Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ, «ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ» ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΛΛΙΑΣ Ο ΝΕΟΕΚΛΕΓΗΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ

Από την 1η Ιανουαρίου 2011, ξεκινά η λειτουργία του νέου Δήμου Τριφυλίας. Οι σημερινοί δήμοι καταβάλουν κάθε προσπάθεια, για να τακτοποιήσουν τα βιβλία τους και κάθε είδους οικονομικής εκρεμότητας, καθώς και στην λειτουργία των υπηρεσιών τους. Η στασιμότητα είναι το κύριο χαρακτηριστικό σε όλους τους Δήμους, εκτός από ορισμένες περιπτωσεις, και την εξυπηρέτηση των δημοτών. Ομάδες εργασίας για την παρακολούθηση και καταγραφή της κατάστασης των υπό συνένωση δήμων της τριφυλίας, δημιουργήθηκαν από την δημοκρατική παράταξη του νεοεκλεγέντος δημάρχου Κώστα Κόλλια. Οι ομάδες αυτές  αποτελούνται από δύο νεοεκλεγέντες δημοτικούς συμβούλους. Έχουν αναλάβει να ενημερωθούν για μια σειρά ζητήματα που αφορούν τον νέο διευρυμένο δήμο, σε τομείς όπως τα οικονομικά, οι τεχνικές υπηρεσίες, ο πολιτισμός, τα σχολεία, τα περιφειρικά ιατρεία, η κοινωνική πρόνοια, οι αθλητικές εγκαταστάσεις και υποδομές, η διοικητική δομή, οι κτηριακές εγκαταστάσεις, οι ιδιοκτησίες των δήμων κ.α. Όπως είχε συζητηθεί στη σύσκεψη της δημοτικής ομάδας την περασμένη Παρασκευή, στόχος είναι μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου να έχει σχηματισθεί μια πλήρης εικόνα για την κατάσταση στο νέο δήμο- με βάση την οποία θα γίνει ο σχεδιασμός και θα προετοιμαστεί η καινούρφια δημοτική αρχή Τριφυλίας, που θα αναλάβει την διοίκηση του δήμου από την αρχή του 2011.

Πηγή: Ημερήσια Εφημερίδα της Μεσσηνίας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos wordpress.com

25 Νοεμβρίου, 2010 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ, ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, «ΤΟΣΑ ΓΙΑΤΙ»

 

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ- ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΚΟΡΗ ΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Λόγια της ιδίας: ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΘΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ, ΣΤΟΛΙΔΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑ.

 

Επί καθημερινής βάσεως διαβάζω την εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ. Μία αξιόλογη εφημερίδα με υπέροχα και συγκλονιστικά  άρθρα. Ένα από αυτά που με συγκινούν ιδιαιτέρως, κάθε φορά είναι το άρθρο με τίτλο ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ  που γράφει και επιμελείται η ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ. Ο τελευταίο άρθρο έχει τον τίτλο «Τόσα γιατί’;

ΤΟΣΑ ΓΙΑΤΙ

Οι λαοί πολεμούν τόσα χρόνια, θα μάθουμε άραγε στα παιδιά μας το γιατί; Μπρος σημαίες και πίσω τα όπλα…Γιατί; Στρατευμένα νιάτα στο θάνατο, θεέ μου…Γιατί; Αφού η ζωή είναι ένας κήπος γεμάτος άνθη, γιατί επιτρέπουμε να φυτρώσουνε όπλα ολέθρου; γιατί; Γιατί τον αθώο ύπνο του τυρανούν αντίπαλοι εμβατηρίων; Γιατί μια τόσο δά γη χωράει τόσο πόνο; Γιατί τα χρόνια τρέχουν τόσο γρήγορα; Γιατί βρέχει φέτος τόσο πολλή απόγνωση; Γιατί η αλήθεια καίγεται; Γιατί ξεχάσαμε τις Κυριακές να πηγαίνουμε στην Εκκλησία; Τελειώνουνε οι πόλεμοι; Τις χρυσές πολιτείες σου κόσμε ποιός τις βλέπει; Την αλήθεια σου ζωή ποιός την κοιτάζει στις μέρες μας σε αίθριο φως; Τη διψασμένη αγωνία σου αγρότη, εργάτη, νοικοκυρά, μάνα, πετέρα, παιδί μου, ποιος την ξεδιψάει; Γιατί δεν γίνεται ένας πόλεμος που να σκοτώνει τις λεηλατημένες μέρες μας; Γιατί δεν γράφεται η ιστορία με της ευτυχίας την πένα; Η ευτυχία δεν έχει πια μελάνι. Μου είπανε τελείωσε από την εποχή του Αδάμ και της Εύας. Γιατί δεν φτιάχνουμε χάρτινα καραβάκια, σαϊτες με όνειρα που να καρφώνονται στο ταβάνι του κόσμου, γιατί; Γιατί σφυροκοπούν τις καρδιές; ποιος τους είπε ότι είναι από μέταλλο; Ποιος σου είπε ζωή ότι ο άνθρωπος θέλει να γερνάει; Πόσο λάθος να γερνάει το κορμί, ενώ η καρδιά μένει πάντα νέα, η λαχτάρα παιδί, και τα θέλω επιμένουν να θέλουν…Γιατί; Στις δύο πληγωμένες παλάμες σου φίλε μου διακρίνεις γραμμές, στο αυλακωμένο πρόσωπό σου από τον χρόνο αυλακιές, πολλή η μνήμη σου, πολλή η νόησή σου, με πιο πολλά τα γιατί σου. Προσπάθησε, πάλεψε ακόμα, ζήσε το τώρα, ζήσε την κάθε στιγμή σου, ποτέ δεν είναι αργά όσο η ζωή προχωράει. Ανακάλυψε στιγμές που προσπέρασες. Φτάνει μια στάλα ελπίδας. Κράτα το χέρι του συντρόφου σου, κι αν εκείνος έχει φύγει…του παιδιού…του εγγονιού σου…του φίλου…και αν δεν έχεις κανένα, σφίξε το χέρι σου, αυτό το χέρι που έσφιξε χέρια αγαπημένα, ακόμα και αυτούς που σε πρόδωσαν…Σφίξε αυτή την πληγωμένη παλάμη που η μια γραμμή δείχνει την γραμμή της ζωής σου…Έχεις πορεία ακόμα…Έλα χαμογέλα…δεν κοστίζει ποτέ το χαμόγελο…Μ΄ακούς;

Πηγή: ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟς, Ε-mail: annabithikotsi@gmail.com

Πάντα συγκλονιστική και συγκινητική με τα υπέροχα άρθρα σου!!! Με εκτίμηση και θαυμασμό ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos wordpress.com

25 Νοεμβρίου, 2010 Posted by | ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized | Σχολιάστε