Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ (ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗΣ) ΚΑΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΤΣΑΤΖΗΣ (ΚΟΜΗΤΗΣ)

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ (ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗΣ) Ο  ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΤΣΑΤΖΗΣ  (ΚΟΜΗΤΗΣ) ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ ΘΑΝΑΣΗ – ΜΑΥΡΟΥ.

 

ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ (ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΑΙΟΙ) Η (ΜΠΕΡΝΑΚΑΙΟΙ) ΣΤΗ ΜΕΣΗ Ο ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΜΑΝ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Φωτογραφικό αρχείο ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ (ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΑΙΟΙ) Η (ΜΠΕΡΝΑΚΑΙΟΙ) ΣΤΗ ΜΕΣΗ Ο ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΜΑΝ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Φωτογραφικό αρχείο ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Ο Γιώργης Καράμπελας και ο Γιάννης Καράμπελας γνωστοί σαν (Μπερνακαίοι) ή (Κατσουλογιανναίοι)…Ο πρώτος πατέρας της γυναίκας μου Αγγελικής, ο δεύτερος Πνευματικός της Πατέρας. Γεννήθηκαν στο Κάτω Κοπανάκι της ορεινής τριφυλίας. Το παρανόμι Μπερνακαίοι το απέκτησαν από τον Βαρυμποπαίο πατέρα τους Δημήτρη Καράμπελα (Μπερνακάκη). Από μικρά παιδιά έμειναν ορφανά και τα μεγάλωσε οι μητέρα τους Ασήμω, με χίλια βάσανα και στερήσεις, κόρη του Γιάννη Δούμουρα (Κατσουλόγιανη) από το χωριό Δραγουμάνου της Ανδρίτσαινας, άριστο τεχνίτη μπαλωματή που γνώριζε την τέχνη της κατασκευής τσαρουχιών από γουρουνόδερμα και κυρίως από ρόδες αυτοκινήτων όπως επίσης και ότι είχε σχέση με δερμάτινες κατασκευές, όπως ασκιά για κρασί, λάδι, τυρί, δισάκια κ.α. Εκείνη την εποχή της ξυπολησιάς αυτού του είδους τα παπούτσια ήταν λες και φόραγες… λουστρίνια. Από τον παππούλη τους απέκτησαν το παρατσούκλι Κατσουλογιανναίοι και με αυτό έγιναν γνωστοί στη περιοχή και ακόμα πιο πέρα. Από τα δύο αδέλφια και την μία αδελφή ο μεγαλύτερος ήταν ο Γιώργης. Καθισμένοι μπρός στην πυρογωνιά της μεγάλης σάλας, άρχισε να διηγήται  την παρακάτω ανέκδοτη ιστορία, η θεία και νονά της γυναίκας μου, Χριστίνα σύζυγος του Γιάννη Καράμπελα.  Κάποτε αποφάσισε ο Χρήστος Πατσατζής (Κομήτης) να ζητήσει από τον πεθερό σου Γιώργη Κράμπελα να του μάθει την τέχνη του μπαλωματή. Έξυπνος και εργατικός ο Χρήστος δεν άργησε να γίνει «σαϊνι» στην δουλειά και άριστος τεχνίτης, κάποια ημέρα μπήκε στο μαγαζί Θανάση – Μαύρος με ένα ζευγάρι χιλιοταλαιπορημένα παπούτσα που ήταν φθαρμένα στις μπάντες. Στο μαγαζί ήταν εκείνη την ώρα ο μπάρμπα Γιάννης με τους καλφάδες και τους μπαλωματήδες. Λέει στον Χρήστο «πάρε τα παπούτσα του κυρίου Θανάση και βάλτους φώλες στις μπάντες, τακουνάκια και πέταλα, τώρα πλέον είσαι μάστορης με τα ούλα σου». Τα πήρε ο Χρήστος τα παίδεψε με μαστοριά, τους έραψε και φόλες (μπαλώματα) … τα «σενιάρισε». Την άλλη μέρα πουρνό – πουρνό έρχεται ο μπάρμπα Θανάσης … να πάρει τα παπούτσα του για να πάει να σκάψει για κουτρούλια στα αμπέλια. Τα πήρε και αφού τα φόρεσε ρωτάει τον Χρήστο, » τι χρωστάω για για τον κόπο; «, » τίποτα μπάρμπα Θανάση, την ευχή σου και άμε στο καλό». Ο μπάρμπα Γιάννης είχε στήσει αυτί και δεν είπε τίποτα εκείνη την ώρα, σαν ήρθε το μεσημέρι ώρα που έτρωγε το προσωπικό γυρίζει και λέει : 

  «Χρήστο παιδί μου ώρα να τσαχταϊσουν τα γκοτόπουλα. (Στα στεμνισιώτικα θα πει να φάνε τα παιδιά) τα μαστορόπουλα. Κάνε μου λοιπόν την χάρη «ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ, ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙΣ ΔΥΟ ……… ΚΑΡΒΕΛΙΑ ΨΩΜΙ» ΝΑ ΦΑΜΕ ΤΗΝ ΦΑΣΟΛΑΔΑ. 

Μαθήματα της εποχής εκείνης της φτώχιας και πως πρέπει να αμοίβεται ο εργαζόμενος για να βγάζει τα προς το ζειν αναγκαία. Για το καρβέλι ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ !!!!!!!

Advertisements

Οκτώβριος 7, 2016 - Posted by | ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: