Komianos's Blog

Από το Κοπανάκι Μεσσηνίας Πολιτιστικά Δρώμενα.

ΤΑ ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΙΑ – ΟΙ ΚΩΛΟΒΕΛΟΝΙΔΕΣ – ΚΑΙΔΕΣ – ΛΥΚΟΚΑΤΖΑΡΑ- ΚΑΡΚΑΝΤΕΛΙΑ – ΚΟΥΡΒΕΛΟΙ – ΣΚΑΛΙΜΠΙΑ – ΠΑΓΑΝΑ κ.α.

ΤΑ ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΙΑ – ΟΙ ΚΩΛΟΒΕΛΟΝΙΔΕΣ

ΚΑΛΙΚΑΤΑΡΙΑ 1Τα Χριστούγεννα ήδη φθάσανε. Την παραμονή των Χριστουγέννων,έρχονται τα καλικατζάρια στον επάνω κόσμο, και την παραμονή των φώτων φεύγουν. Έχουν πολλά ονόματα. Τα λένε παγανά, λυκοκάτζαρους, Καρκαντέλια, Κωλοβελόνιδες, Κάηδες, Σκαλίμπια, Κούρβελους και άλλα. Η παραδόσεις λένε ότι, όλο τον χρόνο μένουν στα βάθη της γης και κόβουν με ένα τεράστιο πριόνι τον κορμό του δένδρου που κρατάει την γη. Προσπαθούν να τον κόψουν νύκτα και ημέρα. Όμως ποτέ δεν τελειώνουν όταν καταπιάνονται με μια δουλειά, γιατί είναι καυγατζήδες και όταν ο ένας πάει από εδώ ο άλλος πάει από εκεί. Όταν ο ένας λέει ναι, ο άλλος λέει όχι. Ο ένας τρέχει και ο άλλος στέκει. Έτσι γίνεται και με το πριόνισμα του δένδρου, κόβουν, κόβουν και ποτέ δεν τελειώνουν. Γιατί άλλα κάνει ο ένας και άλλα κάνει ο άλλος. Κατά άλλη παράδοση λένε ότι δεν τελειώνουν το κόψιμο του δένδρου της γης, γιατί φοβούνται ότι αν πέσει η γη θα τους πλακώσει… Την παραμονή των Χριστουγένων και σαν απομείνει λίγο άκοπο από τον κορμό, τους λέει ο αρχηγός τους ο Αρχικωλοβελόνης που είναι κουτσός, καμπούρης, στραβοκάνης, γκαβός, με μύτη μακρυά γεμάτη ελιές, μαύρος σαν το κάρβουνο και κακάσχημος. ” Εμπρός πάμε στον επάνω κόσμο να πειράξουμε τους ανθρώπους”. Τα καλικατζάρια ξεκινάνε από τα βάθη της γης, και μέσα από κρυφά φαράγγια, θεοσκότεινες τρύπες, υπόγειες σπηλιές και δρόμους νερού, έρχονται στα χωριά και στις πόλεις, την ώρα που αρχίζει να νυκτώνει και μπαίνουν μέσα. Οι νοικοκυρές που ξέρουν από τις ιστορίες που άκουγαν από την γιαγιά δίπλα στο παραγώνι, τις ατέλιωτες κρύες νύκτες του χειμώνα και στην “ρούγα”. Κλείνουν καλά τις πόρτες, αμπαρώνουν τα παράθυρά τους και για να μην μπουν από την καπνοδόχο, ανάβουν γερή φωτιά με δύο μεγάλα κούτσουρα δέδρινα για να καίει όλο το βράδυ. Επάνω στην καμινάδα βαζανε ένα κόσκινο. Οι καλικάτζαροι καθώς είναι κουτοί, κάθονται και μετράνε τις τρύπες, στο δρόμο χάνουν το μέτρημα και ξανά από την αρχή, Μέχρι να τελειώσουν έρχεται η αυγή και σαν ακουσθεί το τρίτο λάλιμα του πετεινού, φωνάζουν όλοι μαζί: ΦΕΥΓΕΤΕ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΜΕ, ΧΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΧΑΘΟΥΜΕ, ΜΕ ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ!!! Βγάζουν τις στριγκλιές και τρέχουν να κρυφτούν, μην τους προλλάβει του ήλιου το φως. Οι καλικάτζαροι εκτός από την φωτιά, και το θαλασσινό νερό φοβούνται το Νερό του Αγιασμού, και προπαντώς το λιβάνι! Γι’ αυτό άμα εμφανισθεί παππάς με τον Αγιασμό, τρέχουν σαν τρελοί όπου φύγει, φύγει φωνάζοντας με τρόμο: ΦΕΥΓΕΤΕ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΜΕ, ΚΙ’ ΕΦΤΑΣΕ Ο ΤΟΥΡΛΟΠΑΠΠΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑΣΤΟΥΡΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΡΕΧΤΟΥΡΑ ΤΟΥ!!! Όταν γυρνάνε πάλι πίσω στα βάθη της γης, ο κορμός του δένδρου της γης έχει ξαναθρέψει και έτσι ξαναρχίζουν να πριονίζουν μέχρι να έλθει η παραμονή των επόμενων Χριστουγέννων!!!

Πηγή : Εργασία του γιου μου ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Από την μαθητική εφημερίδα Δημοτικού Σχολείου Κοπανακίου    “ΤΑ ΠΕΜΠΤΑΚΙΑ” τεύχος Δεύτερο στις 20-12-2003.

Δεκεμβρίου 13, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΙΑ | 2 σχόλια

ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ – ΤΟΠΟΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ – ΑΟΡΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ. Πηγή : ajioperierga.gr

ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ – Αόρατη Ελλάδα, Τόποι απαγορευμένης πρόσβασης – ajioperierga.gr

Αόρατη Ελλάδα, Τόποι απαγορευμένης πρόσβασης

Το γήινο πεδίο φυλάσσεται, κυρίες και κύριοι! Τη στιγμή που εσείς κοιμάστε τη νύχτα, σε όλα τα μέρη υπάρχει κάποιος που φυλάει σκοπιά με ένα όπλο στο χέρι. Αναζητείστε να μάθετε τον απίστευτο αριθμό τόπων απαγορευμένης πρόσβασης, μόνο στη χώρα μας….

Στρατιωτικές βάσεις, συνοριακές περιοχές, στρατόπεδα και ερευνητικά κέντρα, μοναστήρια, αρχαιολογικοί χώροι, σπηλιές, βουνά ολόκληρα, δάση, νησιά, περιφραγμένες εκτάσεις, μεταλλεία, λόφοι, διόδια, τελωνεία,αστυνομικές περιοχές, εκκλησιαστικά εδάφη, αλλά και τεράστιες εκτάσεις χωρίς ούτε έναν δρόμο (άρα και χωρίς δυνατότητα πρόσβασης).

Στο «Άγιο Όρος απαγορεύεται η πρόσβαση στις γυναίκες (κάτι που είναι αντισυνταγματικό) ενώ στους άντρες «κοσμικούς» επιτρέπεται η πρόσβαση μόνο για τρεις μέρες – και στα μοναστήρια απαγορεύεται η είσοδος μετά τη δύση του ηλίου, στον Υμηττό απαγορεύεται η πρόσβαση μετά τη δύση του ηλίου, στη Δήλο απαγορεύεται η παραμονή μετά την δύση του ηλίου, στην Πεντέλη ο επισκέπτης παρακολουθείται από άγνωστες μυστικές υπηρεσίες, η ορεινή Κρήτη είναι γεμάτη από αμερικάνικες βάσεις και εκτάσεις ξένων αρχαιολογικών σχολών, στην Αρκαδία και στη Σπάρτη απαγορεύονται οι αρχαιολογικές ανασκαφές (!), στις εξοχές όπου και να πας ελέγχεσαι – κυρίως από τους ντόπιους γιατί είσαι «ξένος», στις μονές δεν μπορείς να μπεις για έρευνες χωρίς την εύνοια του μοναστικού τάγματος, οι αρχαίοι «ιεροί» χώροι είναι ή καταστρεμμένοι, ή φυλασσόμενοι, ή αό πάνω τους έχουν στηθεί μοναστήρια και εκκλησίες, παντού στις σπηλιές εξορκιστικοί σταυροί και αναθέματα.

Όλες οι διαδρομές που μπορείς να κάνεις σε μια περιήγηση είναι χαραγμένες – από δρόμους κλπ – και είναι έτσι ρυθμισμένα όλα για να μην μπορείς – ή να μην θέλεις – να «ξεστρατίσεις».

Ο κόσμος προωθείται στις πόλεις, η αστυφιλία είναι κατευθυνόμενη, για να μην είναι κανείς στα βουνά και στις ερημιές, γιατί εκεί είναι όλα τα μυστικά. Η νύχτα φωτίζεται και εξορκίζεται μην τυχόν και αντιληφθεί κανείς τα παράξενα πράγματα που συμβαίνουν όταν πέφτει το σκοτάδι.

Η αληθινή Ελλάδα είναι απρόσιτη.
Η αληθινή Ελλάδα είναι αόρατη.

Στην αόρατη Ελλάδα, σε μια άλλη πραγματικότητα, συμβαίνουν κάθε μέρα πράγματα που δεν μπορείτε ούτε να τα φανταστείτε. Η Ελλάδα είναι γεμάτη μυστικά.

Ο «Ομφαλός της Γης» είναι στο Κάτω Χάσμα των Δελφών (Η / Ο Ομφαλός της Γης = 1708, Ψυχή = 1708, Αιώνια Φως Λάμπει = 1708)…

Είναι ένα Άδυτο βαθιά μέσα στη χαράδρα καλυμμένο από τα μάτια των περίεργων και μάλλον άγνωστο στους ειδικούς. Μπαίνεις μέσα στο αρχαίο σπήλαιο και βλέπεις ένα πηγάδι – έναν «κάρκαρο» στη μέση του σπηλαίου.

Υπάρχουν σκάλες που κατεβαίνουν εκεί κάτω, τις οποίες έχουν κατασκευάσει οι Ναζί κατά τις δραστηριότητες στη χώρα μας της «Επιχείρησης – Υπερβόρεια». Κατακόρυφη σκάλα που κάνει τρεις στροφές, γύρω στα εξήντα σκαλοπάτια.

Από κει μέσα περνάει ο «Μέλας Ποταμός», (το «αίμα» του Ομφαλού που εκπέμπει τη «Μελα-γχολία»), ένας από τους μεγάλους ποταμούς της Υποχθόνιας, που λέγεται έτσι επειδή το νερό φαίνεται σαν μαύρο εξαιτίας των μαύρων πετρωμάτων, αν και είναι νερό με πολύ ιδιαίτερες ιδιότητες.

Η σκάλα βγάζει στο ποτάμι και σε λαβυρινθώδεις πέτρινες στοές. Εκεί υπάρχει άμπωτη και πλημμυρίδα του νερού, σε τακτά χρονικά διαστήματα που μπορούν σχετικά εύκολα να υπολογιστούν με προσεκτική παρατήρηση. Για παράδειγμα, το νερό φτάνει μέχρι τα 20 σκαλοπάτια, καλύπτοντας τα υπόλοιπα και φυσικά πλημμυρίζοντας τις στοές.

Εκεί για πρώτη φορά είχα παρατηρήσει εκατοντάδες ποντίκια μαζεμένα να περιμένουν για κάτι. Κατάλαβα ότι περίμεναν την άμπωτη για να επιστρέψουν στις στοές, κι έτσι σιγά – σιγά παρατήρησα ότι το νερό αποτραβιόταν κάποια στιγμή και το πέρασμα ελευθερώνονταν. Μόλις άνοιξε το πέρασμα φάνηκε ένα παράξενο πράσινο φως, αγνώστου ποοελεύσεως αλλά φυσικό, που φώτιζε τις στοές.

Πρόκειται μάλλον για ένα είδος πετρώματος, ένας φωσφορούχος πρασινόλιθος που λέγεται «Διορίτης Λίθος». Εκεί κάτω ακούγονται θροϊσματα και ήχοι που μοιάζουν με αναστεναγμούς.

Το φαινόμενο της άμπωτης και της πλημμυρίδας, κατά τη γνώμη μου σχετίζεται με την «εγκυμονούσα Λητώ η οποία τίκτει τα ύδατα». Σύμφωνα με τον μύθο, ο Απόλλων σκοτώνει των Πύθωνα στον Ομφαλό, ο οποίος «πνίγει τις Νύμφες» (προκαλώντας προβλήματα στις επικοινωνίες), πιστεύω ότι η πλημμυρίδα του Μέλανα Ποταμού «Πνίγει τις Νύμφες» οι οποίες είναι οι στοές του ομφαλού της Γης.

Εκεί κατά το παρελθόν πρέπει να ήταν πρόσβαση των Δρακόντων, κάποιων ανθρωποειδών ερπετόμορφων οντοτήτων οι οποίοι επικοινωνούσαν με κάποια ιερατικά τάγματα της επιφάνειας…

Πρόσφατα πήγα την Σαλαμίνα στο άντρο του τρομάρα (που πήρε το όνομά του από ένα διαβόητο λήσταρχο της εποχής του Όθωνα που χρησιμοποιούσε αυτή τη σπηλιά για λιμέρι), όπου βρίσκεται αρχαίος ναός Εκάτης, αλλά σήμερα είναι η Μονή Αγίου Νικολάου, εκεί είναι ένα από τα λεγόμενα «μπουριά», όπως λένε οι ντόπιοι, που πηγαίνουν προς Στυμφαλο, περνούν μέσα από τη θάλασσα και καταλήγουν στη λίμνη.

Οι μελέτες μου έδειξαν ότι πρέπει να υπάρχει και σύνδεση με το λεγόμενο σπήλαιο του Ευριπίδη, αλλά αυτό τώρα το έχουν ρημάξει, του προκάλεσαν τεχνητή κατολίσθηση, άγνωστο γιατί.

Οι φωτογραφίες που είχα δημοσιεύσει παλαιότερα από αυτό το μυστηριώδες σπήλαιο απεικονίζουν δαιδαλώδεις γαλάζιες στοές που δεν υπάρχουν πια, τις έκλεισαν και τις κατέστρεφαν.

Όλη η Σαλαμίνα είναι μια κουλούρα, απεικονίζει ένα «κούλουρο όφη» – το φίδι που τρώει την ουρά του – που συνδέεται με την Υποχθονία. Βασικά, είναι ένα αποκλεισμένο μέρος, ειδικά από την πλευρά του Αίαντα αυτό είναι φανερό, από τη μια είναι η ναυτική βάση και από την άλλη πλευρά είναι η νατοϊκή βάση.

Πήγα εκεί, στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, και η ηγουμένη μου είπε πως είχε χάσει τα κλειδιά και δεν μπορούσε να μας βάλει στο Καταβάσιο (αρχαίο Καταβάσιο του Άδη). Το καταβάσιο βρίσκεται στην αυλή του μοναστηριού διπλοκλειδωμένο με σιδερένιες πόρτες.

Οι μοναχές μου διηγήθηκαν ότι πριν από κάποια χρόνια είχαν ακούσει παράξενες φωνές από εκεί μέσα, στις δύο η ώρα τη νύχτα, ανοίξανε την πόρτα του καταβακίου και βγήκανε «κάτι μεγάλες γάτες με πύρινα μάτια και ουρές, οι οποίες μιλάγανε» και αυτές έντρομες κλείσανε πάλι την πόρτα και την κρατήσανε κλειδωμένη από τότε, κι από ότι φαίνεται έχουνε χάσει και τα κλειδιά.

Πιστεύω ότι υπάρχουν έργα του αίαντα που οδηγούν από τη σαλαμίνα στη στυμφαλία, μια υποθαλάσσια απόσταση ογδόντα χιλιομέτρων. Ο Αίας ο τελαμώνιος, είναι ιστορικό και όχι μυθικό πρόσωπο, είχε χρησιμοποιήσει ο ίδιος αυτές τις διανοίξεις που έκανε, αναζητώντας την είσοδο για τον άλλο κόσμο.

Η ίδια η λέξη σαλαμίνα, αναλύεται «Σάλα-Μίνα», η λέξη σάλα υποδεικνύει μια αίθουσα, ενώ η «μίνα» μας φέρνει στο νου τους μινίους, αυτόν τον αινιγματικό αρχαίο λαό που ασχολούνταν με υπόγεια έργα (όπως αυτά στην Κοπαϊδα), ενώ η λέξη φέρνει στο νου και τον Μίνωα.

Στο πυθαγόρειο αριθμοσοφικό σύστημα, η λέξη σάλα έχει τον αριθμό 232, είναι ιερατική λέξη γι αυτό και ο αναγραμματισμός της μας δίνει Λάσα (την έδρα των μεγάλων μοναστηρίων του Θιβέτ), που ισούται επίσης με 232, αλλά 232 είναι και η λέξη Πράνα (η ενέργεια του σώματος και του αιθέρα) αλλά και η λέξη «Παρνα» (όπως στο Παρνασσός ή πρανασσός). Μιλώντας για το πυθαγόρειο, ανακάλυψα πως ένα μεγάλο μυστικό έχει αποκρυφτεί από την αρχαιότητα στο αριθμό 2368, αλλά θα μείνει για λίγο ακόμη κρυμμένο…

Κρυμμένος από τα μάτια όλων παραμένει και ο εξαφανισμένος καθηγητής Δημήτριος Λιαντίνης. Πρόσφατα ειπώθηκε από γνωστό τηλεοπτικό σταθμό, ότι κάποιος συγγενής του Λιαντίνη βρήκε, λένε, το πτώμα του σε μια συγκεκριμένη σπηλιά στον Ταϋγετο, την οποία αρνήθηκε να αποκαλύψει (ούτε αναφέρθηκε το όνομα αυτού του μάρτυρα), γιατί –όπως είπε- ακολουθούσε τις αυστηρές οδηγίες που του έδωσε ο Λιαντίνης να μιλήσει μόνο έπειτα από την πάροδο δύο χρόνων.

Το περίεργο είναι ότι δεν έγινε καμία αστυνομική έρευνα ή ανάκριση για όλα αυτά. Φυσικά, ο Λιαντίνης δεν είναι νεκρός, αλλά όντως άφησε πίσω τον εαυρό του σε μια σπηλιά στον Ταϋγετο.

Τώρα είναι αλλού… η μελέτη του Λιαντίνη, βάσει της ειδικής οικολογικής του έρευνας (και ας μην ξεχνάμε τη σχέση του ιστορικού ονόματός του με την ιερή λέξη Λιάντη), για την Υποχθόνια, τον Κόσμο των Αθανάτων, και για τον ψυχικό νεραϊδιακό κόσμο, είναι ένα φαεινό παράδειγμα των σχέσεων της ψυχοστατικής συγκεκριμένων γεωγραφικών σημείων και των μυστηρίων τα οποία συμβαίνουν δια της μεταλλάξεως της ανθρώπινης υπόστασης στα σημεία αυτά, (και πολλά θα βρει κανείς αν διαβάσει προσεκτικά τα βιβλία του Λιαντίνη).

Βρίσκεται εις το χείλος του θανάτου, βρίσκεται στο μέσο ενός άξονα εκεί (μετά από την μελέτη που αυτός είχε κάνει), είναι ένας άξονας των δύο κόσμων, που υπάρχει στον Ταΰγετο. (το μέρος στο οποίο είχε πάει είναι το ιερό όρος της Ταϋγέτης, που είναι μία από τις 7 κόρες του Άτλαντα).

Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα τα τοπωνύμια της επιφάνειας αναφέρονται στον άλλο κόσμο, όταν π.χ. λέμε «οι Δελφοί», οι αληθινοί Δελφοί δεν είναι εδώ, είναι αλλού, αυτοί που ξέρουμε είναι ένα είδωλό τους, ή πχ η Αθήνα, ή η κάμινος όπως τη λέγανε στην αρχαιότητα, δεν είναι αυτή η αληθινή Αθήνα, εκείνη βρίσκεται εντός του άλλου κόσμου, και αξονικό σημείο επαφής των δύο πόλεων είναι ο βράχος της ΑκροΠόλεως.

Ο Λιαντίνης εντόπισε κάποιον άξονα ανάμεσα στους δύο κόσμους, (η περίπτωση Λιανίνη είναι μια υπόθεση που όποιος την ψάξει βαθιά θα βρεθεί προ μεγάλων εκπλήξεων).

Το ιερό όρος Τάλετον (το όρος Ταϋγέτη), βρίσκεται σε μία ρυμοτομία και διαρρύθμιση που για να τη μετρήσει κάποιος, ορθο-γραφικά, αριθμο-σοφικά, μαθη-ματικά, χαρτο-γραφικά, πρέπει να πάει στον ιερό του Αμύκλέου Απόλλωνος, στις Αμύκλες, και να οριοθετηθεί σε σχέση με την πυραμίδα του Τα¨θγετου.

Ακριβώς στις 4.04 το πρωί, κάθε μέρα, αντανακλούνται οι πέντε πυραμίδες, της Αιγύπτου στο δέλτα του Ταϋγετου, στο ναό Μίθρα του άρματος του ήλιου, που βρίσκεται στην κορυφή του Ταϋγέτου και σήμερα λέγεται Άη Λιας, είναι ένα εκπληκτικό φαινόμενο το οποίο μπορεί να το δει ο καθένας αν βρεθεί εκεί εκείνη την ώρα, μόνο που δεν πάει κανένας εκεί(το φαινόμενο μας θυμίζει ίσως τους λεγόμενους «Δροσουλίτες»).

Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται μια αλλοχρονική θέση των δύο αξόνων του Νοήμονος Συμπαντικού Οργανισμού (για τον οποίο θα μιλήσουμε εκτενώς σε άλλο άρθρο).

Εμείς εδώ στην Γη νοούμεθα ως μικροοργανισμοί σε νοήμονα και ζώσα υλική κατάσταση, αλλά με πνευματική υπόσταση που αντικατοπτρίζει το μεγαοργανισμό που κυβερνά το Σύμπαν, και αυτή η σχέση καθρεπτίζεται στα πιο ιδιόμορφα από τα μέρη που μας περιβάλλουν.

Τις περισσότερες φορές αυτό ισχύει κυρίως ως προς ένα μέρος το οποίο είναι ορεινό, σχεδόν ποτέ δεν είναι πεδινό, κι όλο το επίκεντρο των μελετών αυτών, βρίσκεται σε σημείο ορεινά, στα οποία, προστρέχουν ειδικοί για να κάνουν τις μελέτες τους, ιδιωτικώς, αλλά στα ίδια ορεινά μέρη έχουμε και τους αρχαίους ναούς ή τα σημερινά μοναστήρια αλλά και τις βάσεις και τα ραντάρ, γιατί εκεί εκπέμπεται μια δύναμη από το Νοήμονα Συμπαντικό Οργανισμό, το πράνα (ή το πάρνα) και στα ορεινά είναι το αξονικό επίπεδο καθόδου του, μπορεί να εντοπιστεί η ροή του.

Είναι πολύ βαρύ αυτό το θέμα, εκεί μπορεί να προκληθεί η καταλυτική ρήξη της κατάρας της ανθρώπινης Ειμαρμένης και φυλακής της ζωής, βασικά είναι ένας αποδέκτης του ανθρώπινου πόνου και της ιδιοτέλειας της εδώ καταστάσεως, που τη μετασχηματίζει σε μια ψυχική κατάσταση ενός είδους «αγιοσύνης» για όποιον συνδεθεί με τη ροή της, για αυτό και πηγαίνουν τα τάγματα να απομονωθούν σε τέτοια μέρη, για αυτό και σφραγίζουν ιερατικά ή στρατιωτικά την πρόσβαση σε αυτά.

Σε αυτό το θέμα ο κ. Λιαντίνης είχε ανακαλύψει πάρα πολλά, και ήξερε ότι σε συγκεκριμένα περάσματα μπορούσε να δραπετεύσει από τον κόσμο του θανάτου προς τον Κόσμο των Αθανάτων.

Έχω κάνει μια επίσκεψη στο μέρος από το οποίο νομίζω πως είχε «φύγει» ο κ Λιαντίνης, είναι ένα ειδικό σπήλειο, από το οποίο μπορεί να μελετήσει κανείς το ζήτημα των οπτασιακών πυραμίδων. Ναι, αντικατοπτρίζονται τέσσερις ή πέντε πυραμίδες στις 4.04 μετά τα μεσάνυκτα, από την Αίγυπτο στο ιερόν Τάλετον.

Το «αλώνι» το οποίο αναφέρει ο κ λιαντίνης στο βιβλίο του Γκέμμα, υπάρχει εκεί, στο οποίο αν κοιμηθεί κάποιος ένα βράδυ μόνος του, θα δει την «Επιούσια», δηλαδή στην αιθερική ουσία του λεγομένου «Κάρμα» καθώς περνά από το ιερό γεωγραφικό αυτό σημείο, θα δει την εικόνα του μηχανισμού που ρυθμίζει της ψυχοστασία των ανθρώπων του κόσμους μας.

Σε αυτό το σημείο γίνεται η αποϋλοποίηση, στο «Αλώνι», (όπως και σε άλλα τέτοια μέρη) εκεί που εμφανίζονται οι Νεράιδες. Η αποϋλοποίηση όμως γίνεται με την «Παρουσία», την κατάσταση κατά την οποία είμαστε συνειδητά ενεργοποιημένοι και συνδεδεμένοι με το μέρος, κι αυτό το πετυχαίνουμε ακολουθώντας συγκεκριμένες διαδρομές και έπειτα με την πολύωρη παραμονή εκεί και ακολουθεί η αρχή της διαδικασίας της μετουσίωσης.

Αλλά με την έναρξη αυτής της διαδικασίας, κάποιος πρέπει να εισέλθει εντός των στοών για να μπορέσει να προχωρήσει σε άλλο χρόνο και χώρο. Τα φαινόμενα αυτά συμβαίνουν δεν στον Άθω (στο όρος του Άθω, σε ειδικά σημεία που γίνονται σημεία και τέρατα, σημεία στα οποία εξαφανίζονται καλόγεροι, εκεί εμφανίζονται οι θρυλικοί «Εννέα Αόρατοι» κτλ, στον όλυμπο και στους Δελφούς υπάρχουν σημεία αποϋλοποίησης και αλλοχρονικής καταστάσεως, και αλλού…

Υπάρχουν μέρη στην ελλάδα, κυρίως ορεινά σπήλαια και βαθιές χαράδρες, που αν κάποιος πάει και τραγουδήσει συγκεκριμένα τραγούδια, θα ακούσει τραγούδια να του αποκρίνονται με νεραϊδικές φωνές.

(Ένα τέτοιο μέρος είναι και το Κορύκειο Άντρο στο βουνό πάνω από τους Δελφούς, και οι στίχοι όπου πρέπει να τραγουδηθούν βρίσκονται χαραγμένοι στο βράχο αριστερά μόλις μπεις στο σπήλαιο, στην αθέατη πλευρά της πέτρας. Η νεραϊδική απόκριση ακούγεται βαθιά μέσα από τις στοές).

Ποιος έκανε μια μελέτη να δει πως είναι η σκιά των ανθρώπων στους Δελφούς; Στο Δίον ή στην Δωδώνη; Ποιος έκανε μια μελέτη για να δει τις οπτασίες που εμφανίζονται απέναντι από την Δωδώνη στο όρος Τόμαρος;

Τι συμβαίνει το βράδυ στη Δωδώνη, γιατί δεν υπάρχουν άνθρωποι τις νύχτες στη Δωδώνη; Γιατί κανείς δεν μπορεί να μπει τη νύχτα στο χώρο του μαντείου των Δελφών;…τη νύχτα δεν υπάρχουν άνθρωποι στους Δελφούς πέραν αυτόν που κοιμούνται στα σπίτια τους.

Τι συμβαίνει όταν πηγαίνουμε σε διάφορα αλλόχρονα μέρη στα οποία βλέπουμε οπτασίες; Τι συμβαίνει στο χωριό Κομποτάδες της Οίτης έξω από το οποίο περνούν οι οπτασίες αυτές; Γιατί αυτό το συγκεκριμένο μικρό χωριό έχει -επισήμως- τα μεγαλύτερα ποσοστά κρουσμάτων ψυχασθένειας στην Ελλάδα; (Ένας στους τρεις κατοίκους).τι συμβαίνει στο Γραμματικό;

Εκεί υπάρχει ένα χάσμα βαθύ, που στο βράχο, κατά τη δύση του ηλίου, αν κάνεις χαιρετισμό, η σκιά σου εμφανίζεται σαν μαύρη λαμπάδα που τρεμοσβήνει έντονα, και τότε μπορείς να δεις θολά διαδρομές μέσα στη Γη που δεν ξέρεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν αν μπορούσες εσύ να τις διαβείς.

Και τι συμβαίνει στην οδό Παπάφη στην θεσσαλονίκη; Κάτω από μια γέφυρα που υπάρχει εκεί, απλώνεται ένας ξεροπόταμος που είναι ολόκληρος καλυμμένος από πυκνά δέντρα, που μέσα του κρύβει ένα μεγάλο εγκατελειμένο εργοστάσιο, όπου εμφανίζονται και εξαφανίζονται παρουσίες, κι ακούγονται τραγουδιστές φωνές τις νύχτες


kalyterotera.gr

Νοεμβρίου 30, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ | Γράψτε ένα σχόλιο

ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; ΕΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΟ ΑΡΘΡΟ: Πηγή: AJIOPERIERGA.GR

ELEYUEROSΝομίζεις ότι είσαι ελεύθερος;ΕΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΟ ΑΡΘΡΟ: Πηγή: AJIOPERIERGA.GR

Νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος;

Πριν γεννηθείς είχε ήδη καθοριστεί το επώνυμό σου. Με τη γέννησή σου καθορίστηκε η Ιθαγένεια και η Υπηκοότητά σου….Λίγους μήνες μετά απόκτησες και το όνομά σου μαζί με το θρήσκευμα που θα σε στιγμάτιζε για όλη σου τη ζωή.

Αργότερα σε έστειλαν στο Νηπιαγωγείο, οπότε και έμαθες να ξυπνάς στις 7:30 και να σωπαίνεις μέσα στην τάξη. Μετά, στο Δημοτικό και αργότερα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, σου μάθανε να παπαγαλίζεις την επίσημη εκδοχή του Κράτους γύρω από την Ιστορία και το επίσημο δόγμα της Εκκλησίας σχετικά με τη Θεολογία.

Για χρόνια πηδούσες τα κάγκελα του σχολείου τ’ απογεύματα για να παίξεις μπάλα με τους φίλους σου. Η κλειδωμένη εξώπορτα ήταν για να το προστατέψουν από εσένα. Στα 16 σου έπρεπε να αποφασίσεις τι θα κάνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Γι’ αυτό έπρεπε πρώτα να στερηθείς το χρόνο σου, το παιχνίδι και τους φίλους σου.

Για τουλάχιστον ένα χρόνο σχόλαγες από το σχολείο για να πας μετά από λίγο στο φροντιστήριο. Μετά σου ανακοινώθηκε πως πέρασες σε μία σχολή, όπου θα μάθαινες να παπαγαλίζεις κι άλλο.

Μετά στο Στρατό, για περίπου ένα χρόνο έπρεπε να καθαρίζεις τουαλέτες, να φυλάς σκοπιά και να υπακούς οποιαδήποτε διαταγή. Ευτυχώς όμως έμαθες να πολεμάς τον εχθρό που σε δίδαξαν στο Σχολείο.

Αργότερα γνώρισες τον άνθρωπο με τον οποίο θα έκανες κι εσύ με τη σειρά σου Οικογένεια. Έτσι, όταν έγινες κι εσύ γονέας, έδωσες στο παιδί σου το όνομα και το θρήσκευμα που είθισται. Έγραψες το παιδί σου στο Σχολείο όπου θα μάθαινε τα ίδια πράγματα μ’ εσένα. Τα χρόνια πέρασαν κι εσύ δεν πραγματοποίησες ποτέ το παιδικό σου όνειρο, παρά μόνο αναλώθηκες σε ότι σου απέφερε χρήματα για να ζήσεις την οικογένειά σου.

Κάποια στιγμή γύρισες πίσω και συνειδητοποίησες πως δεν έκανες ούτε ένα από τα μεγάλα ταξίδια που ονειρευόσουν και πως ο πρώτος σου Έρωτας έχει γεράσει στο πλάι κάποιου άλλου. Κι εσύ, το μόνο που έμεινε να θυμάσαι είναι οι λίγες στιγμές Ελευθερίας.
Γιατί τελικά σ’ αυτόν τον κόσμο, ελεύθεροι είμαστε μόνο όταν ερωτευόμαστε, όταν αντιστεκόμαστε κι όταν πεθαίνουμε. Και για ‘σένα το μόνο που έμεινε πια είναι να πεθάνεις. Γιατί τη ζωή σου τη σπατάλησες σε άσκοπους κανόνες που σου επιβλήθηκαν.
Και τους έμαθες τόσο καλά, που ακόμη και τώρα σου φαίνεται αδιανόητο να ζήσεις χωρίς αυτούς.

Κι είναι πράγματι τόσο δύσκολο να παραδεχτείς πως έζησες μια ζωή φυλακισμένος, γιατί είναι πιο εύκολο να αποδεχτείς πως η υπερβολική σου Ελευθερία θα σε έκανε άνθρωπο ανήθικο.
Πες μου όμως στ’ αλήθεια… πιστεύεις πως έζησες ποτέ ελεύθερος;
Αλήθεια.

awakengr.com

Νοεμβρίου 27, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

ΒΟΤΚΑ- ΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΒΟΤΚΑ, Πηγή: ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ – mediatrofics. gr

Οι εναλλακτικές χρήσεις της βότκα!

Εκτός από το να απολαύσετε ένα ποτηράκι βότκα (μόνο ένα), μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε και για πολλά άλλα κολπάκια!….

1. Για να αφαιρέσετε έναν επίδεσμο ανώδυνα, βρέξτε τον επίδεσμο με βότκα. Ο διαλύτης διαλύει την κόλλα.

2. Για να καθαρίσετε το καλαφάτισμα γύρω από μπανιέρες και ντουζιέρες, γεμίστε ένα μπουκάλι ψεκασμού με βότκα, ψεκάστε το καλαφάτισμα, αφήστε πέντε λεπτά και πλύντε με νερό.

3. Για να καθαρίσετε τα γυαλιά σας, σκουπίστε τους φακούς με ένα μαλακό, καθαρό πανί βρεγμένο με βότκα. Το αλκοόλ στη βότκα καθαρίζει το γυαλί και σκοτώνει τα μικρόβια.

4. Χρησιμοποιώντας ένα κομμάτι βαμβάκι, απλώστε τη βότκα στο πρόσωπό σας. Θα λειτουργήσει ως στυπτικό για να καθαρίσετε το δέρμα και να συσφίξετε τους πόρους.

5. Προσθέστε μια μεζούρα βότκα στο μπουκάλι με το σαμπουάν. Το οινόπνευμα καθαρίζει το τριχωτό της κεφαλής, απομακρύνει τις τοξίνες από τα μαλλιά και διεγείρει την ανάπτυξη των υγιών μαλλιών.

6. Για να θεραπεύσετε την κακοσμία των ποδιών, πλένετε τα πόδια σας με βότκα.

neadiatrofis.gr

Νοεμβρίου 26, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | BOTKA KAI XRHSEIS ENALLAKTIKES, Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

ΠΕΤΙΜΕΖΙ ΑΠΟ ΦΛΟΥΣΕΣ ΣΥΚΩΝΠετιμέζι σύκου – από τις φλούδες των φρέσκων σύκων.

Πετιμέζι σύκου – από τις φλούδες των φρέσκων σύκων

Ο κάμπος ο μεσσηνιακός είναι ένας πολύ πλούσιος και παραγωγικός κάμπος. Κύρια προϊόντα το κρασί το λάδι τα σιτηρά τα σύκα και κυρίως τα τσαπελόσυκα. Μέχρι σήμερα πίστευα ότι το πετιμέζι παράγεται από τον βρασμό του μούστου των σταφυλιών. Αιτία πιστεύω η μεγάλη παραγωγή μούστου. Όποια νοικοκυρά και να ρωτήσεις ακόμη και σήμερα, πολύ λίγος αριθμός γνωρίζει στις περιοχές της Ορεινής Τριφυλίας ότι το πετιμέζι παράγετε από τον χυμό ροδιών, αχλαδιών, μούρων, κερασιών, βερύκοκκων, δαμάσκηνων και πιθανώς και άλλων φρούτων. Όμως αυτό που με εντυπωσίασε γνωστό σε λίγουςκαι κυρίως στον γυναικόκοσμο ειναι η παραγωγή πετιμεζιού από φλούδες φρέσκων σύκων, όσο και αν σας φαίνεται περίεργο. Πάντοτε οι Ελλαδίτισες νοικοκυρές έδιναν μεγάλη βάση στο να κατορθώσουν να διασώσουν τα προϊόντα τους φτιάχνοντας με αυτά διάφορα σκευάσματα ή φαγητά για να θρέψουν την φαμελιά τους. Θαύμασα και εντυπωσιάστικα πραγματικά κοιτώντας το βουναλάκι από φλούδες φρέσκων σύκων επάνω στον σοφρά της θειά – Βασίλαινας, που στην θέση μου θα τα πέταγα στο καλάθι των σκουπιδιών. Στο πετιμέζι από σταφύλια χρησιμοποιούμε μόνο το χυμό (μούστο). Σε αυτή την περίπτωση μόνο τα φλούδια από σύκα φρέσκα είχε διαθέσιμα και συκα ώριμα που δεν είχαν ξυνήσει. Καθόμουν εκεί πίνοντας το καφεδάκι μου και απολαμβάνοντας το σπιτικό της γλυκό του κουταλιού από περγαμόντο. Τα υλικά όπως είπαμε φλούδες από σύκα, φλούδες πορτοκαλιού χωρίς την ψίχα, μαστουνάκι κανέλας, αστεροειδή γλυκάνισο. Άναψε την φωτιά, έβαλε στην κατσαρόλα αρκετό νερό ώστε να σκεπάζει τα φλούδια δύο δάκτυλα και άρχισε να τα βράζει σε πολύ δυνατή φωτιά, μετά την χαμήλωσε πολί λίγο και άφησε το περιεχόμενο με τα φλουδια και τα μπαχαρικά να μουλιάσουν και να φουσκώσουν για μία περίπου ώρα. Μετά έσβησε την φωτιά και για μια νύχτα τα άφησε να κρυώσουν. Σε μια άλλη κατσαρόλα τοποθέτησε ένα σουρωτήρι και επάνω απλωσε ένα καθαρό τουλουπάνι ή πανί. Σούρωσε το ζουμί με τα φλούδια και τα μαχαρικά. Σηκώνουμε τις τέσσερες γωνιές του πανιού και στήβουμε το περιεχόμενο, τα υπόλοιπα τα ριχνουμε στα σκουπίδια. Ανάβουμε την φωτιά και βράζουμε τον ζωμό για μερικά λεπτά, μέχρι να βγάλει αφρούς στην επιφάνεια, τους καθαρίζουμε με τον κεψέ και το περιεχόμενο του πετιμεζιού γίνεται διάφανο. Σαν τελειώσει το ξάφρισμα χαμηλώνουμε την φωτιά και αφήνουμε το μείγμα να πήξει ελαφρά, χωρίς το καπάκι για να εξατμίζεται το ζουμί σιγά σιγά, αν η φωτιά είναι δυνατή ναι μεν βέβαια πήζει το μείγμα αλλά καίγεται το ζάχαρο, με αποτέλεσμα όταν δέσει μας καίει στο λαιμό όταν το καταπίνουμε. Το πετιμέζι από φλούδες σύκων σε αυτό το στάδιο πήζει πολύ γρήγορα. Όταν στέκεται στο πίσω μέρος του κουταλιού είναι έτοιμο. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι όσο κρυώνει πήζει περισσότερο. Τα τέσσερα ποτήρια μας δίνουν ένα ποτήρι πετιμέζι. Το φυλάσσουμε σε αποστειρωμένα βάζα εκτός ψυγείου. Το πετιμέζι μειώνει την κατανάλωση της ζάχαρης και κάνει πάρα πολύ καλό στην υγεία. Εκείνα τα χρόνια της φτώχιας και στα πλαίσια της οικιακής οικονομίας, ήταν πολύ σημαντικό οι νοικοκυρές να ανακαλύπτουν τρόπους αξιοποίησης τροφίμων και υλικών που τα είχανε για πέταμα. Προσπαθώντας να μάθω τον τρόπο παραγωγής πετιμεζιού πέραν της χρησημοποιήσεως του μούστου, Ελάχιστες για να μην πω μηδενικές ήταν οι νοικοκυρες που γνώριζαν αυτόν τον τρόπο. Νοιώθω πολύ περίφανος που συμβάλλω να διασωθούν και να αναβιώσουν τέτοιου είδους ξεχασμένες τέχνες, της περιοχής μας και γενικά της πατρίδας μας. Κατανοώντας ότι η τέχνη του φαγητού είναι ένα δίχτυ που ενώνει όλον τον κόσμο.Εργασία : ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ, komianos wordpress. com

Νοεμβρίου 21, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΠΕΤΙΜΕΖΙ ΑΠΟ ΣΥΚΑ, Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

ΑΓΡΙΛΙΑ ΜΕΣΣΗΜΙΑΣ – ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ. Αναρτήθηκε από ΑΝΩ ΔΩΡΙΟ κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Αγριλιά

Η Αγριλιά είναι ένα από τα ονομαστά Σουλιμοχώρια της Τριφυλίας, που πρωτοκατοικήθηκαν μεταξύ των ετών 1350-1430 από τους σκληροτράχηλους Ντρέδες, απογόνους των αρχαίων Ιλλυριών Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.

Σήμερα δυστυχώς το παλιό χωριό είναι ακατοίκητο και ρημαγμένο. Δεν υπάρχει ζωή πλέον στο χωριό. Ακόμα όμως στέκουν όρθια τα σπίτια του. Τα περισσότερα είναι καλοφτιαγμένα με τον παραδοσιακό τρόπο και τα λιγότερα είναι χτισμένα πίσω από το 1700. Διασχίζοντας τα έρημα σοκάκια σφίγγεται η καρδιά σου από την ερημιά και την εγκατάλειψη.

Οι παλιοί κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό τους και κατέβηκαν κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή, δίπλα στο δρόμο που ενώνει το Κοπανάκι με το Καμάρι, στη θέση Σανοβά κι εκεί έχτισαν το καινούργιο χωριό τους, τη «Νέα Αγριλιά».

Η σημερινή Νέα Αγριλιά βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Μεσσηνίας, στην πρώην επαρχία Τριφυλίας, σε υψόμετρο 190 μέτρων και έχει 164 κατοίκους (απογραφή 2001). Απέχει 1600 μέτρα περίπου από το Κοπανάκι, όπου υπάρχουν όλα τα αγαθά του σύγχρονου πολιτισμού.

Οι κάτοικοι του οικισμού αυτού που χτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 προέρχονται από το παλιό γειτονικό Αρβανιτοχώρι, που ονομάστηκε έτσι από τις πολλές άγριες ελιές που υπάρχουν στις γύρω πλαγιές.

Στη θέση Σανοβά, δίπλα από την πηγή, ο Σουηδός αρχαιολόγος Mattias Natan Valmin (1898-1968), που έκανε τις ανασκαφές (1927 έως 1929) και βρέθηκαν οι αρχαίοι θολωτοί βασιλικοί τάφοι της αρχαίας Μάλθης, είχε σκάψει και σε αυτό το χώρο και είχε βρει κι εδώ τρεις Μυκηναϊκούς θολωτούς τάφους. Εκεί βρέθηκαν εκτός των άλλων όστρακα, ορειχάλκινο δαχτυλίδι, πόρπη, χρυσό δαχτυλίδι και σιδερένια αιχμή δόρατος.

Η Αγριλιά στις διάφορες απογραφές εμφανίζει τον εξής αριθμό κατοίκων: το 1689 είχε 22 κατοίκους, το 1700 είχε 17 κατοίκους, το 1830 είχε 450 κατοίκους, το 1879 είχε 178 κατοίκους, το 1940 είχε 254 κατοίκους, το 1951 είχε 196 κατοίκους, το 1961 είχε 163 κατοίκους, το 1971 είχε 81 κατοίκους. Κατά την Ενετική απογραφή της εκκλησιαστικής περιουσίας (Κ. Ντόκου) το χωριό αναφέρεται ως «Αγριοελαία» με πολλές εκκλησίες.

Στην Αγριλιά είχαν πάει οι Δριμαίοι από το Σουλιμά.

Η Αγριλιά από το έτος 1836 ως το έτος 1840 ανήκε στο Δήμο Δωρίου (έδρα του Δήμου το Σουλιμά) και από 13-9-1840 μέχρι 31-8-1912, που αποτέλεσε αυτόνομη κοινότητα, στο Δήμο Αυλώνος. Με την εφαρμογή του σχεδίου «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ» το 1998 υπάγεται στο Δήμο Αετού μέχρι 31-12-2010. Από 1-1-2011 υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα του νεοσύστατου Δήμου Τριφυλίας (ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ) και ανήκει στην Κοινότητα Νέας Αγριλιάς.

Σημ: Οι πληροφορίες είναι από το Λεωνίδα Γ. Θεοχάρη και τα αρχεία περί συστάσεως και εξελίξεως των δήμων και κοινοτήτων 1836-1939 και διοικητικής διαιρέσεως του κράτους.

Νοεμβρίου 19, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΑΓΡΙΛΙΑ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ-ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ, Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

ΝΕΔΑ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΜΕ ΤΟ ΘΥΛΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ

ΠΟΤΑΜΟΣ ΝΕΔΑ

Νέδα ήταν νύμφη της Αρκαδίας, κόρη του Ωκεανού.Η Νέδα μαζί και με άλλες νύμφες (την Θεισόα και την Αγνώ) φέρεται ότι ανέθρεψαν τον Δία όταν τον παρέλαβαν από τη Ρέα.Σύμφωνα με το μύθο, επειδή εκείνη την εποχή η Αρκαδία ήταν άνυδρη κι η Ρέα δεν έβρισκε νερό, χτύπησε με ένα ραβδί τη γη και έτσι δημιουργήθηκε το ποτάμι που ονομάστηκε Νέδα από τη νύμφη, ενός από τα δύο ελληνικά ποτάμια με γυναικείο όνομα (το άλλο ποτάμι είναι η Αραπίτσα στην Νάουσα).

Νέδα το θηλυκό ποτάμι Γεωγραφική θέση: Η Νέδα είναι το μοναδικό θηλυκό ποτάμι της Ελλάδας. Αποτελεί το φυσικό σύνορο μεταξύ Ηλείας και Μεσσηνίας. Ξεκινά στους πρόποδες του Λυκαίου όρους, και μετά από μιά περιπετειώδη και εκπληκτική πορεία ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, στενά φαράγγια και σκοτεινά σπήλαια, καταλήγει στον φιλικό και εύφορο κάμπο του Κυπαρισσιακού κόλπου.Διαδρομή: Η συνολική του διαδρομή είναι περίπου 32 χιλιόμετρα. Δεν μπορεί να παραλείψει κανείς τα λαμπρά μνημεία, τα γραφικά πετρογέφυρα, τους ιστορικούς τόπους που συναντά ακολουθώντας τη ροή του. Ιστορία: Σύμφωνα με τη Μυθολογία η Νέδα ήταν νύμφη, θεότητα των υδάτων. Η μητέρα του Δία όταν τον γέννησε στο Λύκαιον όρος, εμπιστεύθηκε την ανατροφή του στη Νέδα και άλλες δύο νύμφες, την Αγνώ και τη Θεισόα. (Σήμερα, στα μικρά χωριουδάκια της περιοχής βλέπουμε τα ονόματα αυτά.) Την περιοχή κατοίκησαν οι Πελασγοί. Αναφέρεται ο βασιλιάς των Πελασγών ο Λυκάων ως ο ιδρυτής της αρχαίας Λυκόσουρας, και ο πατέρας του Φιγάλου ως ο ιδρυτής της αρχαίας Φιγαλείας. Οι Φιγαλείς στην περιοχή τους έκτισαν με τον Ικτίνο (τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα), τον περίφημο ναό του Επικούριου Απόλλωνα, ο οποίος τους βοήθησε να ανακτήσουν την πόλη τους από τους Σπαρτιάτες.Πρόσβαση: Υπάρχουν δύο κύριες προσβάσεις στο ποτάμι, άν θέλει να το ακολουθήσει από την αρχή. Η πρώτη πρόσβαση είναι από την παραλιακή εθνική οδό Πύργου – Κυπαρισσίας. Στρίβουμε ανατολικά προς Λέπρεο και Νέα Φιγαλεία. Στα 7,5χλμ φάνουμε στο Λέπρεο και από κεί σε άλλα 6 στη Νέα Φιγαλεία με ωραία πέτρινα σπιτάκια. Κατόπιν περνάμε στα Πετράλωνα και σε απότομη πλαγιά όπου φαίνεται από ψηλά η κοιλάδα της Νέδας. Συνεχίζουμε στα Περιβόλια, και δεξιά στη Φιγαλεία. (Από κεί μπορεί να επισκεφθεί κανείς τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Φιγαλείας.) Από τα Περιβόλια δυτικά προς το Δραγώγι και μετά βρισκόμαστε μπροστά από τον Ναό του Επικούριου Απόλλωνα. Συνεχίζουμε βόρεια και φθάνουμε στο κρυμένο χωριό Σκληρού όπου υπάρχει μικρός ξενώνας, και η όμορφη πέτρινη εκκλησία του Αγ. Γεωργίου. Συνεχίζουμε ανατολικά για τον Άγιο Σώστη με την δροσερή πλατεία του Άγ. Γιάννη όπου γίνεται μεγάλο πανηγύρι στις 29 Αυγούστου. Επιστρέφουμε στον κεντρικό δρόμο και κινούμαστε δυτικά προς το χωριό Αμπελιώνα με τις καστανιές και τα πολλά νερά. Μετά το χωριό στρίβουμε αριστερά πρός το χωριό Νέδα ή δεξιά προς το χωριό Πέτρα που είναι στην καρδιά της Νέδας. -Η άλλη πρόσβαση είναι από τον κεντρικό δρόμο Καλαμάτας – Κυπαρισσίας. Έξοδος στο Δώριο και ακολουθούμε την διαδρομή στα χωριά της Άνω Μεσσηνίας Ψάρι, Σύριζο, Στάσιμο, Κακαλέτρι, Νέδα.

Μαγιώ, αθλητικά παπούτσια απαραίτητα, και … καλή διάσχιση !!Κολύμπι στη Νέδα, το μοναδικό «θηλυκό» ποτάμι της ΕλλάδαςRafting στη ΝέδαRafting στη ΝέδαΗ γνωριμία με τα μαγευτικά τοπία της Νέδας είναι μια μυθική εμπειρία. Η είσοδος στην παραποτάμια πεζοπορία μπορεί να γίνει από διάφορες τοποθεσίες στην κοιλάδα του ποταμού. Εξαρτάται πάντα από το πόσο θέλετε να περπατήσετε: μπορείτε να κατέβετε στο ποτάμι ψηλά, κοντά στο χωριό Κούβελα και να κάνετε μια μεγάλη, ολοήμερη διάσχιση ή μπορείτε να κατέβετε στη Νέδα κάτω από το χωριό Φιγαλεία και να δείτε τα ωραιότερα τοπία της κοιλάδας κοντά στο Στόμιο.Ο καλύτερος καιρός για να χαρείτε τη Νέδα είναι στα τέλη της Άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού, αρκεί η στάθμη του νερού να είναι χαμηλή γιατί υπάρχουν πολλά επικίνδυνα σημεία. Το ποτάμι περνάει κάτω από ωραία παλιά πέτρινα γεφύρια και σε πολλά σημεία σχηματίζονται μικρές λιμνούλες και αμμουδερά πλατώματα για ξεκούραση ή ακόμη και για διανυκτέρευση. Όσο συνεχίζετε, οι όχθες της Νέδας στενεύουν πολύ και σχηματίζουν ένα θεόστενο φαράγγι το οποίο το περνάτε αναγκαστικά μπαίνοντας μέσα στο νερό. Το μονοπάτι μοσχομυρίζει νωπό χώμα, σκίνα, κισσό και βελανίδι, είναι στολισμένο συχνά με μεγάλα και λαμπερά, σχεδόν εξωτικά, μοβ κρινάκια με κίτρινα στίγματα, που θυμίζουν πολύ ορχιδέες.Τα τοπία είναι πραγματικά πανέμορφα με τα νερά να σταλάζουν από παντού, τη βλάστηση να κρέμεται από τα βράχια και τα πετρώματα να σχηματίζουν πολύχρωμους σχηματισμούς από την πολύχρονη διάβρωση. Οι καταρράκτες έχουν εκπληκτικές βάθρες με σμαραγδένιο χρώμα. Εδώ αξίζει να κάνετε μια ωραία και αναζωογονητική βουτιά και μετά να επισκεφθείτε το ξωκλήσι της Παναγίας, κολλημένο στις σπηλιές του βράχου. Σε κάποια από αυτές τις σπηλιές που είναι διάσπαρτες στο Ελάϊον Όρος , κρύφτηκε η θεά Δήμητρα αηδιασμένη από το βιασμό της από τον μεταμορφωμένο σε άλογο Ποσειδώνα! Τότε οι σοδειές καταστράφηκαν και οι άνθρωποι κόντεψαν να πεθάνουν από την πείνα μέχρι που την ανακάλυψε ο Πάν και να την έπεισε να ξαναβγεί στο φως για να καρπίσει πάλι η γη…Πιο κάτω η Νέδα χώνεται μέσα σ’ένα στόμιο, σ’ένα κατασκότεινο σπήλαιο, όπου ζουν νυχτερίδες και αγριοπερίστερα. Το νερό εκεί είναι αρκετά βαθύ – θα χρειαστεί να κολυμπήσετε ξανά – και μετά το ποτάμι ξαναβγαίνει στον ανοιχτό αέρα, και σιγά σιγά το φαράγγι αρχίζει να πλαταίνει και ο ποταμός να φαρδαίνει πολύ, και σε λίγο εμφανίζονται τα πλούσια χωράφια με τους ελαιώνες και τα αμπέλια. Αν ψάξετε καλά, ίσως κάπου δείτε και τη Δήμητρα…


Τεκμηρίωση:
http://www.kyparissia.com
http://www.canyoningingreece.gr
http://www.zourtsa.gr
http://www.eoskal.gr

Νοεμβρίου 18, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΝΕΔΑ ΠΟΤΑΜΟΣ, Uncategorized | 1 σχόλιο

.17.11.13Κορυφώνονται οι εορταστικές εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο : Πηγή ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ- messinianews

17.11.13

Κορυφώνονται οι εορταστικές εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΜε την καθιερωμένη πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία σήμερα στις 15:00 κορυφώνεται ο εορτασμός για το Πολυτεχνείο. 

Αργά  χθες βράδυ έκλεισαν οι πύλες του ιδρύματος και ολοκληρώθηκε η κατάθεση στεφάνων. 

Τα αστυνομικά μέτρα στο κέντρο της πόλης παραμένουν αυστηρά, ενώ σταδιακά πρόκειται να τεθούν σε ισχύ έκτακτες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις  στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας.

Τα αστυνομικά μέτρα ασφαλείας είναι δρακόντεια. Έκτακτες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις πρόκειται να πραγματοποιηθούν στο οδικό δίκτυο, γύρω από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο έως την Πλατεία Κάνιγγος. Σήμερα θα επεκταθούν σταδιακά στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας που περικλείεται από τις οδούς και λεωφόρους Αλεξάνδρας, Πατησίων, Σταδίου, Βασ. Σοφίας, όπως και στις παράλληλες και καθέτους αυτών. Σύμφωνα με Απόφαση του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών, θα πραγματοποιηθούν τροποποιήσεις στα δρομολόγια και τις στάσεις των συγκοινωνιακών μέσων (Λεωφορεία – Τρόλεϊ).

Νοεμβρίου 17, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΡΟΜΕΝΑ, Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

Αδυνάτισμα δεν σημαίνει λιμοκτονία-Μπορείς να χάσεις κιλά χωρίς να πεινάς . Πηγή: ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ -faysbook.gr

Αδυνάτισμα δεν σημαίνει λιμοκτονία-Μπορείς να χάσεις κιλά χωρίς να πεινάς

ΔΙΑΙΤΑΔες πως μπορείς να αδυνατίσεις χρωρίς να πεινάς συνέχεια…

Όταν προσπαθούμε να χάσουμε κιλά , οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας ένα διατροφικό μοντέλο χαμηλό σε θερμίδες και λίπη, συνοδευόμενο από ένα διαρκές αίσθημα κόπωσης. Κι όμως, αν τρως τα κατάλληλα φαγητά την κατάλληλη ώρα της ημέρας, μπορείς να χάσεις εύκολα κιλά, χωρίς να εξαντλήσεις τον οργανισμό σου.

√ Εάν τρως υδατάνθρακες το πρωί που ξυπνάς, θα σου δώσουν την ενέργεια που χρειάζεσαι και θα σε βοηθήσουν να μην λιμοκτονήσεις μέχρι το μεσημεριανό γεύμα. Για παράδειγμα, ένα μπολ δημητριακά ολικής άλεσης με γάλα και φρούτα είναι ιδανικό πρωινό.

√ Τρία μικρά γεύματα των 400 θερμίδων και 2 σνακ των 150 θερμίδων περίπου ενδιάμεσα από κάθε γεύμα θα ενεργοποιήσουν το μεταβολισμό σου, θα κρατήσουν σταθερά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και θα αποτρέψουν την παραγωγή λίπους. Επίσης θα κρατήσουν το στομάχι σου γεμάτο όλη την ημέρα, χωρίς να αισθάνεσαι ζαλάδα και ατονία.

√ Η πρωτεΐνη ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου και απομακρύνει τις λιγούρες. Ακολούθησε μία διατροφή πλούσια σε άπαχο κρέας, άπαχα γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, λαχανικά και ξηρούς καρπούς, ειδικά στο βραδινό γεύμα που σε βοηθήσουν να αποφύγεις το περιττό snacking.

√ Δεν είναι όλα τα λίπη βλαβερά. Τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα που υπάρχουν για παράδειγμα στο ελαιόλαδο, στους ξηρούς καρπούς και στα αβοκάντο μειώνουν το λίπος της κοιλιάς, ενώ ικανοποιούν το αίσθημα της πείνας, προλαμβάνοντας την πρόσληψη περιττών θερμίδων.

√ Προσπάθησε να καταναλώνεις μία μεγάλη σαλάτα καθημερινά, πλούσια σε λαχανικά και άπαχο κρέας, όπως γαλοπούλα ή κοτόπουλο. Έτσι θα ξεγελάσεις το μυαλό σου ότι έφαγες πολύ και θα γεμίσεις τον οργανισμό με φυτικές ίνες που βελτιώνουν τη λειτουργία του εντέρου και ρίχνουν την κοιλιά.

√ Δεν πεινάς, διψάς. Θα το έχεις ακούσει πολλές φορές. Προσπάθησε να πίνεις συνέχεια νερό, που όχι μόνο γεμίζει το στομάχι, αλλά αποτοξινώνει και τον οργανισμό.
faysbook.gr

Νοεμβρίου 14, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

Το ήξερες; – Τι δείχνει το κάθε χρώμα στα τριαντάφυλλα. ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ- Πηγή: timeliness.gr

Το ήξερες; – Τι δείχνει το κάθε χρώμα στα τριαντάφυλλα

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤα χρώματα των τριαντάφυλλων που στέλνετε στους ανθρώπους έχουν τη σημασία τους και αν δεν θέλετε να παρεξηγηθεί… η κίνησή σας ποικιλοτρόπως, διαβάστε τα παρακάτω για να γνωρίζετε πλέον τι χρώμα λουλούδια θα πρέπει να δωρίσετε σε ποιον και τι μήνυμα θα στείλει η ανθοδέσμη σας στο συγκεκριμένο πρόσωπο.Κόκκινο: αγάπη και ρομαντισμός Τα κόκκινα τριαντάφυλλα είναι ένα από τα παγκόσμια σύμβολα αληθινής αγάπης και ρομαντικής διάθεσης. Εμφανίζονται επίσης καθ” όλη τη διάρκεια της ιστορίας και σε διάφορους πολιτισμούς αποτελώντας και θρησκευτικό και πολιτικό σύμβολο. Είναι ιδανικά για να κάνετε ευτυχισμένη τη γυναίκα της ζωής σας! Κίτρινο: φιλία, χαρά, ανάρρωση Διαχρονικά, το κίτρινο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον ήλιο, γεγονός που κάνει τα κίτρινα τριαντάφυλλα το καλύτερο δώρο για να δώσετε χαρά σε κάποιον. Τα κίτρινα τριαντάφυλλα στέλνουν το μήνυμα της ευγνωμοσύνης και της πλατωνικής αγάπης χωρίς το ρομαντικό περιεχόμενο και την υπόνοια των τριαντάφυλλων σε άλλο χρώμα. Επίσης, το κίτρινο αντιπροσωπεύει τον ενθουσιασμό και την ευτυχία. Χρώμα της λεβάντας (απαλό μοβ): απόλαυση, μεγαλείο, κεραυνοβόλος έρωταςΤο απαλό μοβ χρώμα της λεβάντας σχετίζεται παραδοσιακά με τη μεγαλοσύνη και το μεγαλείο. Με αυτή την έννοια, οι αποχρώσεις αυτού του τριαντάφυλλου υποδηλώνουν έναν αέρα μεγαλειώδη και υπέρμετρο. Είναι ιδανικά για να δώσετε κουράγιο στο αφεντικό σας και να τονώσετε τον εγωισμό του ενόψει μιας προαγωγής. Ροζ: αγάπη, ευγνωμοσύνη, εκτίμηση Το ροζ είναι ένα χρώμα που σχετίζεται με τη χάρη και την κομψότητα, όπως και τη γλυκύτητα και τον ποιητικό ρομαντισμό. Τα σκούρα ροζ τριαντάφυλλα είναι σύμβολα ευγνωμοσύνης και εκτίμησης και είναι ένας παραδοσιακός τρόπος να πει κανείς «ευχαριστώ». Τα τριαντάφυλλα σε απαλό ροζ χρώμα συνδέονται με την ευγένεια και το θαυμασμό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εκφράσουν τη συμπόνια. Λευκό: αγνότητα, αθωότητα, συμπόνια και πνευματικότητα   Η παράδοση παλιότερα συνέδεε τα λευκά τριαντάφυλλα με την έννοια του πραγματικού έρωτα, ένας συσχετισμός που αργότερα θα γινόταν με τα κόκκινα τριαντάφυλλα. Είναι επίσης γνωστά ως τα νυφικά τριαντάφυλλα, καθώς είναι ένα τυπικό λουλούδι που χρησιμοποιείται πολύ συχνά σε γάμους. Σε μια τέτοια περίσταση, τα λευκά τριαντάφυλλα υποδηλώνουν την ενότητα, την αγνότητα και την αρετή μιας καινούργιας αγάπης που ξεκινά με το γάμο. Σχετίζονται ακόμα με την τιμή και το σεβασμό, κάτι που τα κάνει ιδανικά όταν θέλουμε να αποχαιρετήσουμε κάποιον αγαπημένο μας που φεύγει από τη ζωή, γι” αυτό κι είναι από το χρώμα που κυριαρχεί και στις κηδείες, εκτός από τους γάμους! Πορτοκαλί: επιθυμία, ενθουσιασμός, πάθος Μια κυριολεκτική μίξη κίτρινου και κόκκινου, τα πορτοκαλί τριαντάφυλλα θεωρούνται μια γέφυρα ανάμεσα στη φιλία που συμβολίζεται με τα κίτρινα τριαντάφυλλα και στην αγάπη που αντιπροσωπεύεται από τα κόκκινα ρόδα. Μπορεί να είναι μια έκφραση ενθουσιασμού ή ένα δώρο για να πει κανείς «είμαι περήφανος για σένα» και να το δείξει εμπράκτως.

Πηγή: timeliness.gr

Νοεμβρίου 14, 2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΑ, Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.