Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΓΙΩΡΓΗΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ… ΣΤΙΓΜΗΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ

 Ένας υπέροχος ποιητής που ο ο αυτοσεβασμός του του επιτρέπει μια αυθεντικότητα, με ξεχωριστή καθαρότητα έκφρασης. Μια πηγαία και άμεση εξωτερίκευση του μεγαλύτερου μυστηρίου της ανθρώπινης ψυχής. Τίτλος «ΝΥΧΤΑ ΚΑΛΗ» Την φιλοξενώ αυτούσια με τον πρέποντα σεβασμό.
Αφιερωμένο με ειληκρινή αγάπη και αισθήματα στους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου.

Γιώργης Δρυμωνιάτης

ΚΟΥΝΟΥΠΙ
Νύχτα καλή!!
Όλο και πιο πολύ χάνω τον εαυτό μου.
Στη θέση του ένα κουνούπι
πίνει αίμα
από τις αναμνήσεις μου.
Θα σκάσει όπως το πάει.
Θα σκάσει απ’ το πιοτό.
Αχ, ρε κούνουπα,
μη με καταπιείς.
Άσε μου λίγο αίμα
στην άκρη των ονείρων.
Άσε μου, να χαρείς.
Να βάψω την αγάπη,
αν τύχει και μου ρθει…
γ.π.κ-δρ.
της στιγμής

Προσωπικό σχόλιο : ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ… ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ ΓΙΩΡΓΗ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ. ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ, ΠΟΙΗΣΗ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΚΑΛΙΠΑΤΕΙΡΑ»

ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ Η ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ «ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑΣ».
https://kopanakinews.wordpress.com/2015/06/08/τεταρτη-10-ιουνιου-η-πρωτη-εμφανιση-των/

ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ "ΚΑΛΗΠΑΤΕΙΡΑ"

ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΚΑΛΙΠΑΤΕΙΡΑ»

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΠΩΣ ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ – ΕΞΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, Αναδημοσίευση

Πως διέγραψαν το χρέος στην Αρχαία Ελλάδα – Έξι διδακτικές ιστορίες

ΧΡΕΟΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Ίσως ακούγεται σαν “ατάκα” από την ταινία “Γάμος…αλά Ελληνικά” αλλά πραγματικά το χρέος είναι μια Ελληνική υπόθεση από την αρχαιότητα.
Έξι ιστορίες από την αρχαία Ελλάδα, που ίσως μας παραδειγματίσουν.

ΙΣΤΟΡΙΑ 1η : Πώς “διέγραψε” το χρέος του ο Διονύσιος των Συρακουσών
Λέγεται ότι η πρώτη χρεοκοπία στην ελληνική ιστορία δεν έχει να κάνει με τη “λεηλασία” του ταμείου του ναού της Δήλου (που αναφέρουμε παρακάτω), αλλά με το δάνειο που εισέπραξε από τους υπηκόους του ο σπάταλος τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος.
Αυτό που θα πρεπε ίσως να κάνουν σήμερα οι ευρωπαίοι , δηλαδή να “κόψουν” χρήμα, το κανε πρώτος ο Διονύσιος. Στην αρχή προσπάθησε να μαζέψει χρήματα από άλλες πόλεις-κράτη, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Αφου είδε ότι δεν έχει αποτέλεσμα αυτή η μέθοδος έδωσε διαταγή, υπό την απειλή θανατικής ποινής, οι συρακούσιοι να του παραδόσουν όλα τα χρήματα τους.
Μόλις συγκεντρώθηκαν όλα τα νομίσματα, μετέτρεψε όλες τις δραχμές σε δίδραχμα! Κατόπιν τους τα επέστρεψε κανονικά μόνο που πλέον άξιζαν το μισό. Με τα υπόλοιπα μισά που κράτησε ξόφλησε τα χρέη κι έτσι κατάφερε να εξαφανίσει τα δημοσιονομικά προβλήματα της ηγεμονίας του.

ΙΣΤΟΡΙΑ 2η: Δήλος 454 πχ. Η πρώτη χρεωκοπία στο κόσμο
Η “επίσημη” πρώτη πτώχευση στην παγκόσμια ιστορία σημειώθηκε το 454 προ Χριστού στον Ναό της Δήλου. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στον Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο βρίσκονταν οι θησαυροί της συνομοσπονδίας των ελληνικών πόλεων-κρατών κάτω από την ηγεσία της Αθήνας. Εκεί φυλασσόταν το τεράστιο ποσό των εισφορών των συμμάχων και εκεί γίνονταν οι συναντήσεις των αντιπροσώπων.
Οι πόλεις-κράτη συνέβαλαν στο ταμείο με τη μορφή οικονομικών πόρων, στρατευμάτων και πλοίων, ενώ τα μέλη είχαν ισότιμη ψήφο στο συμβούλιο που είχε δημιουργηθεί.
Το ποσό της οικονομικής συμβολής καθοριζόταν από την Αθήνα, η οποία κατάφερε κάποια στιγμή να μεταφερθεί το θησαυροφυλάκιο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα, καθώς πολύ σύντομα η Δηλιακή Συμμαχία εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία.
Ο Αριστείδης καθόρισε πρώτος το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο που οι σύμμαχοι τον ονόμασαν “τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους”.
Το 454 π.Χ., λοιπόν, και ενώ η περίφημη αθηναϊκή συμμαχία έχει ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από τον Ναό της Δήλου. Οι δέκα πόλεις-κράτη, όμως, δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας έτσι στην πρώτη… στάση πληρωμών της παγκόσμιας ιστορίας!
Δύο από τις δέκα πόλεις-κράτη, μάλιστα, δεν μπόρεσαν τελικά να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που αποκαλείται… επαναδιαπραγμάτευση χρέους.
Η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν, λοιπόν, άγνωστο φαινόμενο, διότι -όπως λέγεται- οι αρχαίοι Ελληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται σήμερα συνυπευθυνότητα χρέους – δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά.
Το θέμα είναι, πάντως, ότι πολλά από τα δάνεια χορηγήθηκαν τότε με τη σίγουρη πρόβλεψη ότι ο οφειλέτης θα αποδειχτεί τελικά ανίκανος να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

Μετά το “κανόνι” ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Εκτοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου.

ΙΣΤΟΡΙΑ 3η: Αθήνα 413 π.χ. Παραχάραξη, κίβδηλα, κοπή νομίσματος χωρίς αντίκρυσμα
Ενώ σήμερα το νόμισμα έχει συμβολική αξία, σε άλλους καιρούς υπήρχε αντιστοίχηση στην αξία του και στο βάρος του μετάλλου.
Μετά την αποτυχία της Σικελικής Εκστρατείας το 413 π.Χ. η Αθήνα βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Οι αποστασίες πολλών συμμάχων και η συνακόλουθη κατάργηση του συμμαχικού φόρου περιορίζουν τα έσοδά της. Παράλληλα, η αυτομόληση των δούλων των μεταλλείων του Λαυρίου στο στρατόπεδο των Λακεδαιμονίων στη Δεκέλεια συρρικνώνει τα αποθέματα σε άργυρο. Έτσι το 407 η Αθήνα αναγκάστηκε να κόψει χρυσά νομίσματα και ένα χρόνο αργότερα τέθηκαν σε κυκλοφορία υπόχαλκα, δηλαδή κέρματα με αργυρό περίβλημα και χάλκινο πυρήνα
Πάντως, η παραχάραξη ανέκαθεν ήταν αδίκημα. Απόδειξη ο Νόμος Νικοφώντος, ένα ψήφισμα λίγο μετά την ίδρυση της Β’ Αθηναϊκής Συμμαχίας που προσδιορίζει τα νομίσματα που επιτρέπονταν να κυκλοφορούν. Λαμβάνεται επίσης μέριμνα για τις απομιμήσεις αθηναϊκών τετραδράχμων, ενώ αναφέρεται η κατάσχεση των κίβδηλων νομισμάτων και οι ποινές για τους παραβάτες του νόμου.

ΙΣΤΟΡΙΑ 4η: Σπάρτη 5ος αιώνας π.χ. Η πρώτη περίπτωση καταγεγραμμένης δημόσιας δανειακής πράξης που γνωρίζουμε
Γράφει ο Γάλλος οικονομολόγος και τραπεζίτης Ζακ Ατταλί στο τελευταίο του βιβλίο «Παγκόσμια κατάρρευση σε 10 χρόνια;
Τον 5ο αιώνα π. Χ., οι κυβερνώντες της Σπάρτης και πολλών άλλων συμμαχικών πόλεων – κρατών, ελλείψει χρημάτων, όταν το 431 π. Χ. ξέσπασε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, που τους έφερε αντιμέτωπους με την Αθήνα, δανείστηκαν άτοκα πόρους που δεν μπορούσαν να καταλάβουν: τις αποταμιεύσεις των ιερών της Ολυμπίας και των Δελφών, που προορίζονταν θεωρητικά για τις τελετές και τη συντήρηση των ιερών χωρών».
Αυτή ήταν μια πρώτη προσέγγιση του «θεσμού», η οποία, ωστόσο, δεν είχε ακριβώς τη μορφή του κρατικού δανείου.

ΙΣΤΟΡΙΑ 5η: Αθήνα 426 π.χ. Η πρώτη “τρόικα”
Συνεχίζει ο Ατταλί πιο κάτω:
Οι Αθηναίοι ήταν αυτοί στους οποίους κατοχυρώνεται και αυτή η «ανακάλυψη καθώς, στο αντίπαλο στρατόπεδο, η Αθήνα, η οποία σταδιακά καταστρεφόταν από αυτό τον πόλεμο, έπρεπε κι εκείνη να δανειστεί από τους ναούς.
Έτσι, από το 426 π. Χ. έως το 422 π. Χ. οι υπεύθυνοι της πόλης συνήψαν τρία δάνεια με τους ιερείς των ναών της Αθηνάς Πολιάδος, της Αθηνάς Νίκης και της Αρτέμιδος (σ. σ. οι οποίοι, υπό μία έννοια, θα αποτελούσαν και την «τρόικα» της εποχής), έπειτα από ιερά από άλλες περιοχές (σ. σ. ως γνωστόν, ο δανεισμός φέρνει κι άλλον δανεισμό), παροτρύνοντας τον λαό να τους δανείσει τους πόρους του προσφέροντάς του σε αντάλλαγμα κάθε είδους τιμές. Ωστόσο», καταλήγει ο Ατταλί, «οι κινήσεις αυτές δεν απέτρεψαν το τέλος του Xρυσού Aιώνος της Αθήνας, εξαιτίας της καταστροφικής αυτής σύρραξης».
Ο πόλεμος τελείωσε, όπως τελείωσε, οι κακές συνήθειες όμως, όπως αυτή του κρατικού δανεισμού, δεν κόπηκαν.
Και μάλιστα, έγιναν χειρότερες, υπό την έννοια ότι οι πρόγονοί μας γρήγορα «συνέλαβαν» και την… ιδέα της αθέτησης υποχρεώσεων.
Στο ίδιο βιβλίο, λίγο παρακάτω, αναφέρεται ότι «έναν αιώνα αργότερα, 10 από τις 13 πόλεις – κράτη της ναυτικής συμμαχίας, που είχε δημιουργηθεί κατά την ένδοξη εποχή της Αθήνας, αθετούν την εξόφληση των δανείων που είχαν λάβει από το συμμαχικό ταμείο».

ΙΣΤΟΡΙΑ 6η: 594 π.χ. Σεισάχθεια – Η πρώτη διαγραφή χρέους
Ο όρος είναι σύνθετος από τα αρχαία ελληνικά, από το “σείω” (ταρακουνώ) + “άχθος” (βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την “αποτίναξη των βαρών”.Πριν την απαγόρευσή της από το Σόλωνα, στην Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη: ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του
Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά. Βασίζονταν στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας, διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.
Η σεισάχθεια εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης που έλαβε ο Σόλων. Πιο συγκεκριμένα, καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε ο δανεισμός με εγγύηση το “σώμα” (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.
Είναι γνωστό ότι με τη “σεισάχθεια” ο Σόλων έδωσε τέλος στην εξάρτηση των φτωχών αγροτών στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του).
Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους, τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία.
ΠΗΓΗ :  http://antikleidi.com/2011/10/27/ancientdebt/
antikleidiblog@gmail.comΠως διέγραψαν το χρέος στην Αρχαία Ελλάδα – Έξι διδακτικές ιστορίες

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΙΣΤΟΡΙΑ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ | Σχολιάστε

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΝ …. Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, ΡΗΜΑΖΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ

 

Αμφίπολη: Αφού δεν βρήκαν… Μ. Αλέξανδρο ρημάζει ο τόπος!

ΛΟΦΟΣ ΚΑΣΤΑ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

ΛΟΦΟΣ ΚΑΣΤΑ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

Στον αρχαιολογικό χώρο του λόφου Καστά…
ελάχιστοι είναι πλέον οι επισκέπτες, ενώ με αυτή την κατάσταση οι προσδοκίες των ντόπιων για επενδύσεις και τουριστική ανάπτυξη στην Αμφίπολη πέφτουν στο κενό.

Έκδηλη είναι η αγωνία και για το μνημείο καθώς κινδυνεύει με κατάρρευση αν δεν γίνουν τα αναγκαία έργα για να προστατευθεί.

Η ζωή στη Μεσολακκιά Σερρών, που βρίσκεται κοντά στο λόφο, έχει επιστρέψει σε ήρεμους ρυθμούς με τους 260 κατοίκους να αναπολούν τις μέρες που όλος ο κόσμος παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις των ανασκαφών.

Ο αγροτικός χωματόδρομος που οδηγεί στον αρχαιολογικό χώρο παρουσιάζει σήμερα ελάχιστη ως μηδενική κίνηση και οι δύο αστυνομικοί που φυλάσσουν τον χώρο πολλές φορές ολοκληρώνουν τη βάρδια χωρίς να συναντήσουν κάποιον επισκέπτη σε σχέση με έξι μήνες πριν που κάνανε τον τροχονόμο λόγω αυξημένης κίνησης.

Στο υπαίθριο αναψυκτήριο του χωριού, ο διαχειριστής του, Νίκος Καπέλας, που δεν προλάβαινε να εξυπηρετεί τους χιλιάδες επισκέπτες που συνέρρεαν πλέον σερβίρει μόνο στους συγχωριανούς του.

Οι όποιες προσδοκίες για μετατροπή της περιοχής σε παράδεισο του τουρισμού με ξενοδοχειακές μονάδες έχουν ξεχαστεί, ενώ οι φήμες που διαρρέονταν για έντονο ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων επενδυτών δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, όπως και αυτές που ανέφεραν πως είχαν κατατεθεί εκατοντάδες αιτήματα για καντίνες, αναψυκτήρια και άλλες επιχειρήσεις στην περιοχή.

«Στην ουσία δεν υπήρξε ποτέ ενδιαφέρον. Δεν μου χτύπησε κανένας επενδυτής την πόρτα. Οι όποιες ερωτήσεις ήταν προκαταρκτικές και τοπικής εμβέλειας, από ανθρώπους που περίμεναν να αποκαλυφθεί κάτι μεγάλο από την ανασκαφή», τόνισε στο «Έθνος» ο Ιωάννης Δήμου, που διατηρεί μεγάλο μεσιτικό γραφείο στις Σέρρες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε επίπεδα προ της ανασκαφής έχει υποχωρήσει και η επισκεψιμότητα στο Μουσείο της Αμφίπολης, που γνώρισε μέρες δόξας τον περασμένο Νοέμβριο σε σημείο που δεχόταν ως και 1.500 άτομα κάθε Σαββατοκύριακο! Μέχρι σήμερα οι επισκέπτες είναι κυρίως μαθητές σχολείων της ευρύτερης περιοχής, ενώ οι μεμονωμένοι είναι ελάχιστοι.

Σήμα κινδύνου στέλνουν οι κάτοικοι και οι φορείς της περιοχής που δηλώνουν ότι το μνημείο είναι αφημένο στην τύχη του, αφού από τον Νοέμβριο του 2014 όταν ολοκληρώθηκε αυτή η φάση της ανασκαφής έχει σταματήσει κάθε εργασία στο χώρο.

Παράλληλα, ο βαρύς χειμώνας με τις πολλές βροχές «πλήγωσε» το μνημείο, προκαλώντας κατολισθήσεις και λιμνάζοντα νερά περιμετρικά του μαρμάρινου περιβόλου.

Η επικεφαλής της ανασκαφικής ομάδας, Κατερίνα Περιστέρη, σπάνια επισκέπτεται το μνημείο, ενώ εξαίρεση αποτελούν κάποιες παρεμβάσεις που έγιναν από συντηρητές που ήρθαν από την Αθήνα.

Με τη σειρά τους μία ομάδα πολιτών αποφάσισε να αναλάβει δράση και να πραγματοποιήσει πορεία διαμαρτυρίας σήμερα Κυριακή με τον τίτλο «Περπατάμε για την Αμφίπολη» ζητώντας την επανέναρξη των εργασιών ώστε το μνημείο να καταστεί επισκέψιμο.

Τα αιτήματα είναι η συνέχιση της χρηματοδότησης και η περαιτέρω ανασκαφή του λόφου.

Φορείς της περιοχής προβλέπουν πως η συγκεκριμένη κίνηση δεν θα έχει σημαντική ανταπόκριση.

Πηγή: tro-ma-ktiko.blogspot.gr/ | Tο διαβάσαμε εδώ

– See more at: http://www.ingossip.gr/paraxena/24831-amphipole-aphoy-den-brekan-m-alexandro-remazei-o-topos?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook#sthash.AMcrUnQR.dpuf

Ιουνίου 8, 2015 Posted by | ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΛΟΦΟΣ ΚΑΣΤΑ, Uncategorized | Σχολιάστε