Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ, Αναδημοσίευση απο: ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ 2ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ. ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ, ΕΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ. Αναδημοσίευση Από : komianos’s wordpres’s.com

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ – ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΧΑΡΑΧΤΗΡΙΣΘΕΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΣΣΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ – ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ. ΛΕΞΕΙΣ, ΝΟΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΟΛΕΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΜΑΣ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.
Λόγια της δημιουργού : Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ…ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΜΕΝΟΥΝ ΑΔΕΙΑ!!
Αφιερωμένο με ειληκρινή αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου που με φιλοξενεί.
Στέλλα Καραμολέγκου
ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΠΑΙΔΑΚΙ
Δέντρα στολισμένα και μπαλκόνια φωτισμένα με χιλιάδες λαμπάκια , και της Ελλάδας το καράβι… ναυαγισμένο σε βαθειά νερά
να πλέει στα ανοιχτά της απόγνωσης..
Δεν ξέρω που ζω πια …σε ποιά χώρα ,
Χιλιάδες μετανάστες, γεμίζουν καθημερινά τα δελτία ειδήσεων… με τις κραυγές απελπισία τους.
Χωρίζονται στα δύο, οι απρόσκλητοι επισκέπτες μας …
σε αυτούς που είναι πρόσφυγες και στους άλλους που έφυγαν αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.
Ψάχνουμε ταμπέλες για να δικαιολογήσουμε τον επαναπατρισμό τους .
Κι αυτοί ψάχνουν πλαστά διαβατήρια για να μπουν στις τάξεις των προσφύγων και να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την πολυπόθητη Ιθάκη.
Κανείς, δεν περίμενε ότι ο Οδυσσέας θα είχε τόσο μεγάλο πλήθος από ακολούθους, στο μακρύ του ταξίδι …
Στη χώρα που γέννησε το φως! κι ανέθρεψε την ποιήση, το κάλλος και την ευμορφία μέσα στους αιώνες γεννιέται τώρα ένα καινουργιο μοντέλο…Έλληνα
Ό Έλληνας της συμφοράς… της απελπισίας … του φόβου για το αύριο.
Ο Έλληνας που μεταναστεύει, για να βρει μια καλύτερη ζωή, ενω στη χώρα του πολλάπλασιάζονται οι χιλιάδες πεινασμένοι ντόπιοι και ξένοι φιλοξενούμενοι.
Την ζοφερή εικόνα της πατρίδας μου ,την ξέρουμε… και την ξέρουνε Όλοι… Αυτό που αναρωτιέμαι διαρκώς όμως , είναι, πως μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό… επιμένουμε να στολίζουμε τα δέντρα, τις πλατείες, τα μπαλκόνια και τα σπίτια μας, σαν να μην τρέχει τίποτε…λες και θέλουμε να ξορκίσουμε το κακό που χαμπάρι δεν πέρνει από στολισμούς …αντίθετα το κλίμα αυτό μάλλον θλίψη δημιουργεί στους μη έχοντες… ,
Μήπως αντί του στολισμού θάταν προτιμότερο ένα γεμάτο πιάτο στο διπλανό μας που θάδινε φως όχι στα μάτια αλλά στην ψυχή του άλλου .
Μήπως φέτος τα Χριστούγεννα θα μπορούσαμε να συντρώγαμε με έναν συνάνθρωπο που είναι μόνος και απένταρος , έτσι σαν να φιλοξενούσαμε τον ίδιο τον Χριστό στο σπίτι μας , με όλες τις τιμές και τα καλούδια της τσέπης αλλά και της ψυχής μας δικά του .
Μήπως φέτος είναι η ευκαιρία για να συναντηθούμε με την ψυχή μας μέσα από το δόσιμο στον άλλον…τον όποιον άλλον έχει την ανάγκη μας.
Μήπως ;
Φέτος είναι η ευκαιρία;
Με αγάπη . Στέλλα Καραμολέγκου. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΜΟΥ, ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΗΜΑ ΣΟΥ, ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.

Advertisements

Δεκέμβριος 15, 2015 - Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΥ, Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: