Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ «ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ», Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ «ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ», Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ 1Αυτή τη φορά θα ταξιδεύσουμε και πάλι στην ομορφη παλαιά εποχή και ας θυμηθούμε ένα παιδικό παιχνίδι που παιζόταν συνήθως από κορίτσια και λίγα αγόρια νεαρής ηλικίας στα σπίτια, στις αυλές  και στις γειτονιές του Ναυπλίου όπως επίσης και στην Πέρα και Πάνω Ρούγα Κοπανακίουν Μεσσηνίας .Το «ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ»

 Παρακαταθήκη γνώσης για τις επερχόμενες γενιές πως ζούσαν και επαιζαν οι πρόγονοι και γεννήτορές τους. Βοηθήστε, καταγράφτε σχετικές πληροφορίες, για να μπορέσουμε ΜΑΖΙ να συγκεντρώσουμε απαραίτητες πληροφορίες για τα παλιά παιδικά παιχνίδια μας, που κινδυνεύουν να ξεχαστούν ακόμη και από εμάς τους ίδιους, από το χρόνο και την..τεχνολογία . ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ !!!!!!!!

ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ

ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ

Ένα  παιχνίδι ομαδικό, παιζόταν από κορίτσια ηλικίας 5 έως 12 ετών ίσως και μεγαλύτερα, σε σπίτια, αυλές, στις μικρές πλατείες της πάνω και πέρας ρούγας Κοπανακίου Ορεινής Τριφυλίας και στις γειτονιές του αγαπημένου μου Ναύπλιου. Σήμερα θα σας ταξιδέψω σε παλαιότερες ξεχασμένες εποχές, σε μαγικές παιδικές αναμνήσεις και ξεθωριασμένες εικόνες. Μου φέρνουν στην μνήμη μια φράση : » ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ, ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ, ΕΓΩ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΩ, ΦΤΑΙΕΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ … ΜΙΚΡΗ» !!!!

 Τα κορίτσια συνήθιζαν να παίζουν με τις φίλες τους στα σπίτια με τις πάνινες κούκλες τους, που τις έραβαν με την βελόνα στο χέρι η γιάγιά ή η μάνα, ή κατασκευασμένες από κερί ή από πηλό και γύψο, αντιγράφοντας τις μανάδες τους σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις ή εργασίες του σπιτιού που συνήθιζαν να κάνουν. Για να παίξουν τις «κουμπάρες» επέλεγαν και διαμόρφωναν με επιμέλεια τον χώρο που θα δεχόντουσαν την επίσκεψη της κουμπάρας και των καλεσμένων τους. Προσεκτικά και με κάθε λεπτομέρια για να εντυπωσίασουν τις κουμπάρες ετοίμαζαν τα «κουζινικά τους» που υποτίθεται ότι μαγείρευαν, ποτήρια, κατσαρολάκια, πιάτα  τσουγκρισμένα, παλιά κουταλομαχαιροπήρουνα, το τραπεζομάντηλο απαραίτητο, μην μας παρεξηγήσουν οι κουμπάρες, μέσα στα πιατάκια υποτιθέμενα γλυκίσματα, λουκούμια κομένα σε μπουκίτσες, καραμέλες και ματζούνια για το «τρατάρισμα». Με τα «νινιά» να τα ταίζουν στην αγκαλιά τους, έτοιμες για να δεχτούν τις «βίζιτες» ! και για το κουτσομπολιό που θα επακολουθούσε. Πολλές φορές για να εντυπωσιάσουν τις επισκέπτριες φορούσαν τα φορέματα, τα ψηλοτάκουνα παούτσια, την τσάντα, το καπέλο, τα γάντια παριστάνοντας τις κυρίες. Πολλές φορές  άλλαζαν οι ρόλοι και ανταπέδιδαν τις επισκέψεις στην κουμπάρα.

ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Με τι φαντασία κατασκεύαζαν το νοικοκυριό τους χρησιμοποιώντας ότι πρόχειρα ή άχριστα υλικά εύρισκαν στους γύρω δρόμους της γειτονιάς ή στην αυλή του σπιτιού τους που ευώδιαζε ο βασιλικός, ο δυόσμος και η λουϊζα και η πάστρα της ασβεστωμένης αυλής. Σήμερα τα κορίτσάκια συνεχίζουν (αραιά και που) να παίζουν τις «κουμπάρες», να αντιγράφουν την συμπεριφορά της μάνα τους και με παιχνίδια πανάκριβα βιομηχανοποιημένα και κουκλιά πλαστικά. Η κούκλα το ποιο συναισθηματικό αξεσουάρ μάθημα σπουδαίο στον μελλοντικό ρόλο τους σαν μανούλες.

«Καλημέρα, κυρά-κουμπάρα, τι νέα;»

«Καλά, κυρα-κουμπάρα».

Τι καλό έχεις στο τσουκάλι ;

Πω – πω καλά που μου το θύμισες, δεν έχω  βάλει λάδι !

Για άνοιξε το καπάκι, μήπως ξέχασες κάτι ;

 Τι δίκιο έχεις κουμπάρα μου, πιπέρι και αλάτι !

Έτσι συνεχίζεται η «βίζιτα» με διάλογο ή στοιχομυθία, ανταλαγή φιλοφρονήσεων και καυτά σχόλια για την νοικοκυροσύνη της κουμπάρας, το απαραίτητο κουτσομπολιό και δώρα.

Ένα τραγουδάκι περιπαικτικό που έλεγαν ήταν το ακόλουθο:

Βρε καλώς τη την κουμπάρα

την καλή τη φιλενάδα

που γλυκό θα τηνε δώσω

και καρφιά να την καρφώσω.

Από το παιδικό αυτό παιχχίδι μου έχει μείνει το παρακάτω πραγματικό περιστατικό, που προς αποφυγή παρεξηγήσεων θα παραλλείψω να αναφερθώ σε ονόματα. Μεταξύ των κοριτσιών της γειτονιάς υπήρχαν οι αντιπάθειες και οι παραξηγήσεις συνηθισμένο φαινόμενο. Η Καλλιοπίτσα, (ας ονομάσουμε το κοριτσάκι έτσι), πάει στην μάνα της κλαίγωντας γιατί τα συνομήλικα κορίτσια δεν την παίζανε κουμπάρες…. «Μην στεναχωριέσαι κορη μου» της απαντάει η μάνα της, «θα τις κανονίσω εγώ». Μια και δυο πλησιάζει τα κορίτσια και τους λέει υποτίθεται με θαυμασμό: «Τι νοικοκυρές έχει η γειτονιά μας !!! Μπράβο σας ! Απ’ ολα τα καλούδια έχετε, στραγαλάκια, πασατέμπια, λεκουμάκια, καραμελίτσες τίποτα δεν σας λείπει μέχρι και καφεδάκι με γλυκό του κουταλιού για να τρατάρετε την κουμπάρα. «ΣΟΥΜΑΔΑ» όμως δεν έχετε, έχετε ; Σταθείτε να σας τρατάρω εγώ !» Και στέκεται πάνω από τα απλωμένα «καλούδια», ανοίγει η αθεόφοβη τα πόδια της σε διάσταση, (εκείνη την εποχή οι περισσότερες ηλικιωμένες κυκλοφορούσαν χωρίς εσώρουχο), και τους αμολάει μια «κατούρλα» που μέχρι και σήμερα έχει μείνει αξέχαστη σαν η περίφημη «ΣΟΥΜΑΔΑ» της πλατείας Αγίου Σπυρίδωνος !

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΜΟΥ.

Εργασία : ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, komianos’s wordpres’s.com

 

 

 

Advertisements

Μαρτίου 6, 2016 - Posted by | ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ, Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: