Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ Η «ΦΟΥΣΚΑ» – ή «ΜΠΑΛΟΝΙ» Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ  Η «ΦΟΥΣΚΑ» – ή «ΜΠΑΛΟΝΙ» Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

KOMIANOS PIPHSΈνα επιπλέον νοερό ταξίδι στην ομορφη παλαιά εποχή και ας θυμηθούμε ένα παιδικό παιχνίδι που παιζότανσυνήθως από αγόρια και κορίτσια νεαρής ηλικίας και όχι μόνον στις αλάνες , στις αυλές στην Αμάκα του Ναυπλίου όπως επίσης και στην κάτω και πάνω ρούγα Κοπανακίουν Μεσσηνίας . Η «ΦΟΥΣΚΑ» ή «ΜΠΑΛΟΝΙ».

 Παρακαταθήκη γνώσης για τις επερχόμενες γενιές πως ζούσαν και επαιζαν οι πρόγονοι και γεννήτορές τους. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ! Βοηθήστε, καταγράφτε σχετικές πληροφορίες, για να μπορέσουμε ΜΑΖΙ να συγκεντρώσουμε απαραίτητες πληροφορίες για τα παλιά παιχνίδια μας, που κινδυνεύουν να ξεχαστούν ακόμη και από εμάς τους ίδιους, από το χρόνο και την..τεχνολογία . ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ !!!!!!!!

ΓΟΥΡΟΥΝΟΣΦΑΓΙΑ

Ελάτε φιλαράκια να ταξιδέψουμε νοερά στα παιδικά μας χρόνια, τότε που φτιάχναμε τα παιδικά μας παιχνίδια μόνοι μας, Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο για τα σημερινά παιδιά να πιστέψουν το πόσο απίστευτη δυνατότητα εφευρετικότητας μπορεί να έχει ένα παιδικό μυαλό..

Βγαίναμε έξω από το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα λαδολύχναρα στα σπίτια. Και αν το στομάχι μας διαμαρτυρόταν από την πείνα, μια φέτα μοσχομυριστο από τον ξυλόφουρνο καρβέλι, πότε με νερό και ζάχαρι, ή αλειμένο με λίγο λάδι, η πελτέ από ντομάτα, στο χέρι και συνεχίζαμε το παιχνίδι, που μυαλό για διάβασμα και ανάγνωση…. Ποιος σκεπτόταν την τιμωρία του δάσκαλου την επομένη, πάνω από όλα το παιχνίδι !

Στο Κοπανάκι, την γύρω περιοχή της Ορεινής Τριφυλίας, ετσι και στα γύρω χωριά του Ναυπλίου συνηθιζόταν να σφάζουν τα γουρούνια που το κάθε νοικοκυριό έτρεφε όλη την χρονιά, τις ημέρες των αποκρεών και συγκεκριμένα την παραμονή της Τσικνοπέμπτης ή και ανήμερα στα καθιερωμένα «χοιροσφάγια». Το κρέας το»παστό» όπως το λέγανε αποθηκευόταν σε πιθάρια, από τα άντερα κατασκεύαζαν τα λουκάνικα, μέχρι και το λίπος τους αποθηκευόταν και το χρησιμοποιούσαν αντί για λάδι, το λεγόμενο λαρδί. Αυτά και αρκετά άλλα παράγωγα για την οικιακή οικονομία. Όμως αυτές τις μέρες περιμένε πως και πως η «μαρίδα» για να απαιτήσει το… μερτικό της που δεν ήταν άλλο από το «ΚΟΤΣΙ» και την «ΦΟΥΣΚΑ» του γουρουνιού.

Το «κότσι» το πέρνανε από τα πόδια του χοιρινού, για αυτό εχω γράψει σε προηγούμενο άρθρο. Η φούσκα από την άλλη μεριά, τα πιτσιρίκια είχαν πληροφορηθεί απο προηγούμενες ημέρες ότι την Παρασκευή πριν τα χριστούγεννα, ή την παραμονή της Τσικνοπέμπης, που και σε ποιο σπίτι και πόσες οικογένειες θα είχαν χοιροσφάγια. Μέρες πριν είχαν έλθει σε επαφή με τους οικογενειάρχες και τους είχαν ζητήσει να τους χαρίσουν την απαραίτητη για τα παιχνίδια τους «ΦΟΥΣΚΑ». Τι ήταν η «φούσκα»;  θα με ρωτήσετε… Μη φαντασθείτε ότι ήταν κανένα μπαλόνι σαν τα σημερινά του εμπορίου, αλλά ήταν τα…. «μπαλάκια» της ουροδόχου κύστης του γουρουνιού. Τώρα αναρωτιέστε πως γινόταν η επεξεργασία. Με το που κρεμούσανε στο τσιγκέλι το γουρούνι από το πάτερο τα παιδιά περιμένανε σαν θείο δώρο και με ανυπομονησία να μας δώσουν την «φούσκα».

ΚΥΣΤΗ

«Αμέσως τρέχαμε να πάρουμε την φούσκα, όποιος την αποκτούσε θεωρούσε τον εαυτό του, πολύ τυχερό. «Η φούσκα ηταν για εμάς  μεγάλη υπόθεση. Πριν χαράξει, όλη η μαρίδα ήταν στο πόδι, συμφωνούσαμε που θα συναντηθούμε και μετά ολοι μαζί κινούσαμε για τον προορισμόν μας.

Πως τα πιτσιρίκια επεξεργαζόντουσαν την φούσκα; ένα παιχνίδι που για πολλά χρόνια ξετρέλαινε μικρούς και μεγάλους. στην αρχή τα πιτσιρίκια παίρνανε την φούσκα και αφού την τρίβανε πολλή ώρα σε στάκχη ανακατεμένη με λίγη κοσκινισμένη άμμο, για να απομακρυνθούν τα ξύγκια, τότε από μια μικρή τρυπίτσα που είχε η ουροδόχος κύστη για να φεύγουν τα ούρα την οποία με ένα μικρό και κοφτερό σουγιαδάκι την μεγαλώναμε λίγο, χώναμε ένα καλαμάκι την φουσκώναμε και την δέναμε σφιγκτά με ένα σπάγγο. Στην συνέχεια την κρεμάγαμε κάπου ψηλά – για να μην την καταστρέψουν οι  γάτες, τα ποντίκια ή τα μυρμήγκια και για να στεγνώσει. Όταν στέγνωνε αρκετά  παίζαμε όπως με τα μπαλόνια. Μέχρι και ποδόσφαιρο μπορούσαμε να παίξουμε επειδή η φούσκα είχε πιο ανθεχτικό περίβλημα ικανό να αντέχει σε δυνατές κλωτσιές και σε πιο σκληρή μεταχείρηση. Ένα μεταχριστουγιεννιάτικο κοριτσίστικο παιχνίδι που παιζόταν με τα χέρια και ένα παιδικό παιχνίδι σαν το ποδοσφαιρό για τα αγόρια. Αυτή ήταν η μεταχριστουγενιάτικη χαρά μας και όχι μόνον. Παιχνίδια μου τελειωμό δεν είχαν και που η δύση του ήλιου σφύραγε τον τερματισμό τους.

Τα χρόνια εκείνα της φτώχειας και της στέρησης τα παιδικά παιχνίδια ήτανε λιγοστά για όλους και ιδιαίτερα για τα καημένα παιδιά.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ !

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

 

 

 

Advertisements

Μαρτίου 25, 2016 - Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: