Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ «ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΖΩΗΣ», Αναδημοσίευση, comianos.wordpress.com

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ «ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΖΩΗΣ», comianos.wordpress.com

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ- ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΚΟΡΗ ΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Λόγια της ιδίας: ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΘΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ, ΣΤΟΛΙΔΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑ.

Επί καθημερινής βάσεως διαβάζω την εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ. Μία αξιόλογη εφημερίδα με υπέροχα και συγκλονιστικά  άρθρα. Ένα από αυτά που με συγκινούν ιδιαιτέρως, κάθε φορά είναι το άρθρο με τίτλο ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ  που γράφει και επιμελείται η ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ. Η κόρη του ser του Ελληνικού τραγουδιού. Το τελευταίο άρθρο έχει τον τίτλο «Αντίδωρο ζωής»

«ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΖΩΗΣ»

Κοίτα στον ουρανό το δικό σου αστέρι. Δώσ’ του ένα όνομα…όχι…μην ψάχνεις για ονόματα, δώσ’ του το δικό σου όνομα. Τώρα κοίτα το καλά. Αυτό είναι το δικό σου άστρο. Μπορείς να το φτάσεις αρκεί να το θέλεις εσύ. Είναι το ευλογημένο άστρο στους ουρανούς της ελπίδας, στους ουρανούς των ονείρων σου. Έχει το φως της καρδιάς σου, Είναι πιο όμορφο και από το θαύμα. Είναι γεμάτο ευλάβεια, είναι αυτό που σου δίνει δύναμη, είναι αυτό που «γεννήθηκε» για ‘σένα. Άνοιξε το παραθυρό σου και γύρνα το βλέμα σου στο δικό σου ουρανό, θυμήσου τις καλύτερές σου μέρες, σκέψου ότι πιο όμορφο μπορείς, τραγούδα το τραγούδι που αγαπάς πιότερο από όλα και κανε μια ευχή. Μετά άπλωσε το χέρι σου και αγγιξε ένα τσαμπί από όνειρα,άγγιξε ένα παιδικό χαμόγελο, ένα λουλούδι, το φωτοστέφανο ενός αγίου. Και μετά έλα να πάμε να ανάψουμε τα καντήλια σε κοιμητήρια, να πάμε μελομακάρονα και κουραμπιέδες σε ιδρύματα, να πούμε τα κάλαντα σε νοσοκομεία, να φορέσουμε το ρούχο της ανθρωπιάς ή να κτυπήσουμε πόρτες σε σπίτια που δεν μπορούν να χαμογελάσουν. Να ανοίξουμε τα παράθυρα της καρδιάς τους, την πόρτα τους που ανησυχεί εδώ και καιρό…και να τους δείξουμε το φως του άστρου που τους φέραμε για δώρο. Και μετά να το κρεμάσουμε στον σκοτεινό ουρανό τους για να φωτισθεί. Ας συλλογιστούμε φίλοι μου όλα όσα γύρω μας συμβαίνουν και ας προσπαθήσουμε να γίνουμε έναν «πόντο» καλύτεροι, γιατί όπως λέει και ο ποιητής: «και ένα πόντο ψηλότερα να πάτε άνθρωποι, ευχαριστώ θα σας πει ο Θεός». Είναι διπλή γιορτή όταν κάνεις με την προσφορά σου ανθρώπους να γιορτάζουν εκεί που είχαν ντυθεί δυστυχία και πόνο. Κει που ο τσουχτερός ήλιος του χειμώνα τους παγώνει τις ελπίδες τους. Στο άδειο τους τραπέζι ασ ακουμπήσουμε το αντίδωρο της αγάπης. Άγιες μέρες δεν λέγονται αυτές οι μέρες που στολίζουμε δενδράκια, που γεμίζουμε τις εκκλησιές, που λέμε τα κάλαντα, που υμνούμε την γέννηση του Χριστού, που ανταλάσσουμε ευχές για καλύτερες μέρες… Άγιες μέρες λέγονται οι μέρες που ο καθένας μας γίνεται ένας «άγιος» για τον συνάνθρωπό του, που φυτεύει ένα δένδρο ανθρωπιάς στον κήπο του κόσμου μας, που ψέλνει στις άδειες εκκλησίες της καρδιάς που ξεπαγιάζει, που δεν κάνει μια ευχή, αλλά γίνεται ο ίδιος ευχή και προσευχή στην άγια ζωή, που μας προσφέρει ο μικρός Χριστούλης που όταν έγινε 33 χρόνων τον σταυρώσαμε οι άνθρωποι… όλοι εμείς που δεν κανουμε πράξη τη θυσία του.

Πηγή: «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ» , Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

E-mail : annabithikotsi@gmail.com

Αναδημοσίευση: ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, comianos.wordpress.com

Advertisements

Δεκέμβριος 7, 2016 - Posted by | ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: