ενα στρατηγικό πλάνο και τον προϋπολογισμό του νέου αυτού τμήματος. Οσο γίνονταν ολα αυτά το Μυρμήγκι ενοιωθε ολο και λιγότερο ευτυχισμέμο, ολο και λιγότερο παραγωγικό !

Ο Τζίτζηκας δεν εχασε χρόνο «πρέπει να παραγγείλουμε μια ερευνα σχετικά με τα προβλήματα του επαγγελματικού περιβάλλοντος και τις αντιδράσεις των εργαζομένων» τόνισε !

Μόνο που μια μέρα ο Κηφήνας, καθώς μελετούσε τις αναφορές και τα στοιχεία, συνειδητοποίησε οτι ο τομέας στον οποίο προσέφερε τις υπηρεσίες του το Μυρμήγκι δεν ηταν πλέον τόσο κερδοφόρος…Αμέσως ζήτησε απο την Κουκουβάγια να γνωμοδοτήσει πάνω στο θέμα και να εισηγηθεί κάποιες λύσεις..Τρείς μήνες αργότερα η Κουκουβάγια εφερε την εκθεσή της που κατάληγε ως εξής: «Στην επιχείρηση υπάρχει πλεόνασμα προσωπικού».

Χωρίς δεύτερη σκέψη ο Κηφήνας ακολούθησε τη συμβουλή της Κουκουβάγιας και απέλυσε το Μυρμήγκι…. ?

Συμπέρασμα:
Απο το να εισαι ενα ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι, καλύτερα να εισαι ενα ανίκανο Τίποτα ! Ενας αχρηστος. Αλλωστε οι ανίκανοι δεν εχουν ανάγκη εποπτείας. Αν επιμένεις ομως να εισαι παραγωγικό μυρμήγκι, τουλάχιστον μη δείχνεις οτι εισαι ευτυχισμένο…. 
Δεν θα σου το συγχωρήσουν ποτέ !

Αν πάλι, ξεροκέφαλε, επιμένεις να εισαι ευτυχισμένο μυρμήγκι, φρόντισε να δημιουργήσεις δική σου επιχείρηση, για να μη χρειαστεί να συντηρείς κηφήνες, πασχαλίτσες, αράχνες, τζιτζήκια, κουκουβάγιες και κατσαρίδες….

Γυροφέρνουν πολλοί, που ετσι και βρούν την ευκαιρία….  γίνονται παράσιτα….

Πολιτικοποιημένο παιδικό παραμύθι του Ανδρ. Ρουμελιώτη !

Αντιγραφή και προώθηση Αντώνης Μπιρμπιλής Γεν.Γραμματέας ΟΜΕ-ΟΤΕ

Σημείωση :
Για όσους απορούν για το σήμερα και «τίς πταίει ….» Θυμηθείτε την πιο πάνω ιστορία…..

I.B.N.

Οκτώβριος 14, 2011 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΕΝΑ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε