Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΣΠΙΤΙΚΕΣ ΛΙΑΣΤΕΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ ΠΩΣ ΘΑ ΤΙΣ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΤΕ. Εργασία ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos.wordpress.com

ΣΠΙΤΙΚΕΣ ΛΙΑΣΤΕΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ (Αγροτική οικονομία).

ΝΤΟΜΑΤΑ ΛΙΑΣΤΗΤα παλιά χρόνια στην περιοχή μας και στα γύρω χωριά, όπως γενικά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, δεν υπήρχαν ψυγεία, με αποτέλεσμα οι νοικοκυρές να βρίσκουν τρόπους για να συντηρήσουν την απαραίτητη ποσότητα των προϊόντων τους. Για την συντήρηση ενός τέτοιου προϊόντος θα ασχοληθώ σήμερα. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού και για λίγο καιρό ακόμη, μας δινόταν η δυνατότητα να απολαμβάνουμε φρέσκια από τα μποστάνια μας, ή να αγοράζαμε από το παζάρι αυτό το υπέροχο, νοστιμότατο και απαραίτητο για το μαγείρεμα ζαρζαβατικό. Την ντομάτα, στην προκειμένη περίπτωση. Προς το τέλος του καλοκαιριού, για τις νοικοκυρες ήταν μια καλή περίοδος για να μαζέψουν ή να αγοράσουν ντομάτες κατά προτίμηση χωρίς πολλούς σπόρους. Μπορούσαν να φτιάξουν εκτός από λιαστές ντομάτες, τοματοπελτέ συντηρημένο σε γυάλινα βάζα με λάδι και αλλάτι, ή να τις διατηρήσουν τουρσί για όλο το χειμώνα. Κάνοντας λοιπόν μια βόλτα στο καθηερωμένο Κυριακάτικο παζάρι του Κοπανακίου, αγοράζανε πεντανόστιμες ντομάτες σε πολύ καλή τιμή για να φτιάξουν λιαστές ντομάτες, οι οποίες φτιάχνονται πανεύκολα, διατηρούνται όλο τον χρόνο και ταιριάζουν σε πολλά φαγητά, σάλτσες και σαλάτες! Για να φτιάξουν σπιτικές λιαστές ντομάτες, αγόραζαν όποια ποσότητα επιθυμούσαν. Κατά προτίμηση όπως προείπα, ντομάτες τύπου πομοντόρο, οι οποίες δεν έχουν πολλούς σπόρους, ή κλασικές ντομάτες, μέτριες και σφιχτές. Απαραίτητο για την συντήρησή τους χοντρό αλάτι, ένα τουλουπάνι και τα γυάλινα βάζα τα αποστειρώνανε.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Κόβετε τις ντομάτες στην μέση αφαιρώντας τα κοτσάνια τους. Τις απλώνουμε με την κομμένη τους πλευρά προς τα κάτω για να στραγγίσουν τα υγρά τους για 2 – 3 ώρες. Μετά αφού αλατίσουμε το εσωτερικό τους τις  απλώνουμε χωρίς να ακουμπά η μία στην άλλη, σε δίσκους ξύλινους, σχάρες ή αν έχετε πυκνές πλεκτές καλαμωτές κατά προτίμηση, γιατί έτσι θα στεγνώσουν τέλεια!
Πασπαλίστε τις ντομάτες με μπόλικο χοντρό αλάτι.
Σκεπάστε τις ντομάτες με τούλι, (βασική προϋπόθεση το τούλι να μην έρχεται σε επαφή με τις ντομάτες) ώστε να μείνουν μακριά έρποντα ζωϋφια ή έντομα. 
Αφήνετε τις ντομάτες να λιάζοντε, όσο πιο πολλές ώρες και μακριά από υγρασία.
Μία εβδομάδα είναι αρκετή αρκεί να έχει ήλιο και χωρίς υγρασία για να μην μουχλιάσουν. Τα παλιά χρόνια αν δέν είχε αρκετό ήλιο, ανάβανε τον ξυλόφουρνο με πολύ σιγανή φωτιά και τις στεγνώναν κρατώντας λίγο ανοικτό το σκέπασμα για να φεύγει ο ατμός, για περίπου 12 ή και παραπάνω ώρες. Μετά τις αφήνανε σε σκιερό μέρος χωρίς υγρασία, πάλι σκεπασμένες με τουλουμπάνι για περίπου δώδεκα ώρες και μετά τις στιβάζανε στα γυάλινα βάζα ως εξής :

ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ

Αφού πρώτα ελέγξουμε τις ντομάτες οι οποίες πρέπει να έχουν στεγνώσει εντελώς, πρέπει να είναι σαν πετσί, αν έχουν ξεραθεί περισσότερο, απλά χρειάζονται μούλιασμα σε νερό πριν τις αποθηκεύσουμε. Συλλέγετε τις στεγνές ντομάτες, τις αποθηκεύετε στα αποστειρωμένα βάζα και τις φυλάτε σε στεγνό, σκοτεινό ντουλάπι, αφού πρώτα τις καλύψουμε με λάδι, μπορούμε και να τις συντηρήσουμε σε ξύδι, αφού τις κουνήσουμε καλά για να φύγει ο αέρας, βάζουμε το καπάκι. Με αυτό τον τρόπο διατηρούνται μαλακές. Οι νοικοκυράδες εκείνα τα χρόνια για να τις δώσουν γεύση και άρωμα, πρόσθεταν διάφορα μυρουδικά, μπαχαρικά όπως ρίγανι, θρούμπι, θυμάρι, πιπέρι, σκόρδο και καμιά φορά σέλινο. Τα βάζα τα κρατάτε σε σκιερό και δροσερό μέρος, τουλάχιστον για δύο εβδομάδες πριν την χρήση τους. Πέρα από την κουζίνα αποτελούν και ένα εύγευστο μεζεδάκι για τους μερακλήδες.

Καλή επιτυχία φίλοι μου. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.

 

Ιανουαρίου 13, 2015 Posted by | ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ, ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΛΙΑΣΤΕΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΚΑΠΑΡΗ – ΕΝΑ ΠΙΚΑΝΤΙΚΟ ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΦΥΤΟ – ΣΥΛΛΟΓΗ – ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ – ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. – Εργασία : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΚΑΠΑΡΗ – ΕΝΑ ΠΙΚΑΝΤΙΚΟ ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΦΥΤΟ – ΣΥΛΛΟΓΗ – ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ – ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

ΚΑΠΑΡΗ ΣΕ ΞΕΡΟΛΙΘΙΑ
ΚΑΠΑΡΗ ΣΕ ΞΕΡΟΛΙΘΙΑ

Το φυτό Κάπαρη, είναι ένας χαμηλός αυτοφυής θάμνος που τον συναντάμε σε όλη την Ελλάδα σε όλα τα μεσογιακά κράτη, στα παράλιακά κράτη της Βόρειας Αφρικής, στην Ανατολική Ασία κ.α. προτιμά τα ζεστά και ξηρά κλίματα. Η κάπαρη είναι ένα αειθαλές φυτό, πάντοτε πράσινο και αρχίζει να μας δίνει τους μοναδικά πικάντικους, αρωματικούς και πολύτιμους καρπούς της από τον τρίτο χρόνο. Τα αρωματικά μπουμπούκια αυτού του θάμνου καθώς και τα τρυφερά φύλλα από τις κορυφές της, μας παρέχουν μία από τις πιο μυρωδάτες αλλά και συνάμα εκλεκτές τροφές της μεσογειακής κουζίνας, με αναγνωρισμένη διατροφική αξία. Από αρχαιοτάτων εγνώριζαν τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάπαρης πέραν της ιδιαιτέρας πικάντικης και αρωματικής γεύσης της. Ο περίφημος αρχαίος ιατρός Διοσκουρίδης χορηγούσε την κάπαρη για την θεραπεία των οιδημάτων και διαφόρων άλλων παθήσεων όπως πρήξιμο, αρθριτικά, πονόδοντο και ιδίως σε δερματικές παθήσεις. Στα φύλλα και στον φλοιό της ρίζας πίστευαν οι πρακτικοί θεραπευτές από την αρχαιότητα τόσο όσο και ο γιατρός Διοσκουρίδης ότι το φυτό είχε πέραν των άλλων ιδιοτήτων και μαγικές ιδιότητες. Το χρησιμοποιούσαν για την θεραπεία επίσης και άλλων παθήσεων όπως για διεγερτικό, για το οδοντικό άλγος, σε περιπτώσεις αδυναμίας, για αναπνευστικά και κυκλοφορικά προβλήματα. Το φυτό κάπαρη είναι ένα ακανθώδες καλλιεργούμενο, αλλά κυρίως αυτοφυές φυτό που φυτρώνει σε πέτρινες μάντρες η σε αναβόλες ή αλλιώς τροχάλους και σε απότομες βραχώδεις περιοχές κυρίως κοντά στην θάλλασσα ( όπως στα απότομα βράχια της ακροναυπλίας και του Παλαμηδιού, στην ιδιαίτερη πατρίδα μου το ιστορικό Ναύπλιο), στα νησιά μας ή και σε απόμακρες βραχώδεις περιοχές, όπως η Ορεινή Τριφιλία, αρκεί το κλίμα να είναι ζεστό και ξηρό, ο δε τόπος που φυτρώνει να λούζεται από τον ήλιo. Το συναντάμε σε εδάφη με υψόμετρο κάτω από 1000 μέτρα. Προτιμά το ζεστό, ξηρό κλίμα και φυτρώνει σε αφθονία σε όλη την Κύπρο, η

ΚΑΠΑΡΗ ΣΕ ΒΑΖΟ
ΚΑΠΑΡΗ ΣΕ ΒΑΖΟ

Ιταλία, τη Βόρεια Αφρική και σε ορισμένες περιοχές της Μικράς Ασίας που βρέχεται από τη Μεσόγειο, στην Ισπανία μάλιστα το καλιεργούν ως αντιπυρική ζώνη, επειδή το φυτό δεν πέφτει σε θερινή νάρκη, όπως κάποια άλλα που ξεραίνονται εντελώς, αλλά διατηρεί τους χυμούς στους ιστούς του. Προτιμάμε τα μικρά μπουμπούκια του, που τα μαζεύουμε πάντα τις πρωινές ώρες, διαφορετικά κατά την διάρκεια της ημέρας ανοίγουν σε ένα όμορφο υπόλευκο-ροζ λουλούδι. Λίγο μετά τη συλλογή, τα πλένουμε και τα απλώνουμε να μαραθούν για λίγες ώρες στον ήλιο. Μετά τα τοποθετούμε σε βάζα και τα γεμίζουμε με αλάτι, ξύδι, άλμη ή ελαιόλαδο. προτιμούμε τα μικρότερα σε μέγεθος μπουμπούκια είναι πιο και νόστιμα και μυρωδάτα, από τα μεγαλύτερα.
Τα διατροφικά οφέλη της κάπαρης
Η κάπαρη έχει πολύ λίγες θερμίδες (23 θερμίδες ανά 100 γρ.). Ωστόσο, το μπαχαρικό αυτό περιέχει πολλά θρεπτικά συστατικά, αντιοξειδωτικά και βιταμίνες, απαραίτητα για την υγεία μας. Η κάπαρη είναι μια πολύ

ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΡΠΟΣ
ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΡΠΟΣ

πλούσια πηγή κερκετίνης (180 mg/100 γρ.), είναι μια ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία. Οι έρευνές έδειξαν μάλιστα ότι η κερκετίνη έχει αντιβακτηριακές, αντικαρκινικές, αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις δράσεις. Επίσης περιέχει μία επιπλέον ουσία την ρουτίνη που ενυσχύει την πήξη του αίματος σε αιμοραγικές περιπτώσεις και βοηθά στην καλή κυκλοφορία του αίματος. Η ρουτίνη έχει επίσης θεραπευτικές ιδιότητες για τις αιμορροΐδες και τη φλεβίτιδα. Επίσης, έχει βρεθεί ότι μειώνει τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης σε περίπτωση παχυσαρκίας. Επίσης η κάπαρη περιέχει βιταμίνες όπως η βιταμίνη Α, η βιταμίνη Κ, Επίσης έχουν δράση κατά της αρτηριοσκλήρωσης, την διούρηση και ως απολυμαντικό των νεφρών. Χορηγήται στις έγκυες πριν από τη γέννα για να προκαλέσει συσπάσεις στη μήτρα. Σταματά τη διάρροια και τους σπασμούς στο στομάχι και το έντερο, Τέλος, χρησιμοποιείται στα τσιμπήματα από σφήκες και στα δαγκώματα φιδιών Η κάπαρη χρησιμεύει στην Ελληνική κουζίνα ως καρύκευμα σε διάφορες σαλάτες, και σάλτσες. Έχει γεύση πικάντικη και λίγο καυτερή. Ο καρπός της κάπαρης, το αγγουράκι συντηρήται στο ξύδι, έχει ηπιότερη πικάντικη γεύση από τα μπουμπούκια. Επίσης υπέροχη γεύση έχουν και τα φύλλα της που μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες, ψητά μακαρονάδα και σε άλλου είδους φαγητά. αφού πρώτα τα βράσουμε, προσθέτουμε στο νερό ξύδι, αλάτι και λάδι.
Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ komianos.wordpress.com

Οκτώβριος 31, 2014 Posted by | ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ, ΚΑΠΑΡΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΤΡΑΧΑΝΑΣ Ο ΠΡΗΣΚΟΚΟΙΛΗΣ, ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΞΥΝΟΥ ΚΑΙ ΓΛΥΚΟΥ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑ. ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ,

Ο ΞΥΝΟΣ ΤΡΑΧΑΝΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ

Ο τραχανάς ο λεγόμενος και πρησκοκοίλης, ήταν ανέκαθεν το κυρίως πρωϊνό που έτρωγε η οικογένεια και κυρίως τα παιδιά,  πριν πάρουν τον πολλές φορές αρκετά μακρύ δρόμο μέσα από δύσβατα στενά και κακοτράχαλα μονοπάτια, για να π,ανε στις δουλειές τους ή στο σχολείο τους. Μου εξηγούσε η κυρά Σπυρούλα η Σοφού του (Ντίντιρη) πως, και με ποια υλικά φτοιαχνόταν ο τραχανάς. Βασικά υλικά το αλεύρι, αλάτι, αυγά και ξυνόγαλο. Ήταν ένα φαγητό πρόχειρο και εύγεστο για όλες τις ώρες της ημέρες, αρτύσιμο επειδή περιείχε γάλα και αυγά. Πρώτα  βράζουμε τα γάλα με το ανάλογο αλάτι και το αφήνουμε 3 – 4 ημέρες εκτός ψυγείου να ξυνίσει. Όσο περισσότερο αφήνουμε το γάλα να ξυνήσει τόσο πιο ξυνός γίνεται και ο τραχανάς. Οι περισσότεροι όμως δεν τον θέλουν πάρα πολύ ξυνό, τον προτιμούν λίγο πιο γλυκό. Σπάζουμε 5 – 6 αυγά και τα ανακατεύουμε με το γάλα. στην συνέχεια ρίχνουμε λίγο λίγο το αλεύρικαι το ζυμώνουμε στην σκάφη, μέχρι να γίνει αρκετά σφικτό το ζυμάρι. Μετά το κόβουμε σε μεγάλες μπουκιές και τις απλώνουμε σε καθαρά σεντόνια στον ηλιο να τραβήξει τα υγρά. Άλλες νοικοκυρές τα αφήνουν απλωμένα στο σεντόνι όλο το βράδυ, να στεγνώσουν. Την άλλη μέρα σαν ξεραθούν τα τρίβουμε με τα χέρια, άλλες νοικοκυρές τα βάζουν λίγα λίγα στο σεντόνι και τα τρίβουν μέχρι που γίνεται σαν ρύζι. Μετά τα ψίχουλα τα κοσκινίζουμε στο (αρίλογο) ένα είδος χοντρής κρισάρας. Ότι μένει χοντρό κομμάτι μέσα στο αρίλογο το τρίβουμε και παλι το κοσκινίζουμε. Μετά το απλώνουμε για 10 περίπου ημέρες να ξεραθεί και το βάζουμε σε μια μαξιλαροθήκη σε στεγνό μερός μακρυά από υγρασία. 

Ο ΓΛΥΚΟΣ ΤΡΑΧΑΝΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ

Τα παλιά χρόνια, πηγέναμε το στάρι στο μύλο και το χοντροαλέθαμε. Αν δεν ηταν εύκολο να το αλεσουμε στο μύλο, το αλέθαμε με τις μυλόπετρες στο σπίτι. Αυτή η εργασία βέβαια έπερνε περισσότερο κόπο και χρόνο γιατί γινόταν με το χέρι. Στην συνέχεια το χοντραλεσμένο στάρι το κοσκινίζαμε για να φύγει το ψιλό αλεύρι, Το χοντραλεσμένο αλεύρι το ανακατεύουμε με νερό και κάνουμε το λεγόμενο πλιγούρι ή μπουλουγούρι. Το ανακατεύανε με γλυκό (φρέσκο) γάλα μαζί με αυγά και βράζοντάς το μείγμα το ανακάτευαν μέχρι να πήξει. Το κατεβάζαμε από την φωτιά και προσθέταμε σιγά σιγά χοντραλεσμένο αλεύρι. Ύστερα αρχίζαμε το ζύμωμα όπως το ψωμί, θέλει πολύ δύναμη για να γίνει σφικτό. Αφού κρυώσει ακολουθούμε την μέθοδο όπως στον ξυνό τραχανά. Ο γλυκός τραχανάς ήταν και αυτός αρτύσιμος επειδή περιείχε γάλα και αυγά. Ήταν ομως το ίδιο νοστιμώτατος σαν τον ξυνό. 

Εργασία: Πίπης Κομιανός

Νοέμβριος 22, 2012 Posted by | ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ, ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε