Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

KATERINA KAZAKI, ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΤΟΠΟΘΕΤΗΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΟ ΣΤΟ FACEBOOK

  1. Θέλω να γράψω μερικά λόγια για τους λεγόμενους δίμουρους χαρακτήρες…

    …Δυστηχώς σ’ αυτή τη ζωή υπάρχουν πάρα πολλοί, τους συναντάς κάθε μέρα…έχουν ένα πρόσωπο (για μένα τώρα πια) λίγο διαφορετικό από τους υπόλοιπους ανθρώπους…ένα γλυκό και ήρεμο προσωπείο.

    Σπάνια εκδηλώνουν τα συναισθήματα τους (στην αρχή τουλαχιστον) σκέφτονται καλά τι θα πουν πριν μιλήσουν…

    Όταν τους πρωτοσυναντάς λες …

    αυτός ο άνθρωπος ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ είναι ο »τέλειος χαρακτήρας» …ευχαριστείς τον Θεό που τον -την γνώρισες.
    Άρχίζεις να μειονεκτείς απέναντι τους…αφού και οι ίδιοι πιστεύουν ότι είναι τέλειοι.
    Είναι «τέλειοι» γιατί έχουν «μεταλαχθεί» πλέον από ένα άβουλο πλάσμα στον πιο ψεύτικο χαρακτήρα.
    Τα θέλουν όλα δικά τους και όταν τους αφήσεις αρχίζουν και σου πίνουν το αίμα σιγά σιγά.
    Είναι οι τύποι που άμα τους δεις στο δρόμο δε θα γυρίσεις καν το κεφάλι σου να τους κοιτάξεις…σου είναι γενικά αδιάφοροι.
    Έχω ακούσει από άντρα να λέει σε γυναίκα…όποιος μπει αναμεσά μας θα τον λιώσω…καρδούλα μου, ψυχή μου,είσαι η ζωή μου…εγώ θα πεθάνω στα χέρια σου…
    Να πάμε σε μια εκκλησία να ορκιστούμε για την αγάπη μας…να μην χωρίσουμε ποτέ ….(όλα αυτά βεβαία τα λέει την ίδια στιγμή και σε άλλες γυναικες).
    Όταν για κάποιο λόγο καταλαβαίνεις το θεατρινισμό τους…αρχίζεις και ζητάς εξηγήσεις …τότε αρχίζουν οι ψεύτικες συγνωμες…» έχω αλλάξει δεν είμαι ο αλήτης που ήξερες» (μην κάνεις το λάθος να «ξαναπέσεις») γιατί ότι δε σε τελείωσε πριν θα σε αποτελειώσει μετά.
    Κυκλοφορούν αναμεσά μας, η διμουριά δεν έχει φύλλο, τη συναντάς σε γυναίκες και άντρες.
    Αυτούς τους «ανθρώπους» τους ονομάζω χοχλιούς. Ο χοχλιός είναι γλύφτης, σέρνεται είναι ερμαφρόδιτος… και ας ανήκει στο τραπέζι μας…επειδή είναι πλούσια πηγή πρωτείνης και ασβεστίου…δεν παύουν να είναι σαλιάριδες…

    Δεν υπάρχουν μεγάλοι έρωτες και δυνατές φιλίες στα λόγια.
    Ο έρωτας είναι αυτός που θα σε ξυπνήσει το πρωί με ένα χάδι…θα σε κοιτάξει μέσα στα μάτια και θα δει όλο του τον κόσμο…
    Όταν είσαι άρρωστος θα ξενυχτήσει δίπλα σου…θα μοιραστεί το βάρος των προβλημάτων σου…
    Ο πραγματικός φίλος υποφέρει μαζί σου όταν δει ότι δεν είσαι καλά προσπαθεί να σου φτιάξει το κέφι…ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ενώ θα μπορούσε να είναι σε ένα ομορφότερο περιβάλλον…
    Συνήθως αυτούς τους ανθρώπους τους φτύνουμε…γιατί μας έχουν «χορτάσει τα μεγάλα λόγια» των δήθεν…παρασυρμενοι από το παραμύθι τους.
    Κάποια στιγμή έρχεται εκείνος ο καιρός που ότι κάνουμε στους άλλους γυρίζει απάνω μας.

    Θέλει μεγάλη προσοχή…γιατί μπορεί εσύ να έχεις φύγει…αλλά η καρδιά σου να είναι γεμάτη πληγες…για ανθρώπους που δεν αξίζουν ούτε την καλημέρα σου και ας είναι του Θεού.
    Εγώ προσωπικά τους ευχαριστώ γιατί με έκαναν πιο δυνατή.
    Συγνώμη που σας κούρασα…(για όσους το διαβασουν) αλλά αυτή είμαι εγώ…ΠΟΤΕ ΔΕ ΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΔΕ ΛΕΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ που δεν τα αισθάνομαι…
    Καλή συνέχεια…

Advertisements

Οκτώβριος 19, 2012 - Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΖΑΚΙ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- ΠΟΙΗΣΗ-ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: