Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΖΑΝΕΤΑ ΚΟΥΤΣΑΚΗ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΨΥΧΗΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ – Αναδημοσίευση

ΖΑΝΕΤΑ ΚΟΥΤΣΑΚΗ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΨΥΧΗΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ – Αναδημοσίευση

ΖΑΝΕΤΑ ΚΟΥΤΣΑΚΗ 2ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ – ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ, ΣΤΙΧΟΙ ΕΡΩΤΙΚΟΙ, ΣΤΙΧΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΛΠΗΣΙΑΣ, ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ, ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ. ΜΙΑΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ, ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΔΙΚΗ ΣΟΥ…. «. ΜΠΡΑΒΟ!!!!
Αφιερωμένο με ειληκρινή αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστολογίου που με φιλοξενεί. Καλή, ευλογημένη, ευχάριστη και δημιουργική Εβδομάδα

Ζανέτα Κουτσάκη μαζί με Κατερίνα Παπα και 82 ακόμη
Χθες στις 1:20 μ.μ. ·

ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΟΥ ΖΑΝΕΤΑ ΚΟΥΤΣΑΚΗ
ΔΙΚΗ ΣΟΥ…
Μια φωτογραφία σου κοιτώ κι αναρωτιέμαι…
Πώς τούτο το άψυχο χαρτί με κάνει να καρδιοχτυπώ;
Απορίας άξιο!
Τη γυαλιστερή επιφάνεια αγγίζω, μα την θέρμη απ’ το δέρμα σου νιώθω.
Και σαν στα χείλη μου κοντά την φέρω, η μυρωδιά σου θαρρώ τον αέρα στολίζει.
Κι όμως, κομμάτι χαρτί είναι…
Μα η ανάγκη μου ζωντανό να σε βλέπω μπροστά μου, δημιουργεί παραισθήσεις. Δική σου είμαι…
Τα μάτια θα κλείσω, καλύτερα να βλέπω… γιατί εσένα θα αντικρύζω.
Και αν ο ύπνος στην αγκαλιά του να με γαληνέψει θελήσει, ας το κάνει, μα πιστή σε εκείνον να είμαι δεν μπορώ…
Την δική σου αγκαλιά θα ονειρεύομαι, όσο κι αν ο κύκλος των χεριών του με σφίγγει.
Δική σου είμαι…
Άπλωσε τα χέρια όταν το θελήσεις και τα δικά μου άγγιξε.
Εκεί θα είναι κάθε στιγμη. Ακίνητα, ένα δικό σου άγγιγμα καρτερικά να περιμένουν, μια φωτογραφία κρατώντας. Δική σου είναι…
…Δική σου κι εγώ.
Ζ.Κ

Οκτώβριος 30, 2015 Posted by | ΖΑΝΕΤΑ ΚΟΥΤΣΑΚΗ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ ΜΙΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, Αναδημοσίευση

ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ . Αναδημοσίευση

ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ
ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ

ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ. ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΚΡΥΝΑ ΤΑΞΙΔΙΑ. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ «ΤΟ…. ΤΑΞΙΔΙ».ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΣΣΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ – ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ. ΜΕ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΤΙΚΟ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ  ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΝΕΦΕΛΗ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ
Λόγια της ιδίας : Αφιερωμένο στους φιλους και επισκέπτες του ιστότοπου που φιλοξενει τις ποιητικές – αρθρογραφικές δημιουργίες μου. 
ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΗ ΦΩΤΟ
ΤΟ….ΤΑΞΙΔΙ
Moυ είχες τάξει σ΄ουρανούς
πως θα με πας..
στην αγκαλιά σου σαν θα μπω
για ένα ταξίδι
όμως φοβάμαι αν θα σε βρω
στο γυρισμό
αν θα σαι δίπλα μου η θα χεις
φύγει..ήδη.
Και όταν το όνειρο
θα χάσω το τρελό
που σαν την πάχνη
μέσα μου απλώθηκε,
κυρίεψε το νου γλυκά
κι η σκέψη μου αναλώθηκε..
Θα μένω μόνη μου ξανά να ονειρεύομαι
..στην αγκαλιά σου να βρεθώ,
και ας παιδεύομαι.
18/9/2015
Νεφέλη.

Προσωπικό σχόλιο : Όταν έχουμε συναισθηματικά φιλαράκια στην διαδυκτιακή μας παρέα όπως ή Νεφελη Ρηγα μέ τις Επταννησιακές ποιητικές της δημιουργίες να ομορφαίνουν την καθημερινοτητά μας, ποτέ δέν θα νιώθουμε μόνοι και άδειοι!! Χαρούμενο Σαββατοκύριακο, δημιουργικό και ευλογημένο. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.

Οκτώβριος 30, 2015 Posted by | ΝΕΦΕΛΗ ΡΗΓΑ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | 1 σχόλιο

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑ ΣΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΚΗ ΓΕΜΑΤΗ ΑΙΣΘΗΣΙΑΣΜΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ, Αναδημοσίευση

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΠΑ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΠΑ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΠΑ ΣΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΚΗ ΓΕΜΑΤΗ ΑΙΣΘΗΣΙΑΣΜΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑ : ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΕΜΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΥΦΟΣ ΠΑΡΘΕΝΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΕΚΧΕΙΛΙΣΜΑΤΑ ΤΡΥΦΕΡΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ.

Καλημέρα συνταξιδιωτες μου!!! Αφιερωμένο με ειληκρινή αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου που με φιλοξενεί.

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΥΝΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣΑ. ΥΠΕΡΟΧΗ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ ΜΥΡΙΖΕΙ, ΜΟΣΧΟ, ΛΕΒΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ. ΛΟΓΙΑ ΜΙΑΣ ΦΙΛΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΤΗΣ «ΜΑΛΛΟΥΣΑΣ» (Γ.Α.Π.). ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Κατερίνα Παπα μαζί με Bettina Economou και 45 ακόμη

ΕΓΕΙΡΑ ΠΛΑΙ ΣΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑ

Έγειρα πλάι σου. Σε κοίταξα βαθιά στα μάτια και σ’ άγγιξα.
Ένοιωσα την ψυχή σου να φτερουγίζει παίρνοντας εκείνες τις στράτες όπου το όνειρο και η παραίσθηση ζωγραφίζουν εικόνες που απαιτούν οι ανάγκες.
– Σε θέλω…
Αμίλητη περιμένεις το στριφογύρισμα των σκέψεων – το τέλος είναι μακριά –
η νύχτα παραφυλάει πίσω από βελούδινα πέπλα οι στιγμές περιμένουν να καλύψουν τα κενά
αντικαθιστώντας πραγματικά γεγονότα με εμπειρίες προτού φύγουν και διαγραφούν αφήνοντας την αφήγηση ατέλειωτη.
Λόγια ακολουθούν βαθύτερες αναζητήσεις και μετουσιώσεις σε άλλες ζωές.
Πήρες το χέρι μου και το ακούμπησες στο στήθος σου. Ρίγος ερωτικό περιέλουσε το κορμί σου, ο πόθος ξεχείλισε αγγίζοντας κάθε μου κύτταρο. –
Δεν φοβάμαι που θα φύγεις…
Αέρας θα γίνεσαι, θα έρχεσαι ν’ αγγίζεις το κορμί μου φέρνοντας χρώματα που θα σκεπάζουν την μοναξιά μου και το γκρίζο της σιωπής.
Εμμονές στριφογυρνάνε δίχως δείγματα γραφής η νύχτα απλώνεται ακολουθώντας την πολλαπλή κίνηση του κόσμου οι αναζητήσεις βρίσκονται σε φανταστική ρήξη με τις συγκρίσεις απλών γεγονότων.
Αφηγήσεις σε μετέωρη κατάσταση στοιχειοθετούν τις παρουσίες ανάσες σμίγουν και η σάρκα αναριγά δροσιά αναπλάθει την Ζωή.
Έβαλα το πρόσωπό μου ανάμεσα στα πόδια σου και το άφησα να περιηγηθεί.
Ακούμπησα τα χείλη μου στο σημείο που σμίγουν οι αισθήσεις και ένιωσα τον παλμό του.
Η πραγματικότητα εναντίον της φαινομενικότητας, κινητικότητα εντός του χώρου και του χρόνου, διαπλοκή παρελθόντος και παρόντος
Τα χέρια σου ψηλαφούνε το σώμα μου, η ανάσα σου βαριά, πύρινη παρασύρει το είναι μου, τα χείλη αχόρταγα διαγράφουν μονοπάτια αφήνοντας τα ίχνη των δοντιών.
Με κοιτάς με μάτια που λάμπουν αφήνοντας να φανεί το μένος της αναζήτησης. Οσμίζεσαι την ανάσα μου.
Δεν είσαι η ίδια, απλά είσαι εσύ. Η ακαμψία των ψυχών αφανίζεται ακολουθώντας σκυθρωπούς πόθους σκαρφαλώνοντας σε απαξιωτικές σιωπές.
Κινήσεις τυφλές και όνειρα που ξύπνησαν στα βάθη του μυαλού εξαγνίζουν τ’ αθέμιτα λάθη κραυγές ηδονής ζυγίζουν τις πράξεις
O ορίζοντας γοητευμένος πήρε τα χρώματα της αμαρτίας η μέρα ξεχάστηκε μεθυσμένη ανάμεσα σ’ αστρολούλουδα.
Κ.Π.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΑΝ ΗΡΕΜΩ ΚΑΙ ΞΕΧΝΙΕΜΑΙ, ΕΚΕΙΝΗ Η ΦΛΟΓΑ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ…. ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΑΝ ΜΕ ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ, ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΙΚΑ, ΚΡΑΤΑΙΟΣ ΔΥΝΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΛΙΑΝΙΖΕΙ !!!!!! ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΗΡΕΜΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ. ΥΠΕΡΟΧΗ Η ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΕΔΩ

Οκτώβριος 30, 2015 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΠΑ, Uncategorized | Σχολιάστε