Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΟΥΡΕΣ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ, comianos.wordpress.com

ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΙΑΤΟ

Την ώρα που άλλοι γεύονταν τις χριστουγεννιάτικες λιχουδιές γύρω από το οικογενειακό τραπέζι… εκατοντάδες άτομα στήθηκαν στην ουρά στο Ίδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων και έξω από τον Ερυθρό Σταυρό για ένα πιάτο ζεστό φαί.

Συνολικά χθες μοιράστηκαν περισσότερες από 5.000 μερίδες φαγητού σε εκατοντάδες άστεγους στα τρία χριστουγεννιάτικα συσσίτια (στις 12 μ., στις 3 μ.μ. και στις 6 μ.μ.) με τη βοήθεια 26 εθελοντών.Ειδικά όσοι προσήλθαν στο πρώτο συσσίτιο, που είχε και τη μεγαλύτερη προσέλευση, είχαν τη δυνατότητα να φάνε στα τραπέζια που είχαν στήσει οι διοργανωτές καθώς επίσης να ακούσουν ζωντανή μουσική και να χορέψουν.Όπως σημειώνει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Αστέγων, κ. Λευτέρης Σκιαδάς, όσοι συμμετείχαν στα χριστουγεννιάτικα συσσίτια μπορούσαν να πάρουν περισσότερο από μία μερίδα φαγητού.Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι το κύριο χαρακτηριστικό των χτεσινών συσσιτίων ήταν ότι συμμετείχε σε αυτά αυξημένος αριθμός ηλικιωμένων, οι οποίοι δεν ήταν υποχρεωτικά άστεγοι αλλά και χαμηλοσυνταξιούχοι.Το ποσοστό της αύξησης των συμμετεχόντων εκτιμάται σε 18%-20% σε σύγκριση με τον πληθυσμό των ατόμων που συμμετείχαν στο αντίστοιχο περσινό συσσίτιο.Όσοι βρέθηκαν χθες στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Πειραιώς είχαν την ευκαιρία να φάνε γαλοπούλες, σαλάτες και γλυκά, τα οποία αποτελούσαν προσφορά εταιρειών στο κέντρο σίτισης.

Πηγή : Epikaira.gr 27/12/2010

Επαναδημοσίευση : Από ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ , comianos.wordpress.com

Δεκέμβριος 28, 2010 Posted by | ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΕΚΑΤΟ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΧΡΟΝΩΝ Εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ ,komianos.wordpress.com

ΠΑΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ, ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΓΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙΦΗΜΑ ΤΣΑΡΟΥΧΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ "ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΗ", ΑΡΧΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ

Η κωμόπολή μας, το Κοπανάκι της Ορεινής Τριφυλίας, Αριθμεί  γύρω στους 1000 κατοίκους περίπου τους χειμερινούς μήνες. Το καλοκαίρι γεμίζει στην κυριολεξία από ντόπιους και επισκέπτες. Αποτελεί το κέντρο της περιοχής. Ήταν η πρωτεύουσα της Ορεινής Τριφυλίας, στην οποία οι κάτοικοι των γύρω χωριών από τα παλιά τα χρόνια μέχρι και σήμερα, συγκεντρώνονται αδιαλείπτως εδώ και ένα αιώνα περίπου. Τόπος  συναντήσεως  το παραδοσιακό Κυριακάτικο ζωοπανήγυρο, στην  κεντρική πλατεία και τους γύρω δρόμους  Ένας τόπος συναντήσεως όχι μόνο για τις οικονομικές τους συναλλαγές, αλλά και για την διατήριση και ανάπτυξη των κοινωνικών τους σχέσεων.

Η γεωγραφική θέση της πόλις μας, συνετέλεσε στην δημιουργία αυτού του φανταστικού σε πολυχρωμία και ζωτικότητα παζαριού. Του οποίου σκοπός είναι η οικονομική αφ’ ενός και πολιτιστική αναβάθμηση της περιοχής και αφ΄ετέρου η διάθεση των προϊόντων που παράγουν. Γνωστό από τα χρόνια τα παλιά, το παζάρι του Κοπανακίου, με βροχές ή λιακάδες, με κρύα χειμωνιάτικα, και ζέστες καλοκαιρινές. Παρ΄όλες τις αντιξοότητες από πολιτεία και εκκλησία, (για λόγους εκκλησιασμού…), ο τότε Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ολυμπίας και Τριφυλίας, Δαμασκηνός απόφάσισε σε συνεργασία με την Νομαρχία Μεσσηνίας, το παζάρι να γίνεται την ημέρα του Σαββάτου. Δεν ήταν λίγοι που πολέμησαν με λύσσα και κακία την ύπαρξη του υπέροχου και γνωστού σε όλη την Ελλάδα παζαριού. Μέχρι και πολιτικοί άνδρες και κυβερνητικοί υπάλληλοι για ώφελος ψηφοθηρικό…Για μικρό χρονικό διάστημα σταμάτησε να γίνεται την ημέρα της κυριακής. Με αποτέλεσμα το Σαββατιάτικο παζαρι να αποτύχει παταγωδώς. Ο Αποστόλης Παυλόπουλος μου έλεγε, πως οι επαγγελματίες και οι παζαριώτες, αναγκάσθηκαν να εκκλησιάζονται τις πρωϊνές ώρες και εν συνεχεία στις 10.00 να αρχίζει το παζάρι. Ο μόνος που είχε άδεια συνεχούς ωραρίου ήταν ο ίδιος, επειδή είχε το καφενείο του σταθμού. Τα μέλη του Εμπορικού Συλλόγου μετά από σύσκεψη, αποφάσισαν να γυρίσουν όλες τις γύρω περιοχές, από Ελαία μέχρι Οιχαλία. Για δύο συνεχείς Κυριακές γυρίσανε όλη την περιοχή, διαπιστώνοντας ότι την ημέρα της Κυριακής οι περισσότεροι κάτοικοι την ώρα της της Θείας Λειτουργίας, ασχολούνταν με αγροτικές ή άλλου τύπου εργασίες. Σύσωμοι λοιπόν συναντήθηκαν, αλλά την ημέρα της Κυριακής, με τον Σεβασμιώτατο Δαμασκηνό και του είπαν τα καθέκαστα. Ξεκίνησαν όλοι μαζί για να του αποδείξουν του λόγου το αλληθές. Αποτέλεσμα να διαπιστώσει με τα ίδια του τα μάτια ο Δέσποτας, ότι δούλευαν οι περισσότεροι και οι εκκλησιαζόμενοι ήταν ελάχιστοι εκείνη την ημερα. Και ότι δεν μπορείς τους ανθρώπους, να τους μαντρώσεις, αν δεν το θέλουν. Στο μεταξύ ήρθε η δικτακτορία και οι τοπικοί παράγοντες, αφού ήλθαν σε επαφή με τον Πατακό και τους ακολούθους του, στο Καλό

ΓΑΪΔΟΥΡΟΜΟΥΛΑΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΥΚΑΛΥΠΤΑ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ, Φωτογραφικό αρχείο ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

Νερό, μετα από συζήτηση έδωσε εντολή το παζάρι να συνεχίσει την ημέρα της Κυριακής. Σε αυτή τη μικρή και ήσυχη κωμόπολη, τις Κυριακές η κεντρική πλατεία γεμίζει με ένα μοναδικής πολυχρωμίας και ζωτικότητας τόνο. Το παζάρι στηρίζει την οικονομία και την ευμάρια της κωμοπόλεως και των γύρω περιοχών. Είναι το αίμα και η ζωή του τόπου. Εδώ μπορεί ο επισκέπτης να βρει οτιδήποτε τον ενδοιαφέρει. Όλων των ειδών πουλερικά, αμνοερίφια, βόδια, γελάδια. Άλογα, μουλαρογαϊδουρά, εμπορεύματα όλων των ειδών. Οι μεταπράτες, οι αγοραστές και οι ανταλλαγές ζώων είχαν την τιμητική τους.  Χαλιά, εργαλεία και αντικείμενα για το νοικοκυριό του σπιτιού, σκεύη οικιακά, αγροτικά εργαλεία. Πάγκοι φορτωμένοι με εμπορεύματα κάθε είδους. Υφάσματα, ρούχα, παπούτσια και κυρίως  φρούτα και ζαρζαβατικά. Μέχρι και παραδοσιακά γλυκά μπορούσε κάποιος εκείνη την εποχή να βρεί. Πόσες και πόσες φορές δεν γεύτικα το περίφημο σάμαλι ή τον μπακλαβά και το καταϊφι, σερβιρισμένο σε μια κόλλα χαρτί, με το σιρόπι που ατσιγκούνευτα έριχνε ο Μπάρμπα Γιάννης Αντωνόπουλος ο Βασιλικαίος, να τρέχει στα δάκτυλα μου, μαζί με ένα ποτήρι κρύο νερό που το παγωνε ένα κομάτι παγοκολώνας τυλιγμένης σε μια λινάτσα..Ποιος δεν είχε γευθεί την νοστιμιά από  τα ψημένα καλαμάκια με την φέτα το ψωμί στην κορυφή, από τα χέρια του Κώστα Κωνστάνταρου, σου σπάζανε την μύτη με την τσίκνα τους. Μπορεί κανείς από την τότε νεολαία να ξεχάσει, με πόση προσμονή και λαχτάρα περιμέναν να γευθούν το παγωτό χωνάκι, που το γέμιζε με μπαλίτσες μέχρι πάνω ο Μελιγαλαίος Ζαραχωβίτης.Τα λακταριστά παστέλια που πουλούσε ο Ζευγολατιώτης ο

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΧΑΣΑΠΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΟΥΣΑΚΗΣ (ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΛΛΙΑΣ), ΜΕ ΜΑΕΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑ ΕΤΩΝ ΤΕΜΑΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΓΟΥΡΝΟΠΟΥΛΑ, ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ Ο ΘΟΔΩΡΑΚΗΣ (ΠΑΛΛΑΣ) από το Γλυκορίζι, Φωτογραφικό αρχείο ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ.

Μπαρμπαμελομακαρουνάς όπως τον αποκαλούσε η μαρίδα. Πάντως την τιμητική θέση κατέχει η Γουρνοπούλα ή γουρουνοπούλα, όπου και να κοιτάξεις θα δεις πάγκους με καλοψημένες γουρνοπούλες, λαχταριστές που η γαργαλιστική τους μυρουδιά σε καλεί να τις γευθείς,οι χασάπιδες με ακονισμένες μαχαίρες και μπαλντάδες, όπως ο παραδοσιακός χασάπης μπαρμπα Κώστας Πανουσάκης (Κώστας Ζολλιάς), με μαεστρία και πείρα ετών τεμαχίζει την καλοψημένη τραγανή γουρνοπύλα, όπως και τόσοι άλλοι συνάδελφοί του, περιμένουν αφού την τεμαχίσουν να τυλίξουν την παραγγελία του πελάτη στην λαδόκολλα, για να την απολαύσουν με την παρέα τους και με τη συνοδεία ενός ποτηριού κρασιού, από τα γευστικώτατα μερακλίδικα κρασιά που παράγει η τριφυλιακή γη. Όλα τα υπόγεια ή ισόγεια ταβερνάκια έκαναν χρυσές δουλειές, Άνοιγαν το πρωί και κλείναν το βράδυ. Ο περαστικός άκουγε τραγούδια από τους μερακλίδες πότες. Η κάνουλες δεν σταματούσαν να γεμίζουν τα οκαδιάρικα. Το παζάρι έφερνε και φέρνει στην εσχατιά αυτής της χώρας μας, που λέγεται Κοπανάκι, Πολιτιστικά αγαθά των οποίων έχουν ανάγκη, άλλα και δικαιούνται οι κάτοικοι που εξακολουθούν να παραμένουν και να δημιουργούν σε αυτή. Συγκεντρώνει πολλούς επισκέπτες, αλλά και εμπόρους, όχι μόνο από τα γύρω χωριά, αλλά και από την κυπαρυσσία και τις κοντινές ή μακρινές πόλεις. Ποιος από τους παλιούς κατοίκους,δεν θυμάται τους λόφους από ρίγανι για πούλημα στην πλατεία, η σπιρτάδα της σε κτύπαγε από 150 μέτρα μακρυά. Το Κυριακάτικο παζάρι συνδυάζει την διασκέδαση, την εκδρομή, τα ψώνια, το κοινωνικό αντάμωμα, την επαφή των χωρικών της Ορεινής Τριφυλίας, την ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων, το δέσιμο της γνωριμίας και της σχέσης και κυρίως την κατανάλωση παντώς είδους αγαθών και προϊόντων. Εδώ μαθαίνονται τα νέα, μετά από μερικά ποτηράκια πέφτει και το σχετικό κουτσομπολιό, Ο συνδυασμός της γευστικής γουρνοπούλας, το σουβλάκι, το καλοψημένο κοτόπουλο με την συνοδεία του ποτηριού ανοίγουν τις γλώσσες, τα βάσανα, τους καϋμούς και τις ταλαιπωρίες. Εδώ γίνεται η ανταλλαγή των προϊόντων… Τα περίφημα Αετοβουναίικα Κρομύδια, τα Σελαίικα πεπόνια και ντομάτες, τα Αρτικαίικα πορτοκάλια και τόσα άλλα.Απο βραδύς οι καφετζίδες, βλέπετε δεν υπήρχε δίκτυο νερού και εκείνη την εποχή, το μάζευαν με το μαγγάνι και τον κουβά από τα πλησιέστερα πηγάδια. Οι ντόπιοι

ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ "ΚΑΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗΣ" ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΑΡΑΛΛΑΒΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΠΟΥΤΣΩΝ ΓΙΑ ΜΠΑΛΩΜΑ ΚΑΙ ΒΑΨΙΜΟ. Φωτογραφικό αρχείο ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

καταστηματάρχες στήνανε τις παράγγες τους στην κεντρική πλατεία ξεκινώντας από νωρίς. Τα πεθερικά μου οι «Κατσουλογιαναίοι» ο Γιώργη Καράμπελας και ο Γιάννης ο αδελφός του, μεταφέρανε τα μερίφημα τσαρούχια, από ρόδες αυτοκινήτων από το τσαγκαράδικο στην παράγκα. Καλφάδες, βοηθοί και πωλητές ήταν επί ποδός. Δεν υπήρχε και κανένας την εποχή της ανέχειας, που να μην φόρεσε τσαρούχια ή άρβυλα παλιά  φτιαγμένα και μπαλωμένα από τους Κατσουλογιαναίους. Στα γύρω χωριά οι προετοιμασίες, όσο πιο μεγάλη ήταν η απόσταση τόσο πιο νωρίς έπρεπε να ξεκινήσουν. Είχαν πολύ δρόμο να περπατήσουν, είχαν να φορτώσουν τα ζωντανά και εάν είχαν και ζώα για πούλημα θα τους καθυστερούσαν οπωσδήποτε κατά την μεταφορά. Σήμερα όλος ο κόσμος έρχεται με το τροχοφόρο, και με αυτό μεταφέρει και τα αγαθά του. Τότε έρχονταν με τα γαϊδουρομούλαρα φορτωμένα για να πουλήσουν την σοδειά τους ή να την ανταλλάξουν με κάτι άλλο που είχαν ανάγκη. Και το βράδυ πάλι πίσω με τα πόδια έπαιρναν τον δρόμο του γυρισμού.  Οι γύρω δρόμοι γέμιζαν από άλογα, μουλάρια,γαϊδούρια. Οι σιδεράδες, οι πεταλωτίδες κάνανε χρυσές δουλειές, οι σαμαράδες δεν προλάβαιναν από τις παραγγελίες και τις επισκευές να βάλουν μια μπουκιά ψωμί στο στόμα τους,

Εργασία : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ , komianos wordpress.com



Δεκέμβριος 28, 2010 Posted by | ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ «ΤΡΑΜΠΑΚΟΥΛΑ», comianos.wordpress.com

 


ΑΤΑΚΕΣ ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝ


 

ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΑΝΑ ΤΟ ΠΑΝΑΛΛΗΝΙΟ "ΤΡΑΜΠΑΚΟΥΛΑΣ'

 

ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ : Ο κατά γενική ομολογία θεατρικός γελωτοποιός στην καρδιά της επικαιρότητας και στις δικές μας καρδιές. Πάντα εύστοχος με τις ιδιόμορφες και ξεκαρδιστικές ατάκες του. Ο γνωστός σε όλους μας «ΤΡΑΜΠΑΚΟΥΛΑΣ», εξακολουθεί στο σημερινό κοινωνικό και πολιτικό αλαλούμ που επικρατεί, να σκορπά το  καυστικό αλλά και συνάμα  καλοπροαίρετο, γεμάτο ευαισθησία και λεπτότητα χιούμορ του. Συνεχίζοντας να βαδίζει τον μοναχικό του δρόμο παρά τις αντιξοότητες, με μια σκιά πάντα μελαγχολίας στο πρόσωπό του, που προσπαθεί να κρύψει πίσω από ένα ειρωνικό  φαινομενικά χαμόγελο, χαρίζει απλόχερα το ιδιόρυθμα καυστικό και εύστοχο στην καρδιά της επικαιρότητας χιούμορ του, που όλοι ειδικά στις μέρες μας το έχουμε πραγματικά ανάγκη.

Είναι πολύ κακό να βλέπεις μαύρη γάτα, ειδικά αν είσαι ποντίκι!

Μια γκόμενα στο αυτοκίνητο αξίζει όσο δέκα στην ατζέντα..

Όλοι θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, αλλά κανείς δε θέλει να πεθάνει…

Μπριζόλα είναι το αντικείμενο από κρέας, που μόλις πληροφορηθείς την τιμή του, παραγγέλνεις μακαρονάδα.

Ζούμε σε μία χώρα πλούσια σε ερωτήσεις και φτωχή σε απαντήσεις…

Παρακολουθώ στη Βουλή τις συνεδριάσεις και τρελαίνομαι. Ανεβαίνει κάποιος στο βήμα, μιλάει μισή ώρα χωρίς να λέει τίποτα, οι μισοί από κάτω κοιμούνται, οι άλλοι μισοί πάνε για κατούρημα και στο τέλος όλοι διαφωνούνε…

H Μακεδονία ανήκει στους Έλληνες, η Κύπρος ανήκει στους Έλληνες, το Αιγαίο ανήκει στους Έλληνες. Μόλις ακούσω πως και η Πελοπόννησος ανήκει στους Έλληνες, θ’ αρχίσω να ανησυχώ σοβαρά.

O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του και δυο ΕΥΡΩ στην τσέπη του.

Αν οι μισοί Έλληνες ήξεραν πως ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες.

Το οργανωμένο έγκλημα έχει διαφορετικά ονόματα ανά τον κόσμο. Στην Ιταλία ονομάζεται «Kαμόρα», στην Αμερική «Μαφία» και στην Ελλάδα κυβέρνηση.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση έχει πάντα ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

Έχει υπολογισθεί ότι μέσα σε 3 χρόνια θα υπάρχουν, μονάχα στο λεκανοπέδιο της Αττικής, 10 εκατομμύρια αυτοκίνητα. Όποιος, λοιπόν, θέλει να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο, ας το κάνει από τώρα.

Τι θα γίνει, τελικά, με το νέφος; H κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. ‘Έχετε ακούσει, τελευταία, τα πουλιά; Δεν κελαηδάνε…Βήχουνε!

Με το καυσαέριο που αναπνέουμε δεν ξέρω αν, τελικά, πρέπει να πηγαίνουμε σε γιατρό ή σε συνεργείο.

Τα πράγματα με τον OTE όσο πάνε και χειροτερεύουν. Τώρα χρειάζεσαι διπλάσιο χρόνο για να βγάλεις λάθος νούμερο.

Κρατάτε την Αθήνα καθαρή, πετάτε τα σκουπίδια σας στον Πειραιά.

Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να συμβεί αυτό. Διακόπτουν τα έκτατα δελτία ειδήσεων, για να μεταδώσουν τα κανονικά.

Τι γίνεται, τελικά, μ’ αυτό το IKA; Πας για αμυγδαλές και σου κάνουν εγχείρηση προστάτη! Ένα φίλος μου είχε προβλήματα με τη χολή του και όταν πήγε στο IKA ζήτησε να του κάνουν εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας. Το ωραίο είναι ότι η μπλόφα έπιασε. Του έκαναν εγχείρηση χολής.

Πηγή: inout.gr     Δημοσιεύτικε 22-11-2006

Λόγια του ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ: Χρωστάμε, οι επιχειρήσεις χρωστάνε, τα νοικοκυριά ξεβρακωθήκανε και το κράτος χρωστάει…

Εμείς από την πλευρά μας ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ… ΣΟΥ χρωστάμε ένα μεγάλο ετχαριστώ για το λυτρωτικό σου χιούμορ…Που όλοι μας το έχουμε περισσότερο ανάγκη από κάθε φορά!

Αναδημοσίευση : από ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ , comianos.wordpress.com


 

Δεκέμβριος 28, 2010 Posted by | ΑΝΕΚΔΟΤΑ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΧΑΡΥΚΛΥΝΙΚΑ | Σχολιάστε