Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ, Ο ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΪΜΑΛΙ ΤΟΥ, εργασια ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ komianos.wordpress.com

Ο ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΪΜΑΛΙ ΤΟΥ, εργασια ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ komianos.wordpress.com

ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗΣΟ πρώτος από αριστερά ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ (ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗΣ) με τους βοηθούς του. ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΠΑΡΑΛΛΑΒΗ. ΑΡΒΥΛΕΣ «ΑΡΙΣΤΗΣ» ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ. ΤΕΤΟΙΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΑ ΦΟΡΟΥΣΑΝ ΜΟΝΟ ΠΡΟΝΟΜΟΙΟΥΧΟΙ!!!

Η μητέρα του πεθερού μου η κυρά Ασήμω, κόρη του μπάρμπα Γιάννη Δούμουρα (Κατσουλόγιαννη) από του Δραγουμάνου, ήξεραν τα Στεμνιτσιώτικα και από αυτούς τα είχαν μάθει ο πεθερός μου Γιώργης και ο νουνός-θείος της γυναίκας μου, ο μπάρμπα Γιάννης . Ο γέρο Γιάννης μπαλοματής το επάγγελμα, είχε γυρίσει πολλά μέρει, είχε γνωρίσει πολλών ειδών ανθρώπους και είχε ακούσει πολλές ιστορίες, στα ίχνη του παππούλη του εβάδισε και ο Γιώργη (Κατσουλόγιαννης), που και αυτός έμαθε την τέχνη του μπαλοματή, δουλεύοντας σαν παραγιός σε εξάδελφο του παπούλη του στον Πύργο. Ήταν άνθρωπος της παρέας και του άρεσε το κρασάκι (πάντα με μέτρο όμως). Το να μπαλώνεις παπούτσια και να βάζεις φόλες, ήταν μια εργασία που απαιτούσε πολλές ώρες και, δεν ήταν λίγες οι νύκτες που έπρεπε να δουλέψουν μέχρι αργά, για να τελειώσουν παπούτσια και να είναι έτοιμα το πρωϊ. Η γκαρνταρόμπα των χωρικών εκείνη την εποχή, περιοριζόταν σε ένα ζευγάρι τσαρούχια ή σε ένα ζευγάρι παπούτσια. Αν τρυπιούνταν έπρεπε να επιδιορθωθούν για να φορεθούν το επόμενο πρωί. Μόνο τα απογεύματα της Κυριακής δεν εργαζόταν το είχε για αργία. Ήταν η μέρα που όλοι περίμεναν τον Μπάρμπα Γιώργη (Κατσουλόγιαννη). Με το Καπελάκι του ανέμελα ριγμένο “μάγκικα”, πίνοντας το ποτό του, άρχιζε τις ανέκδοτες ιστορίες που μόνο αυτός, τόσο παραστατικά και ξεκαρδιστικά ήξερε να λέει.” Κάποτε, άρχισε την ιστορία του, ήταν ένας καλός και αγαθός χωριάτης ο “Μπουκουβάλας”. Ένα βράδυ είδε στον ύπνο του τον Άϊ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΙΜΑΛΙΓιώργη πάνω στο κόκκινο άλογό του. Του λέει ο Άγιος ” Θα φτιάξεις ένα ασημένιο χαϊμαλί με την εικόνα μου χαραγμένη επάνω του. Θα το κρεμάσεις μέσα από την μάλινη φανέλλα σου με μια παραμάνα…κατάσαρκα. Το χαϊμαλί αυτό θα προστατεύει εσένα και την οικογένεια σου από κάθε κακό…Και μετά δεν ξαναείδε άλλο τέτοιο όνειρο. Τυχαία ένας τεχνίτης που δούλευε το ασήμι, πέρασε από τα μέρη μας. Αφού συμφωνήσανε την τιμή και το μέγεθος του ασημένιου χαϊμαλιού, ο τεχνίτης πονηρά σκεπτόμενος, αρχισε να σκαλίζει τον Άγιο επάνω σε πλάκα από χαλκό αντί σε ασήμι όπως είχε συμφωνηθεί. Μετά για να φαίνεται ασημένιο το επαργύρωσε με δύο στρώσεις ασήμι. Μόλις το είδε ο χωρικός πουθενά να το αγοράσει. Βρε καλέ μου, βρε κακέ μου, ο βλάχος είχε μουλαρώσει. “Αυτός δεν είναι ο Άϊ Γιώργης, το άλογό του είναι κόκκινο και όχι άσπρο, αμ’ εσύ σκάλισες τον Άϊ Δημήτρη ρε μούσχαρε!!! Άντε χάσου εσύ και ο κάλπικος Άγιος σου”….Ο πονηρός τεχνίτης του λέει: ” Άκου να σου πω το μυστικό ρε πατριώτη αλλά ηρέμησε πρώτα. Το άσπρο άλογο δεν έχει να κάνει…αν είσαι καλός Χριστιανός, πηγαίνεις στην εκκλησιά, εξομολογήσε στον παπά και μεταλαβαίνεις κάθε Κυριακή….Το άλογο θα αλλάξει χρώμα σιγά σιγά, να το φοράς όμως κατάσαρκα όπως σου παράγγειλε ο Άγιος, μ’ ακούς;…Έτσι κάνει ο Άγιος για να μας δοκιμάσει… άγνωστες οι βουλές των Αγίων.”… ” Λες αλήθεια ρε τζαναμπέτη;”…”Μάρτυς μου ο θεός πατριώτη, να! παίρνω και όρκο” του λέει ο απατεώνας τεχνίτης. Ο καϋμένος ο χωρικός πείστικε, πλήρωσε τα χρήματα που είχαν συμφωνήσει και φόρεσε το χαϊμαλί, με παραμάνα μέσα από την φανέλλα του κατάσαρκα. Με τον καιρό ο ιδρώτας και το τρίψιμο έφαγαν την στρώση από την επαργύρωση και φάνηκε ο χαλκός κόκκινο το άλογο αλλά και κόκκινος ο καβαλάρης. Βγάζοντας μια μέρα την φανέλλα του και βλέποντας την αλλάγή…Τρέχοντας πάει στον παπά που του είχε εξομολογηθεί τα πάντα!” Θαύμα Δέσποτα του λέει, κοίτα δεν κοκκίνισε μόνο το άλογο αλλά και ο καβαλάρης. Φαίνεται ότι είμαι πράγματι καλός Χριστιανός, ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ Ο ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΕΓΩ Ο ΑΝΤΙΧΡΗΣΤΟΣ ΤΟΝ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙ!!!”…..

Πόσοι και πόσοι δεν πληρώνουν την αγαθότητά τους σαυτή την ζωή…

Εργασία του ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ komianos.wordpress.com

Advertisements

Οκτώβριος 15, 2014 - Posted by | ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: