Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ, «ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ», Αναδημοσίευση από ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

 

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΟΤΣΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ- ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ- ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΚΟΡΗ ΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Λόγια της ιδίας: ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΘΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ, ΣΤΟΛΙΔΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑ.

Επί καθημερινής βάσεως διαβάζω την εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ. Μία αξιόλογη εφημερίδα με υπέροχα και συγκλονιστικά  άρθρα. Ένα από αυτά που με συγκινούν ιδιαιτέρως, κάθε φορά είναι το άρθρο με τίτλο ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ  που γράφει και επιμελείται η ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ. Η κόρη του ser του Ελληνικού τραγουδιού. Το τελευταίο άρθρο έχει τον τίτλο: «ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ»

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Η ζωή συνεχίζεται στους γεμάτους από θυμό δρόμους. Η ζωή συνεχίζεται και με λυπητερά και με χαρούμενα τραγούδια. Η ζωή συνεχίζεται και με πεινασμένους και με χορτάτους. Η ζωή συνεχίζεται ακόμη κι όταν βλέπει τη δικαιοσύνη σταυρωμένη, κι όταν περιγελούν τους απελπισμένους, και στα φοβισμένα μάτια και στις λαχτάρες, κι όταν τη θυμιατίζουν και όταν την προσκυνάνε και με γέλια και με κλάματα η ζωή συνεχίζεται. Κι όλοι το ξέρουμε κι όλοι το αγνοούμε… Στα δρομολόγιά της μάθαμε να ταξιδεύουμε με αποσκευές την καρδιά μας, λίγα όνειρα, λίγες ελπίδες. Κι όλο φεύγαμε κι όλο γυρνάγαμε στα ίδια και στα ίδια. Το πιο μεγάλο μας ταξίδι ήταν στην κούνια, στην αυλή, στο θρανίο μας, σε εκείνα τα τοπία «των γέλιων μας των παιδικών». Πόσοι από εμάς ξενιτευτήκαμε στην ίδια την ζωή μας, πόσοι από εμάς δεν την είδαμε να γίνεται θάλασσα και να ξεχειλίζει μέσα από τα δυό μας μάτια. Κι όμως πίνουμε νερό στο όνομά της, στολίζουμε με ρόδα τους γκρεμούς της, της βάζουμε γιασεμάκι στο αφτί της και τραγούδια του σεβντά της λέμε. Γιατί, γιατί ζωή σε αγαπήσαμε πολύ, σαν το παιδί σε πιστέψαμε, γιατί τα παιδιά μόνο να αγαπούν ξέρουν και να πιστεύουν. Έχουμε γίνει ένα μαζί σου, πονάς πονάμε, χαμογελάς χαμογελάμε. Το ίδιο κύμα μας χαϊδεύει, οι ίδιοι αφροί μας λούζουν. Αχ! Ζωή μη με κοιτάζεις μ΄αυτά τα μάτια. Όχι δεν θα σε προδώσω. Όχι δεν θα σ΄απαρνηθώ. Όχι δεν θα σε σταυρώσω, ούτε θα σε καταδικάσω. Αυτές τις μολυβένιες ώρες, τις ασάλευτες ώρες, στο τέρμα της υπομονής θα σταθώ όρθια και θα σου τραγουδήσω το πιο λυπητερό μου τραγούδι για να φυτέψω στο χώμα που πατώ όλα τα δάκρυά που κατάπια σε κείνη τη βουβή αίθουσα, σε κείνο το απόρθητο κάστρο της απελπισίας. Κι εσύ ζωή θα συνεχίζεις την πορεία σου και στο τελευταίο «έχε γειά» θα ξημερώνεσαι στη νέα σου μέρα γιατί… γιατί φίλοι μου απλά, έτσι απλά η ζωή συνεχίζεται…

Πηγή : ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 28 2011-02, άρθρο της : annabithikotsi@gmail.com

Αναδημοσίευση από : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ , komianos.wordpress.com

Απρίλιος 5, 2011 Posted by | ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΕΝΑ ΠΑΛΑΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΜΕ ΣΠΑΝΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ, Αναδημοσίευση από ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com

ΕΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ

ΕΝΑΣ ΣΠΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ.

ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΣΕ ΥΠΟΓΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ

Υπό την ιδιότητα του συλλέκτου παραδοσιακών αντικειμένων, δεν μπορούσα να αγνοήσω το άρθρο της Κας ΓΙΟΥΛΗ ΣΤΑΡΙΔΑ γιατην αξιόλογη προσπάθεια του Κου Νίκου Μαρδάνη από τα Τρίκαλα!. Ένας σπάνιος θησαυρός ανεκτίμητης αξίας με αντικείμενα του χθες, περιμένουν κάποιον ή το ενδιαφέρον της πολιτείας, να τον φέρει στην επιφάνεια και προβάλλει τις προσπάθειες δεκαπέντε ετών ενός μανιώδη συλλέκτη, που προσπαθεί να συγκεντρώσει από κάθε γωνιά  της Ελλάδας κειμήλια μιας άλλης εποχής με πολύ κόπο και μεράκι. Το πάθος του για παλιά κομμάτια τον έχει κάνει ξακουστό στην ιδιαίτερη πατρίδα του τα Τρίκαλα. Εκεί όλοι γνωρίζουν πολύ καλά  ότι έχει μετατρέψει το σπίτι του σε ένα εκπληκτικό μουσείο. Μέσα στο σπίτι του βρίσκονται σπάνια χαρτονομίσματα, κέρματα, εργαλεία της κτηνοτροφίας και της γεωργίας, ένα γραμμόφωνο, ραδιόφωνα με λυχνίες, μια φωτογραφική μηχανή του 1821, ξυλόγλυπτα αντικείμενα, σπάνιοι δίσκοι βινιλίου, αργαλειοί και δεκάδες άλλα μοναδικής ομορφιάς αντικείμενα που μαρτυρούν την διαδρομή που ακολούθησε η Ελλάδα μέχρι σήμερα. Φίλοι, συγγενείς και γνωστοί του Νίκου Μαρδάνη είναι, δυστυχώς, οι μοναδικοί μέχρι στιγμής επισκέπτες που είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά αυτή την καταπληκτική συλλογή που πολλοί θα ζήλευαν. Η συγκέντρωση όλου αυτού του θησαυρού μέχρι στιγμής έχει στοιχήσει στο συλλέκτη μία ολόκληρη περιουσία. Ωστόσο όπως ανέφερε ο ίδιος σε δηλώσεις του στην τοπική ηλεκτρονική εφημερίδα trikalanews, αυτό δεν τον ενοχλεί καθόλου καθώς τα έδωσε με μεγάλη αγάπη. Αυτό που τον ενοχλεί το δυσβάσταχτο για την τσέπη του υψηλό κόστος που απαιτείται για την συντήρηση αυτών των αντικειμένων. «Θα είθελα να δω αυτά τα εκθέματα σε ένα χώρο με τις απαραίτητες συνθήκες διατήρησης και συντήρησης, για να μπορούν να μαθαίνουν οι νέες γενιές τις ρίζες τους». Τόνισε ο συλλέκτης και πρόσθεσε»: Δεν θέλω όλως αυτός ο κόπος απλώς να στοιβαχτεί σε ένα χώρο και να μην είναι επισκέψημος, όπως γίνεται με το λαογραφικό μουσείο Τρικάλων.» Το μόνο που ζητά ο Νίκος Μαρδάνης είναι να καταλήξει ο ανεκτίμητος θησαυρός του σε ένα χώρο όπου θα μπορούν άνθρωποι κάθε ηλικίας να τον βλέπουν και να τον θαυμάζουν από κοντά, να μαθαίνουν μέσα από αυτόν την ελληνική ιστορία. Ήδη για τα σπάνια αντικείμενα και την τύχη τους έχουν ενδιαφερθεί ο Δήμος Τρικάλων και η Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων προκειμένου να βρεθούν τα απαραίτητα κονδύλια και ο χώρος που θα μπορέσει να στεγάσει το όνειρο του συλλέκτη για τα «αγαπημένα του παιδιά».

Πηγή : Εφημερίδα ESPRESSO Δευτέρα 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011, Άρθρο της ΓΙΟΥΛΗ ΣΤΑΡΙΔΑ

Αναδημοσίευση από : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos.wordpress.com.

Απρίλιος 5, 2011 Posted by | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΜΟΥΣΕΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε