Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, Συγγραφέας, Ποιήτρια, Χρονογράφος.

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΤΟ 7ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ. ΠΟΛΙΤΕΥΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2007 ΚΑΙ 2009.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ – ΠΟΙΗΤΡΙΑ – ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΣ. ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.

» Για  μια  πολιτισμένη  Αθήνα «

» Θέλω και μπορώ να αγωνισθώ για την πόλη μας, στολίδι αυτού του κόσμου του μικρού του μέγα. «

Ξεφυλλίζοντας τον ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ Τύπο της Παρασκευής 29 Οκτωβρίου 2010, με συγκλόνησε και συγκίνησε το παρακάτω διήγημα, σας το  παρα θέτω  αυτούσιο.

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ " Με την ελπίδα πυροφάνι "

Το komianos wordpress.com Σας εύχεται καλή δύναμη και επιτυχία.


Advertisements

Οκτώβριος 30, 2010 - Posted by | ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ-ΠΟΙΗΤΡΙΑ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ-ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ, ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ - ΙΔΕΕΣ ΦΙΛΩΝ, ΤΑ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΟΥ, Uncategorized

12 Σχόλια »

  1. ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΣ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
    ΝΑ ΜΕ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΦΙΛΗ ΣΑΣ
    ΜΕ ΤΙΜΗ
    ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

    Σχόλιο από ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ | Οκτώβριος 31, 2010 | Απάντηση

  2. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ
    ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΣ ΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
    ΝΑ ΜΕ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΦΙΛΗ ΣΑΣ
    ΜΕ ΤΙΜΗ
    ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

    Σχόλιο από ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ | Οκτώβριος 31, 2010 | Απάντηση

  3. Κυρία Άννα Μπιθικώτση, και από την δική μου πλευρά ένα ΜΕΓΑΛΟ
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ είναι η ελάχιστη ανταπόδοση. Ευελπιστώ ότι θα μου δόσετε στο μέλλον την δυνατότητα να φιλοξενήσω και άλλα τόσο όμορφα έργα Σας. Το Blog Σας εύχεται καλή δύναμη στο τόσο δύσκολο έργο Σας και καλή επιτυχία. Ανθρώπους σαν και Σας τους έχει ανάγκη η Πολιτική και το Κόμμα. Και πάλι ευχαριστώ.
    Μετά τιμής
    ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

    Σχόλιο από komianos | Νοέμβριος 2, 2010 | Απάντηση

  4. Αγαπητέ μου φίλε και πάλι σε ευχαριστώ
    Αισθάνομαι την ανάγκη μέσα από το «γυλαλινο σπιτάκι σου» να ακουμπήσω τις αποψινές μου σκέψεις με σεβασμό και εκτίμηση
    Φιλικά
    Αννα Μπιθικώτση

    «Αν υπάρχει κάτι λογικό στη μέρα μας αυτό τον καιρό είναι η νύχτα της. Τώρα ζούμε συνειδητοποιημένα παριστάνοντας τους ασυμβίβαστους. Τους υπερασπιστές της χώρας μας.

    Όμως σ αυτά τα τετραγωνικά γης και ουρανούς της, οι δικοί μου ήρωες, ονειρεύονται την Ελλάδα μας κάτω από τον ήλιο της δικαιοσύνης να λιάζεται. Φορούν τα χρώματά της, το…
    λευκό και το γαλάζιο της. Κάνουν χώρο για εκείνους τους μεγάλους και έρημους αντίλαλους των «γιατί» που κανείς δεν αντέχει να ακούει. Στα βλέμματά τους συναντώ την απορία. Βλέπω τις γρατζουνιές στην πλάτη τους. Ψάχνω την τσέπη τους, χώνομαι εκεί και τους σφίγγω τα δάχτυλα, συνομιλώ με την παλάμη τους, τους λέω «τέλος» ή έστω «παύση», σε εκείνη την μακράς διαρκείας απόγνωσή τους.

    Η καρδιά τους, γνωρίζει σιωπηλά τα μυστικά των νέων ημερών μας. Γνωρίζουν ότι κηδεύεται η πατρίδα μας. Ξέρουν ότι τον «επικήδειο» της, τον εκφωνούν, η Τρόικα και όλοι όσοι επί σειρά ετών συνέβαλαν στον αργό θάνατό της.

    Αναμαλλιασμένες οι μέρες που έρχονται.

    Τέτοιες ώρες που αποφασίζουν οι «μεγάλοι» για μας και τα παιδιά μας, αυτές τις πελώριες στιγμές, ποιος έχει καιρό να χαμογελάσει; Έσβησε ο ήλιος που πιστεύαμε. Σβήνουν σιγά – σιγά τα φώτα στα σπίτια. Και να σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά μας κάνουν ακόμα μεγάλα όνειρα. Και να σκεφτεί κανείς ότι βαλθήκανε κάποιοι να κατασπαράξουν τα πιο ευγενικά τους οράματα, τη μέλλουσα ζωή τους, χωρίς να τα ρωτήσουν.

    Ποιός θα τους ζητήσει συγνώμη; Ποιοι θα γίνουν οι φρουροί του νερού και του ψωμιού τους; Ποιοι θα γίνουν οι πυροσβέστες της πυρκαγιάς που τους ανάψανε εκείνοι που θα έπρεπε να καούνε;

    Στις μέρες που τα περιμένουν, ποιος θα απολογηθεί αντικρίζοντας τα μάτια τους που είναι γεμάτα πίστη για τη ζωή που απλώνεται μπροστά τους; Καινούρια χρόνια μπαίνουν και αντί να δέσει ο ανθός τους, μες την άνοιξή τους χιόνι θα πέσει στα μαλλιά τους.

    Και κάποιοι απόψε θα κοιμηθούνε αναπαυτικά ξαπλωμένοι στα μεταξωτά τους ενώ θα έπρεπε να ήταν πίσω από τα σίδερα.

    Αχ! Ελλάδα μας, μάνα μας Ελλάδα, τα μαρτύρια σου δεν έχουν τελειωμό. Ποιο χέρι θα γράψει την νέα σου Ιστορία πατρίδα μας χιλιομπαλωμένη; Οι εμπρηστές « Ιεραπόστολοί» σου δεν κρεμάστηκαν για παραδειγματισμό. Σε χορτάσανε με λόγια και πάλι το ίδιο κάνουν. Τα δείγματα γραφής τους χθες τους, πώς θα μας πείσουν για όλα όσα μας τάζουν σήμερα;

    Φταίμε εμείς που πιστέψαμε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα τους. Φταίμε που τους ταΐζαμε και φουσκώναμε τις αχόρταγες κοιλιές τους με τη ψήφο της ελπίδας μας. Λες και δεν είχαμε πάρει το μάθημα μας. Λες και δεν ξέραμε τη μάσκα που φορούσαν, αυτή τη γνώριμη μάσκα που έκρυβε το αληθινό τους πρόσωπο. Ίσως… ίσως γιατί από πίσω της βρισκόταν η κρυφή μας ελπίδα, σε εκείνες τις δίχως ίχνος ντροπής υποσχέσεις τους «για καλύτερες μέρες» που είχαμε ανάγκη να πιστέψουμε.

    Τούτες τις ώρες θυμάμαι τις στιγμές που η πένα μου γινόταν φωνή διαμαρτυρίας και αναρωτιέμαι… Αναρωτιέμαι, γιατί αυτοί που μου ζητούσαν να σωπάσω , λέγοντάς μου ότι γράφω εκθέσεις ιδεών, σήμερα έρχονται σαν σωτήρες λέγοντάς ότι θα ανασύρουν τον Τιτανικό μας ..Γιατί να τους πιστέψω;

    Μακάρι να κάνω λάθος. Μακάρι το ζωνάρι που θα σφίξουμε για το καλό του παιδιού μας …του παιδιού που δεν γεννήθηκε ακόμη να αποδειχθεί θυσία με αντίκρισμα το καλύτερο αύριο τους. Μακάρι. »

    ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

    Σχόλιο από ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ | Νοέμβριος 8, 2010 | Απάντηση

  5. Αγαπητέ μου φίλε και πάλι σε ευχαριστώ
    Αισθάνομαι την ανάγκη μέσα από το «γυλαλινο σπιτάκι σου» να ακουμπήσω τις αποψινές μου σκέψεις με σεβασμό και εκτίμηση
    Φιλικά
    Αννα Μπιθικώτση

    «Αν υπάρχει κάτι λογικό στη μέρα μας αυτό τον καιρό είναι η νύχτα της. Τώρα ζούμε συνειδητοποιημένα παριστάνοντας τους ασυμβίβαστους. Τους υπερασπιστές της χώρας μας.

    Όμως σ αυτά τα τετραγωνικά γης και ουρανούς της, οι δικοί μου ήρωες, ονειρεύονται την Ελλάδα μας κάτω από τον ήλιο της δικαιοσύνης να λιάζεται. Φορούν τα χρώματά της, το…
    λευκό και το γαλάζιο της. Κάνουν χώρο για εκείνους τους μεγάλους και έρημους αντίλαλους των «γιατί» που κανείς δεν αντέχει να ακούει. Στα βλέμματά τους συναντώ την απορία. Βλέπω τις γρατζουνιές στην πλάτη τους. Ψάχνω την τσέπη τους, χώνομαι εκεί και τους σφίγγω τα δάχτυλα, συνομιλώ με την παλάμη τους, τους λέω «τέλος» ή έστω «παύση», σε εκείνη την μακράς διαρκείας απόγνωσή τους.

    Η καρδιά τους, γνωρίζει σιωπηλά τα μυστικά των νέων ημερών μας. Γνωρίζουν ότι κηδεύεται η πατρίδα μας. Ξέρουν ότι τον «επικήδειο» της, τον εκφωνούν, η Τρόικα και όλοι όσοι επί σειρά ετών συνέβαλαν στον αργό θάνατό της.

    Αναμαλλιασμένες οι μέρες που έρχονται.

    Τέτοιες ώρες που αποφασίζουν οι «μεγάλοι» για μας και τα παιδιά μας, αυτές τις πελώριες στιγμές, ποιος έχει καιρό να χαμογελάσει; Έσβησε ο ήλιος που πιστεύαμε. Σβήνουν σιγά – σιγά τα φώτα στα σπίτια. Και να σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά μας κάνουν ακόμα μεγάλα όνειρα.

    Σχόλιο από ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ | Νοέμβριος 8, 2010 | Απάντηση

  6. Αγαπητή μου φίλη Άννα,
    Το άρθρο που μου έστειλες το φιλοξένησα στο προσωπικό μου Blog στις 10 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010. Σε ευχαριστώ που ανταποκρίθηκες στην παρακλησή μου για μια μελλοντική συνεργασία. Πραγματικά ήταν έκπληξη για μένα!!
    Το νέο σου άρθρο με συγκλόνησε και με συγκίνησε βαθύτατα.
    Οι ευχαριστίες είναι δικές μου.
    Με εκτίμηση
    ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

    Σχόλιο από komianos | Νοέμβριος 11, 2010 | Απάντηση

  7. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
    ΦΙΛΙΚΑ
    ΑΝΝΑ

    Σχόλιο από ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ | Νοέμβριος 15, 2010 | Απάντηση

  8. Τέτοια ώρα να ευχηθώ καλή μέρα ή καλόν ύπνο;;; όπως και να’ναι, καλή μέρα και καλή εβδομάδα και σε σένα επίσης, Άννα.
    Το λέω αυτό γιατί τωρα που διάβασα το comment σου, η ώρα είναι 22.οο…

    Με εκτίμηση

    ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

    Σχόλιο από komianos | Νοέμβριος 15, 2010 | Απάντηση

  9. Καλησπέρα φιλαράκιμου!
    Ας μη ξεχνάμε ότι δεν είμαστε αυτοί που θα φέρουμε το φως…
    Είμαστε αυτοί που θα δείξουμε ότι το σκοτάδι δεν είναι ανίκητο!
    και εσυ βοηθάς σε αυτό!
    φιλικά
    Αννα Μπιθικώτση

    Σχόλιο από ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ | Νοέμβριος 16, 2010 | Απάντηση

  10. ΠΑΝΤΑ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΗ ΑΝΝΑ.
    ΒΕΒΑΙΩΣ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟ
    ΦΩΣ…
    «ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΦΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΠΙΣΤΕΥΩ».
    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΒΟΗΘΑΜΕ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟ…
    «ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝΝΑ, ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΔΡΟΜΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ…ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΤΟ
    ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΛΥΚΟΦΩΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ»
    ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
    ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

    Σχόλιο από komianos | Νοέμβριος 17, 2010 | Απάντηση

  11. Καλημέρα και ευχές για μια όμορφη Κυριακή
    Με αγάπη και εκτίμηση
    Αννα Μπιθικώτση

    Σχόλιο από ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ | Φεβρουαρίου 6, 2011 | Απάντηση

  12. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΝΝΑ.ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.
    ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΚΑΛΑ. ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΑ – ΣΥΓΚΛΟΝΗΣΤΙΚΑ – ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ ΣΟΥ. ΑΝΥΣΥΧΩ ΜΗΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ!
    ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
    ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

    Σχόλιο από komianos | Φεβρουαρίου 12, 2011 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: